Op naar 2009!!!

Het vuurwerk is gehaald, straks gaan we oliebollen bakken, als avondeten gaan we, op veler verzoek, gourmetten, daarna gezellig spelletjes doen of zo, om half 11 zitten we klaar voor Youp en om 12 uur gaan we KNALLEN!!!

En als laatste zin van dit jaar op mijn blog wens ik iedereen een geweldig gezellige oudejaarsavond en een bijzonder gelukkig nieuw jaar!!!

Sophie is VIER!!!

Al maanden horen wij hier zinnen die beginnen met "Als ik 4 ben, dan..." en dan volgt vooral een opmerking over eten. Of dingen die Sophie wil kunnen, zoals fietsen. Dus vanaf vandaag kunnen we gaan meemaken dat Sophie haar groenten opeet, of dat ze eindelijk eens appelmoes eet, want Sophie is VIER. Eindelijk, VIER JAAR!!! Wat een grote meid alweer, ze gaat naar school en kan al zo ontzettend veel en heeft al zoveel meegemaakt. Spreekt 2 talen en heeft enorm ritmegevoel. Maar wat ze nog nooit heeft mogen ervaren, is een huis vol familie alleen voor haar en haar verjaardag. En gisteren, zondag de 28ste, was dat zover. Party Time!

Zaterdagavond is Sander al begonnen met de voorbereidingen voor het feestmaal, alle slingers hebben de verhuizing overleefd en hebben een plek gevonden langs de muren van dit nieuwe huis. Vanaf 3 uur konden we het feestvarken verwachten, de dames hadden gelogeerd bij opa en oma, en de rest van de familie komt ook rond die tijd. Zoveel mensen hebben we nog niet gehad in dit huis en Sophie vindt het geweldig. En ze krijgt ook zoveel cadeau's. Het eerste is er ééntje van ons: een 'VIER!' T-shirt

Na de taart is het tijd om alle cadeau's uit te pakken en alle kinderen volgen Sophie tot op de vingers. Wat zit er? Wat zit erin? En ze is intzettend verwend met allemaal prachtig speelgoed als een schitterende Cinderella barbie, een blonde haren, blauwe ogen opmaakpop (net als Sophie), My Little Pony set, een Mega Mindy computer en het spel Kinderen van Catan.























Van ons krijgt Sophie deze keer geen speelgoed, dat heeft ze ook genoeg gekregen, maar ze heeft kaartjes gekregen voor de Mega Mindy Musical, die volgend jaar onze stad zal aandoen. En daar is ze heel blij mee. Volgend jaar zal Sander of ik zich mogen begeven in een schouwburg vol stuiterende Mega Mindy fans, waarschijnlijk allemaal in het knalroze pak met masker...























De rest van de middag en avond hebben de kinderen vooral lekker gespeeld met z'n allen. Sophie was erg goed in het delen van al haar nieuwe speelgoed met haar neefjes en nichtje en voor de rest: LEGO rules! Wij, de volwassenen hebben geborreld en daarna heerlijk gegeten. De tafel stond helemaal vol met allerlei lekkers en binnen een half uur was alles op. Er zat geen druppel soep meer in de pan, beide joekels van focaccia's waren verdwenen en ook het kaasplateau was bijna leeg. Geweldig, volgens mij vond men het lekker...


















Na een kop koffie/thee met bitterkoekjes verdwijnt iedereen weer achter elkaar naar huis, ze moeten tenslotte nog allemaal een stukje rijden. De dames gaan ook snel daarna naar bed, hun eigen bed weer en slapen vrij snel. Sophie ligt met een 'big smile' te slapen, wat een topverjaardag!

Maar vandaag, de 29ste, is haar echte verjaardag. En als ik haar wakker maak, vraagt ze of vandaag iedereen weer komt... Het wordt een lekker relaxed dagje, wat boodschapjes doen bij de C1000, 's middags de stad in naar de bieb en vanavond, als klap op de vuurpijl, pannenkoeken eten!!! En niet thuis, maar in een restaurant. Helaas doet het personeel hier niet aan 'happy birthday' zingen, zoals ze in Amerika doen, maar Sophie genoot met volle teugen. Ze kiest voor een gewone 'naturel' pannenkoek met poedersuiker, maar Myrthe en Carlijn zijn in een avontuurlijke bui en nemen respectievelijk een Gelderse pannenkoek (met Gelderse rookworst en gegratineerde aardappel)en een Hawai pannenkoek (met ananas, kokos en ontbijtspek).

Het waren 2 erg goede dagen voor Sophie en nu maar zien of ze ook echt VIER is en alles gaat eten of dat we nu het hele jaar gaan horen: "Als ik vijf ben..."

