I've got one!!!

Het is al een poosje stil hier en dat heeft een hele belangrijke reden. Ik heb nl. voor Sinterklaas, tot mijn grote verrassing, een iPad gekregen!!! In januari heb ik erover geblogd en nu heb ik er gewoon één. En dat ding heeft een verslavende werking. Bovendien moet ik erg wennen aan het hele Apple-gebeuren, wat totaal anders is dan Windows. Zo ben ik er nog steeds niet achter hoe ik moet copy pasten, maar uiteindelijk gaat het me wel lukken.

Werken op de blogger-website loopt ook niet lekker, vooral niet als je Windows Live gewend bent. Dus ben ik maar een andere hobby gestart, twitteren. Is ook superleuk en kost veel minder tijd dan bloggen. Ik heb mijn twitteraccount aan de blog gekoppeld, rechtsboven.

Zo, eens even zien of dit geplaatst wordt

Trots

Sander is heel trots. Hij was weliswaar gisteravond pas om half 10 thuis, maar hij heeft wel meegewerkt aan de totstandkoming van de aller, aller, aller drukste avondspits ooit…

Gelukkig hadden we ‘s ochtends net de winterbanden gemonteerd, want er werd sneeuw en kou voorspeld. En jawel, er is 2 cm sneeuw gevallen in Nederland en het hele land ligt op z’n gat. Bijna negenhonderd kilometer file, ‘t is toch niet te geloven?!

Maar wij zijn helemaal klaar voor de winter, zondag hebben we bij Decathlon geweldige skihelmpjes gehaald voor de dames. En omdat een effen helm wel wat saai is, kon je er plakplaatjes bij kopen. Carlijn had een doodgewone rode helm, maar na wat geknutsel is het nu een lieveheersbeestje! Die foto volgt vast nog wel. Sophie staat er in ieder geval al wel mooi op.

Vanochtend stonden we voor de keuze, gaan we krabben of fietsen? Het werd fietsen, want dat is anders niet leuk tegenover Myrthe, vond Carlijn. Die was al op de fiets naar school…

Sinterklaas is in aantocht!!!

Het feestseizoen is begonnen, tenminste, als het aan Sophie ligt. Al dagen loopt ze te verkondigen dat Dieuwertje de studio al aan het opruimen is en dat we op woensdag om 10 over half 6 klaar moeten zitten voor het Sinterklaasjournaal!!!

Komende zaterdag komt de goedheiligman aan in Nederland en langzaam aan worden de kinderen van Nederland opgewarmd; tot 5 december is elke dag het Sinterklaasjournaal te zien. Want er gebeuren vreemde dingen in Harderwijk, bewegende juten zakken in de pakjeskelder, een pakjesboot, wat al in de haven ligt. En er is natuurlijk van alles te vertellen over het grootste kinderfeest van het jaar.

Ook het Jeugdjournaal doet mee, zo was er vandaag een item te zien over de grootste pepernotenfabriek ter wereld, geweldige beelden. Lopende banden met duizenden pepernoten, die een meterslange oven ingaan. Én leuke weetjes, zoals dat er in Nederland per jaar 6,3 miljoen kilo pepernoten worden gegeten.

Maar goed, de decemberfeesten komen met rasse schreden dichterbij en dat houdt vooral Sophie erg bezig en om haar zo te zien is puur genieten.

PS. Check out our wonderfully redesigned donut lamp (boven Sophie’s hoofd)… Afgelopen zaterdag hield Hurricane Thomas niet alleen huis in het Caribisch gebied, maar ook zeer lokaal in Nederland :(.

Vandaag 21 jaar geleden…

Vandaag, 21 jaar geleden viel de Berlijnse Muur. Deze gebeurtenis was volgens TIME magazine één van de 80 dagen, die de wereld veranderd hebben. Ik weet nog dat ik die avond ergens aan het oppassen was en ik ademloos naar de nieuwsberichten heb zitten kijken.

