Een vol weekend…

Vrijdagmiddag 4 uur: Carlijn heeft haar eerste training.

 

Met haar 2 vriendinnetjes Roos en Lisa

Vrijdagmiddag/-avond 5 tot 9 uur: Myrthe mocht met haar hele klas komen op het feest van Elko, Thomas D. en Boris. Het eten kwam van de BBQ, er was een playbackshow en er kon gedanst worden. Het feest werd gehouden in een oude watermolen, heel mooi. Myrthe’s vriendin Marit bleef bij ons slapen en dat maakte het nóg gezelliger.

Zaterdagochtend 7 uur: Sander vertrekt voor een hardlooptraining, respect…

Half 10: Myrthe’s team moet het opnemen tegen de meisjes van Flevoland en ze scoren. Helaas scoort de tegenpartij wat vaker, maar dat maakt niet uit. Na de wedstrijd even poseren voor de foto en daarna is het tijd voor ranja in het clubhuis. 

Thuis drinken we koffie en gaan daarna de stad in voor een extra hardloop’tight’ voor Sander, want het is toch wel erg fris ‘s ochtends, en een cadeautje voor onze jarige neef Thom. Natuurlijk vind ik bij Perry Sport nog wat en dat komt me later op de dag nog goed uit. ‘s Middags boodschappen gehaald bij de C1000 en 8 zakjes met Gogo’s aangenomen, Sander schudde nog zijn hoofd, “we zouden die troep toch niet meer meenemen?”… We eten, hoe Hollands, om 6 uur, want…

7 Uur: Met Myrthe en Sophie rij ik voor de tweede keer vandaag naar Sporthal de Heemgaard. ‘s Ochtends had ik Marit daar gebracht, want haar ouders waren druk bezig met de organisatie van de Metachallenge aldaar. De Metachallenge is een spinningmarathon waarbij enkele honderden mensen op spinningfietsen fietsen. Verdeeld over teams maken zij twaalf uur vol. Via hun deelnamegeld en sponsoring wordt geld ingezameld voor onderzoek naar stofwisselingsziekten. Het evenement is opgezet door vier Apeldoorners, van wie er één zelf twee kinderen verloor aan een stofwisselingsziekte. Marit’s moeder had me overgehaald om het laatste uur van 8 tot 9 mee te fietsen.

Myrthe kreeg gelijk een ‘crew’ t-shirt aan en mocht helpen met lege bidons vullen, Sophie bekeek alles heel rustig zittend achterin de zaal en ik heb in mijn nieuwe keigave shirt in één uurtje 767 KCal verbrand. Lekker hoor!!! Vorig jaar hadden ze ruim €17000 bij elkaar gefietst, dit jaar €32150.

Zondagochtend half 8: Sander gaat weer hardlopen, this is serious!!!

De rest draait zich dan nog even om maar als hij thuis komt, is de ontbijttafel gedekt. We gaan niet naar de gym vandaag, onze grote neef Thom viert zijn derde verjaardag en willen naar het strand. De weersvoorspellingen zeggen nl. allemaal dat het na dit weekend minder wordt, dus er moet nu nog even genoten worden van het prachtige weer.

Maar dat hadden meer mensen bedacht, het was dan ook erg druk op de weg naar het strand, maar vooral op de weg terug van het strand. Het duurde bijna een uur om van Bloemendaal aan Zee op de A9 te komen, een stukje van 12 km… Maar goed, het strand was prachtig, de Vlaamse frieten smaakten heerlijk en we zijn heerlijk uitgewaaid.

Wij hebben een gouden Gogo!

Eigenlijk hadden Sander en ik besloten dat we het een belachelijke actie vonden van de C1000, maar nu vinden we 'm best wel leuk... ;)

Sportievelingen

De hele familie is bevangen door het sportvirus. Ik spin mezelf helemaal een slag in de rondte 3 á 4 keer per week, Sander heeft zich ingeschreven voor een nieuwe loop, Myrthe traint 2 keer per week en speelt op zaterdag een wedstrijd, Sophie wil altijd mee als wij gaan fietsen en op maandag kregen we te horen dat er ook voor Carlijn een plek beschikbaar is bij AMHC. YES!!!

Natuurlijk vertelde ik het haar gelijk op het schoolplein, toen ik haar kwam ophalen en ze was zó blij, geweldig. Ze zit bij 2 klasgenootjes in een trainingsteam en hopelijk is er na de winterstop plek in een ‘echt’ team. Maar het gaat erom dat ze lekker bezig is, buiten en wij denken dat onze bikkel nog best wel eens heel erg goed zou kunnen zijn in het spelletje. Ze vindt het ook leuk, ze is elke vrijdagtraining mee geweest met Myrthe en ook afgelopen zondag was ze mee naar een wedstrijd van Heren 1, samen met Sander en Myrthe.

