Het gaat nu snel

Want vanochtend hadden we nog een modderpoel naast het huis, met een prachtige kuil erin en ineens ligt er een terras van meer dan 5 bij 5 meter!!!

De meeste tijd gaat zitten in het voorwerk, de mannen hadden de hele ochtend nodig om het zand keihard te trillen, de glazen in de keukenkastjes rinkelden vrolijk mee. Toen ik om half 12 wegfietste naar school lag er pas één rij tegels, maar toen ik terugkwam iets na enen was het klaar!!! Daarna zijn ze nog wel de hele dag bezig geweest met de afwerking, zo wordt werkelijk alles afgesloten met smalle opsluitbanden. Het wordt écht prachtig.

Na het avondeten hebben we iets gedaan waar de dames al weken naar uitkijken: het frame van de trampoline van de garagezolder gehaald en in de voortuin opgebouwd. Morgenochtend willen ze nl. beginnen met het uitgraven van de kuil voor die trampoline en het grond, wat ze afgraven, kunnen ze gebruiken om rondom het terras de boel op te hogen. We wonen straks op een terp…

Als je in de tuin staat, lijkt de trampoline al groot (430 cm doorsnede, 95 cm hoog), maar als je van bovenaf uit Sophie’s kamer erop neer kijkt, is het echt een ‘lel’!

O ja, nog even over zaterdag, toen hebben we voor het eerst ge-BBQ-d, vooral de worstjes zorgden voor prachtige rookwolken.

In dubio

Vanavond wordt Nederland in de halve finale van het Eurovisie Songfestival vertegenwoordigd door Sieneke. Ze zal wel een achternaam hebben, maar die wordt nergens genoemd. Ze is pas 18 jaar, maar ziet eruit alsof ze minstens 40 is of in ieder geval het iets jongere zusje van haar begeleidster Marianne Weber. Sieneke is geboren en getogen in Nijmegen en de plaatselijke krant heeft zelfs een speciale bijlage gemaakt over het songfestival. Iets wat ze eerder nooit deden.

Ik heb zojuist even op Youtube gezocht of ik een filmpje van haar kon vinden en viel met mijn neus in de boter. Tenminste, er was genoeg te vinden, maar of je er als Nederlander trots op mag zijn… Tjongejonge wat erg. Oordeelt U zelf.

Dat pakje, dat liedje, het ‘dansen’ van de achtergrondzangeressen en wat heb ik een medelijden met de 2 personen die die poppen moeten spelen. Maar goed, ga ik vanavond kijken of lees ik morgen het verslag van Cornald Maas wel in de Volkskrant? Ik ben in dubio.

Holy foam!!!

Sander was ‘n beetje uitgeschoten met de badschuim… Maar Sophie had daar geen enkel probleem mee :)

Over de rest van de dag kan ik net zo kort zijn, kinderen van en naar school fietsen, twee keer op school helpen (overblijven en crea-circuit), gedoe rondom de tuin, pizza maken en mijn grote hobby: strijken en vouwen… ‘t Is nu 10 uur geweest en ben nóg niet klaar.

Vanochtend zijn 6 pallets tegels en klinkers afgeleverd, die schijnen allemaal in onze tuin te passen. Maar voordat ze daaraan kunnen beginnen, moeten eerst nog een paar kwesties opgelost worden zoals een kapotte rioolbuis en puin gemixt met asbest. Héééél vieze klusjes, ben blij dat wij dat niet zelf hoeven te doen.

In die twee witte zakken zit het asbest, deze worden morgen gelukkig opgehaald. De vraag is wel wat dit grapje gaat kosten, het afvoeren van asbest was nadrukkelijk uitgesloten in de offerte. Logisch natuurlijk, maar hopelijk voor ons niet te kostbaar. Dit tuintje kost nl. al genoeg.

Resteert mij nog om de mensen in Amerika zeer veel plezier te wensen vanavond bij de finale van American Idol. Go Crystal!!!

