Flip

Dit weekend hadden we ineens een extra gezinslid in huis, Flip de logeerbeer. Normaal gesproken zit hij bij Sophie in de klas, maar omdat het zo zielig is om hem de hele avond en nacht alleen te laten, mogen de kinderen hem om de beurt mee naar huis. En Sophie had mazzel, zij mocht hem het hele weekend mee!!!

En ze waren onafscheidelijk, die twee. Flip ging overal mee naartoe en moest alles meemaken. Ben ik bezig met de was, moet Flip het knopje van de droger indrukken. Zijn wij aan het eten, Flip zit erbij en krijgt ook wat. Gaan wij even de stad in, Flip zit bij Sophie achterop. En natuurlijk slaapt hij ook bij Sophie in bed.

Ook mocht Flip mee helemaal naar Noord Holland, op schoot bij Sophie in de autostoel, voor het verjaardagsfeestje van Arne. Hier gingen we naartoe op zaterdag, direct na de lunch. Zodra we in de auto zitten, zegt de Tomtom dat er 14 minuten vertraging is op de route, grrrr, maar gaandeweg wordt dat steeds minder. En als we op de wisselstrook rijden, tuffen we zo de file voorbij, ideaal.

Arne’s verjaardag leek meer een kinderfeestje, zoveel kinderen liepen er rond… En zoals met alles, als de kinderen het naar hun zin hebben, hebben de ouders het ook prima. En als er dan ook nog eens heerlijke taart is, dan is het af. HEMA appel/yoghurttaart, wat een vondst!!!

En dan hebben we natuurlijk weer een lieve Carlijn&Noor foto

En Flip in de kinderwagen…

We konden helaas niet te lang blijven, Myrthe had ‘s avonds een feestje. ‘s Avonds? Jazeker, een discofeest van een klasgenote in een afgehuurd zaaltje met een heuse DJ!!! Ze was een week daarvoor 11 jaar geworden en had de hele klas uitgenodigd, alle 35. Slechts 2 kinderen konden niet, het schooljaar is nog maar net begonnen en het feest van het jaar is al gegeven.

Om kwart voor 10 mochten de kids weer opgehaald worden, echter, het feest was toen nog bezig. Alleen geen muziek uit 2009, maar Ciske de Rat met ‘Krijg toch allemaal de klere’ knalde uit de boxen. Daarna kwam Guus Meeuwis met ‘Het is een nacht’, kortom voor alle leeftijden wat wils. En om de flashback helemaal compleet te maken ging na het laatste liedje onverbiddelijk de TL-verlichting aan…

Zondag is onze vaste sportdag, maar Flip moest thuisblijven, want bij de kidsclub mag je geen eigen speelgoed mee naar binnen nemen. Maar Flip was toch nog wat moe, zei Sophie en mocht in haar bed blijven liggen. ‘s Middags hebben ze met z’n vieren op ons bed naar The Incredibles gekeken en later AJAX zien winnen van Heracles.

Op maandagochtend was de logeerpartij weer over en moesten we afscheid nemen van onze Flip. Sophie nam hem mee naar school en mocht hem aan een vriend of vriendinnetje geven. Hopelijk houdt juf een lijstje bij wie ‘m allemaal gehad hebben, want anders gaat Flip van Sophie naar Kim naar Thomas en weer terug. Maar vanmiddag mocht hij met Kim mee naar huis.

Dag Flip, tot de volgende keer!

Twee eerste keren vandaag

Ten eerste was het natuurlijk de langverwachte eerste schooldag. Myrthe start in groep 8, nog één jaartje basisschool, tjonge jonge wat gaat het hard. Ik weet nog dat ik haar afleverde in groep 1 in Nijmegen, bij juf Trudi. Speciaal had ik de hele week vrij genomen, je weet tenslotte nooit hoe dat gaat op school, misschien word ik wel na een uurtje gebeld of ik haar wil komen ophalen. Maar nee hoor, madam klom op schoot bij juf en na 5 minuten zwaaide ze naar me, “doei mam!”. Misschien, dacht ik nog, wil ze ‘s middags thuisblijven, vermoeid van alle indrukken, maar ook dat ging niet door. Ook de middagen draaide ze gelijk mee.