Vanmiddag gaan we de stad in om scheenbeschermers, bitje en hoge kousen te halen. Schoenen en stick heeft ze al en vrijdag om 4 uur mag ze beginnen!!!

Wijzigingetje

Een klein jaar stond deze omschrijving onder de titel van ons blog: “Na 3 fantastische jaren in the USA zijn wij sinds juli 2008 weer BACK IN THE MOTHERLAND, hebben een huis gekocht (uit 1935 boordevol originele details) en zijn nu heel druk bezig deze te renoveren!”. We zijn nog steeds ‘back’, maar gelukkig is het laatste deel niet echt meer van toepassing.

We hebben de grootste dingen in het huis aangepakt, er staan nog een paar dingen op stapel, maar het mag duidelijk zijn dat ons leven niet meer beheerst wordt door verf, gipsplaten, raggelhout, isolatiemateriaal, failliete badkamerleveranciers, schuurpapier, de GAMMA, deadlines, kluskleren en  stofmaskers. En dus is het tijd voor een nieuwe omschrijving!:

Na 3 geweldige jaren in de USA (2005-2008) en 1 jaar wennen aan alles wat Nederland is, maar vooral verbouwen in, aan en om ons huis is het nu tijd om écht wortel te schieten hier in dit prachtige stukje Gelderland, dat wij 'home' mogen noemen.

Dam tot Dam by Night

Al maanden zijn ze in training, de dagen werden afgeteld op Sanders mega-supersonische horloge en vandaag, zaterdag de 19de, is eindelijk de dag daar dat de gebroeders B. de 10 klassieke Engelse mijlen van de Amsterdamse Dam tot de Zaanse Dam mochten lopen.

‘s Ochtends moest er eerst nog even gehockeyd worden in Emmeloord, maar daar hoefde Sander natuurlijk niet te rennen. Om kwart voor 2 waren ze weer thuis, over de uitslag zullen we het niet hebben. Terwijl Myrthe onder de douche duikt, draait Sander wat ‘power food’ in elkaar en om half 3 rijden we het pad af op weg naar Noord Holland.

In Amstelveen is het reuze gezellig want het is niet alleen een dag van sportieve uitspattingen, ik heb ook nog eens jarig en mijn schoonouders en schoonzus+zwager+kinderen komen lekker taart eten! Ik was ‘s ochtends al reuze verwend met prachtige cadeau’s en vanmiddag mag ik nog meer uitpakken. Er leek wel een thema in te zitten, heerlijke bonbons (totale score: 3 doosjes, mmmmmm!!!) en welriekende flesjes badolie en -gels. Ik zie gelijk voor me wat ik morgenavond ga doen, het bad vol laten lopen, kopje jasmijnthee erbij, chocolaatjes ernaast en mijn nieuwe boek in de hand, heaven.

OK, genoeg over mij, terug naar de mannen.

Sander en Arne pakken de sneltram richting het centrum van Amsterdam, zij starten om 19:35 uur. Ik pak de auto en rij met de dames naar Schiphol, parkeer daar en neem de sneltrein naar Zaandam. Natuurlijk maken we tijd voor een pitstop bij Burger King en met een volle maag zitten we om 19:42 uur in de trein. Voor Sophie is het de eerste keer in een Nederlandse trein en het is nog een dubbeldekker ook, helemaal geweldig.

20 Minuten later zijn we in Zaandam en lopen achter de meute aan het centrum in. Het gebied rond het station is één grote bouwput, van tevoren had ik op de kaart gekeken hoe we moesten lopen, maar dat had ik net zo goed niet hoeven doen. Uiteindelijk komen we er wel, we vinden een goed plekje langs de route en gaan hardlopers kijken.

Waar blijven ze nou?

De sfeer is zeer goed, daar op de brug over de Zaan. Uiteindelijk moeten we ruim een half uur staan voordat we Sander en Arne langs zien flitsen, maar we hebben ze gezien en zij ons!!! We lopen naar het gebied achter de finish waar alle lopers samen komen. Ik moet zeggen, de organisatie is super geregeld. In no time hebben ze hun eerste dorst gelest met een AA-drink, wat Sultana’s gegeten, hun medaille gekregen en een boek ter ere van het 25 jarig jubileum. Vervolgens kunnen ze hun eigen kleding ophalen, het is wel fijn om je bezwete shirt om te kunnen ruilen voor een droge.