Op Wikipedia kan je het hele, trieste, verhaal lezen van de bouw en val van de Muur. In 1961 begon de DDR met de bouw en binnen een paar weken stond hij en bleef uiteindelijk ruim 28 jaar staan.

Die maand november van het jaar 1989 was sowieso een zeer bijzondere maand, toen kwamen Sander en ik elkaar voor het eerst tegen… in de disco!!!

In één dag geel

Rondom huis verandert al het groen langzaam in geel, oranje, bruin en foetsie, weg is het blad. De bladblaasteams van de gemeente trekken in colonne door de wijken om de enorme hoeveelheid bladeren van de wegen te verwijderen.

Eén boom echter, aan de overkant bij de buren in de tuin, hield zich dapper staand tussen al het herfstgeweld en had tot gister nog al zijn blad en was nog fris en fruitig groen. Tot vandaag, in één klap geel geworden, het leek wel of onze keuken goudgeel kleurde.

Youp rules!!!

Sinds vorige week is Youp van ‘t Hek bezig zijn frustraties over de ‘klantenservice’ van T-Mobile op Twitter te ventileren. Zijn studerende zoon heeft het al maanden aan de stok met die telefonieprovider. Van 't Heks zoon is in zijn recht en dat geeft de provider ook toe, maar ondertussen zit hij al wel zes weken zonder gsm en is er niemand die hem helpt. Ook vaders pogingen om iets te forceren stootten op een kafkaiaanse muur.

Naast zijn Twitteropmerkingen wijdde hij er zaterdag een column aan in NRC Handelsblad. Waarop hij duizenden aanmoedigende reacties kreeg. Nu gaat hij een website openen waarop mensen hun slechte ervaringen met helpdesks van grote bedrijven kwijt kunnen. ‘Want het moet maar eens uit zijn met die terreur.'
Bij T-Mobile worden ze zenuwachtig. Voorlopig schatten deskundigen de imagoschade op 300.000 euro, op voorwaarde dat Van 't Heks campagne nu ophoudt.

Voor velen zijn zijn ervaringen zeer herkenbaar. Ook voor mij, lees hier maar eens! En dit verhaal is van 2 jaar geleden…

Balen

Weet je wat balen is?

Als je kinderen een paar dagen uit logeren zijn en je jezelf hebt voorgenomen om die vrijgekomen tijd eens nuttig te besteden. Zoals door het keukenkozijn te schilderen, zodat de vorig jaar gekochte luxaflex kan worden opgehangen. Na 4 dagen schuren schilderen, plamuren, schuren, schilderen, schuren, schilderen, schuren en schilderen is op zondagavond de laatste laag verf voldoende gedroogd. Sander staat klaar met de schroefmachine en we halen de luxaflex uit de doos om te kijken waar de bevestigingshaakjes moeten.

Is de speciaal op maat gemaakte, in de dag vallende luxaflex 7 cm te lang…

Een latertje

‘t Is weer maandag en ik kan niet zeggen dat we lekker hebben kunnen uitrusten dit weekend. De oorzaak hiervan ligt bij de vrijdagavond… Sander zou ‘s avonds terugvliegen uit Londen, maar wel op tijd aankomen om nog met de trein naar huis te kunnen. Dat was het plan tenminste, maar dat ging helaas niet door. Tijdens de laatste inspectieronde van het vliegtuig waren wat oliedruppeltjes op het asfalt gevonden of zo en dat wil je niet hebben. Wat de oorzaak was wisten ze niet, dan maar een ander vliegtuig, safety first. Allemaal prima, maar de klok tikte gestaag voort en al gauw werd duidelijk dat Sander niet voor 19 over 11 aan zou komen, het tijdstip van de laatste trein naar ons oosten.