Zo'n gezellige kerst

We hebben zo'n gezellige en drukke kerst gehad, dat ik totaal vergeten ben foto's te maken, behalve dan van de strandwandeling op de ochtend van Tweede Kerstdag. En dat terwijl er heel wat fotogenieke momentjes te vangen waren.

Zo waren we Eerste Kerstdag bij mijn schoonouders en alle kinderen, behalve baby Chris natuurlijk, zaten op een gegeven moment aan tafel te knutselen. Heel rustig en vrolijk met elkaar, echt heel leuk. Ook de maaltijd was zeker wat foto's waard, maar ja, toen ik eraan dacht, was alles al op... Gelukkig heeft onze neef Thom ook een eigen website en daar ik heb een mooie foto afgehaald.

Na de heerlijke maaltijd zijn we in 3 kwartier naar mijn ouders gereden, dat scheelde een hele reis op Tweede Kerstdag. Sophie was onderweg in slaap gevallen, maar toen ik haar op bed wilde leggen, werd ze ineens wakker. En dus kon ze nog even mee naar beneden voor een 'nightcap'.

Op Tweede Kerstdag zijn we na een lekker lange nacht zonder wekker en een uitgebreid ontbijt naar Hargen aan Zee gereden. Het was prachtig weer, maar oei, oei, oei, wat was het fris... Dat was waarschijnlijk de reden waarom het, ondanks dat we er pas om 11 uur waren, nog zo rustig was.




















































Met opa naar het eind van de golfbreker


















Mosselen op de rotsen, het was zeer uitzonderlijk dat het water zo ver stond


















Nog een klein stukje en dan is er warme chocomel met slagroom!


















Smile!

Bij mijn ouders hebben we lekker geluncht, veel zalm, mmmmm en rond 4 uur zijn Sander en ik naar huis gereden. De dames blijven 2 nachtjes logeren en komen zondag weer mee naar huis als we Sophie's verjaardag vieren. Sophie kijkt nog even beteuterd en vraagt of we haar wel komen ophalen, maar als we vertellen dat ook haar zussen blijven, is het leed al snel geleden.

Vandaag, zaterdag, is shopdag. Om 8 uur staan we bij de C1000 voor de boodschappen voor het feestje van morgen. Vervolgens rijden we naar de GAMMA, want die heeft 15% korting op het gehele assortiment vandaag, we komen er in totaal 5 keer vandaag en hebben o.a. de gehele voorraad isolatierollen opgekocht , een keilange ladder (3x12 treden) die uitgeschoven ruim 7½ meter is, wandplaten en raggelhout.

Na de eerste GAMMA-ronde zijn we nog even de stad ingereden voor biebbezoek, taart etc., maar daarna was het van de GAMMA naar het huis, uitladen en weer terug. Het was maar goed dat de dames er niet waren vandaag, want die hadden vast geprotesteerd... We hebben nog wat geklust op zolder, maar ook daar was het erg k-k-k-k-koud. En helaas blijft die kou nog een tijdje boven NL hangen, zeker tot oud&nieuw. Gelukkig zien we wel de zon de hele dag, dus dat maakt veel goed. Maar van ons mag het weer wat warmer worden, het klust niet lekker met koude handen...

Kerst!

Ziezo

De kortste dag van het jaar zit er ook weer op en nu snel weer naar de zomertijd. Vandaag was een mooie dag, af en toe een zonnetje en rond de 10°C, maar de afgelopen dag waren ontzettend grijs. Vochtig en grauw. Heel somber weer en dan denk ik altijd met veel weemoed terug aan het weer in de Hudson Valley. De lucht was daar 99% van de tijd blauw, ook in de winter. Het was er wel koud, maar de zon scheen tenminste. Maar de afgelopen dagen moest je echt niet in New York zijn, in heel New England eigenlijk niet. Sneeuw, ijzel, harde wind, kou, overdag is het niet warmer dan -5,5°C en met de harde wind voelt het aan als -18°C!!! Dan zitten we hier dus wat beter.

Vandaag mocht ik weer 2 mannen ontvangen in ons klusproject, zij komen naar het glas kijken en brengen hopelijk een mooie offerte uit. In de woonkamer zit 2 behoorlijk grote ramen, enkel glas natuurlijk, en de 2 zijramen van de erker zijn glas-in-lood. Op deze laatste moeten voorzetramen komen en in de rest isolatie(HR)glas. Ook in de keuken en boven gaat het glas-in-lood door, de ramen in de toekomstige studeerkamer en de overloop zijn prachtig. Toen de laatste vertrok, wenste ik hem prettige feestdagen, maar hij zei dat hij zowel met Kerst als met Oud&Nieuw moest werken. "Aaaaa, da's vervelend voor je", zeg ik. "Ja, had je maar een vak moeten leren", zegt mijn vader gewoon... Hahahaha, en als hij wegloopt, vertelt hij dat die gozer niet moet zeuren, in die dagen verdienen ze goud geld bij die glasservicebedrijven.