Na wat heen en weer gebel vinden we elkaar onder een stoplicht en daar kunnen de dames de door hen uitgezochte zonnebloemen overhandigen aan hun helden. Foto!

 Moe, maar voldaan.

Samen lopen we terug naar het station, Arne gaat mee naar Schiphol, want daar kan je tenminste nog wat te eten scoren. En zo sta ik 2 keer binnen 4 uur wat te bestellen bij de Burger King… Niet voor mezelf natuurlijk, maar voor de sporters onder ons, ik haal een Caramel Macchiato, it’s my birthday!!! Want anders zou geen haar op mijn hoofd eraan denken om €5 uit te geven aan een beker koffie…

Anyway, Arne pakt daarna de bus, wij de auto en om half 1 zijn we thuis. Wat een dag! En de uitslagen van de Dam tot Damloop staan dan al online, goed gedaan mannen.

Myrthe’s Eerste Wedstrijd!!!

Na 6 keer trainen, waarbij bij de eerste training slechts 4 meisjes aanwezig waren, was het zaterdag tijd voor de eerste wedstrijd. Gelukkig was deze thuis en niet enorm vroeg, half 10 beginnen, 9 uur verzamelen. Sander had, in zijn hoedanigheid als coach, ‘s ochtends hele schema’s uitgetekend voor de meiden, de opstelling, de aanvallende strafcorner, de verdedigende strafcorner.

Nou, vooral die verdedigende corner hebben ze veel kunnen oefenen… In het team van Myrthe zitten een paar meisjes, waaronder Myrthe, die dit jaar voor het eerst hockeyen en hun tegenstander was al een jaar bij elkaar. Ze waren handiger met de bal, ze snapten het spelletje gewoon beter.

Weer een strafcorner tegen, Myrthe staat rechts naast de keeper

Maar goed, de meiden hebben 2X 30 minuten lekker gespeeld, Myrthe had zelfs tijdens de rust een zweetdruppel over haar voorhoofd lopen. Ze speelde in de verdediging en gelijk bleek dat ze een bikkel is in ballen afpakken. Zonder angst zet ze haar stick ervoor, nu alleen nog leren om daarna er mét die bal als een speer vandoor te gaan.

Sander tijdens de rust tussen ‘zijn’ meiden

Na de wedstrijd gingen beide teams limonade drinken in het clubhuis. Het lijkt wel of elk clubhuis in NL hetzelfde ruikt, koffie- en krokettenlucht. Maar ze hebben ook chocolademelk, vinden Carlijn en Sophie errug lekker, en TOSTI’S!!!

Touwtje springen

En ineens is touwtje springen een rage bij ons op het schoolplein…

Grappig hoe kinderen ineens helemaal voor een bepaald spelletje kunnen vallen. Elke middag tijdens het overblijven is er een vaste groep meisjes, dat springt, springt, springt! Carlijn is vaak de eerste die het springtouw te pakken heeft en denkt daar dan bepaalde rechten aan te mogen ontlenen. Wanneer kinderen te lang springen of voorkruipen of niet goed draaien, wordt ze wat chagrijnig. Zo ken ik haar helemaal niet.

Gelukkig zijn Carlijn en ik woensdagmiddag de stad in gefietst en hebben 10 meter (!) springtouw gekocht, dus thuis kan ze naar hartenlust springen op háár manier zonder vervelende klasgenootjes en zo. Sophie laat zich ook niet kennen en wil oefenen, dan kan ze straks op het schoolplein meedoen. En wonderwel, ze heeft het in ‘no time’ door.

Filmpje!

En nog één, gemaakt door Sophie, met springende Myrthe en Carlijn!

TV

Ik had in 2005 nooit kunnen bedenken dat ik nu de Amerikaanse tv zou missen. Toen miste ik het Nederlandse journaal, Met het oog op morgen ‘s avonds op Radio1, cabaret op tv, Studio Sport, zelfs de gezellige TROS-programma’s. Gelukkig konden we dankzij internet veel zien, behalve Studio Sport dan.

En dan ben je weer in Nederland, bent gewend aan de Amerikaanse HD-uitzendingen en DVR-kabelbox, maar die hebben ze ook bij UPC, dus je bestelt er één. Helemaal blij word je als je ’m uit de doos haalt, want hij ziet er prachtig strak, zwart uit. Maar die blijdschap vergaat snel als je ziet hoeveel zenders in HD worden uitgezonden (inmiddels 8, maar tot deze zomer slechts 5) en hoe vaak dat ding het niet doet. 