“Ach joh, geen probleem, dan haal ik je toch op!”, zei ik… De auto was tenslotte net die dag gekeurd voor de APK, een zogenaamd probleempje met de startmotor zou verholpen zijn, ik en de auto waren er helemaal klaar voor. Myrthe had alleen niet zo veel zin om in het holst van de nacht haar warme bed te verlaten, dus zij en Carlijn mochten blijven liggen. Sophie heb ik zo uit haar bed gelift, sokken, trainingsbroek en warme trui aan en gaan.

In de auto slaapt zij gewoon door, de weg is heerlijk rustig en het is lekker rijden zo. Maar net als ik afrit naar de A9 vlakbij Schiphol wil opdraaien en wat gas moet geven, doet de auto ineens raar. Hij hapert, als ik mijn voet van het gas haal lijkt het net of ik ontkoppel, er komt een suizend geluid uit de motorkap. Bij de vertrekhal, waar ik heb afgesproken met Sander, wil ik de auto stationair laten draaien, maar hij slaat gelijk af. Shit! Starten doet ie daarna wel, maar de motor draait 3 seconden en kapt ermee.

Tja, en daar sta je dan, je auto doet ‘t niet meer, er rijden geen treinen meer onze kant op, de autoverhuurbalies zijn verlaten, taxichauffeurs vragen €250 om je naar huis te rijden. Sophie is bij ons, maar thuis liggen Myrthe en Carlijn nietsvermoedend ver weg in dromenland. Zo diep zelfs dat Myrthe niet wakker wordt van de diverse keren dat wij gebeld hebben, de telefoon stond notabene op haar nachtkastje. Bij de garage, waar ik de dag daarvoor een prima werkende auto heb afgeleverd voor een simpele keuring, staat het antwoordapparaat aan. Daar laat ik een fijn berichtje achter, maar blijkbaar maakt het weinig indruk, want tot nu (maandagmiddag 15:30 uur) heb ik nog niets gehoord. Daar gaan we dus ook niet meer naartoe.

Inmiddels is Sander aangekomen en heeft even onder de motorkap gekeken, maar kan zo snel niets vinden. Alles lijkt op het oog vast te zitten, we gaan eerst maar even koffie halen en bedenken wat we moeten doen. Een geluk bij een ongeluk is dat we bij Schiphol staan en dat gaat 24 uur per dag door. Qua eten en drinken dan… En vliegen, we kunnen wel maar Malta, Corfu of Chersonissos, maar naar huis is lastiger. Uiteindelijk hebben we de ANWB-alarmcentrale gebeld, lid geworden van de wegenwacht tegen een extra premie en ons wordt verteld dat ze hun best doen om binnen 60 minuten bij ons zullen zijn.

Uiteindelijk is dat 90 minuten, maar die tijd komen we heel gezellig door in onze auto. Sophie vindt het wel spannend en is klaarwakker, we zijn allemaal over onze slaap heen. Gelukkig, want we moeten nog even. De wegenwacht vindt het probleem snel, een slang voor de luchtinlaat van de turbo zit niet vast, waardoor de motor door heeft dat er iets mis is en dan slaat ie af… De meneer draait een paar dingen vast en hij doet ‘t weer!!! Goh, hoe zou het toch komen, dat die slang los zit?

Maar de auto doet ‘t weer, de wegen zijn nu helemaal verlaten en in een uurtje zoef ik naar huis. Myrthe en Carlijn liggen nog steeds te slapen, Sophie is in de auto weer in slaap gevallen en haar kan ik ook zo overhevelen. Wij liggen er om 5 uur in en om half 8 ging de wekker weer, zaterdagochtend: hockeyen met Carlijn in Hattem of all places…

Toy Story 3D

In Den Haag en Amsterdam wordt het Nederlandse elftal gehuldigd voor het bereiken van de tweede plaats op het WK. Ze mogen bij de koningin op bezoek, vliegen in een joekel van een helikopter, rondvaren over de Amsterdamse grachten en zich laten bejubelen op het Museumplein door duizenden mensen. En het wordt ook nog eens allemaal rechtstreeks uitgezonden op tv… Pffff, daar gaan wij NIET naar kijken.