En toen…

lieten we het badwater weglopen en stond de gang blank…

Life is good

Een prachtige zonnige dag was het vandaag en voor Sander begon hij erg vroeg. Al voor 6 uur vanochtend was hij op pad met zijn nieuwe wheels…

 

Nog even over gisteren, de mannen hebben hard gewerkt om de tuin te ruimen. Diverse stompen zijn echter te groot om met de kleine graafmachine weg te duwen, dus die stonden ‘s middags nog toen de dames uit school kwamen…

Maar de hele tuin is dus leeg, vandaag hebben ze met groot materiaal de eerder genoemde stompen verwijderd en al het puin weggehaald. Tenminste, het grootste deel van het puin, bij het laatste stukje beton stuitten ze helaas op asbest… Dat moet dinsdag met grote zorg apart worden afgevoerd, maar is verder niet zo’n groot probleem, behalve dan dat het wat extra tijd kost.

 

Om 4 uur zit de werkdag van de mannen erop en kan Sophie losgaan in de tuin. Van haar mag hij zo blijven, het is één grote zandbak!

De rest van de dag is goed gevuld, Carlijn en Myrthe moeten trainen en Carlijn en Sophie mogen naar een filmavond bij de sportclub. Ze ‘krijgen’ daar ook pannenkoeken en zijn van 6 tot 9 onder de pannen. En aangezien Sander ook pas laat thuis komt vanwege een feestje op het werk ben ik gezellig met Myrthe uit eten gegaan!

Ze zijn begonnen!!!

Vanochtend om 10 over 8 stonden de tuinmannen op de stoep, met allerlei handige graafmachines. Eerst wordt de tuin helemaal leeg gehaald, er blijven 2 grote struiken en 2 bomen staan, en daarna beginnen ze met opbouwen. Zo meteen komen de containers en vanmiddag komt er een grote kraan om de enorme conifeer weg te halen!

Hier wordt geen half werk verricht... En ik kan niet stoppen met glimlachen, geweldig dit!!!

Zeer trieste mijlpaal: 1,000 Americans Dead

Vandaag op de website van de NY Times:

‘On Tuesday, the toll of American dead in Afghanistan passed 1,000, after a suicide bomb in Kabul killed at least five United States service members. Having taken nearly seven years to reach the first 500 dead, the war killed the second 500 in fewer than two. A resurgent Taliban active in almost every province, a weak central government incapable of protecting its people and a larger number of American troops in harms way all contributed to the accelerating pace of death.

American troops are dying younger, often fresh out of boot camp, military records show. From 2002 to 2008, the average age of service members killed in action in Afghanistan was about 28; last year, it dropped to 26. This year, the more than 125 troops killed in combat were on average 25 years old’.

Misschien

Misschien is het een goed idee om over te stappen op ‘Twitter’ i.p.v. bloggen. Op zowel mijn laptop als op de huiscomputer heb ik tig half afgeschreven verhalen staan. Ik begin altijd vrolijk aan iets, wil vertellen over een gebeurtenis of over iets wat ik ontdekt heb. Maar bv. door al die vrije dagen van de afgelopen tijd liggen de kinderen elke avond steeds later in bed en dan blijft er maar een klein stukje avond over voor de broodnodige ontspanning. Bij Twitter mag je maar 140 lettertekens gebruiken. That’s it. Lekker snel klaar.

Alleen, dan moet je weer zo’n funky telefoon kopen, Myrthe kan waarschijnlijk twitteren op die van haar, maar die ligt al weken onaangeraakt op de gangkast. Hoe zeggen ze dat ook alweer? Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak…

Anyway, zo’n telefoon plus internet abonnement kost ook weer handenvol geld en dat hebben we dit afgelopen lange Hemelvaartweekend al met bakken uitgegeven. Wel aan leuke dingen hoor, alleen de reparatie aan mijn mamamobiel was ietsje duurder dan gedacht. Maar hij rijdt weer als een zonnetje en kan er hopelijk wéér 9 jaar tegenaan (want zo lang heb ik ‘m alweer).