En dat geldt trouwens voor alledrie onze dames. Ze vinden het leuk om naar school te gaan en ook toen ze nog niet volle dagen naar school hoefden, als 4-jarigen, gingen ze gewoon. Carlijn zit nu in groep 5 en heeft voor het eerst in haar schoolcarriere een meester, Cor genaamd. Hij staat 2 dagen voor de klas en de andere 2½ dag wordt gedaan door juf Susan, die ze ook vorig jaar hadden. Carlijn heeft vorige week een nieuwe wekker gekocht om zich vooral niet te verslapen op deze dag. En ja hoor, om 7:21 uur stond ze aangekleed beneden!

Sophie zit in groep 1 bij al haar vriendjes en heeft 2 juffen en dat vindt ze helemaal geweldig. Wat ze nog het allermooist vindt, is dat zowel zij als Myrthe les krijgen van juf Sandra. Op vrijdagmiddag heeft de Myrthe’s meester een oudel*llenmiddag, heeft de onderbouw vrij en dan staat Juf Sandra voor groep 8. “Nou, dan kan Myrthe ook met de blokken spelen”, zei Sophie.  

Iets na 8 uur is iedereen gekleed, gevoed en gepoetst en kunnen we op pad. Myrthe ziet gelijk een paar vriendinnetjes en blijft daarbij staan, Carlijn gaat mee Sophie wegbrengen. Het is fijn om iedereen weer te zien, gezond en wel teruggekomen van vakantie. Bij de kleuters staan op diverse tafels dingen klaar om mee te spelen en Sophie gaat lekker kleuren. Al snel zit grote vriendin Kim naast haar en kunnen wij naar Carlijn. Ook daar is alles prima, ze zit in een groepje met haar vriendin en de meester is heel aardig. Maar goed, we zijn nog maar net begonnen…

Ik mocht ook gelijk weer aan de slag op school, d.w.z. overblijfjuf zijn in groep 8. En volgens mij mag ik de overige dagen ook komen opdraven, dus ik kom wel weer aan mijn fietskilometers.

En dan nu over de tweede eerste keer van vandaag… Een poosje geleden hebben we Myrthe en Carlijn opgegeven voor hockey. Helaas is er voor Carlijns leeftijdscategorie een wachtlijst, maar was er wel plek voor Myrthe. Bijkomend voordeel hiervan is weer dat Carlijn nu een zus heeft die al speelt bij de club en daardoor stijgt (met stip) op de wachtlijst. Afgelopen zaterdag is Sander met Myrthe hockeyboodschappen wezen doen, stick, schoenen, scheenbeschermers, gebitsbeschermer, sportbroek. Kassa… En omdat Myrthe zo lang is moest ze voor alles de dames maat hebben, dus bijvoorbeeld i.p.v. een kinderstickje van €25 waren wij het 3-voudige kwijt.

Maar goed, je moet er wat voor over hebben, ze heeft nu wel een schitterende Brabo carbonstick, die hopelijk het hele seizoen meegaat. En het was maar goed dat we alles gehaald hadden, want tot onze grote verbazing begonnen de trainingen vandaag. En daar kwamen we vanmiddag om half 2 achter. Gelijk ging er een streep door ons plan om naar het Kristalbad te gaan, tenminste voor Myrthe dan, ik ben met Carlijn en Sophie geweest.

Myrthe traint 2 keer per week een uur, best veel voor D-tjes, plus natuurlijk de wedstrijd op zaterdag. Voor deze training kwamen maar 4 meisjes opdagen, dus die kregen alle aandacht van de trainer. Ben benieuwd of Myrthe morgen spierpijn heeft. Sander was mee en heeft van de kant kunnen meekijken en het ging best goed, vooral als je nagaat dat ze het nog nooit gedaan had. En ze vond het ook leuk en dat is het halve werk…

Na de training thuis heeft ze lekker op haar bed gelegen, maar na de koolhydraatrijke maaltijd (pasta!) kreeg ze weer wat energie en heeft ze alles aan Carlijn uitgelegd en met Sander wat over en weer getikt. Ik vrees dat we morgen weer in de sportwinkel staan en alvast een stick voor Carlijn moeten halen :-)

 

Myrthe legt de techniek uit

 

en Carlijn doet het keurig na.

