Carlijn is ACHT!!!

Na het familiefeest op zondag was het vandaag echt raak, ze is 8 jaar!!! Natuurlijk moet ze gewoon naar school, maar als je de halve ochtend gaat (school)zwemmen, dan is dat niet echt vervelend. Helaas was er net vandaag een invaljuf, omdat juf Susan niet kon komen vanwege een pijnlijke rug, ze is gevallen tijdens de skivakantie... Gewoon op straat, zegt ze er gauw bij, niet op de piste. Maar goed, je verjaardag vieren met je klas en trakteren met een vreemde juf is niet zo leuk, dus trakteren doet ze morgen als haar andere juf er weer is.

Nadat ik gisteren bij Myrthe's klas overblijfjuf ben geweest, mag ik vandaag Carlijn's klas doen. Ze heeft een erg leuke klas, dus dat loopt lekker soepel. Het uurtje tussen lunch en crea-circuit dood ik met een shopping tripje. Myrthe is morgen uitgenodigd bij Marit, die op de 16de 11 jaar is geworden. En daar moet een cadeautje voor geregeld worden. Om 2 uur sta ik weer paraat bij het klaslokaal.

Om 3 uur is iedereen uit en fietsen we naar huis. Carlijn had gevraagd of ik HEMA-tompoezen, "die roze taartjes mam", wilde meenemen en dat vond ik wel een goed en lekker idee. Sophie eet ze voor het eerst en vindt ze héééééél erg lekker. Dan volgen onze cadeautjes en de DVD van Wall-E wordt gelijk opgezet, mooie film! Ook heeft ze van ons een hele coole lamp gekregen voor haar nieuwe kamer. Als klap op de vuurpijl gaan we 's avonds pannekoeken eten!!!

De jarige Job met haar, voor één maandje, slechts 2 jaar oudere zus

"En nu ik op de foto!!!"

Voordat de pannekoek komt, nog even aan een deal werken...

De pannekoeken waren heerlijk, Carlijn had haar 'naturel' in no time op en ook Sophie had op 2 stukjes na haar bord leeg. Myrthe had haar favoriet, de Gelderse en Sander een boerenpannekoek. Ik was avontuurlijk en koos een nieuwe en dat was een goede keus, pannekoek beenham, met sla erop, mosterd honing dressing en pijnboompitten, jammie. Op de terugweg zijn we even langs het huis gereden, de koffiethermoskan ophalen en de dames het resultaat te laten zien van een paar dagen werken, terwijl zij uit logeren waren.

Daarna gauw weer naar huis, morgen is gewoon weer een schooldag voor de kinders en om half 10 begint een nieuwe serie op tv, Mijn tent is top, waarin een stel meedoet, die een horecazaak gaan starten in onze stad. Ze hebben in ieder geval een prachtig pand tot hun beschikking. 'k Ben benieuwd hoe dat gaat lopen.

Feestje!

Met één verjaardag op de 16de (Sander) en één op de 24ste (Carlijn) is het logisch dat we die tesamen vieren. En hoewel Sander bij hoog en laag volhoudt dat het vandaag Carlijn's feestje is, wordt ook hij niet vergeten met cadeaus. Vrijwel de hele familie is er, alleen mijn broer moest werken helaas. Carlijn is ontzettend verwend met mooie cadeaus en de onze krijgt ze nog. Opnieuw kunnen de kinderen het ontzettend goed met elkaar vinden, de krat LEGO is een groot succes, maar ook worden er spelletjes gespeeld boven. We hebben Guitar Hero gespeeld, alleen die rockmuziek is behoorlijk overheersend, dus toen iedereen geweest was, hebben we 'm snel uitgezet.

Carlijn krijgt hulp bij het omdoen van haar nieuwe horloge

Wat zit erin?

