Feestje

Vrijdag 29 januari, Sophie is vandaag precies vijf jaar en één maand, hoog tijd voor een feestje met haar vriendjes en vriendinnetjes! Toevallig heeft vandaag de onderbouw hun maandelijkse vrije dag, dus dat komt geweldig uit. Myrthe en Carlijn kunnen overblijven op school, dus hebben Sander en ik onze handen vrij voor 8 kleuters. Zoveel passen er nl. in onze auto’s, als het aan Sophie had gelegen had ze de hele klas uitgenodigd.

Voordat de feestklanten om half 11 op de stoep staan, rijden we even naar de HEMA om taart te halen. Sophie mag uitkiezen, het wordt mokkataart. Binnen 10 minuten rijden we weer de parkeergarage uit, maar toch moeten we €2 betalen, grrr.

Stipt om half 11 zijn alle kinderen er ook echt, alle moeders vertellen hetzelfde, dat ze niet te houden waren vanochtend. Voor bijna allemaal is het hun eerste feestje, erg spannend dus. Omdat iedereen zo mooi op tijd is, hebben we tijd om voordat we weg gaan alle cadeaus uit te pakken. Dat vinden ze een goed idee, vooral Sophie natuurlijk.

Zeven cadeautjes kunnen verbazingwekkend snel uitgepakt worden, maar alles werd uitgebreid bekeken en goedgekeurd. Daarna snel de jassen aan en in de auto’s. Het is weer eens aan het sneeuwen vandaag, de wegen zijn lekker glibberig, dus de rit duurt wat langer dan gepland.

We gaan naar Rabbit Hill, het Landal bungalowpark bij ons in de buurt, waar ze een mooie indoorspeeltuin hebben en bijbehorende kinderfeestarrangementen hebben. Inmiddels zijn de kinderen niet te houden, als we aankomen, vliegen ze het klimgebeuren in. Jassen en schoenen zijn op een bankje gegooid en Sander en ik lopen daarmee en met bekers en een kan ranja en briefjes waar ik op moet schrijven wat de kinderen blieven voor lunch.

Maar wat zijn ze blij, vrolijk, gezellig. Na een tijdje eten we taart en drinken wat, ze gaan weer spelen, om half 1 eten we frieten met kroket/frikandel of pannenkoek en daarna gaan ze, je raadt het al, weer spelen.

       

Om half 2 proberen we de kinderen bij elkaar te krijgen, heb je er eindelijk 5 bij elkaar, moet je de andere 3 halen en dan kom je terug en dan zijn eerste 5 weer gevlogen. Natuurlijk moeten we op weg naar de auto nog even naar de konijnen kijken en dan mogen we allebei 4 kinderen in de gordels klikken. 

Om 2 uur moeten we weer thuis zijn, dan staan de ophalers op de stoep, maar dat halen we niet. Goed teken natuurlijk, we hebben ons zeer vermaakt. De kinderen krijgen allemaal een ‘gift bag’ van Sophie en gaan naar huis. Sander en ik nemen een koffie en Sophie wil graag een beker warme chocomel. Tuurlijk, en de rest van de dag heeft ze met haar cadeautjes gespeeld. TOPDAG!

One down, two to go!

O ja, voor het feest had ik o.a. een confettibom(-metje) gehaald, maar het leek ons, eenmaal daar aangekomen, toch niet zo netjes om dat bij Rabbit Hill te doen, dus hebben we ‘m thuis laten ‘ontploffen’. Filmpje!

I WANT ONE!!!

Eén woord: Wauw!

Water

Enige tijd geleden lag er een brief van Vitens, onze waterleverancier, in de bus. Of we onze meterstanden wilden doorgeven. Dat kon je op 3 manieren doe; telefonisch, schriftelijk of via hun website. Kijk, dat laatste is pas écht handig!

Op de meterkaart staat een registratienummer en daarmee kan je inloggen. Daarna kan je je meterstand invullen, it’s as simple as that. Sander had een paar dagen daarvoor de stand opgeschreven en die voer ik in. Maar dan komt in plaats van de ‘dank u’- mededeling een verzoek in beeld of ik nogmaals de meterstand wil checken, want het komt niet overeen met wat zij verwachten. OMG. Wat bedoelen ze, hebben we extreem veel verbruikt of juist te weinig, maar dat zeggen ze niet. *(&$^%#%&^*!