Jawel, we hebben ook vandaag weer hulp. Wat dat betreft, mogen we ons zeer gelukkig prijzen met onze ouders! De 'echte' bouw ligt plat deze 2 weken en dus heeft mijn vader ook vrij. Maar uitslapen is niks voor hem en dus komt hij ons een dagje helpen. En dat kwam mooi uit, want laatst kwamen we erachter dat bij het slopen van een kast één balk in het luchtledige hangt, zeg maar met de spijkers aan de planken van de vloer van de eerste verdieping. En dat hoort niet... Maar zo'n klus stelt natuurlijk niets voor en in 'no time' zit de balk weer vast. Dan maar raggelen en aan het eind van de dag zijn de woon- en eetkamer klaar. DONE!

Sander is de badkamer aan het slopen, de helft van de tegels (uit 1974) liggen al op de vloer en de douchecabine is ook al gesneuveld. We moeten maar weer snel een puincontainer laten komen, want er komt ook nog een bad bij, een wc-pot en een wastafel. Ook in Sophie's kamer zit nog een wastafel, nog uit de tijd dat huizen niet standaard een badkamer hadden. En natuurlijk moet de keuken nog gesloopt worden, maar dan is er echt niets meer over. Ik heb me weer teruggetrokken op de zolder, helaas ook de eerste meetfout gemaakt. Ik had 9 banen glaswol op 83 cm afgesneden, zodat ik lekker kon doorknallen al liggend op mijn rug mijn buik- en armspieren trainend. Bleek de afstand tussen de onderste balk en de vloer 65 cm te zijn. Heerlijk, mag ik 9 banen korter gaan maken.

De dames hebben zich keurig gedragen vandaag, ondanks dat er weinig entertainment is in het klushuis. Behalve dan een zingende opa in de woonkamer en de rolsteiger die opa had meegenomen en waar je hele coole ritjes op kan maken. En hij kan nog een tijdje bij ons blijven staan. Ook hebben ze 2 films gekeken op mijn laptop, deze hebben we aangesloten op 2 boxen en zelfs een boombox voor de lage tonen. Het geluid wat eruit komt, is ongelofelijk. Morgen laat ik ze maar naar Grease of zo kijken, alhoewel die film best 'tricky' is. Shrek is misschien een beter idee, de Engelse versie heeft erg leuke muziek. We zien wel. Dinsdag en woensdag rommelen we nog wat in het huis, maar krijgen we ook bezoek van vrienden. Altijd gezellig! Vanaf donderdag zijn we 2 dagen onder de pannen, ook heel gezellig en lekker relaxed. Precies wat we nodig hebben.

Bi-weekly update

Zo hé, de tijd vliegt, zo sta je nog aan een lekker warme Gluhwein te nippen op het schoolplein en zo is het zondagavond... Maar we hebben weer van alles gedaan en meegemaakt.

Allereerst kwamen Myrthe en Carlijn met het leuke idee om toch maar voor hun klasgenoten kerstkaarten te maken, zelf maken dus... Nu moest ik toch op donderdagochtend de stad in om een cadeautje te kopen voor een kinderfeestje waarvoor Carlijn is uitgenodigd, dus bij de Kruidvat haal ik een kerstsjabloon en spuitbussen verf, dan kunnen ze zelf aan de slag. Alleen, Carlijn had voor zichzelf bedacht dat ze al haar klasgenootjes een kaart wilde geven, dus ze moest er bijna 20 schrijven, Myrthe deed alleen de meisjes, maar omdat zij in zo'n grote klas zit, waren dat er zelfs meer dan 20.

Allereerst een mooie boodschap schrijven, iets waar Carlijn erg van genoot...

buiten spuiten we een mooie kerstvoorstelling erop,

en klaar is Myrthe (Carlijn's kaarten hingen aan de andere kant)!