Na koffie, thee en heerlijke taart van mijn nieuwe favoriete buurtwinkel komt de drank op tafel. En een heleboel lekkere hapjes, waardoor de kinderen even hun spel verlaten en samendrommen rond de schaaltjes met worstjes, chips en nootjes. Rond half 7 komt het echte eten op tafel, Sander was vanochtend al voor dag en dauw op om gehaktballetjes te draaien. In Amerika haalden we gewoon een zak 'turkey balls' uit de diepvriesafdeling, maar dat kennen ze niet hier in NL. Wel zeer veel verschillende merken kroketten en vissticks. Voor de kinderen hebben we 3 blikken mini-knakworstjes meegenomen en die gaan erin als koek. Ze zitten gezellig samen aan tafel, Thom vond Sophie's stoel erg cool en mocht daar op zitten van haar.


















Samen aan tafel (let op Myrthe)























Wie kaatst... (let op Sophie)

Iets na zevenen herinnert Myrthe ons eraan dat Studio Sport begint, zij en Carlijn beginnen al aardig wat te weten van de Nederlandse competitie. En zeker met de huidige voetbalplaatjesrage kennen ze zeer veel spelers. Afgelopen vrijdag hadden Sander en ik boodschappen gedaan bij de Albert Heijn en verheugden ons op het glorieuze moment dat wij 11 pakjes konden geven aan de dames. Kwamen ze vanmiddag thuis van hun logeerpartij en hadden ze me toch een stapel plaatjes gekregen van mijn oom Siem... Daar viel ons pakketje totaal bij in het niets. Maar morgen zijn ze de held op het schoolplein en hebben o.a. 2 Huntelaars om te ruilen!

Wat een week...

We zijn ontzettend druk bezig geweest in het huis deze week. Zo druk, dat 's avonds, nadat de kinderen in bed lagen, ook bij ons vaak het licht uit ging. Nu zijn we diverse avonden op stap geweest en ook hadden de kinderen natuurlijk vakantie, dus dan liggen ze er zowiezo niet echt vroeg in. We hebben weer veel hulp gekregen, mijn schoonmoeder is bevangen door het verfvirus en heeft zo ongeveer de hele woon- en eetkamer van een strakke laag grondverf voorzien. En alleen dat helder witte grondverf maakt alles al prachtig. Mijn vader heeft de Velux-ramen schitterend afgetimmerd en heeft mij wat zaagtruukjes geleerd en hoe ik plinten tegen het plafond aan moet schieten met een compressor-nietmachine. Mijn schoonvader heeft naast heel veel schuurwerk de megaklus op zich genomen om de woonkamer te ontdoen van spijkers, nietjes en stucresten. Wat een monnikenwerk.

Op vrijdag hebben mijn ouders de dames meegenomen voor een korte logeerpartij, zodat zij even verlost zijn van onze klusobsessie en wij onze handen vrij hebben. Zo konden wij vrijdagavond, nadat we eerst boodschappen hadden gehaald bij de Albert Heijn (11 pakjes met voetbalplaatjes!!!) even lekker naar de sauna bij de Pellikaan en zijn we zaterdagavond uit eten geweest bij de Griek. Maar daarvoor had ik voor het eerst van mijn leven plafonds gewit! En ik moet zeggen dat dat mooi werk is, je ziet het opknappen. Ook komen de plafondlijstjes nu extra mooi uit. Alleen, ondanks dat er op de emmer staat 'Monodek', moet ik het helaas nog een keer doen.

En ineens is het dan alweer zaterdagavond, nog één dag en daarna begint het gewone leven weer. De dames moeten naar school, maar dinsdag is het gelijk feest, want dan wordt Carlijn alweer 8 jaar en mag ze trakteren. Sander's vrije week zit er ook weer op, maar we gaan eruit met een knal: morgenmiddag vieren we Carlijn haar verjaardag en ook nog een beetje die van Sander. Kortom, morgenochtend hopelijk uitslapen tot 8 uur en daarna aan de slag!

Er is er één jarig, hoera, hoera

Dat kun je wel zien dat is HIJ!!!!!

Maar ondanks dit heugelijke feit wordt er gewoon doorgewerkt en goed ook, het vullen van de schroefgaatjes in de gipsplaten gaat boven verwachting makkelijk en in 'no time' zijn de 2 zolderkamers gedaan en 2 kamers beneden. Voor mij is het maandag wasdag, er is onnoemelijk veel was, niet normaal. Ook gaan we even de stad in voor Sander's favoriete taart, appelkruimeltaart van de HEMA en een verjaardagscadeau.