Dan denk je dat je eventjes klaar bent, de Focus heeft woensdag ook z’n APK en kleine beurt gehad, belt Sander vanochtend vanuit zijn auto, dat er allerlei ‘service required’ boodschappen op de boordcomputer stonden. Lekker is dat. Dus heb ik zojuist maar weer de garage gebeld voor een afspraak, ik vrees dat deze reparatie pijnlijk gaat worden voor ons banksaldo. En dan gaat de hovenier ook nog beginnen aan onze tuin deze week… Pffff!

Maar goed, that’s life. Iets leukers, en daar zou ik dus over twitteren: de Top 590 van Veronica, de 590 beste platen uit de jaren ‘90. Heerlijk, ik zing bijna elk nummer woord voor woord mee. Met de volgorde van de hits kan ik leven, maar van mij mag ‘One’ op Een. One van U2 wel te verstaan.

Mooiste liedje ooit, ga hier maar eens even goed voor zitten en geniet.

Nog één week

Nog één week zijn we de schande van de wijk.

Nog één week moeten we aanzien dat onze buren hoofdschuddend langs lopen.

Nog één week kunnen de buurthonden ongehinderd ‘snuffelen’ in ons gras.

Nog één week moeten we vanuit ons keukenraam uitkijken op de stuwwal van takken van de conifeer, afgezaagd door onze malloterige gotenman.

Nog één week en onze betonnen rolstoelhelling is weggehakt.

Nog één week en dan zijn die lelijke grindtegels weg.

Nog één week en dan kan de trampoline worden opgezet!!!!

Nog één week en dan wordt onze rimboe omgetoverd tot een prachtige tuin, die helemaal bij ons prachtige huis past.

Het plan is inmiddels enigszins aangepast, zo gaat de conifeer op de hoek links voor bij het huis toch wel weg en loopt het grind daar dus door i.p.v. die rare hoek. Ook bij de erker gaat het grind helemaal door, er groeit daar toch niets in de schaduw. Verder heeft Sander voor zichzelf een heel mooi project bedacht en dat is een boomhut timmeren voor de dames. Deze komt in de voortuin bij de berk. Kortom, dit wordt het jaar van de tuin!!!

Kokkerellen

Wat doe je op je vrije dag als het de hele dag regent, je de boodschappen al in huis hebt gehaald, je gisteren al in de stad bent geweest en je ook al bij de Intratuin bent geweest?

By the way, wat een afzetters zijn ze daar, de beukenhaagboompjes zijn daar 5 keer duurder dan bij onze hovenier!!! Wel hebben we een hele mooie tafels gezien, we zijn alleen geschokt van de prijzen die ze durven voor tuinmeubels, €1000 voor een tafel is heel normaal. Hoezo crisis?

Maar goed, wat doe je dan op een dag als deze, je gaat eens culinair uitpakken. Sander pakt de pastabijbel en selecteert een voorgerecht, minestra con pasta e pomodori, en een hoofdgerecht, ravioli di Magro. De eerste is ‘gewoon’ een heerlijke soep van geroosterde tomaten, paprika, rode ui, knoflook en  pasta. De tweede is een magere ravioli, in plaats van vlees wordt de vulling van spinazie en ricotta gemaakt. Even een weetje, het gerecht wordt in Italië o.a. op Kerstavond geserveerd, omdat ze dan geen pasta met vleesvulling eten.

De pasta voor de soep en de ravioli maken we ook zelf, een monnikenwerk, maar zó de moeite waard.

Het enige nadeel aan zo’n culinaire uitspatting is de bende naderhand…

Maar met vereende krachten ruimen we alles op, tenminste de tafel wordt afgeruimd, daarna herontdekken de dames ineens weer hun tennisrackets…