Vrijdag was de laatste schooldag van dit jaar, ook Sophie mocht komen, de kleuters hadden zelfs een extra speelgoedochtend. En dat kwam mooi uit, want vandaag was de dag waar we al weken naar uit keken, 10% korting op alles bij de GAMMA!!! Met 2 auto's rijden we erheen, een enorme drukte verwachtend. Maar niets van dat alles, er lopen hooguit 5 klanten rond. Wij lopen eerst naar het gereedschap, onze Amerikaanse topset vergelijkbaar met deze van Sears heeft het begeven, d.w.z. de batterijoplader is opgeblazen door een defecte trafo, waardoor er 220 op een 110 volts apparaat kwam te staan. Heel fijn, het ruikt dan ook zo lekker in huis en je stoppenkast vindt het ook zo leuk... We hebben dus een nieuwe schroefmachine nodig, de stucplaten zijn in de aanbieding en de voorraad isolatiemateriaal is weer aangevuld, dus die kunnen wij weer meenemen. Sander zou 's middags nog 2 keer gaan en 's avonds zijn we nog een keer met z'n allen gegaan en hebben we de Volvo volgeladen met glaswol, 10 rollen gingen erin!

Zoals gezegd, de laatste schooldag van 2008 en voor Carlijn eindigt het met een feestje. Gelijk uit school gaan ze naar het huis van de (vader van de ) jarige Job, daar wordt geluncht en daarna gaan ze schaatsen! In het centrum is een tijdelijke schaatsbaan gerealiseerd en dat is echt een originele bestemming voor een feestje. En op de uitnodiging staat ook nog eens dat om half 5 voor de afhalers de Gluhwein klaar staat! Jammie en het was erg gezellig, ik kwam als eerste aan en ging als laatste weg...

Zaterdag kwam er weer hulp, mijn schoonouders wilden weer hun zaterdag opgeven om te klussen en op te passen. Sander was al vroeg naar het huis gegaan, het was toen zelfs nog donker. Ik heb mij weer gestort op de zolder, radio aan kerstliedjes meegalmen en klussen maar. De mannen waren op de eerste verdieping bezig met raggelen en ze hebben 2 slaapkamers klaar gekregen. Na de lunch verkasten ze naar de zolder, ik dacht aanvankelijk: gezellig! Maar ja, mannen blijven mannen en gebruiken vooral powertools... Wat een herrie, maar we zijn wel weer opgeschoten met z'n allen.

Sophie's kamer. Nu alleen nog het plafond isoleren, elektra erin, gipsplaten er tegenaan, gaten vullen, stucen, behangen, schilderen, vloerbedekking erin en klaar...

Eén helft van het zoldertje heeft een vloer en bijna de hele kap is geïsoleerd!

Om 5 uur houden we het voor gezien, mijn hele lijf jeukt van het glaswol en het wordt te donker in huis om te klussen. Op de terugweg proberen we de Afhaal-Chinees uit die precies halverwege tussen de 2 huizen zit en ze zijn goedgekeurd. We nemen menu B met vrijwel alle klassiekers voor 5 personen en het is meer dan genoeg, maar ja, dat is normaal met Chinees eten.

Zondag doen we het rustig aan, we hebben totaal geen zin om te sporten, dat doen we de hele dag al in ons klusproject. Tenminste het gewicht training gedeelte, cardio is dat niet echt, maar dat ga ik deze week wel weer doen. Nu stappen we in de auto en rijden naar Kootwijk voor een verfrissende wandeling door de prachtige bossen aldaar.

Carlijn staat op de tweede verdieping, voor haar hoog zat...

Sophie's heerlijke toet na een dropje

Myrthe en Carlijn doen alsof ze in een rollercoaster zitten, rennen op en neer over de paadjes langs stuwwalletjes, die nog dateren uit de ijstijd

Na de lunch fiets ik naar het huis, isoleren werkt verslavend? Nee, ik wil het gewoon af hebben, weer iets van de lijst afstrepen. Helaas red ik dát niet, maar ik hoef alleen nog maar het onderste deel van de kap. Dit betekent alleen wel alles doen terwijl je op je rug of je zij ligt en boven je hoofd werken. Ik lig op een kleed, maar ik denk dat ik morgen een bouwhelm ga halen bij de GAMMA, want ik heb een paar keer ontzettend mijn hoofd gestoten.

Om 5 uur ben ik het zat en fiets ik weer naar huis. Daar is 'Shrek the Halls' net afgelopen en is Sander met de voorbereidingen begonnen van het avondeten. We gaan zijn van Sinterklaas gekregen gourmetset inwijden! Of beter gezegd, raclette grill staat op de doos. Hoe dan ook, de dames vinden het erg leuk, als je eten niet lekker is, is het je eigen schuld en het was heel gezellig aan tafel.

Smile!

Ook op een gourmetset kan je pannekoeken bakken!