Ik ga, gewapend met zaklamp, de kelder in. De meter zit nl. helemaal in het uiterste donkerste hoekje onder de trap. De stand is iets hoger en die voer ik in en nadat er opnieuw ‘weet U het zeker?’ in beeld komt, bevestig ik de meterstand. Na deze bevestiging hoop je te zien wat zij verwachten, maar niets van dat alles. Wij moeten wachten…

Tot dit weekend, toen lag eindelijk de afrekening in de brievenbus. Zeer benieuwd openen we de envelop en wat blijkt? Tromgeroffel, alsjeblieft, we hebben veel minder gebruikt dan Vitens had verwacht!!! Wat dus betekent dat we geld terug krijgen, €160 eurootjes zelfs, dat is ook wel eens leuk.

Volgens de website van Vitens gebruiken ‘wij in Nederland’ gemiddeld 125 liter drinkwater per persoon per dag. Dit zijn ook grappige weetjes:

1 bad: 120 liter
1 minuut douchen: 7,8 liter
1 keer wastafel gebruiken: 4 liter
1 keer toilet doorspoelen: 9 liter
1 keer wasmachine gebruiken: 100 liter
1 keer handwas: 40 liter
1 keer afwassen: 5 liter
1 keer vaatwasmachine gebruiken: 18 liter
1 keer autowassen met tuinslang: 150 liter

Goed, 125 liter keer 5 personen keer 365 dagen is 228.125 liter, oftewel 228 kub. Van dat gegeven waren ze, denk ik, uitgegaan, want ons maandbedrag vanaf nu is ruim gehalveerd. Ons werkelijke verbruik was nl. 123 kub!!! Nog een mooi weetje trouwens is dat één kub prachtig helder kraanwater €1,05 kost, zondag was ik mijn bidon vergeten bij de gym en moest ik €1,85 betalen voor een half litertje…

Ze zijn er weer!

Toevallig net op de dag dat de dames een dagje vrij hebben van school is Albert Heijn begonnen met zijn voetbalplaatjesactie! We maken gelijk een vliegende start: we hebben 10 pakjes gescoord vanochtend. En natuurlijk het verzamelalbum.

Woensdagmiddag

Het is woensdagmiddag, de kinderen hebben vrij van school, maar het is bijzonder rustig in huis… Alleen Myrthe is thuis en die maakt niet zoveel herrie als ze speelt. Zij zit het liefst te lezen of muziek te luisteren op haar kamer of te DS-en. DS-en? Jawel, dat is een echt werkwoord in ons huis, de dames hebben de Nintendo DS weer ontdekt. Vooral Sophie is helemaal gek op dat ding, zo erg dat ik ‘m de laatste dagen van de kerstvakantie gewoon verstopt heb. Maar op momenten als deze kan Myrthe tenminste ongestoord DS-en. Dat de batterij bijna leeg is maakt haar niets uit, dan gaat ze gewoon naast de transformator zitten… De DS is nl. in Amerika gekocht en kan alleen met een 110volt adapter opgeladen worden.

Maar goed, het is dus lekker rustig, want Carlijn heeft weer eens een speelafspraakje en Sophie heeft haar eerste kinderfeestje!!! Om half 2 werd ze verwacht en om 4 uur mogen we haar weer ophalen. Gistermiddag zijn we samen de stad in gegaan en hebben een cadeautje uitgezocht voor Fleek, ze heeft wat moeite met de ‘r’ in Freek z’n naam, en vanochtend was het eerste wat ze zei toen ze wakker werd: “Vanmiddag is het feestje!”.

Tussendoor moet Carlijn ook nog worden opgehaald, willen de dames American Idol kijken, moet ik pizza maken (gisteren beloofd vanwege Myrthe’s uitstekende CITO M8 scores) en moeten Myrthe en ik vanavond om half 8 present zijn bij het KSG voor een informatieavond over Tweetalig VWO. Want de open dagen-tijd is begonnen, ik ben in mijn tijd maar bij één school wezen kijken, maar Myrthe kan uit minstens 3 scholen kiezen in een straal van 2,8 kilometer! Gelukkig zijn het geen van allen slechte scholen, maar dat maakt de keus niet minder moeilijk.

Kortom, vol dagje vandaag, maar gelukkig schijnt de zon en is de slush bijna weg gedooid. We zien weer gras!

Afscheid van het Bobike-zitje

Sinds 2000 heb ik een Bobike-zitje achterop mijn fiets. Na de geboorte van Carlijn ging ik helemaal los en kocht een super stevige Batavus Stabilo fiets met ook nog een Bobike-zitje voorop met windscherm. In mijn hoogtijdagen hing ik zelfs ook nog een buggy aan de zijkant. Mijn mamamobiel noemde ik mijn stalen ros, ik heb ‘m zelfs meegenomen naar Amerika en was daar een ware bezienswaardigheid.