's Middags gaan we met z'n allen naar het huis en cross ik ook nog de halve stad door op zoek naar stofzakken voor de schuurmachine. Zo'n stofzak maak je vast aan de machine met een houder en die had ik meegenomen naar de winkel om te laten zien wat ik nodig heb. Ik vind de zakken, rij naar huis om op 2 minuten rijden van het huis te ontdekken dat ik het houdertje bij de winkel heb laten liggen. Heerlijk.

Rond 5 uur gaan we naar huis, we gaan Sander's cadeau uitproberen.























Guitare Hero!

You rock!

You too!

Naar Mega Mindy

Vandaag is de dag waar Sophie al lange tijd naar uit kijkt, het is 14 februari, de Mega Mindy Musical staat in onze schouwburg, het is zelfs de premiere! Anderhalve maand geleden, op haar verjaardag, heeft ze hiervoor kaartjes gekregen en Carlijn en ik mogen mee.

Maar eerst moet er, zoals gewoonlijk, gewerkt worden. Ook vandaag krijgen we weer hulp, Arne offert zijn vrije zaterdag op om ons te helpen met het plafond in onze slaapkamer en andere fijne klussen en mijn schoonmoeder heeft de eer om als eerste verf op hout te mogen smeren. I love the smell of freshly painted wood. Een maand geleden liepen we nog bij de GAMMA langs de verfafdeling, ons zuchtend afvragend wanneer we eindelijk kunnen gaan verven... Dit is dus écht een hoogtepunt in de verbouwing. Maar voordat er geverfd kan worden, moet het hout eerst stofvrij gemaakt worden en dat was een heidens karwei.

De kinderen zijn ook mee en kijken een filmpje, kletsen bij oma beneden de oren van het hoofd of komen bij ons boven kijken hoe ver we al zijn. Iets na half 12 hebben we de gipsplaten erin zitten en neem ik de dames mee naar huis. Terwijl Sophie en Carlijn een boterham naar binnen werken, stap ik even snel onder de douche om al het gruis, glaswol en gips uit mijn haren te wassen. Sophie moet natuurlijk haar Mega Mindypak aan en Myrthe helpt daarbij.

De voorstelling begint om 1 uur, de schouwburg is iets minder dan 3 kilometer bij ons vandaan en aangezien het prachtig weer is vandaag, gaan we op de fiets. Dan hoef ik tenminste ook niet de auto te parkeren... Binnen een kwartier staan we bij de fietsenstalling, om daar te komen moesten we zigzaggen om de auto's, die in de file staan voor de parkeergarage. 'k Ben blij dat we de fiets hebben gepakt! Binnen geven we onze jassen af en halen wat te drinken, want de show heeft geen pauze. Overal waar je kijkt, lopen of beter gezegd, stuiteren kleine, blonde Mega Mindy's, vol verwachting van wat gaat komen. Als de flesjes leeg zijn, gaan we naar de grote zaal.























Tot kwart over 1 blijven er mensen binnenkomen in de zaal, maar dan begint het ook echt. Elke keer als een nieuw personage op het toneel komt, gillen de kinderen. Het meeste gegil gaat op bij Toby, de geheime liefde van Mega Mindy. D.w.z. hij is verliefd op Mega Mindy, maar Mega Mindy is eigenlijk Mieke en zij is weer verliefd op Toby. En zij kan niet vertellen dat zíj Mega Mindy is. Mieke en Toby werken oo nog eens samen als politie-agent. Klinkt bekend? Het lijkt wel heel erg op Superman en Lois Lane, lijkt mij.























We zitten,


















het is alleen wel 'n beetje hoog...

Het verhaal is natuurlijk flinterdun, de oma van Mieke koopt een schilderij op een rommelmarkt en deze blijkt een edelsteen te bevatten, die Dr. Edelstein (de slechterik) wil hebben om op een kroon te zetten. Als hij nl. dan de kroon zou opzetten, zou iedereen doen wat hij wil. De kinderen leven erg mee met de hoofdpersonen en Sophie houdt het af en toe niet. En dan kruipt ze bij mij op schoot of achter de stoel...


