En Sophie…, Sophie was vooral heel moe na de eerste schooldag en het zwembad

De laatste dagen van de vakantie

Allereerst nog even over het weeralarm van afgelopen donderdag... Wat was dat een sof zeg, de hele dag loop je naar boven te kijken, wanneer komt het noodweer nou? De KNMI heeft toch gezegd dat het vanaf 13:00 uur kan gaan spoken? Even twijfelen we nog of het wel een goed idee is om naar het Kristalbad te gaan, maar we gaan toch en daar was het heerlijk rustig zeker vergeleken met woensdag. Over de omroep vertelt af en toe een dame dat er onweer verwacht wordt en dat we dan de aanwijzingen van het personeel moeten opvolgen. Maar alle wolken waaien over en als we weggaan is dat omdat we zelf willen en niet omdat we weg regenen. Echter, net op het moment dat we op de fiets zitten, begint het te rommelen en we zijn onder de indruk van onze timing, maar het zet niet door. Een klein buitje volgt en that’s it.

Pas ‘s avonds na het eten begint het echt rotweer te worden. Het was al een hele tijd donker, we moesten zelfs de lamp boven tafel aan tijdens het avondeten. Maar opnieuw stelt het weinig voor, zeker als je het met de hoosbui van 3 juli vergelijkt. Wel is de kleur van de lucht erg gaaf, het kleurt van roze naar oranje naar bijna paars. Kortom, het weeralarm was nergens voor nodig. En dat vonden meer mensen (lees: strandtenthouders…)

Maar goed, er bestaan meer onderwerpen dan het weer, zoals dat de vakantie bijna over is. Het is grappig, je kijkt altijd uit naar de vakantie, maar als het eind daar is, is het ook mooi geweest. En dan te bedenken dat we in Amerika 11 weken vrij hadden. Het is fijn dat school weer begint. Iedereen kijkt weer uit naar regelmaat, naar alle vriendinnetjes, de juffen (Carlijn en Sophie) etc.

De afgelopen dagen zijn we lekker rondom huis bezig geweest, hebben gefietst, zijn diverse keren wezen zwemmen, hebben gesport bij Pellikaan, hebben uitgebreid gekookt, mmmm.

    

Zelfgemaakte wortelsoep

Pizza!!!

Elke donderdagavond in juli en augustus is er in Beekbergen de Veluwse Avondmarkt, een folkloristisch evenement dat grote bekendheid geniet in heel Nederland. Daar moeten we geweest zijn, er worden oude ambachten gedemonstreerd, dat wordt geweldig, denk ik. Na het avondeten gaan we op pad, het is heerlijk weer, we pakken de fiets.

OK, laten we er niet omheen draaien, de markt was onzin. Zeker als je nagaat dat het 9 keer achter elkaar wordt georganiseerd. Het enige wat goed was, was de haring en die eet ik niet eens… Binnen een half uur hebben we het rondje gemaakt, we hebben weliswaar een mevrouw zien spinnen, maar verder werden er enorme, echt enorme onderbroeken verkocht. Of snoep of goedkope horloges of worsten of andere crap. We fietsen met een lekkere omweg terug naar huis, d.w.z. via Van Swoll.

Een ander tripje was naar IKEA. Myrthe en Carlijn hadden nog een nachtkastje nodig en een plank boven hun buro om al hun tuttels op te zetten. We hebben gelijk hun kamers aangepakt en een grote vuilniszak bende is uit hun kamers verdwenen. Opvallend was dat ze beide daarna vaak op hun kamers aan het spelen waren.

Vandaag, zondag, zijn Sander, Sophie en ik op de fiets gestapt. We hadden allebei spierpijn van eerdere sportieve inspanningen en hadden geen zin om naar de ‘gym’ te gaan. Lekker uitfietsen is het best voor onze bovenbenen. Myrthe en Carlijn wilden thuis blijven, dat kan. Zowaar heb ik mijn camera mee en we rijden een mooi rondje door bos en heide van 29 km.

Yes, een bankje!!!

En dan morgen, morgen gaat om 7 uur de wekker… Heerlijk!