Maar goed, het Bobike-zitje… Al een tijdje pasten Sophie’s schoenen niet meer in de steuntjes en ook kon de driepuntsgordel niet meer dicht. Bovendien kwamen haar knieën en mijn hamstrings steeds met elkaar in aanraking, dat fietst niet fijn. Tijd voor een nieuwe dus en die hebben we zaterdag gehaald. En is het toeval of ronduit mazzel dat precies vanaf de 16de de Halfords 20% korting geeft op alle fietszitjes?

Vanmiddag heb ik alles van mijn fietsen gehaald, want ook op mijn stoere Giant zat een zgn. montageblok, en op marktplaats gezet. Weer zo’n ‘Oei, ze groeit!’-moment, ze groeien trouwens alledrie wel erg hard, de laatste tijd, pffff…. We hebben geen kleine kinderen meer, Carlijn moet op school al boekbesprekingen en spreekbeurten houden, Myrthe doet bijna de CITO-toets, Sophie past niet meer in een Bobike.

Dit is het nieuwe zitje, Sophie heeft ‘m uitgezocht, hij was ook in zwart op voorraad, maar goed, zij moet er op zitten. Hij zit vast op de bagagedrager en is geschikt voor kinderen van 6 tot 9 jaar, of boven de 22 kilo. 6 Jaar is ze nog lang niet, maar wel 22,5 kilo, met kleren aan! Sophie en ik hebben een klein rondje gefietst (het regende) en hij is goedgekeurd. Mevrouw vond het nl. eerst maar niets, zo’n nieuw zitje, ze wilde zelf fietsen. En dat mag ze ook heus wel, af en toe, als het weer wat lichter is ‘s ochtends en beter weer.

This…….. is American Idol

Vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan!

Gisteren is in Amerika het nieuwe negende seizoen, begonnen van American Idol, oewohoewohoe! En vandaag bij ons, in het koude kikkerlandje, op tv!!!

Ouderwets genieten! 

Nieuwe sneeuw, nieuwe pop

Tja, het begint een beetje gewoon te worden, al die sneeuw. Dit afgelopen weekend is er alweer een laag bijgevallen, het houdt niet op! En hoewel het lijkt dat in heel Nederland de zoutvoorraad op is, strooien ze hier gewoon door. Zelfs de fietspaden langs de doorgaande wegen worden schoon geschoven en gestrooid. Als je daarna echter afslaat en een woonwijk inrijdt, dan is het een ander verhaal, glibber de glibber.

De nieuwe sneeuw plakt goed en Carlijn gaat helemaal los om haar oude sneeuwpop weer tot leven te brengen. Hij wordt mooi gemaakt voor zowel de weggebruikers als onszelf en krijgt zelfs oorbellen! Ze is er zeker een uur mee bezig.

Het resultaat:

 

Dat is toch een prachtige sneeuwpop? Je hebt wel elke keer als je de woonkamer in loopt het idee dat er iemand in de tuin staat, maar á la, dat heb je er wel voor over… En dan, dan ben je een dag verder, maandagmiddag 1 uur en komt terug van school waar je ‘n uurtje overblijfjuf bent geweest. en dan zie je dit:

 

De fietsbandsporen lopen er vlak langs. Eén of andere flapdrol vond het nodig om onze pop te onthoofden. Wat ben je dan een onnoemelijke *bleep* zeg. Ik heb er geen woorden voor. De pop staat midden in onze voortuin, de voortuin is bijna 8 meter diep. Bah, bah, bah. Gelukkig vat Carlijn het goed op, ze is dan ook in een opperbeste stemming, omdat ze haar boekbespreking erop heeft zitten. Daar was onze doorgaans zeer coole dochter toch wel wat zenuwachtig voor. Maar met haar Ruim Voldoende was ze zeer tevreden. En na haar ‘play date’ met Isa maakt ze, ondanks de schemering en kou, weer een nieuw hoofd en zet ‘m er gewoon weer op.

15 JAAR GETROUWD!!!

De Mol

Vanavond is het weer zover, een nieuw seizoen ‘Wie is de Mol’ begint. Eén van de leukste programma’s op de Nederlandse televisie en zeker één van de weinige programma’s waar je probleemloos met alle leeftijden naar kan kijken. Want ondanks dat veel zenders bv. in het weekend familieshows uitzenden, de inhoud daarvan is vaak tenenkrommend. Na 1½ jaar Nederland ben ik daar nog steeds niet helemaal aan gewend, hoe schunnig het af en toe is. Dat kan echt wel wat minder.