Wij gaan iets veel leukers doen: naar de film. Naar Toy Story 3 beter gezegd. Deze film had bij uitkomen een geweldige recensie gekregen in de Volkskrant, op IMDb staat de film 6de in de Top 250 boven films als Schindler’s List, diverse Star Warsfilms, Lord of the Rings, Goodfellas en The Usual Suspects (Who’s Keyser Soze?). Kortom, die moeten we zien. Hij heeft hier van de Kijkwijzer leeftijd ‘6’ meegekregen, maar in Amerika, Australië, Japan en Canada is het gewoon ‘Alle leeftijden’, dus Sophie gaat lekker mee!

Alleen, alle middagvoorstellingen hier in de buurt zijn nagesynchroniseerd en dat willen wij niet, wij willen Tom Hanks en Tim Allen, die échte stemmen. Na wat zoeken kom ik uit bij de megabioscoop langs de A12 bij Ede, daar moeten we heen!

‘s Ochtends gaan we nog even naar de kapper, thuis lunchen en om 3 uur stappen we in de auto. We zijn er natuurlijk veel te vroeg, het is totaal niet druk, er zitten hooguit 20 mensen in de zaal. Maar dat mag de pret niet drukken, we hebben maffe brilletjes op, het is lekker koel in de zaal en de film wordt fantastisch.

De recensie was helemaal juist, de film was spannend, grappig, vertederend en hield je 1 uur en 3 kwartier in zijn grip. Sophie lag af en toe dubbel van het lachen, wat de rest van de zaal weer deed lachen. Het enige minpunt is dat ik ontdekt heb dat ik tot de 20% mensen behoor, die enorme hoofdpijn krijgt van het kijken naar een 3D film. Gelukkig deed één Ibuprofennetje thuis zijn werk uitstekend en kon ik als klap op de vuurpijl nog zorgen voor een portie pannenkoeken voor iedereen.

It was a good day today!

Even lachen!

Dit is zo grappig, een filmpje uit een aflevering van Jimmy Kimmel. Het gaat over een uitslaande brand in een huis in San Diego, ontstaan waarschijnlijk door kortsluiting, omdat er wiet gekweekt werd in dat huis met dubieuze apparatuur en/of bedrading. In het filmpje vertelt de verslaggever dat één brandweerman moest worden behandeld wegens het teveel inhaleren van rook…

En als je dit nog niet grappig genoeg vindt, dan moet je eens bij deze website kijken: Shit my kids ruined. Iedereen heeft het wel meegemaakt, dat je kinderen zo lekker aan het spelen zijn, denk je… Ineens realiseer je je dat ze wel iets te lang stil zijn en dan word je achterdochtig. Wat spoken ze uit?

Zoals die ochtend dat ik, hoogzwanger van Carlijn, de badkamer inliep en mijn rechtervoet onder mijn niet al te stabiele lijf wegschoot en ik me nog net aan de wastafel kon vastgrijpen: Myrthe had alle flessen shampoo, zeep, crèmespoeling die ze maar te pakken kon krijgen, leeg gegoten op de vloer. Ze wou me helpen met schoonmaken…

Of toen Sophie besloot dat de muren in ons huurhuis in Amerika wel erg saai waren en ze ze met een zwarte Sharpie had verfraaid. En toen ze zag dat ik dat niet zo leuk had gevonden ze de volgende keer niet de muren, maar haar benen had versierd.

Binnen zitten

Buiten is het 31°C in de schaduw (!), wij zitten binnen en kijken naar het Nederlandse elftal. Op nu.nl las ik net dat het sowieso beter is om de warmte te mijden, want hoge temperaturen belasten het hart en de bloedvaten. Van het RIVM moeten we extra water drinken, inspanning vermijden en zoveel mogelijk uit de warmte blijven. Is Grolsch ook goed?

