Holy foam!!!

Sander was ‘n beetje uitgeschoten met de badschuim… Maar Sophie had daar geen enkel probleem mee :)

Over de rest van de dag kan ik net zo kort zijn, kinderen van en naar school fietsen, twee keer op school helpen (overblijven en crea-circuit), gedoe rondom de tuin, pizza maken en mijn grote hobby: strijken en vouwen… ‘t Is nu 10 uur geweest en ben nóg niet klaar.

Vanochtend zijn 6 pallets tegels en klinkers afgeleverd, die schijnen allemaal in onze tuin te passen. Maar voordat ze daaraan kunnen beginnen, moeten eerst nog een paar kwesties opgelost worden zoals een kapotte rioolbuis en puin gemixt met asbest. Héééél vieze klusjes, ben blij dat wij dat niet zelf hoeven te doen.

In die twee witte zakken zit het asbest, deze worden morgen gelukkig opgehaald. De vraag is wel wat dit grapje gaat kosten, het afvoeren van asbest was nadrukkelijk uitgesloten in de offerte. Logisch natuurlijk, maar hopelijk voor ons niet te kostbaar. Dit tuintje kost nl. al genoeg.

Resteert mij nog om de mensen in Amerika zeer veel plezier te wensen vanavond bij de finale van American Idol. Go Crystal!!!

Wat wordt het mooi

Eerst de voorzolder, en ja, we zijn best wel ‘n beetje trots, want wat een hoop uren werk zitten er in deze verdieping…

Lekkage

Net op het moment dat we begonnen zijn met het afwerken en mooi maken van de overloop zolder horen we één van de vervelendste geluiden, die een huiseigenaar kan horen: drup, drup, drup, drup….

Nee he, lekkage! Ik trek de vlizotrap omlaag en gelijk zie ik de oorzaak van het gedrup. Het regent keihard buiten en daarbij staat er ook een stevige wind uit het noordwesten, geen goede combinatie voor ons dak. Bij de schoorsteen komt het water naar binnen. Wel potver…, dat ding is net opgeknapt! Snel emmers en handdoeken gepakt om de boel op te vangen. Bah, dit wil je écht niet.

Sander is nl. begonnen aan een zeer ambitieus project, de balustrade van de eerste verdieping (zie hierboven) kopiëren op de tweede. Want je kan natuurlijk wel een gewoon hekwerk om het trapgat neerzetten, maar het is veel leuker om er iets moois van te maken. We hebben genoeg hout gehaald, lijm en schroeven.

Vorige maand heeft de stukadoor de muur prachtig glad gemaakt,  nadat wij eerst die muur van het laatste beetje originele behang hadden ontdaan.

Trouwens, zo zag de zolder er een jaar geleden (24-11-2008) uit en stond het oude traphek er nog… Wat een bende, als ik naar de foto kijk, word ik weer moe, al dat hout dat we naar beneden hebben moeten sjouwen.

Anyway, als straks de balustrade af is, kunnen we alles gaan schilderen, vloerbedekking laten leggen, de wastafel voor de dames installeren. DONE!

Het balkon van Carlijn

Myrthe’s kant, één stapje verder, met prachtige randjes

Detail

Shop, shop, shop

Woensdagochtend hebben we flink de kassa laten rinkelen bij de GAMMA, veel hout voor een balustrade op zolder gehaald en rubberen drainagetegels voor het platte dak. Natuurlijk kan Sander niet een kluswinkel verlaten zonder pur en schroeven, het tikte allemaal weer lekker aan. Gelukkig kan ik deze bonnen nog declareren uit het bouwdepot en dat heb ik donderdagmiddag geregeld. Ben weer vaste klant bij ‘Jazeker, de H…’.

Maar de titel is shop in het meervoud en het leuke shoppen is op donderdag gebeurd. Zowel Myrthe als Carlijn klaagden over hun winterjassen, de mouwen waren te kort en vooral Carlijn vond haar jas niet ‘cool’ meer… Ze wilde net zo’n hippe als, echt waar, als Sophie! Volgens mij is dat gelukt.

 

De tegelzetter is ook begonnen, hij heeft eerst de hele vloer stroef geschuurd en daarna in een soort primer gezet. Dit moest een paar uurtjes drogen en vervolgens gaat de egaline er overheen. En dan eindelijk, 7 maanden na het plaatsen van de keuken, kunnen de tegels erin!!! Ben zo benieuwd hoe het eruit gaat zien, oeioeioei. Even wachten nog.