Weeralarm II

Daar gaan we weer, het KNMI heeft een weeralarm afgekondigd wegens zeer zware windstoten die snelheden kunnen bereiken tot 110 kilometer per uur. De windstoten gaan gepaard met onweersbuien, met plaatselijk veel neerslag waaronder hagel, die vanaf 13:00 uur vanuit het zuidwesten Nederland binnentrekken... De buien kunnen zich razendsnel ontwikkelen en mogelijk leidt het noodweer tot grote schade. Er is ook hitte voorspeld voor vandaag, in het oosten kan het oplopen tot 35°C, maar als de buien gepasseerd zijn, zal het kwik gedaald zijn tot rond de 20°C.

Poe hé, de vorige keer dat er een weeralarm werd afgekondigd, hadden we ineens een rivier naast ons huis. Ben benieuwd wat deze dag ons zal brengen. Vooralsnog is het prachtig weer, het is nu half 11 en al 22°C. Lekker toch? Tijd voor koffie en dan snel naar het Kristalbad, waarschijnlijk is het daar vandaag niet zo druk als gisteren, toen kon je over de hoofden lopen. Ze bleven trouwens wel open tot 8 uur, een unicum en volgens de website zal dat vandaag ook gebeuren. Ben benieuwd...

Vakantie: familiekiekjes!!!

Het moge duidelijk zijn dat we een heerlijke tijd hebben gehad in E. le M., Frankrijk. En het werd nog eens vierdubbel zo leuk toen Arne en Laura op zaterdagmiddag aan kwamen. In één klap zat het huis toen écht vol. Maar opnieuw, ook dat kan allemaal. Doordat het natuurlijk zo gezellig was en ook omdat de weersvoorspelling erg positief was voor zondag besloten we een dagje langer te blijven. Ik denk trouwens dat onze dames ons hadden gekielhaald als we op zondag weg waren gegaan. Ze wilden spelen met hun neef en nichtje.

Maar eerder in de vakantie was het ook al feest, we hebben de verjaardag van mijn schoonvader gevierd. Geheel volgens onze traditie hadden we cijferkaarsjes meegenomen en daags voor DE dag een taart gehaald. Per ongeluk hadden we een erg lekkere, maar wel erg dure taart uitgekozen. Tenminste, Sander kwam met 2 taarten aanlopen en Carlijn mocht kiezen.... Erg he, als je je dochter van 8 de schuld geeft ;-).

's Middags zijn we uit eten geweest, heerlijk op z'n Frans, lentement, we hebben zeker 2 uur gezeten. Het eten was ook heerlijk eerlijk, geen culinaire hoogstandjes of zo, maar prima kwaliteit. Mijn voorgerecht was zo uitgebreid dat de dames dachten dat dat het hoofdgerecht was. Zij hadden nl. gelijk hun hoofdgerecht gekregen en waren al aan het bedenken wat voor dessert ze zouden uitkiezen. Even wachten nog... En ondanks dat we eigenlijk allemaal genoeg gegeten hadden, ging ook bij ons het dessert er prima in, zélfs na de kaas.


















Na deze uitgebreide lunch werd het 's middags lekker warm, zodat de dames konden zwemmen en zijn Sander en ik op de fiets gestapt. Even alle worst, kaas, chocolade mousse, paté en wijn eraf fietsen... 's Avonds zaten eigenlijk onze magen nog vol, maar wie zegt nou nee tegen een Schwarzwalder Kirschtorte? Eerst even de kaarsjes uitblazen!























Op zaterdagmiddag (8-8) kwamen Arne en Laura met hun kroost, ook zij . Dit werd vooraf gegaan door een kleine interne verhuizing, maar alles was voor de lunch klaar voor hun aankomst. Sander en ik dachten dat we nog wel wat konden fietsen, het was tenslotte zaterdag, volgens de ANWB niet echt de meest gunstige dag om door Frankrijk te rijden. Maar ze waren er al om half 3, OK, ze waren in het holst van de nacht weggereden uit NL, maar goed!!! Zodra ze er waren, stonden diverse mensen klaar om de kinderen over te nemen, waaronder Carlijn...


















Zoals gezegd, aanvankelijk waren we van plan om op zondag de 9de weer naar huis te gaan. Maar plannen zijn er om gewijzigd te worden en dus hadden we een extra dag in Frankrijk. Helaas werkte het weer niet echt mee, maar ondanks dat hebben we de hele dag buiten gezeten. Alleen wel met de open haard aan en de wind- annex zonneschermen omlaag. Op die manier was het erg behagelijk op de veranda. Er is wel wat hout weggestookt...