Het enige nadeel is dat het pas om half 9 begint en een uur duurt, dat is voor mij natuurlijk geen probleem, maar voor onze dames net iets te laat. Dus ik neem het op en wij kijken het de volgende dag of in het weekend.

Van De Mol-website: In ‘Wie is de Mol’ storten tien bekende Nederlanders zich, onder leiding van presentator Pieter Jan Hagens, in het grote avontuur en vertrekken naar Japan.

De kandidaten voeren negen weken lang deze opdrachten uit om gezamenlijk de prijzenpot te spekken. De opdrachten zijn spectaculair, angstaanjagend of ontroerend, maar altijd intrigerend. Nodig zijn: inventiviteit, stressbestendigheid, intelligentie, inzicht, lef en bovenal mensenkennis. Met de aanwezigheid van een mol – een saboteur - in hun midden is dat voortdurend een lastige klus. Samenwerken en vertrouwen onder de kandidaten is er niet altijd bij. Want hoeveel vreugde er ook is over het slagen van een opdracht, de dreiging van de mol blijft aldoor voelbaar. Wie de mol is houdt ook de kijker zijn greep, want een slimme kijker kan ontdekken waar en hoe de mol saboteert. Slaagt een opdracht, dan verdient de groep geld voor de groepspot. Om de proeven tot een goed einde te brengen, moeten ze samenwerken en elkaar vertrouwen. Alleen: wie is te vertrouwen en wie niet? De mol is altijd onder hen en probeert de opdrachten te saboteren, zodat er geen geld wordt verdiend voor de pot.

 

De deelnemers
Arjen Lubach, schrijver/tv- en theatermaker 
Barbara Barend, journalist (en dochter van Frits)
Erik van der Hoff, presentator en producent  
Frits Sissing, presentator 
Hind Laroussi Tahiri, zangeres 
Kim Pieters, actrice 
Loretta Schrijver, presentatrice 
Manuel Venderbos, presentator
Sanne Vogel, actrice en regisseur
Tim Akkerman, zanger/songwriter

Dit lijkt mij een leuke en mooie serie te gaan worden, ze gaan naar een interessant land en 6 van de 10 zgn. bekende Nederlanders ‘ken’ ik wel ‘n beetje. Loretta Schrijver bijvoorbeeld vind ik een leuk mens, vooral haar lach is erg aanstekelijk. Ik hoop dat zij er lang bij blijft. En Erik van der Hoff was ooit de zanger van Roberto Jacketti & the Scooters, bij U allen natuurlijk bekend als de groep met het geweldige lied ‘I save the day, I save tomorrow, so I can run away…..”. Zegt het iets over mij dat ik alleen de oudere deelnemers ken? Of bv. Barbara Barend, omdat zij de dochter is van Frits Barend?

Anyway, wij gaan er weer goed voor zitten dit jaar. En nu niet kijkend op de laptop, maar in HD!!!   

Trakteren

Het nieuwe jaar was gisteren nog maar net 5 dagen oud, maar Sophie had er alweer een TOPdag opzitten. Ze mocht trakteren op school! Maar allereerst moest de traktatie, chocolademuffins, gemaakt worden… Maandagmiddag nog even snel een extra muffin-bakblik gehaald en na school kunnen we aan de slag. Met 28 kinderen in de klas plus 2 juffen, 3 andere onderbouwklassen én Meester Tom moet er veel gebakken worden.

Dinsdagochtend gelijk om half 9, nou ja iets later, want sommige ouders weten nog steeds niet wat afleveren tussen kwart over 8 en 5 voor half 9 betekent, begonnen de festiviteiten. Sophie mocht, staand op de grote stoel, voorzien van een prachtige verjaardagskroon al het gezang aanhoren. En veel gezongen werd er. Op een gegeven moment deed één van de kinderen zelfs de deur open en werd voor de zoveelste keer hieperdepiep hoera geroepen, zo hard, want dat moesten Sophie’s 2 grote zussen ook kunnen horen!

Na alle liedjes moet ze van de stoel afspringen, de 5 kaarsjes uitblazen en dan komt het grote moment, wat gaat ze trakteren? Juf noemt alle mogelijke vieze dingen, maar geen van de kinderen gelooft dat, ook Sophie doet hard mee met “Nee!!!” roepen…

Vervolgens mag Sophie uit een hele stapel kaarten haar verjaardagskaart uitzoeken waarmee ze, met de rest van de muffins, langs de klassen van groep 1B, 2A en 2B mag gaan. Én bij meester Tom, de schooldirecteur, want hij maakt altijd de prachtigste tekeningen erop.

Topwinter

En weer is er vers pak sneeuw gevallen, schitterend. Wat een topwinter!!!

De beste wensen