Kerstfeest op school

Al weken zijn de kinderen aan het repeteren, sinds een week hangen bij de klassen lijsten waarop ouders kunnen invullen wat ze meenemen naar het buffet en gistermiddag zijn de feestkleren al uitgezocht, kortom het kerstfeest is eindelijk hier!

Vanmiddag heeft Myrthe bij haar vriendin Marit hun bijdrage voor het kerstbuffet gemaakt, roomsoesjes, en thuis ben ik met Carlijn en Sophie aan de slag geweest, wij gingen kerstkoekjes maken. Althans, dat had ik ingevuld op de lijsten van beide klassen. Echter, de eerste lading koekjes waren behoorlijk mislukt en ik geef gewoon de oven de schuld, want dat ding is niet goed te regelen. Aan de buitenkant is hij heter dan in het midden en ineens begon het vreemd te ruiken. Gelukkig was de tweede lading beter en had ik nog een pakje heerlijke kerstkransjes van een echte banketbakker liggen en dat heb ik erbij gestopt. Klaar!

Om kwart voor 5 mochten we de kinderen afleveren in hun klas, Myrthe zag gelijk haar vriendinnen en rende met hen mee. Sander ging met Sophie mee en ik hielp Carlijn, want omdat we met de fiets waren, hadden we haar feestjurk om haar middel omhoog gehaald m.b.v. een riem en had ze een broek aan. In de wc kon ze zich omkleden, metamorfose compleet. Elke klas zag er bijzonder feestelijk uit, de kinderen hadden hun eigen placemat ingekleurd en van jampotjes waxinelichthouders gemaakt. De buffettafels waren zeer rijkelijk gevuld met pizza, pannenkoekjes en ander finger food.

Als ik Carlijn veel plezier heb gewenst, kom ik op het plein Sander weer tegen en samen lopen we nog even naar Sophie's klas, kijken of ze het wel leuk vindt. Ze zit heel timide aan haar tafel, helemaal onder de indruk van alle dingen, juf vindt dat ze eruit ziet als een prinses en die opmerking doet haar glimmen. Sophie draagt Carlijn's 'oude' kerstjurk van een paar jaar geleden en hij staat prachtig.























Dan worden de ouders vriendelijk doch dringend verzocht het lokaal te verlaten, want de juffen willen beginnen met het buffet. Nou, en wat doe je dan als ouder op een Nederlandse school? Je gaat naar het schoolplein alwaar een heuse bar is gemaakt, waar Gluhwein geschonken wordt. Echt waar, ook kan je sterke drank krijgen en sigaren... Dr. Sicina (principal van onze oude school in the USA) zou een rolberoerte krijgen... De wijntent is links op de foto, rechts bij de kerstbomen was een treintje voor de kinderen.


















Binnen in de zeer sfeervol versierde aula heeft de ouderraad een kerstbuffet gemaakt voor de ouders en die is écht indrukwekkend. Er is van alles, heel veel heerlijke Franse kaas, salades, pasta, pizza, saté, gehaktballetjes, stokbrood, toetjes, mmmmm. Er staat dan ook gelijk een enorme rij. Dan drinken wij eerst wel onze Gluhwein op, dat eten komt later wel, want we moeten de tijd in de gaten houden, Myrthe's klas treedt als 4de op...


















De meesters hadden aanvankelijk bedacht om Flappie te gaan zingen, maar die vonden sommige kinderen té verdrietig. Ze zijn nog net iets te jong om de Youp's humor erin te zien. In plaats daarvan zingen ze een lied van Paul de Leeuw, Kerstmis, hoe toepasselijk. En omdat er meer dan 30 kinderen in groep 7 zitten, klinkt het erg goed.



Na groep 7 komt groep 8, zij zijn echt vet cool en staan heel strak op het podium te zingen ondanks dat de klassieker 'Do they know it's Christmas' door de boxen schalt. Er is geen groter contrast denkbaar als daarna de kleintjes van groep 1a het podium opkomen, ze zijn ook zo schattig die kleuters.























Ik kon het niet laten om hun hele liedje op te nemen... Sophie staat, net als Myrthe, helaas achteraan, maar ze is te herkennen aan haar keigave haarband met een swingende Santa erop.



Middels de uitnodiging voor het Kerstfeest werd verzocht of de ouders na het optreden van hun kind ruimte wilden maken voor andere ouders, die hun sterren willen zien, dus dat doen we uiteraard. Carlijn's klas is als laatste aan de beurt, rond half 7, dus dat geeft ons de tijd om het buffet uit te checken. Maar meer mensen hadden dat idee... Ach, even in de rij staan hebben we er wel over. Opnieuw valt het ons op hoe lang iedereen hier is, wij vallen niet eens op, terwijl we in Amerika bijna reuzen waren, samen met de Duitsers dan... Het eten smaakt goed en net als we het op hebben, zien we dat de kinderen van groep 1 opgehaald mogen worden. Dat komt mooi uit, dan kan Sophie ook Carlijn's optreden zien en in het treintje rijden!


