Halverwege het verhaal blijkt de opa van Mieke onder invloed te zijn van de slechterik en dan moet Mega Mindy ingrijpen. Er volgt een mega vechtscene met het hulpje van de Dr. Het ziet er heel cool uit, mooi ingestudeerd en grappig met Mega Mindy's die van alle kanten verschijnen.

Daar is ze!

Mega Mindy vangt de slechterik en levert hem af bij Toby, yes! Iedereen is blij en aan het eind vraagt Toby Mieke uit om naar de film te gaan, "Oeoeoeoeoeoeoe", klinkt door de zaal. De acteurs nemen het applaus in ontvangst en de zaal stroomt heel snel leeg. In de foyer staan bekertjes drinken klaar en dat gaat er goed in.

Het is nog steeds heerlijk weer buiten en we fietsen naar Middelink om een kaasfondue-schaal te kopen. Omdat Sander bijna jarig is, laten we hem inpakken, kunnen we toch nog iets geven, ondanks dat we 'm vanavond al gaan gebruiken. Eén kilometer naar het westen over dezelfde weg is de C1000 en dat is de volgende stop. Daarna fietsen we naar huis, ik verkleed me en is het weer 'back to business', naar het huis.

Er is weer van alles gebeurd en gelukkig kan ik me ook nog 'n beetje nuttig maken de laatste uurtjes van de werkdag. Om 6 uur houden we het voor gezien en gaan naar huis voor de maaltijd: kaasfondueen. En we hebben honger met z'n allen, want alle stokbroden (8 stuks, kleintjes) gaan op. Maar er is ook salade en koffie/thee toe. Lekker hoor!

Krokusvakantie

Yeah, de kinderen hebben vakantie! De komende 9 dagen zijn ze elke dag thuis. Het voordeel is natuurlijk dat we ons niet hoeven te haasten 's ochtends om op tijd bij school te zijn, maar het nadeel is dat ze überhaupt niet op school hoeven te zijn, wij moeten ze bezig houden en niet de juf/meester. En dat kan een 'conflict of interest' worden als je middenin zo'n mega-project zit zoals wij.

Maar laten we onze zegeningen tellen, Sander moest vliegen op vrijdag de dertiende, zijn gate was zelfs nummer 13... en hij is heelhuids thuisgekomen. Dat kunnen 49 mensen in Buffalo, NY niet zeggen. Ook had de GAMMA 10% korting met als slogan 'je lacht je een ongeluk', dus daar hebben we een lading kwasten en hechthout gehaald en 12 deurkrukken besteld. Sander heeft trouwens ook een weekje 'vrij', we gaan knallen deze week, want klussen met z'n tweeën is veel leuker en produktiever. En als klap op de vuurpijl mogen we (Sophie, Carlijn en ik) morgenmiddag om 1 uur bij de schouwburg verschijnen voor de show van Mega Mindy. Sophie heeft haar pak al klaarhangen!!!

Glas!

De renovatie begint nu echt vorm te krijgen en vanaf nu gaan, vrees ik, de serieuze rekeningen komen. Vandaag beginnen de glaszetters met het plaatsen van dubbel glas in de grote ramen en voorzetramen voor het glas in lood. Ook is 'onze' Willem weer aanwezig, hij is bezig op zolder met een extra stopcontact voor bij de wastafel en leidingen en afvoer naar boven te maken.

Gisteren heeft de stukadoor de laatste laag gips op de muren van de woonkamer gesmeerd en ze zijn echt prachtig glad geworden. Nu nog een kooflijst uitzoeken en alles van latex voorzien en dan is de woonkamer klaar. Natuurlijk moeten ook de plinten en kozijnen geverfd worden en de vloer geschuurd en gelakt, maar daar denk ik nog maar even niet aan...