En omdat het fornuis in de eetkamer staat, zijn we ‘s avonds lekker uit eten gegaan. bij McDonalds :).

Er staat een koelkast in de gang…

En de wasmachine en de droger staan buiten onder het afdak, de voorraadkasten staan in de woonkamer en vanavond mogen Sander en ik het 90 cm. brede fornuis naar de eetkamer tillen, pfff.

Want morgen komt de tegelzetter om onze schitterende tegels in onze keuken te leggen, eindelijk. Het geeft wat bende, maar het is het meer dan waard. Hij zal eerst de vloer glad maken, want de overgang van granito naar beton is niet echt ‘smooth’, daarna wordt de hele vloer ontvet en geëgaliseerd. Als het goed gaat, kunnen vrijdag de tegels erin. Hopelijk droogt alles snel zodat we op zaterdag opnieuw een steekwagen kunnen huren bij de GAMMA en alles weer terugzetten…

 

Lekker warm in de keuken

De afgelopen week had een paar erg koude nachten. De winterjassen, sjaals en wanten moesten tevoorschijn worden gehaald om ‘s ochtends nog enigszins warm op school aan te komen. Het was rond het vriespunt om half 9… En als het buiten koud is, is het in de keuken ook koud. Tijd voor actie!

Tijdens de verbouwing hadden we al rekening gehouden met de plaatsing van een nieuwe radiator door de voorzetwand te verstevigen met zgn. achterhout. Hierdoor kunnen we zonder zorgen de enorme radiator aan de muur hangen, want groot en zwaar is hij, 50 bij 220 centimeter en zeker 50 kilo. Gewoon online besteld, bij cvkoopjes.nl, maar op vrijdagochtend thuisbezorgd door de VEGRO, huh?

We gaan de radiator zelf installeren, vrijwel alle dingen die we nodig hebben zitten bij de radiator en bij de GAMMA haalt Sander de rest. Op zaterdagochtend beginnen we en aan het eind van de dag is het lekker warm in de keuken!!!

Wat een joekel! Hij ligt trouwens met de achterkant naar boven.

De beugels, waar de radiator op hangt, hangen natuurlijk kaarsrecht

Gelijk even radiatorreflectiefolie erachter, net zo handig

Samen op z’n plek getild, even boven vastschroeven, pfff, die hangt!!!

Daarna begint het echte werk, aansluiten op het systeem en daarvoor sneuvelt ook wat stucwerk…

Sorry Ben

Volgende week worden de vloertegels bezorgd, hopelijk kan de tegelzetter daarna snel aan de slag en is de keuken bijna klaar. Tenminste, dan nog ‘even’ een wandje timmeren voor de CV, wasmachine en droger en dán is het AF. En dan komen de ‘before’ en ‘after’-foto’s.

DE GANG IS DONE!!!

Na weken opruimen, krabben, schuren, schuren, schuren, stofzuigen, St. Marcs-en, gronden, gronden en aflakken zijn we eindelijk zover dat we kunnen zeggen dat de gang klaar is. En we zijn best wel trots op het eindresultaat. Onze garderobe, gekocht in Amerika, past geweldig en de kleur, die we uitgekozen hebben voor de onderrand is werkelijk schitterend. Kortom, DONE!

Voor:























Tijdens de bouwinspectie in augustus '08























December '08: het originele plafond moet er helaas uit























15 Januari: En toen was er licht!!!

Na:

Voor:























Na:























En tenslotte: eindelijk weer een plek om onze jassen, sjaals, wanten, sleutels en tassen op te bergen in plaats van in een grote verhuisdoos in de woonkamer...

We kunnen weer grillen!

Het leuke van verhuizen is al het nieuwe wat je meemaakt, nieuwe mensen, nieuwe omgeving, nieuwe school, nieuw huis, enz., enz., enz. Het vervelende van verhuizen is het weer opnieuw beginnen, nieuwe vriendenkring opbouwen, nooit precies weten hoe je moet rijden doordat alle wegen eenrichtingsverkeer zijn, je nieuwe huis verbouwen, maar het allervervelendst is dat je alles weer opnieuw moet uitvinden. Waar ga je heen voor je speciale kruiden, welke kapper is goed, hoe werkt het afvalscheidingsysteem in deze stad of waar kan ik mijn gasflessen laten vullen?