Het lied van groep 4b is een mooie afsluiting van het kerstfeest, het is een behoorlijk serieus lied over kerst en vrede en bommen en de medemens. Maar de klas heeft zelfs een kleine choreografie ingestudeerd met drie verschillende groepjes die om beurt naar voren komen. Heel mooi en ook uit volle borst gezongen.

Na het optreden vertrekken ze weer naar hun klas en rent Sophie naar de trein, want dat ziet er wel heel leuk uit. En als ze ook nog eens haar vriendje Thomas naast zich heeft, is het helemaal goed. Sophie zit op het op één na achterste bankje.

We gaan Carlijn ophalen, tot groep 4 mag je als ouder nog de klas in komen, daarna is het gewoon afwachten op het schoolplein. Onze schaal met koekjes is helemaal leeg gegaan, dat kan niet gezegd worden van de fruitspiesjes... Ik help Carlijn weer met haar jurk, zodat we zo ongehinderd door een lange rok kunnen fietsen. Myrthe's feest duurt tot 7 uur, dus wat doe je dan als bijna 8-jarige, dan ga je met je kleine zusje in de trein!

Om 7 uur zien we Myrthe wild gebarend voor het raam staan, haar klas kijkt uit op het schoolplein, één van ons moet komen, dus Sander loopt naar boven. Wat er nou was, ik heb geen idee, maar het was ook in groep 7 heel leuk en gezellig en alles was lekker en hun soesjes waren op en, en, en teveel om op te noemen. Dat is nou zo leuk aan terugfietsen na zo'n feest. De kinderen kunnen alles rustig vertellen, want je fietst naast ze en het gaat niet zo snel als met de auto.

Op de terugweg fietsen we nog even langs het huis om Sanders sloopwerk van vanmiddag te bewonderen. De hele schoorsteen is weg, tenminste, zo groot was hij niet, maar er zaten wel veel stenen in verwerkt. En die mogen we morgenochtend allemaal naar beneden sjouwen. Hij is fijn...

Maar wat een topfeest vanavond!!!!

Klusserdeklus

De titel zegt het al, klusserdeklus weer de afgelopen dagen, maar eerst een foto van Sophie, onze zeer blije groep 1-er (?)!























Gistermiddag kwam ze al luidkeels "Maaaaaaaaaaaaaam" roepend het schoolgebouw uitrennen, als een speer wilde ze zo snel mogelijk haar eerste sticker aan mij laten zien, op haar wang. Heel trots vertelt ze dat ze 'm gekregen had omdat ze zo goed geluisterd had vandaag. En zoals sinds gisteren alom bekend, heb ik altijd mijn camera bij me, dus dit heugelijke feit moest vastgelegd worden. SMILE!

Dit weekend zijn we, zoals elk weekend, weer flink aan de klus geweest. Ook deze zaterdag konden Sander en ik samen aan de slag, want mijn schoonmoeder stond al voor 9 uur op de stoep om onze dames voor de dag onder haar hoede te nemen. En dat is echt heerlijk, zowel voor ons als voor de dames, zij hoeven niet de hele dag in een stoffig koud huis door te brengen en wij kunnen doorgaan (met die banaan). De zaterdagochtend begon natuurlijk met een bezoek aan de GAMMA. En nee Anja, het is niet echt mijn favoriete winkel, ik had het in het vorige bericht tussen aanhalingstekens moeten zetten, maar tegenwoordig lijkt het wel of we er elke dag komen. Het is om en om C1000 en GAMMA op onze giro-afschriften...

We zijn voornamelijk op zolder bezig deze dagen, we hebben bijna de wanden staan voor de slaapkamers. De kozijnen zitten er ook al in, op het laatst kwamen we net 3 balkjes tekort om het af te maken. Ja, er lagen er nog wel 2, maar die waren zo krom, ongelofelijk, die gaan we niet gebruiken in onze superstrakke wand. En het ergste is nog, dat ons kunstwerk straks gewoon achter isolatiemateriaal en gipsplaten verdwijnt. Dus eerst maar snel een foto...