De huisbaas belde gistermiddag ook nog met een 'leuk' berichtje, hij vroeg of het uitkwam dat hij vandaag met een potentiele huurder langs kwam. Een huurder die, let wel, al per 1 april in ons huis wil. Slik, da's lekker. Mijn eerste gedachte is, ik ga eens even lekker een bende maken hier, zodat de huurder gelijk afhaakt, maar daar heb ik mezelf ook mee. Want wie moet dat weer opruimen? En trouwens, de bovenverdieping is toch al niet echt netjes, want niemand heeft zijn/haar eigen klerenkast. Er staan 2 kledingrekken op de overloop en Myrthe heeft een kast in haar kamer, gemaakt van 3 op elkaar geplakte verhuisdozen!!! Onze garderobekast staat weliswaar in onze slaapkamer, maar hij is nog helemaal ingepakt en staat op zijn kant tegen de muur, want hij past niet rechtop. Tja, en de inhoud van bijna 2½ meter kast moet je ergens kwijt.

Maar het is ook woensdagmiddag, de dames hebben lekker vrij. En Sophie heeft schoenen en een jas nodig. De rits van haar winterjas is al weken kapot en vorige week heeft de rits van haar laars het ook begeven. De winterjas was al met zijn derde leven bezig, dus het was te verwachten dat de jas vervangen moest worden . Maar van die laarzen baal ik wel, je mag toch wel verwachten van laarzen van €70, dat ze een heel seizoen meegaan? Anyway, na de lunch ruimen we het huis 'n beetje op en gaan daarna de stad in. Eerst even bij een stukadoorbenodigdhedengroothandel langs om te zien wat bedoeld wordt met spachtelputz. Ook hebben ze daar voorbeelden van kooflijsten en ik heb een paar hele mooie gezien. Onze stad is erg compact en binnen 5 minuten staan we in de parkeergarage.

De eerste winkel is Ziengs, een mooie schoenenzaak, hier hebben ze vast en zeker wat voor Sophie. En het is nog SALE ook, dus dat vind mijn portemonnee ook heel prettig. Ik laat Sophie's voeten even opmeten en we mogen weer een maatje groter kopen, maat 31 voor een meisje van 4 jaar... Uiteindelijk kunnen we kiezen tussen 2 paar laarzen en nemen een paar prachtige bruine mee. Ze doet ze gelijk aan, want de afgelopen dagen liep ze op haar sneeuwlaarzen en die staan niet echt bij een rokje... Dan begint de zoektocht naar een winterjas. Het is begin februari, het is nog ruim een maand winter, maar in de hele stad is geen winterjas meer te vinden. Tijd voor een bakkie bij de V&D, want ook daar hebben ze geen jassen, maar wel lekkere kaneelsticks voor de dames.








































Als allerlaatste winkel proberen we de C&A en laten we daar nou een ontzettend hippe jas vinden. Geen hele dikke standaard winterjas, maar één met een vest erin, die je eruit kan halen als het wat warmer wordt over een maand of wat. Sophie vindt 'm gelijk geweldig en showt 'm aan iedereen! Maar het allermooist van de C&A vinden ze allemaal het paard.























Na een paar uur door de stad lopen, zou je denken dat de dames wel heel graag naar huis willen. Maar nee, zij zien hun kans schoon om voetbalplaatjes te scoren bij de Albert Heijn. Op alle schoolpleinen van Nederland is het ruilen van die plaatjes de meest geliefde bezigheid. Myrthe had er al 5 en nu hebben ze er ineens 10 bij. We hoefden nl. eigenlijk alleen vlees voor vanavond en brood te hebben, maar ineens liggen er ook 3 pizza's in mijn mandje, want we moeten boven de €10 komen. Dan krijg je één pakje met 5 kaartjes. Nou ja, als we dan toch bezig zijn, de olijfolie is ook in de bonus. Voordat ik het weet, heb ik voor meer dan €20 in mijn mandje en Carlijn en Myrthe staan high-five-end bij de kassa!

Op de terugweg rijden we langs het huis, even kijken hoe de ramen eruit zien. Op de oprit staat een 'glasbok' met 3 grote ramen en we zien dat de tuindeuren klaar zijn, net als de ramen in de keuken en de kelder. Morgen komen de voorzetramen, maar ik denk dat ze niet in één dag klaar zijn.


















Naast de tuindeuren is ook Sophie's jas goed te zien.