Aan het eind van de dag mocht Carlijn aan Thom één van onze favoriete boeken voorlezen, 'Wie legt het mooiste ei' van Burny Bos. In het verhaal komt een met een prachtig matje getekende Harry de Haan voor en die probeer ik altijd een plat-Amsterdams accent te geven en tot mijn grote lol deed Carlijn dat ook op haar manier. Errug leuk. Thom vond het ook een mooi verhaal en ging daarna heerlijk slapen.

Tot zover mijn verhalen van onze vakantie, op maandagochtend zijn we weggereden met o.a. een halve moestuin in onze achterbak. Voorlopig hebben we meer dan voldoende groente in huis. Gelukkig hebben we een grote kelder... Maar door dat overschot aan groente ga je ook nieuwe recepten uitproberen. Zo hebben we heel veel wortels meegekregen en de dames hadden in het Disneykookboek een recept gevonden van Broer Konijn voor wortelsoep. En het was nog hartstikke lekker ook!

Inmiddels zijn we al weer een week thuis en in de dagelijkse routines gerold. Ons huis heeft de 2 weken leegstand goed overleefd, geen vreemde luchtjes bij binnenkomst of één of andere plaag van kleine krioelende beestjes. Ook in de stad is niets veranderd, alle huizen in de buurt staan nog steeds te koop, de C1000 is nog steeds even klein (wanneer krijgen wij eens een Carrefour in de buurt?) maar vooral, we mogen niet klagen over het weer dat we tot nu toe hebben gehad en wat eraan zit te komen: er zijn zelfs tropische dagen op komst!!!

Vakantie: actief bezig...

Na jaren van verstoffen in onze 3-car-garage in Amerika moest onze fietsdrager weer aan de slag, de fietsen moesten achterop de auto mee naar Frankrijk. Sander en ik wilden onze fabuleuze conditie op pijl houden en ook, een fikse fietstocht vraagt veel calorieënverbruik, waardoor je 's avonds ongestraft kan BBQen...

Al weken heb ik minstens 3 keer per week gespind/geRPMd puur om te voorkomen dat ik er volledig afgereden zou worden. Ik dacht dat ik het helemaal goed voorbereid had. NOT, de eerste tocht, een kleintje maar, naar de bakker in een dorpje verderop, ik dacht dat ik niet goed werd. Dat ik mezelf én Sander omhoog moest rijden. Maar nee, hij fietste fluitend naast mij en ik reed zwaar hijgend in het lichtste verzet. Achteraf bleek, dankzij Sander's allerlaatste gadgethorloge met hoogtemeter, dat het bijna de hele weg klimmen was.

Maar goed, dat wisten we van te voren, er is geen enkel stukje weg plat daar. Ja, vals plat, maar voor de rest gaat het omhoog of omlaag. Maar dat is het waard, want de uitzichten zijn prachtig. Alleen je bent óf zo aan het zwoegen om bovenaan te komen óf zo aan het racen dat je steeds vergeet om foto's te maken. Gelukkig heb ik in mijn agenda bijgehouden waar we gefietst hebben en kunnen we dankzij bovengenoemd speeltje zien hoeveel hoogtemeters we hebben gemaakt.

Nieuwsgierig geworden? Onderstaand grafiekje toont de tocht van zondag 2 augustus van ruim 40 kilometer, waar we ruim 500 meter hebben afgedaald, maar dus ook 500 meter hebben moeten klimmen.

In totaal hebben we 8 keer gefietst en bijna 230 kilometers afgelegd en bovendien heeft Sander ook nog eens ruim 45 kilometer hard gelopen. Pfff, dat is niet mijn ding, maar hij is dan ook in training voor mijn verjaardag! Tja, en dan denk ik dat ik na deze hoogtestage en al die inspanning iedereen er he-le-maal uit fiets zonder enig druppeltje zweet te verliezen bij de RPM-klas op woensdagavond. Opnieuw een grandioze denkfout van mijn kant, wanneer leer ik het nou?

Vakantie: avondwandeling

Het is niet verwonderlijk dat elk jaar miljoenen Nederlanders op vakantie gaan naar Frankrijk, dit land is prachtig. OK, het is vervelend dat de bakker dicht is tussen 12 en 4 en ok, onze dames begrijpen de Franse wc's nog steeds niet en een museum bezoeken is ook wat lastig, zeker met kinderen. Vooral als alles in het frans is en de gids pas op het laatst, als het tijd is voor de fooi, je in het frans vraagt of je alles hebt begrepen, terwijl je de hele rondleiding met een vertaling van zijn verhaal naar het Nederlands hebt rondgelopen... Pfff.


