Toy Story 3D

In Den Haag en Amsterdam wordt het Nederlandse elftal gehuldigd voor het bereiken van de tweede plaats op het WK. Ze mogen bij de koningin op bezoek, vliegen in een joekel van een helikopter, rondvaren over de Amsterdamse grachten en zich laten bejubelen op het Museumplein door duizenden mensen. En het wordt ook nog eens allemaal rechtstreeks uitgezonden op tv… Pffff, daar gaan wij NIET naar kijken.

Wij gaan iets veel leukers doen: naar de film. Naar Toy Story 3 beter gezegd. Deze film had bij uitkomen een geweldige recensie gekregen in de Volkskrant, op IMDb staat de film 6de in de Top 250 boven films als Schindler’s List, diverse Star Warsfilms, Lord of the Rings, Goodfellas en The Usual Suspects (Who’s Keyser Soze?). Kortom, die moeten we zien. Hij heeft hier van de Kijkwijzer leeftijd ‘6’ meegekregen, maar in Amerika, Australië, Japan en Canada is het gewoon ‘Alle leeftijden’, dus Sophie gaat lekker mee!

Alleen, alle middagvoorstellingen hier in de buurt zijn nagesynchroniseerd en dat willen wij niet, wij willen Tom Hanks en Tim Allen, die échte stemmen. Na wat zoeken kom ik uit bij de megabioscoop langs de A12 bij Ede, daar moeten we heen!

‘s Ochtends gaan we nog even naar de kapper, thuis lunchen en om 3 uur stappen we in de auto. We zijn er natuurlijk veel te vroeg, het is totaal niet druk, er zitten hooguit 20 mensen in de zaal. Maar dat mag de pret niet drukken, we hebben maffe brilletjes op, het is lekker koel in de zaal en de film wordt fantastisch.

De recensie was helemaal juist, de film was spannend, grappig, vertederend en hield je 1 uur en 3 kwartier in zijn grip. Sophie lag af en toe dubbel van het lachen, wat de rest van de zaal weer deed lachen. Het enige minpunt is dat ik ontdekt heb dat ik tot de 20% mensen behoor, die enorme hoofdpijn krijgt van het kijken naar een 3D film. Gelukkig deed één Ibuprofennetje thuis zijn werk uitstekend en kon ik als klap op de vuurpijl nog zorgen voor een portie pannenkoeken voor iedereen.

It was a good day today!

Code Oranje

Wat een grapjassen daar bij het KNMI, ze hebben een 'code oranje' afgegeven wegens extreem weer: zware regen- en onweersbuien, vergezeld van hagel, overvloedige neerslag en zeer zware windstoten tot 100 km. per uur. Ze laten zelfs Nederland oranje kleuren...

En dat op deze 'day after', wat een teleurstelling gisteravond. We zaten er allemaal erg stilletjes bij na het laatste fluitsignaal. Sophie helemaal, die lag al in bed... Sander begon al alles op te ruimen en af te sluiten, maar uiteindelijk hebben we wel de prijsuitreiking gezien en dat de spelers van Oranje een soort erehaag vormden voor de Spanjaarden was wel mooi. Mooier was het gebaar van Van Marwijk, die zijn zilveren medaille op de juiste waarde schatte door hem, na het handjes geven aan de bobo's, af deed en hem in één hand verfrommelde tot een simpel bolletje stof.

OK, sorry, nog even over de wedstrijd, dan ben ik het tenminste kwijt... In het heetst van de strijd realiseer je je het niet, maar de ontnuchterende ochtend na de avond ervoor des te meer, dat de hoeveelheid gele kaarten voor Nederland ronduit beschamend was en is en die karatetrap van De Jong was écht schandalig en eigenlijk een donkerrode kaart waard. Wat trouwens ook schandalig is; de bende op het Museumplein, achtergelaten door de Oranje'fans'.

Nou ja, over 2 jaar gaan we 'gewoon' weer voor goud en nu weer lekker over tot de orde van de dag. 't Is vakantie ("hieperdepieppiep hoera!", klinkt er dan altijd in mijn hoofd achteraan, liedje van K3), het regent en het huis koelt lekker af.

Verder gaan we nu voor geel, ander geel natuurlijk, de gele trui in de Tour de France voor het Oranjeteam aldaar. De Tour, prachtige plaatsjes vanuit de helicopter, want de stadions in Zuid Afrika waren prachtig, het landschap waar de komende dagen door gefietst gaat worden, is helemaal wonderschoon.

Make us proud, again!!!

De sluitingsceremonie is begonnen, Carlijn en Myrthe hebben hun Dutchy dresses aan, Carlijn heeft zelfs haar medaille van de wandelvierdaagse opgespeld… Sophie heeft haar Hup T-shirt aan en toevallig een oranje onderbroek :).

Het zou toch geweldig zijn als ‘wij’ aan het eind van deze avond wereldkampioen zouden zijn? Gisteravond was bij Andere Tijden Sport de huldiging te zien van het EK team van 1988 in Amsterdam. Wat een geweldige beelden, wat een feest. Dat zouden we nog wel weer eens willen.