Het keukenraam

We kijken nog even wat Willem, de elektricien/installateur, heeft gedaan. Op zolder zitten de leidingen erin, die door de zoldervloer tussen de balken van ons slaapkamerplafond naar de badkamer lopen. Daar kunnen straks weer minimaal 7 gipsplaten van 60 cm bij 420 cm en 5 rollen isolatiemateriaal op en in. Én ik mag naar IKEA om de wastafel en spiegelkast te halen voor de zolder. Joepie de poepie!

Thuis bak ik de kippetjes, zet de broccoli op en loop samen met Sophie, nou ja, zij huppelt en ik loop, naar de snackcorner om 2 porties frites voor ons vieren. Sander zit in Rusland en het is duidelijk: ik mis mijn chef en tafelgenoot, die alles lust en maak/haal vooral dingen die de kinderen lekker vinden. Alhoewel, de frieten van 'onze' snackbar zijn wereldberoemd in deze stad en ze smaken mij ook erg goed ;-).

Iets om over na te denken...

Telefoniste : 'Pizza Hut, goedenavond.'

Klant : 'Goedenavond, ik wil een paar pizza's bestellen.'

Telefoniste : 'Mag ik uw Burgerservicenummer, meneer?'

Klant : 'Dat is 222 0033653 52.'

Telefoniste : 'Dank U, meneer Jan Janssen. Uw adres is Haagstraat 256 en uw vaste telefoonnummer is 288 54 22. Uw telefoon op uw werk bij Dexia is 678 89 65 en uw GSM 0475-65 25 32. Vanuit welke locatie belt U ons?'

Klant : 'Euh.... ik ben thuis. Vanwaar haalt u al deze info over mij?'

Telefoniste : 'Wij zijn op Het Systeem aangesloten, meneer.'

Klant : (zucht diep) 'Goed dan! Mag ik twee pizza's met ham, mozzarella en...'

Telefoniste : 'Ik denk niet dat dit een goed idee is, meneer.'

Klant : 'Hoezo?'

Telefoniste : 'U lijdt volgens uw medisch dossier aan hoge bloeddruk en u hebt ook een te hoog cholesterolgehalte; uw ziekteverzekering weigert de gevolgen van schadelijk eetgedrag te vergoeden in geval van problemen. Bovendien krijgen wij ook een boete voor het leveren ervan.'

Klant : 'Oei! Wat raadt u mij dan aan?'

Telefoniste : 'Probeert u onze Pizza met yoghurt en sojabrokjes eens. U zult dat ongetwijfeld heel lekker vinden.'

Klant : ' Waarom denkt u dat ik dat zal lusten?'

Telefoniste : 'Uw vrouw heeft onlangs het boek 'Lekkere recepten met soja' in de lokale bibliotheek geleend'.

Klant : 'Oké... stuurt u daar dan twee van. Voor mij en mijn vrouw.'

Telefoniste : 'Goed. Dat kost samen dertig euro.'

Klant : 'Prima. Ik geef u het nummer van mijn creditkaart. Dat is....'

Telefoniste : 'Sorry, meneer, maar u hebt uw toegestane bedrag al overschreden. U zult cash moeten betalen.'

Klant : ' Okay! Ik haal het bedrag wel uit de muur voordat uw bezorger arriveert.'

Telefoniste : 'Dat zal niet lukken, meneer, er staat niets meer op uw bankrekening.'

Klant (boos) : 'Dat is uw zaak niet! Stuur die pizza's en ik zorg wel dat ik het geld heb. Hoelang duurt het'?

Telefoniste : 'U krijgt de pizza's over een uur bij u thuis. Hebt u haast, dan kunt u ze hier afhalen en contant betalen. Maar pizza's per motor vervoeren is niet aan te raden, meneer.'

Klant (getergd) : 'Hoe weet u dat ik een motor heb??'

Telefoniste : 'Ik lees hier dat u uw afbetalingen van uw auto niet meer hebt kunnen doorbetalen en dat uw wagen in beslag is genomen. Maar uw motor is betaald, dus ik veronderstel dat u die gebruikt.'

Klant : '@#%/$@&?#!'

Telefoniste : 'Mag ik U verzoeken om beleefd te blijven, meneer? U bent al eens veroordeeld geweest wegens belediging van een wetsdienaar. Een tweede aanklacht zou niet best zijn.'

Klant : (Sprakeloos)

Telefoniste : 'Nog iets anders, meneer?'