Maar de 'scenery' maakt een hoop goed!








































Uitzicht op de bergketen 65 km verderop vanaf de achtertuin


Later in de week maakten we na een verrukkelijke maaltijd een mooie avondwandeling. Het was al na 8 uur toen we vertrokken, de zon was al flink aan het zakken en in het oosten kwam de volle maan op. Very nice.

Vakantie: het 'repas'

Op zaterdag mochten we aanschuiven bij het jaarlijkse 'repas' van het dorp, oftewel maaltijd in het Frans. Volgens de uitnodiging annex menukaart moesten de mannen 's ochtends vroeg al verzamelen om de tafels en stoelen klaar te zetten, maar vooral om in te drinken...

Om 12 uur begon het festijn met het aperitief, aangeboden door een buurman die 50 jaar wordt. Voor hem hadden wij uit NL een Abrahamkoek meegenomen, een traditie waar ze in Frankrijk nog nooit van gehoord hebben. Ik had de koek besteld bij onze superbanketbakker om de hoek en het was een groot succes. Hij was prachtig ingepakt, met een stenen Abrahampoppetje en een omschrijving van het idee erachter. Het poppetje gaat de hele kring rond en iedereen wil weten wat er in de brief staat. Ook wij leren iets nieuws, nl. dat er ook poppen zijn voor als je 60 (Isaak/Elisabeth), 70 (Jacob/Anna), 80 (Jozef/Deborah), 90 (Anthonius/Ruth) of 100 (Methusalem/Judith) jaar wordt. Ook U heeft een familiewapen, vraag het Uw juwelier...























Na het aperitief met lekkere hapjes is het tijd om aan te schuiven voor de maaltijd. Alle moestuinen zijn leeggehaald, alle wijnkelders zijn geplunderd en de ovens hebben overuren gedraaid. We zitten zeker een paar uur aan tafel, kunnen redelijk converseren met de Fransen en iedereen is vol lof over onze dames, dat ze zich zo keurig gedragen aan tafel. Maar zij hebben dan ook allemaal wat boeken en tekenspullen bij zich.


















Op de foto's lijkt het weer wat dreigend, maar het was heerlijk. Lekker temperatuurtje, fiks windje, maar prima uit te houden.


































Na de maaltijd is er even tijd voor wat anders, maar om 4 uur worden we terug verwacht: de jeu de boule wedstrijd begint! Ook de Hollanders met hun glimmende ballen moeten meedoen. Het duurt even voordat ik het spel en zijn regels doorheb en tegen die tijd heeft mijn groep de eerste wedstrijd al verloren. De tweede wedstrijd gaat tegen de verliezers van de andere wedstrijd, er zijn 4 teams, en die winnen we!!!























En na de wedstrijd is het feest nog niet afgelopen, om 8 uur worden we weer aan tafel verwacht om te helpen alle restjes op te eten. Ook de dames gaan mee en vooral de laatste taart, een zeer verfijnde appeltaart, is absolute favoriet, Carlijn neemt zelfs 2 stukken.

Dit was weer een lekker dagje!

Vakantie: vissen!

Al tijden roept Myrthe dat ze wil vissen. In Amerika stond ze altijd te kijken naar de visstokken, zoals zij ze toen noemde, bij Dick's Sporting Goods , maar helaas voor haar zijn zowel Sander als ik geen helden met levende vissen. Op de BBQ ingesmeerd met wat lemon pepper vind ik ze geweldig, maar spartelend aan een haakje, not my cup of tea... Maar gelukkig heeft ze een medefan gevonden in haar opa.

Om te mogen vissen moet heel officieel een visvergunning gehaald worden bij de 'mairie', op naam gesteld zelfs compleet met geboortedatum. Nu mag Myrthe een jaar vissen! We gaan met z'n allen, er wordt een hele picknick voorbereid met thermoskannen koffie en een koelbox vol eten en wijn, we zijn tenslotte in Frankrijk... Myrthe is de hele ochtend al bezig geweest met het klaarmaken van aas, gekookte aardappel, gekleurd met ketchup. Wormen konden nl. niet gevonden worden in de tuin, het was te droog.