Even uitleggen hoe je dit moet zien: linksonder bruin geschilderd is de trapopgang, deze is al half weggezaagd en vervangen door staanders om het trapgat, want dat worden de muren voor de slaapkamers. Het witte hout is van de 2 deurkozijnen, links van de trap komt Myrthe's kamer en rechts die van Carlijn. Pontificaal in het midden ligt mijn klustrui. Links in het midden zie je nog net het glas-in-lood van het dakkapel, ik pas er met mijn 180 cm. net onder, maar was waarschijnlijk in de jaren '30 hoog genoeg...


















Zijkant van Carlijn's kamer met de strak geplaatste staanders, om de 60 cm hart op hart. Ja, ja, ik begin de bouwtermen al aardig te kennen... Op de plek van die werkbank, erfenis van de vorige bewoner, komt hoogstwaarschijnlijk een wastafel. Dat lijkt ons wel een goed idee als er straks 2 tieners op die zolder zitten.

Gisterochtend ben ik begonnen met het isoleren van het dak. En dat is best een leuk klusje, tenminste, je krijgt er wel de kriebels van en je moet je in allerlei bochten wringen om overal bij te kunnen, maar je ziet wel resultaat van je werk. De balken zijn 16 cm. diep en de isolatie is 11 cm dik, dus allereerst mag ik met onze keihandige nietmachine draadjes spannen tussen de balken en vervolgens de isolatiedeken ertussen wurmen.























Jazeker, en dan nu zowaar een aktiefoto van mij!!! Genomen vanuit Myrthe's kamer en het lijkt sterk op een zoekplaatje, maar ik ben herkenbaar aan mijn sneeuwklustrui met bijpassende oranje broek...


















En dan, aan het eind van de middag ziet het er zo uit. En het is gelijk behagelijk warm op zolder, heerlijk. Ahum, dit is ongeveer eenderde van de kap...


















En wat heeft Sander uitgespookt vandaag? Naast dat hij thuis gewerkt heeft en mijn isoleerwerk heeft bewonderd, vooral toen ik het onderste gedeelte moest doen, waarbij ik, op mijn rug liggend met mijn hoofd in de spinnenraggen zo ongeveer tegen de dakpannen aan zat, vond hij ook nog iets om te slopen!!! In Carlijn's kamer zit een schoorsteenbuis, alleen deze heeft geen functie meer. Vroeger zat er waarschijnlijk een kachel op aangesloten die de achterkamer beneden en de keuken verwarmde, maar inmiddels is de schoorsteen van het dak verdwenen en is het alleen maar een homp stenen met lelijk stucwerk. Weg ermee!

Mijn tas

En jawel hoor, ik had er al over gelezen op diverse andere blogs en nu ben ik ook aan de beurt. Sylvia was zo aardig om mij het virtuele stokje door te geven met de volgende opdracht (weer van Petra's blog gehaald):

- Kieper je tas om en benoem wat je ziet
- Plaats een link naar diegene van wie je het stokje kreeg
- Belast 3 andere log-genoten met deze opdracht en verwittig ze!
- Link naar deze 3 loggers

Nu ben ik, zeker na mijn Amerika-periode, in het bezit van veel te veel tassen. Dat bleek ook wel met de verhuizing. De verhuizers hadden onze toch niet kleine wasmand gebruikt om mijn tassen in te stoppen en nog hadden ze een extra doos nodig... Heel erg. Maar ja, soms heb je een rode bui, of een blauwe, of een groene, of een bruine, of een zwarte, of een turqoise of een lila. Of heb je veel spullen bij je, of juist niet. En ga zo maar even door.

Op dit moment heb ik een middelgrote zwarte tas in gebruik, omdat ik mijn schrijfblok met al mijn notities over en maten van het huis overal mee naartoe sleep. Volgens mij heb ik 'm 2 jaar geleden van Santa gekregen. Geen topmerk of zo, 'gewoon' Nine West, maar dat is volgens mij niet in Nederland te krijgen en misschien daardoor krijg ik er veel complimenten over. Maar dan nu de inhoud...


















Op zich weinig spectaculair, een Filofax agenda, een telefoon, een hoesje met CD's, pennen, kortingsbonnen van mijn favoriete winkel, de GAMMA, C1000-zegels (we sparen inmiddels voor het tweede boodschappenpakket), sleutelbos met veel te veel sleutels, Kate Spade-zonnebril op sterkte (nog in Amerika gescoord, want daar waren we verzekerd voor brillen e.d.), mijn eerder genoemde schrijfblok, kauwgum, brillendoekjes, losse opener van de Volvo (ringetje is eraf gebroken waardoor ik 'm niet meer aan mijn toch al volle sleutelbos kan doen en hé een broodmes. Jazeker, om isolatiemateriaal mee door te snijden. Want dat heb ik vandaag gedaan...