Sommige dingen zijn snel uit te vinden, maar het vinden van een gasleverancier heeft wat langer geduurd. Vorig jaar hebben we met de BBQ 3 lege gasflessen uit Amerika meegenomen, dat had nogal wat voeten in de aarde, want de verhuizers durfden ze eigenlijk niet in te pakken. Ze durfden überhaupt niets in te pakken, wat ook maar enigzins vlambaar leek. Zo heeft Sander zijn hele verzameling aan fiets- en autosmeermiddelen daar achter moeten laten, maar ook de brandblusser mocht niet mee... Uiteindelijk is die laatste wel meegegaan en dus ook de gasflessen, zoals je hier kon lezen.

Vorig jaar had Sander een gevulde gasfles kunnen regelen via een oudcollega, die in Duitsland woont. Daar kon hij ze zo laten vullen, zei hij. Maar als wij via Google op zoek gaan naar een propaangasvulstation komen we alleen maar inruilstations tegen. Daar schieten we niets mee op, dus op goed geluk rij ik vanochtend naar zo'n toko. Op hun website staat te lezen dat zij de wat minder bekende gasflessen kunnen vullen, echter hiervoor moet je enkele dagen in acht nemen, voordat de gasfles weer bij hen terug is en opgehaald kan worden. Nou een paar dagen wil ik wel wachten, als ze maar terug zijn voor volgend weekend, want dan komt de hele familie langs en willen we kunnen grillen!

Zodra ik de winkel binnenstap, weet ik al genoeg, dit wordt niks. Het is zo'n campingwinkel met een interieur uit de jaren '70, met heel veel CampingGaztankjes en vouwstoelen en handige hebbedingetjes voor caravaneigenaren. De mevrouw die helpt, bevestigt mijn vermoedens, door alle regelgeving van tegenwoordig mogen ze geen gastank meer hebben en zelf flessen vullen, omdat ze te dicht bij woonhuizen zitten of zo. Maar ze geeft me een naam van een bedrijf waar ik wel terecht kan, Van Oorsprong in Klarenbeek. "En waar is dat?", vraag ik en ze kijkt me aan alsof ze water ziet branden. Tja, zoals ik al eerder zei, je moet alles opnieuw uitvinden en inmiddels kan ik me al aardig redden binnen de stadsgrenzen, maar als mensen mij namen gaan noemen van plaatsjes in de omgeving moet ik toch echt even een kaart erbij pakken. En toevallig had ik net de Tomtom niet bij me.

Klarenbeek blijkt het dorpje te zijn waar we laatst op Hemelvaart verkeerd zijn gefietst, dus ik ken het wel, maar de gastoko kan ik niet vinden. Ik rij de hele weg af, heen en terug, tevergeefs en keer terug naar huis. Thuis pak ik de laptop erbij en zie dat ik er gewoon langs gereden ben, dom dom dom. Maar ik heb het totaal niet herkend als gasvulstation. Ik dacht dat het een landbouw- of transportbedrijf o.i.d. was met zijn eigen benzinetank op het terrein, niet dus. Na de lunch stop ik alledrie de tanks in de achterbak en rij opnieuw de 16 kilometer naar Klarenbeek. De man, die mij helpt, vertelt dat hij eigenlijk mijn tanks niet mag vullen, omdat, zijn woorden!, er niet een Nederlandse ambtenaar naar gekeken heeft, maar ach, dat deert hem niet. In Amerika heeft er vast wel iemand op de veiligheid van die dingen gelet. 10 Minuten later, €55 armer, maar met 3 gevulde tanks in de achterbak kan ik weer terug naar huis, missie volbracht, gauw naar de winkel vlees halen om te grillen!!!






















Ander heugelijk nieuws is dat we gisteren de gordijnen voor onze slaapkamer en die van Sophie konden ophalen. Minder leuk was dat ik bij binnenkomst zag dat deze week alle gordijnen met 20% korting worden verkocht, maar ja, je kan niet alles hebben. Gelijk rails erbij gekocht en binnen een half uur hing alles, TOPPIE! Sophie is er heel blij mee, ze heeft ze dan ook zelf uitgezocht en het allermooiste is, dat ze nu geen lamp aan wil bij het slapen gaan. ze wil het donker hebben. Kinderen, ik begrijp er soms helemaal niets van...


