De laatste schoolweek is begonnen en we zijn allemaal toe aan vakantie, maar natuurlijk moet er nog van alles gedaan worden in die korte tijd. Zo krijgen we uit Sophie’s klas speelgoed mee om schoon te maken. Alleen, Sophie was ‘n beetje overenthousiast en gooide zelfs de Memory in het sopje…   

Vorige week is Sophie op schoolreis geweest, in 2 dubbeldekkers gingen 5 kleutergroepen naar 't Strubbert. Omdat ze met zo’n grote groep komen, hebben ze de hele boerderij plus speeltuin voor zichzelf. Maar dat maakt allemaal niet uit, het belangrijkste van een schoolreis is de busrit!

Bij Carlijn haar klas werd op het nippertje nog een mini-musical ingestudeerd en gespeeld voor ons. De twee dagen ervoor was ze ziek geweest, hierdoor had ze weinig mee kunnen oefenen en stond/lag ze vooral achteraan, maar dat mocht de pret niet drukken.

Verder was het de afgelopen tijd erg druk met regeldingen en feestjes van vooral Sophie en Myrthe. Het regelen had weer betrekking op foutmeldingen van de auto, vakantiedingen, nieuwe paspoorten aanvragen en cadeautjes kopen voor al die feestjes. Ook het naderende afscheid van groep 8 vergt veel tijd en geld. Overal moet een bijdrage voor worden betaald, klassenmoeders, meesters, school, stagiaires, ik ben een lopende pinautomaat ;).

Maar ik zal niet al te veel zeuren, een paspoort aanvragen met je kleine grote dochter is ook heel gezellig. Want na het maken van een prachtige foto en ruim een half uur wachten bij het stadhuis vond Sophie dat we wel een kop koffie met wat lekkers verdiend hadden:

Groener

Sinds vrijdag is de tuin weer een stukje groener, er ligt gras! Zo strak, het lijkt wel een pas gemaaide voetbalmat of golf course.

 

Verder was het een lekker buitenweekend, Myrthe en Carlijn hadden zaterdag slotdag van de hockey. Dit is de feestelijke afsluiting van het seizoen, waar je een toernooitje speelt tegen allerlei teams uit de omgeving. Myrthe’s team had mazzel en kon bij onze eigen club blijven, Carlijn moest naar Ommen. Maar zij zijn op de terugweg wel bij McDonalds wezen eten!!!

Vandaag was Sander vroeg op en heeft heerlijk kunnen rossen door de uitgestrekte bossen, hij heeft 2 grote roedels herten gezien, minstens 40 stuks. Hij werd ingehaald door een everzwijn en een fikse roofvogel! Wij dames hebben uitgeslapen en werden wakker van de kerkklokken om half 10…

‘s Middags zijn we naar Apenheul geweest, maar daar was het vreselijk druk, Sophie had niet eens zin om in de rij te gaan staan voor de glijbaan…

Na het avondeten (BBQ!) hebben wij onze stempel op de tuin gedrukt!:

Priceless

Eén trampoline van de Walmart van 4 jaar oud: toen $300?

32 manuren, om ‘m in te graven e.d.: reken zelf maar uit…

Materiaalkosten voor de damwand: €344

Het ontzettend grote plezier van je kinderen: PRICELESS!!!

Het gaat nu snel

Want vanochtend hadden we nog een modderpoel naast het huis, met een prachtige kuil erin en ineens ligt er een terras van meer dan 5 bij 5 meter!!!

De meeste tijd gaat zitten in het voorwerk, de mannen hadden de hele ochtend nodig om het zand keihard te trillen, de glazen in de keukenkastjes rinkelden vrolijk mee. Toen ik om half 12 wegfietste naar school lag er pas één rij tegels, maar toen ik terugkwam iets na enen was het klaar!!! Daarna zijn ze nog wel de hele dag bezig geweest met de afwerking, zo wordt werkelijk alles afgesloten met smalle opsluitbanden. Het wordt écht prachtig.