Klant : 'Neen... Of ja, toch wel: vergeet niet om ook de gratis twee liter Cola te leveren zoals in uw folder staat.'

Telefoniste : 'Sorry, meneer, een uitsluitingclausule in onze vergunning verbiedt ons om gratis dranken, die suiker bevatten, aan diabetici te geven.... wat dacht u van suikervrije Rivella, meneer? Die moet u natuurlijk wel betalen, maar...'

Klant : hangt op.


Wil jij in het elektronisch patientendossier staan....?

I love KNAUF

Er is weer hard gewerkt in ons huis dit weekend. Ik heb besloten het niet meer klussen te noemen, want dit project gaat veel verder dan dat. Volgens Van Dale betekent klussen karweitjes opknappen, iets wat je dus af en toe doet, maar niet maandenlang. Wat wij doen is eigenlijk 'sick' en soms zakt de moed ons in de schoenen. Dit gebeurt dan vooral 's avonds, net als je even rustig zit. Je wilt relaxen, maar binnenin je hoofd draait alles op volle toeren.

Echter, na het afgelopen weekend kunnen we zeer voldaan zijn. Met de zeer welkome en gewaardeerde hulp van beide vaders hebben we ontzettend veel KNAUF-gipsplaten vastgeschroefd aan plafonds en wanden en is de woonkamer bijna helemaal geschuurd. Toppie! Mijn moeder was thuis met de dames en is o.a met ze de stad in gefietst. Samen hebben ze een 'koppie gedaan' bij de HEMA en zijn de dames zeer strategisch langs de speelgoedwinkel gelopen... :-).

Nu voor de liefhebbers wat foto's van het resultaat van onze noeste arbeid gisteren en vandaag.

Op zaterdag om 11 uur zaten de plafonds van Sophie's kamer en de werkkamer er al in

Maar toen begon het gepiel op zolder...

Zondagmiddag, Carlijn's kamer is af (bijna)!

Nieuwe techniek: in-situ maatwerk

Bij de platen van 4 meter hadden we écht hulp nodig

1750 schroeven verder: weer een schuine wand klaar en nog één te gaan!

Tijd voor de grote schoonmaak.

Rond 5 uur vinden we het mooi geweest, we gaan naar huis. Terwijl de aardappels bruinen in de oven kijken we naar de vijfde aflevering van 'Wie is de Mol?', een geweldig programma dat je gewoon samen met je kinderen kan bekijken. De eerste 4 afleveringen speelden in Noord Ierland en het kan niet anders dan dat het programma gesponsord wordt door het Ierse Verkeersbureau. Op de website van De Mol staat ook een link naar de website van Discover Ireland, ik ga de volgende keer even goed letten op de aftiteling. Maar de beelden van het landschap zijn zo prachtig dat je gelijk een vakantie wilt boeken. Nu is het hele circus verplaatst naar Jordanie en ook dit lijkt me een prachtig land. Alleen jammer dat de vrouwen in het gezelschap een hoofddoek 'moeten' dragen, zeker als de mussen van het dak vallen...

Voor degene die niet bekend zijn met De Mol, een korte uitleg. Het spel wordt door tien bekende Nederlanders gespeeld, die naar het buitenland reizen. Ze zullen moeten samenwerken om allerlei opdrachten uit te voeren en geld te verdienen voor de pot. Maar één van hen is een bedrieger, en die is er alles aangelegen om de opdrachten te saboteren. Eén van hen is namelijk de Mol. Na elke ronde krijgen de kandidaten 20 vragen (in de finale 40 vragen) over de identiteit van de Mol. Degene die de minste goede antwoorden geeft, ligt uit het spel en gaat direct naar huis. Uiteindelijk blijven er drie kandidaten in de finale over. Eén zal er winnen, één zal verliezen en de derde is de Mol. De kandidaat die de finale wint, oftewel de test in de finale het beste maakt, wint het geld in de pot. Bij gelijkspel wordt gekeken wie het snelst was.