En dan heb ik het nog niet eens over de inhoud van de Nederlandse televisie… Het journaal lijkt steeds meer op een popiejopie-show, Het Oog zendt meer muziek uit dan nieuws en bij alle programma’s zie je dezelfde gasten, waarvan de helft ook nog eens uit Volendam komt. Laatst begon met veel bombarie Popstars, het talentenzoekprogramma van SBS6, gepresenteerd door Gerard Joling en Nance met een nieuwe serie. Tja, en als je American Idol gewend bent, dan verveel je je heel snel. Dat gaat zoveel sneller, is zoveel meer ‘entertaining’ en grootser. We want Simon, Ryan and Randy !!!

Hetzelfde geldt voor talkshows. Op Net5 geloof ik zijn ze begonnen met een vrouwenpraatprogramma, waarbij erg gekeken zou zijn naar het Amerikaanse The View. De commentaren zijn werkelijk vernietigend, dus heb ik op net5gemist.nl eens gekeken waar alle hoepla over is. En inderdaad, De Tafel van 5 is tenenkrommend. Zend dan gewoon The View uit met de geweldige Whoopi Goldberg en Joy Behar. Maar gelukkig heb ik zelf een oplossing gevonden om in mijn talkshowbehoefte te voorzien en dat is mogelijk dankzij, hoe kan het ook anders, INTERNET!!!

Een andere show, die ik vaak opnam, was Ellen. Super funny. En samen met de dames keken we altijd naar So You Think You Can Dance. Deze laatste show is inmiddels ook in Nederland ingevoerd en die vinden wij erg goed. Eén van de juryleden uit Amerika jureert ook hier en het is gewoon een leuke show met jonge mensen, die zich helemaal in het zweet willen werken om te pieken tijdens de show. Het wordt op zondagavond uitgezonden, veel te laat voor onze jonge dames, dus dat nemen we op en bekijken het later. Bijkomend voordeel is dat we dan ook alle reclame kunnen doorspoelen!

Kortom, wie had dat kunnen bedenken, ik mis ABC, CBS, NBC, TLC, PBS, Fox, TBS. HGtv, Bravo, The History Channel, ga het lijstje maar af… Dus toen ik onderstaand filmpje zag, een combinatie van 2 van mijn favoriete Amerikaanse programma´s, kreeg mijn toch al prima dag een mooi randje.

NY400

‘Met het afnemen van een vlootschouw en saluutschoten geven prins Willem-Alexander en prinses Máxima dinsdagochtend de aftrap voor de NY400-week. Het prinselijk paar is de hele week in New York om te vieren dat Nederlanders vierhonderd jaar geleden op Manhattan de kiem legden voor de metropool.

Op het Amerikaanse vliegdekschip Intrepid - nu een toeristische attractie - worden de prins en prinses welkom geheten door de New Yorkse burgemeester Michael Bloomberg en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton. Het Nederlandse marine fregat Hr. Ms. Tromp vuurt 21 saluutschoten af als officieel teken dat de festiviteiten kunnen beginnen.

Willem-Alexander en Máxima brengen in de middag een bezoek aan de militaire academie West Point en de nabijgelegen stad Albany, in 1624 door de Nederlanders gesticht als Fort Oranje. Als afsluiting van de dag kleuren de prins en prinses Manhattan ook weer even oranje. In de hal van het Empire State Building mogen ze de verlichting ontsteken die de wolkenkrabber een oranje gloed geeft’. Bron: de Telegraaf

Grappig ook dat er gezegd wordt dat Albany nabij West Point ligt. Hallo Telegraaf, Albany (ooit Fort Oranje en Beverwijck genaamd en hoofdstad van New York state) ligt 160 km noordelijker, da’s evenveel als van Amsterdam naar Enschede… Gelijk ga ik kijken of The New York Times iets te melden heeft over dit grootse evenement en de opbrengst van een ‘search’ op hun website is bij zonder mager. Wel vind ik een leuk stukje over de Nederlandse inbreng in straat- en plaatsnamen in New York.

Als ik kijk op de website van NY400 zie ik dat er veel meer te doen is op de Hudson River vanmiddag. ‘Expect a ceremonial entry of Dutch and NATO ships, including the Dutch naval frigates HMNLS ‘Tromp' and ‘Van Speijk', one US frigate, the replicas of the Half Moon and the Onrust, Flying Dutchman racers, traditional Dutch barges and several others on the Hudson River.