Myrthe mag met een eigen hengel vissen, ze heeft een mooie kei gevonden om op te zitten. In het begin is het alleen nog wat lastig om de dobber ver van de kant weg te gooien. Vooral ook omdat de wind alle richtingen op dwarrelt. Carlijn vindt het toch ook wel heel interessant... Sophie zit liever in de schaduw en creëert kunstwerken met haar eigen viltstiften, zelf gekocht bij de V&D.





















Op een gegeven moment besluiten Myrthe en Carlijn dat hun visstek niet goed is, de vissen bijten niet en gaan met z'n tweeën naar de overkant van het meertje. Voor de lol zeg ik nog, "zul je meemaken, dat ze net nu een vis vangen, terwijl ze daar samen zitten, wie gaat 'm dan van het haakje halen?" En jawel hoor, binnen een kwartier klinkt er gegil vanaf de overkant, ze hebben beet!!! "Wat nu?", roepen ze naar ons, "haal 'm van het haakje!", roepen wij, "ja, hoe dan?". We zien aan hun lichamen dat Myrthe en Carlijn soebatten wie het moet doen: doe jij het nou, nee jij, nee jij, ja jij wilde zo nodig vissen... Geweldig. Ineens lost het probleem zichzelf op als de vis zichzelf losspartelt van het haakje op de grond. Maar dan ontstaat het volgende probleem, het visje is te klein en moet teruggezet worden... Uiteindelijk lukt het Myrthe om het visje op te scheppen met haar pet en gelukkig zwemt het daarna redelijk gezond, maar met een megatrauma weer rond on het 'lac'.

Uiteindelijk hebben we de hele middag aan dit prachtige meertje gezeten. De vangst was helaas zeer mager, het bleef bij het éne visje van Myrthe, maar dat mag de pret niet drukken. Geloof ook niet dat het daarom gaat met vissen, alhoewel het idee van een zelfgevangen visje op de BBQ ons wel aanstond.

Vakantie: lekker 'niets' doen rondom huis

Zoals gezegd, het huis ligt in een 'hameau' van niet meer dan 10 huizen, gelegen midden tussen prachtig groene, glooiende heuvels. Het is er absurd rustig, als je 2 uurtjes gaat fietsen, kom je hooguit 5 auto's tegen. Maar bijna elke dag stopt er een bakker voor de deur, er is internet en doordat het op ruim 900 meter hoogte ligt, is het 's nachts heerlijk koel.

In de tuin staan diverse volwassen fruitbomen, die heel veel appeltjes en peren dragen. Elke dag lag het gras vol ermee en omdat ze wespen aantrekken, is het zaak om ze snel af te voeren. De goede appels worden verwerkt in appelmoes, de beurse exemplaren gaan naar de composthoop helemaal in een uithoek van de tuin.

Er is nog veel meer te doen. In de stal, tegenwoordig woonkamer, staat een grote kast vol spelletjes en heel, heel veel stripboeken... Myrthe zagen we de helft van de dag in onderstaande pose. We hebben veel gekwartet (?), vooral Sophie en Carlijn hebben kilometers afgelegd rond de tafeltennistafel op de skelter en de trekker, ze hebben geschilderd, gezwommen, enz. enz. enz.

Ook de inwendige mens is goed verzorgd. Alle groente, wat elke avond op tafel stond, kwam uit eigen moestuin!!! De BBQ/open haard werd vrijwel elke avond opgestookt. Sophie is een echte theeleut geworden deze vakantie en ook heeft ze voor het eerst sinds tijden weer iets nieuws geprobeerd. Nou ja, Franse koekjes, taartjes en snoepjes gaan er zonder problemen in, maar zodra het 'avondeten' heet, wordt het lastiger... Maar oma's 'mac and cheese' ging erin, het was ook wel een hele luxe versie met gesmolten smeerkaas, cashewnoten en parmesan... Vanaf nu lust madam dus pasta, eindelijk.

Wachten bij het keukenraam op het eten en serviesgoed, om het daarna op tafel te zetten

Nog 'n beetje Amerika in Frankrijk

En na een lange dag is het heerlijk natafelen op de veranda bij een knapperend haardvuur.