Na het avondeten hebben we iets gedaan waar de dames al weken naar uitkijken: het frame van de trampoline van de garagezolder gehaald en in de voortuin opgebouwd. Morgenochtend willen ze nl. beginnen met het uitgraven van de kuil voor die trampoline en het grond, wat ze afgraven, kunnen ze gebruiken om rondom het terras de boel op te hogen. We wonen straks op een terp…

Als je in de tuin staat, lijkt de trampoline al groot (430 cm doorsnede, 95 cm hoog), maar als je van bovenaf uit Sophie’s kamer erop neer kijkt, is het echt een ‘lel’!

O ja, nog even over zaterdag, toen hebben we voor het eerst ge-BBQ-d, vooral de worstjes zorgden voor prachtige rookwolken.

Life is good

Een prachtige zonnige dag was het vandaag en voor Sander begon hij erg vroeg. Al voor 6 uur vanochtend was hij op pad met zijn nieuwe wheels…

 

Nog even over gisteren, de mannen hebben hard gewerkt om de tuin te ruimen. Diverse stompen zijn echter te groot om met de kleine graafmachine weg te duwen, dus die stonden ‘s middags nog toen de dames uit school kwamen…

Maar de hele tuin is dus leeg, vandaag hebben ze met groot materiaal de eerder genoemde stompen verwijderd en al het puin weggehaald. Tenminste, het grootste deel van het puin, bij het laatste stukje beton stuitten ze helaas op asbest… Dat moet dinsdag met grote zorg apart worden afgevoerd, maar is verder niet zo’n groot probleem, behalve dan dat het wat extra tijd kost.

 

Om 4 uur zit de werkdag van de mannen erop en kan Sophie losgaan in de tuin. Van haar mag hij zo blijven, het is één grote zandbak!

De rest van de dag is goed gevuld, Carlijn en Myrthe moeten trainen en Carlijn en Sophie mogen naar een filmavond bij de sportclub. Ze ‘krijgen’ daar ook pannenkoeken en zijn van 6 tot 9 onder de pannen. En aangezien Sander ook pas laat thuis komt vanwege een feestje op het werk ben ik gezellig met Myrthe uit eten gegaan!

Misschien

Misschien is het een goed idee om over te stappen op ‘Twitter’ i.p.v. bloggen. Op zowel mijn laptop als op de huiscomputer heb ik tig half afgeschreven verhalen staan. Ik begin altijd vrolijk aan iets, wil vertellen over een gebeurtenis of over iets wat ik ontdekt heb. Maar bv. door al die vrije dagen van de afgelopen tijd liggen de kinderen elke avond steeds later in bed en dan blijft er maar een klein stukje avond over voor de broodnodige ontspanning. Bij Twitter mag je maar 140 lettertekens gebruiken. That’s it. Lekker snel klaar.

Alleen, dan moet je weer zo’n funky telefoon kopen, Myrthe kan waarschijnlijk twitteren op die van haar, maar die ligt al weken onaangeraakt op de gangkast. Hoe zeggen ze dat ook alweer? Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak…

Anyway, zo’n telefoon plus internet abonnement kost ook weer handenvol geld en dat hebben we dit afgelopen lange Hemelvaartweekend al met bakken uitgegeven. Wel aan leuke dingen hoor, alleen de reparatie aan mijn mamamobiel was ietsje duurder dan gedacht. Maar hij rijdt weer als een zonnetje en kan er hopelijk wéér 9 jaar tegenaan (want zo lang heb ik ‘m alweer).

Dan denk je dat je eventjes klaar bent, de Focus heeft woensdag ook z’n APK en kleine beurt gehad, belt Sander vanochtend vanuit zijn auto, dat er allerlei ‘service required’ boodschappen op de boordcomputer stonden. Lekker is dat. Dus heb ik zojuist maar weer de garage gebeld voor een afspraak, ik vrees dat deze reparatie pijnlijk gaat worden voor ons banksaldo. En dan gaat de hovenier ook nog beginnen aan onze tuin deze week… Pffff!