Verder zijn we de afgelopen dagen druk bezig met de trap. Onze hal is zo mooi hoog en zo'n blikvanger in het huis, die verdient echt even alle aandacht. De muren zijn inmiddels gestukadoord, nu zijn wij weer aan zet. Op de tredes lag linoleum, dat is eraf, maar helaas bleef er een bruine vezelachtige laag achter, gecombineerd met superlijm én nog 2 lagen verf. Genoeg werk dus.























Zo was het vorig jaar























Linoleum en zwarte antislip/stootranden eraf

Schuren, schuren, schuren.

Ja, we waren lekker bezig zo op de trap, totdat ik een klein vloekje hoor. En dat is natuurlijk een slecht teken, we zijn aan het schuren, dat hoort herrie te maken en daarom hebben we ook gehoorbeschermers op. Ik moet niets kunnen horen, want Sander is bezig met de bandschuurmachine en dat ding maakt heel veel herrie. Wat blijkt, de machine is zo warm geworden dat het motorbeschermkapje heeft losgelaten. Daardoor kwam de aandrijfriem bloot te liggen en daar kwam Sanders vinger tegenaan en toen brak het riempje. Met zijn vinger was niets aan de hand, maar no erger is, dat we gelijk niet meer verder kunnen. Zo'n aandrijfriem en beschermkap moeten besteld worden en dat duurt weer een paar dagen. Scheisse. Maar gelukkig zijn er nog heel veel andere leuke dingen te doen in huis...

Bovenste tredes zijn al klaar, nu de rest nog :-)

Stuntman

Hoewel ik geen hoogtevrees heb en ik ook boven een trapgat heb gestaan op 2 balkjes balancerend om bv. plafondlatjes in het plafond te schieten of te latexen, gaat dat wat Sander vandaag gedaan heeft ook voor mij een stapje te ver. Dat zijn dus 2 dingen die ik niet gedaan heb deze verbouwing, de andere is het bedienen van de cirkelzaag, doodeng ding is dat.

Maar wat heeft hij dan vandaag gedaan? Staand op 2 balken, die steunden aan de éne kant op een kozijn en aan de andere kant op de trapbalustrade, heeft hij bijna 6 meter boven de gangvloer de stucplaten aan de raggels geschroefd. "Tja, iemand moet het doen...", was zijn droge antwoord. En natuurlijk kreeg hij af en toe bewonderende kreten te horen. "Wow, papa is aan het stunten zeg!", zei Sophie diverse malen.























Eerst isoleren,























daarna tig plaatjes vastschroeven.























Het trapgat, bijna 6 meter hoog

Wat ook heel spannend was, was wat we gisteren hebben meegemaakt. Nou ja, we hebben niks gezien, maar wel heel veel brandweerauto's. Het is al dagen prachtig maar droog weer en daardoor geldt op de Veluwe momenteel de code oranje, wat betekent dat de brandweer extra waakzaam is op branden in de natuur. En gistermiddag was er dus brand op de heide vlakbij Halte Assel, onze favoriete pleisterplaats. De parkeerplaats daarnaast werd gebruikt als verzamelplaats en daar was het een komen en gaan van brandweerwagens. Gelukkig was het niet een enorme brand, een gebied ter grootte van ongeveer 15 voetbalvelden is 'verwoest'. Zo staat het tenminste in de krant, maar voor de natuur is het soms best goed, dat hebben we zelf in Yellowstone gezien.

Anyway, we waren bij Halte Assel, omdat we een rondje aan het fietsen waren. Sophie op de aanhangfiets, Myrthe en Carlijn op hun eigen fiets. Vlak daarvoor had ik Sophie en Carlijn opgehaald van 'playdates' en Myrthe was zelf teruggefietst van school, alleen zij heeft op vrijdagmiddag les. En om te vieren dat het nu vakantie is, hebben we een heerlijk ijsje gegeten bij Halte Assel.

Vanaf nu kunnen we ons gaan opmaken voor het koninklijke bezoek over een paar dagen. De hele stad kleurt langzaam oranje en ik heb ook al gecontroleerd of onze vlaggenstok past in de houder aan het huis. Ook bij ons gaat natuurlijk de vlag uit op donderdag, er zijn zelfs speciale wimpels gemaakt en die hangen bij heel veel mensen al trots te wapperen. Eens kijken of ik die ook nog ergens kan scoren.