Inmiddels is De Mol al weer bezig met zijn 9de seizoen en het blijft een spannend programma, dat nog jaren door kan gaan. Het leuke is dat je zelf ook gaat meedenken wie de mol is. Ik 'zit' al sinds de eerste aflevering op Sebastiaan, hij wist iets teveel over Belfast, de stad waar ze als eerste naar toe gingen. En dat wekt bij mij achterdocht, omdat de kandidaten van tevoren niet weten waar ze naartoe gaan. Behalve de mol natuurlijk, die is helemaal klaargestoomd door de programmamakers. Anyway, we hebben nog wat afleveringen te gaan voordat de Mol zich bekend maakt.

Druk, druk, druk

Ons leven bestaat op dit moment uit weinig anders dan naar school gaan en brengen en halen, klussen, klusspullen regelen, eten koken en boodschappen doen. En af en toe een wasdag houden omdat niemand meer schone sokken of ondergoed heeft... Gelukkig vierde Laura afgelopen zondag de 1ste haar verjaardag, zodat we wat afleiding hadden. En een taartje gaat er altijd wel in.

Maandag is Sophie in haar nieuwe klas begonnen. De twee bestaande groepen 1 werden te groot door de continue aanwas van kleuters. Met een nieuwe juf en allemaal kinderen die net 4 jaar geworden zijn. Gelukkig is haar grote vriend Thomas ook meegegaan en is het deze eerste maand heerlijk rustig met 11 kinderen. Sommige kinderen komen zelfs alleen nog maar in de ochtend, zodat juf Natasja 's middags slechts 5 kinderen heeft. Maar in maart komen er weer nieuwe kleuters bij en aan het eind van het jaar zal het een gewone volle klas zijn.

Echter, woensdag vierden haar oude juffen hun verjaardag en dat wilde ze natuurlijk niet missen. Gelukkig mocht ze ook komen en wel verkleed als Mega Mindy, want alle kinderen mochten verkleed komen. Ook hoefden ze geen eten en drinken mee te nemen, iets wat Sophie erg spannend vond. Want wat zouden ze dan krijgen voor snack? Van het zusje van Thomas mocht Sophie een heuse Mega Mindy-masker lenen, haar kostuum is helemaal compleet vandaag.

Het feest was geweldig, er liepen wel 5 piraten rond, veel prinsessen en ridders en 2 Mega Mindy's!!! Sophie heeft enorm genoten en met alles meegedaan, vertelde juf Sandra. Wel valt het op dat Sophie de rest van de middag erg rustig is en als we samen naar Wie is de Mol aan het kijken zijn, valt ze tegen Myrthe aan in slaap. Ze is écht helemaal weg en blijft slapen tot Sander thuis is uit Duitsland. ZE wordt even wakker en eet een kommetje vla en slaapt daarna weer door in bed. Alleen, om 9 uur is ze klaarwakker en komt gezellig een kopje thee drinken, d.w.z. mijn thee...

Nog meer schoolverhalen, op donderdag ben ik voor het eerst overblijfmoeder op school geweest. En vanaf volgende week mag ik het elke dinsdag gaan doen. De dames vonden het mega spannend, vooral Sophie natuurlijk, die had dit nog nooit gedaan. Myrthe en Carlijn natuurlijk ook niet in NL, maar in Amerika aten ze elke dag op school, 5 dagen per week. Het overblijven zelf is een 'piece of cake', om iets voor 12 uur loop je naar de klas. Je vinkt de kinderen af, die er zijn, op een lijst en in 15 minuten zijn de meeste kinderen al klaar met eten en gaan naar buiten op het plein spelen. Om kwart voor 1 nemen de leerklachten de pleinwacht over en kun jij naar de aula om je aftekenlijst in te leveren, klaar!

De rest van de dag en ook vrijdag zijn we druk bezig met voorbereidingen voor het weekend. Op vrijdagochtend komt Jongeneel een enorme palet gipsplaten brengen, 55 stuks in lengte variërend van 260 tot 420 cm, in totaal 984 kilo. De bedoeling is dat deze platen tegen de plafonds en wanden geschroefd gaan worden. Op zaterdag komen nl. mijn ouders en schoonvader om te helpen, maar voordat we kunnen beginnen, moeten o.a. alle plafonds voorzien worden van isolatie. Kortom, druk, druk druk.