Maar goed, that’s life. Iets leukers, en daar zou ik dus over twitteren: de Top 590 van Veronica, de 590 beste platen uit de jaren ‘90. Heerlijk, ik zing bijna elk nummer woord voor woord mee. Met de volgorde van de hits kan ik leven, maar van mij mag ‘One’ op Een. One van U2 wel te verstaan.

Mooiste liedje ooit, ga hier maar eens even goed voor zitten en geniet.

Kokkerellen

Wat doe je op je vrije dag als het de hele dag regent, je de boodschappen al in huis hebt gehaald, je gisteren al in de stad bent geweest en je ook al bij de Intratuin bent geweest?

By the way, wat een afzetters zijn ze daar, de beukenhaagboompjes zijn daar 5 keer duurder dan bij onze hovenier!!! Wel hebben we een hele mooie tafels gezien, we zijn alleen geschokt van de prijzen die ze durven voor tuinmeubels, €1000 voor een tafel is heel normaal. Hoezo crisis?

Maar goed, wat doe je dan op een dag als deze, je gaat eens culinair uitpakken. Sander pakt de pastabijbel en selecteert een voorgerecht, minestra con pasta e pomodori, en een hoofdgerecht, ravioli di Magro. De eerste is ‘gewoon’ een heerlijke soep van geroosterde tomaten, paprika, rode ui, knoflook en  pasta. De tweede is een magere ravioli, in plaats van vlees wordt de vulling van spinazie en ricotta gemaakt. Even een weetje, het gerecht wordt in Italië o.a. op Kerstavond geserveerd, omdat ze dan geen pasta met vleesvulling eten.

De pasta voor de soep en de ravioli maken we ook zelf, een monnikenwerk, maar zó de moeite waard.

Het enige nadeel aan zo’n culinaire uitspatting is de bende naderhand…

Maar met vereende krachten ruimen we alles op, tenminste de tafel wordt afgeruimd, daarna herontdekken de dames ineens weer hun tennisrackets…

Genieten

Koninginnedag vandaag, je kan er niet omheen, je moet gewoon terugdenken aan vorig jaar. Wat was het een prachtige dag toen. Alles was goed geregeld, de bomen waren prachtig groen, de lucht stralend blauw en iedereen was in een opperbeste stemming. Maar we weten allemaal hoe al die mooie dingen totaal naar de achtergrond werden geknald.

Dus dat het vandaag regende, dat deerde ons niet. We gaan op de fiets de stad in, lopen gewoon een rondje over de kermis, kijken naar alle rommel op de kleedjes en halen oranje XL-tompoucen bij de HEMA. Mmmmmmmmm

De rest van de dag zijn we ‘rundum Hause’, we kijken naar de ‘result show’ van American Idol en zijn geschokt dat Aaron steeds door gaat. Dat gozertje is net 17 en zingt al zijn liedjes voor zijn moeder… Aaaaaaa

Maar goed, laten we genieten. Genieten bv. van de prachtige bloesem, die nog net op tijd is uitgekomen. Maandag over 2 weken gaat de enorm uit de kluiten gewassen struik eruit, alles, maar dan alles gaat eruit, jiehaa. Ik kan niet wachten, want er komt een prachtige tuin, met ingegraven trampoline, voor in de plaats.

We gaan naar Apenheul

We gaan naar Apenheul en wat zien we?

Twee ara’s die het leven zuur maken van twee ringstaartmaki’s

Een prachtige,trotse pauw (Carlijn en Sophie zagen voor het eerst ééntje in zijn volle glorie)

Twee schildpadjes bij het Gorilla-eiland

O, toch wel twee apen…

En een hele mooie draaimolen