Speciale vermelding verdient mijn portemonnee, nog gekocht bij de Bijenkorf ooit tijdens de Dwaze Dagen, van Claudio Ferrici. In Amerika kon ik 'm niet gebruiken omdat de dollarbriefjes er niet in pasten, maar nu heb ik 'm weer in ere hersteld. Hij gaat al jaren mee en zal dit nog jaren doen, want in dit geval geldt zeker dat kwaliteit uitbetaalt. Verder heb ik altijd mijn digitale camera bij me, maar daar heb ik de foto mee gemaakt, dus die staat niet op de foto. Da's logisch...

Zo, dat was het. Aan wie ga ik nu het stokje doorgeven? Even denken, het stokje blijft nog even in Europa bij Andrea in NL en Marijke in België en gaat daarna weer terug naar Amerika, naar Miranda. Veel plezier dames!!!

De koningin komt!

Zojuist gelezen op nu.nl:

"Koningin Beatrix en leden van de koninklijke familie vieren Koninginnedag op 30 april volgend jaar in Apeldoorn. Dat heeft de Rijksvoorlichtingsdienst donderdag bekendgemaakt.

De koningin gaat naar Apeldoorn op uitnodiging van burgemeester van de stad, G. J. de Graaf. Hij maakte de komst van de koningin donderdag bekend samen met de commissaris van de Koningin, C. Cornielje, tijdens een werkbezoek van de commissaris aan de gemeente.

Apeldoorn is qua oppervlakte de vierde gemeente van Nederland en heeft 155.000 inwoners. Voor de koningin en haar familieleden is het de vierde keer dat ze in de provincie Gelderland Koninginnedag vieren. Eerdere bezoeken vonden plaats in 1983 (Vaassen, Lochem), 1991 (Buren, Culemborg) en 1998 (Doesburg, Zutphen)".

Natuurlijk ga ik gelijk op zoek welke gemeentes dan groter zijn. En wikipedia rules! Alleen de gemeentes Noordoostpolder (460,05 km²) en Midden-Drenthe (341,53 km²) staan boven Apeldoorn. En OK, bij Terschelling (674 km², waarvan 585,9 km² water) tellen ze ook het wateroppervlak mee, en is dus zogenaamd de grootste, maar dat telt niet, vind ik...

Maar goed, de koningin komt en en nu komt het helemaal mooi uit dat we een Nederlandse vlag van Sinterklaas hebben gekregen!!! In het huis stond nog een vlaggestok, perfect. En niet alleen Trix komt, maar ook Alex en Max, maar het leukst is Maurits;-).

Nog een leuk klusje...

Zie hier een deel van de raggels, die Sander dit weekend van de balken in de woonkamer verwijderd heeft.

Dit zijn de originele raggels uit 1935, tegen de raggels aan zat hooi vastgevlochten met heel fijn ijzerdraad, wat weer gebruikt was als basis voor het gipsen plafond. Helaas was over dit gipsen plafond, waarschijnlijk eind jaren '60, een nieuw plafond gemaakt van zachtboard, wat zeer brandonveilig is. Eruit dus, maar wat een hoop bende geeft dat... Het zachtboard was er in november al uit, maar met het gips hebben we gewacht tot we een container op het pad hadden staan, zodat we al het puin linea recta daarin konden storten. Hier een foto van hoe mooi het hooi naar beneden kwam...

De container is vanochtend opgehaald, dat had wat ons betreft eerder mogen gebeuren, hij was binnen een dag vol... En de tuin is nog lang niet leeg.


















Deze enorme hoeveelheden hout is voor ons een reden om te proberen om ook nog wat hout her te gebruiken. Niet alleen omdat het zo zonde is om continu hout weg te gooien, maar het scheelt toch ook in de kosten als we minstens 2 kamers kunnen raggelen met 'oud' hout. Alleen, voordat we de planken kunnen gebruiken, moeten er eerst wat spijkers verwijderd worden.

Dit is de kant waar het zachtboard was vastgespijkerd:























'k Heb ze geteld, op een plank van circa 3,5 meter zaten 33 spijkertjes... En als je 'm omdraait, zie je de spijkers waarmee de plank aan de balk bevestigd was, dus om de 60 cm. 2 hele grote joekels van roestende spijkers.























Deze spijkers moet ik eerst op de punt door de plank heen slaan en daarna met een klauwhamer eruit trekken. Mijn handen gloeien nog steeds en zijn prachtig rood, ik heb nog net geen blaren, maar dat scheelt weinig. Het spreekt voor zich, dat er leukere klusjes te bedenken zijn, maar ja, wat mot, dat mot. En alle beetjes helpen, houd ik mezelf maar voor.