HUP HOLLAND HUP!!!

Wat een begin van de zomervakantie!!!

Gelukkig hebben de dames al vakantie, anders was het wel een heel kort nachtje voor ze geworden. Pas om kwart over 11 gingen Myrthe en Carlijn naar boven, ze hebben de hele wedstrijd plus nabeschouwing bekeken! Sophie niet, ik heb haar na de wedstrijd naar bed gebracht en ze ging gelijk heerlijk liggen. Ze is zich nl. 3 keer rot geschrokken en ik kon 3 keer niet kijken naar juichende Oranje-spelers, want ik moest m’n dochter troosten… Ze kan als 5-jarige natuurlijk niet 90 minuten achtereen geconcentreerd kijken, maar ja, naar bed gaan wilde ze ook niet. Dan maar computeren, hierdoor volgde ze de wedstrijd slechts half en zag geen van de doelpunten en dus ook ons, lees: mijn, gejuich niet aankomen. 

Maar goed, Nederland is door naar de finale, YES YES YES, en ik denk er hard over om de roodwitblauwe vlaggetjes in de erker te laten hangen. De schitterende Danish Design kandelaar zit tenslotte al vol beesies, er hangt een M&M’s Hup Holland Hup-spandoek voor het raam, dus dan kunnen die vlaggetjes er ook nog wel bij. Van de week nog ergens een oranje vlag voor buiten scoren, want de nationale driekleur uithangen mag natuurlijk niet.

Deze Oranje-avond was het eind van een topweek voor Myrthe. Ze heeft haar basisschooltijd afgesloten met tig feestjes, een kennismakingsmiddag op haar nieuwe school, een afscheidsborrel op de oude school en een knallende musical. Bovendien mocht ze haar nieuwe fiets ophalen én hebben we gisteren een nieuwe schooltas gekocht en de o zo belangrijke agenda!

Nog even over de musical/afscheidsborrel van vorige week woensdag. Het werd gelukkig niet het tranendal waar ik voor vreesde, dat kwam de dag erna, de écht laatste schooldag… De musical was hartstikke leuk, de borrel heel gezellig en bij de speurtocht door school waren Myrthe en ik tweede geworden! Helaas zat Sander in Londen, voor Carlijn en Sophie had ik logeerplekjes gevonden, zodat Myrthe en ik stressloos alle festiviteiten konden beleven. Het werd ‘n beetje laat, pas om half 12 fietsten we naar huis.

Na de musical werden nl. nog wat cadeautjes uitgereikt, aan de meester, de stagiaires, de 2 klassenmoeders en aan school. Het is traditie dat groep 8 iets blijvends achterlaat, zo staat er bv. een mooie picknicktafel op het schoolplein van een groep 8 van 5 jaar geleden. Onze klas heeft een digitale camera gegeven, als start van een hele collectie, het doel is om in elke klas een camera te hebben.

Nadat de kinderen alle cadeaus hadden uitgedeeld, kregen zij nog wat. Iets wat de meeste ouders behoorlijk wat kopzorgen heeft bezorgd, zeker als je 3 keer verhuisd bent, 3 scholen hebt doorlopen en pas halverwege dit jaar wordt geattendeerd op deze andere traditie van deze school…  Gedurende de gehele schoolcarrière verzamelt de school werkjes e.d. van je kind, deze krijg je samen met een map en daar ‘mag’ je als ouder een mooi boekwerk van maken. OK…

Van school kreeg ik 2 tekeningen en een vragenlijst uit groep 7, da’s lekker. Ik moest dus flink aan de slag en het hele huis afzoeken naar restanten uit het verleden, vader- en moederdagknutsels, foto’s, etc. om het boek te kunnen vullen. Uiteindelijk is het gelukt, maar het heeft me flink wat grijze haren bezorgd. Voor de meeste kinderen was dit boek een grote verrassing, zij die oudere broers of zussen op deze school hebben gehad, wisten al van het bestaan. 

Het uitreiken van deze boeken aan 35 kinderen duurde al lang, maar daarna moest bij iedereen gekeken worden. Myrthe zag klassenfoto’s van haar vriendinnen uit hun kleutertijd en Myrthe kon haar eerste jaren op school in NL en de USA laten zien.

Maar nu begint een nieuw tijdperk, de middelbare school, ben heel benieuwd hoe dat zal gaan. Myrthe is er in ieder geval helemaal klaar voor.

Make us proud!!!

Sander zit in het hol van de leeuw, op zakenreis in Duitsland, zoals Sophie dat tegenwoordig noemt, maar heeft een leuke uitspanning gevonden om DE wedstrijd te kunnen bekijken. Ik zit thuis met 3 zeer fanatieke fans… ‘t Is vakantie, ze mogen opblijven, dit zijn legendarische momenten, een halve finale spelen in het WK maak je niet vaak mee.

ORANJE BOVEN!!!

Wat een feest, wat een wedstrijd, wat een spanning, wat een warmte, WAUW…

Oranje boven, YES!!!!!