The HMNLS Tromp, its crew lined up on deck in parade formation, will welcome the fleet with a 21-gun salute at 9:15 AM, followed by the official NY400 Week opening on board the USS Intrepid. Several dozen students from Dutch and US schools will join the ceremony on board HMNLS Van Speijk. The Royal Netherlands Navy Band will provide a musical accompaniment to the welcoming ceremony.’

De laatste zin is vooral heel ‘Dutch’: All are welcome to enjoy this FREE event.

It sounds like a lot of fun!

Bierpreuvenement

Ja mensen, dat ziet er aantrekkelijk uit he? Een bierfestival op ons marktplein met meer dan 120 speciaalbieren op tap beschikbaar om uit te proberen. Dat moeten we meemaken, vinden wij. Vanaf 12:00 uur, zo lees ik op de website van het festival, kan je een speciaal 'proefglas' kopen om vervolgens met een festivalplattegrond in de hand de diverse leuk aangeklede pagodetenten af te gaan op zoek naar je favoriete biertje of (een aan bier gerelateerd) gerecht.

Om 12 uur liggen wij nog in het zwembad bij Pellikaan, maar na de lunch fietsen we de stad in. Het is tevens koopzondag, dus lekker druk daar. Midden op het plein staat een enorme soort parasol, omhoog gehouden door een joekel van een kraan. Daaromheen staan allemaal kleinere tenten, waar de brouwerijen hun waren aan de man/vrouw brengen. We hebben onze dames bij ons, we kunnen daarom niet echt los gaan ;-), maar we proberen natuurlijk een paar biertjes. Proost, lekker hoor!!!

Grote meid…

Sophie houdt niet op met groeien, zowel letterlijk als figuurlijk. Ze heeft kleren aan in maat 6X, Amerikaanse maat of 128, Nederlands. Haar schoenmaat is 31 en is de langste van haar klas. Maar ook figuurlijk groeit ze elke dag, leert liedjes op school, spreekt vrijwel dagelijks af met vriendjes, speelt op het schoolplein met kinderen uit Myrthe’s klas en formuleert volzinnen waar je U tegen zegt.

En vrijdag 4 september 2009 is ze voor het eerst zelf naar school gefietst!!!

We wisten natuurlijk wel dat ze al goed kon fietsen, laatst is ze ook met Sander mee geweest tijdens een trainingsrondje. Hij moest anderhalf uur hardlopen en Sophie had een fles water in haar schooltasje op haar rug. Maar fietsen naar school is wel wat anders, het is drukker op de weg en we hebben te maken met een tijdslimiet.

Maar vrijdag kwam alles goed uit, we waren al om 8 uur klaar met eten en poetsen en kammen, dus kon Sophie’s fiets uit de schuur komen. Helm op en gaan!!!

Dat ‘gaan’ viel wel mee, we fietsten zo’n 10 km per uur, maar we waren ruim op tijd op school. Sophie was zelfs als eerste in haar klas en had juf even helemaal voor zichzelf en kon haar dus alles over haar glorieuze fietstocht vertellen. Kortom, weer een mijlpaal.

OMG

Nadat Sander tijdens het avondeten in geuren en kleuren had verteld over alle blessures, die hij opgelopen heeft tijdens hockeytrainingen en –wedstrijden, ging Myrthe vanavond nog meer twijfelen over haar nieuwe hobby. De verhalen over kapotgeslagen vingerkootjes, gespleten wenkbrauwen en brandwonden van het kunstgras maakten behoorlijk indruk. Daar komt nog bij dat in het clubhuis een enorme poster hangt met de oproep om een op maat gemaakte gebitsbeschermer te laten opmeten. Op de poster staat een foto van een mond met 2 kapotte voortanden, no fun.

En als klap op de vuurpijl mochten vanavond alle coaches bij de club hun coachmap en een tas vol keepersspullen ophalen en Myrthe was even mee. Die tas was erg groot met de meest uiteenlopende stukken schuimrubber om alle ledematen goed te beschermen. Hoe meer er uit de tas kwam, hoe meer je haar zag denken: “Gaan we ijshockeyen of zo?” Alles moest natuurlijk  uitgeprobeerd worden, wat leidde tot grote hilariteit bij Carlijn. Vooral de helm vonden ze erg cool, er staat dan ook ‘USA’ op en de ‘stars and stripes’.

 

Zaterdag de 12de heeft ze de eerste wedstrijd, thuis, de week daarop moeten ze naar Emmeloord!!! Dat is 70 km. rijden. Bizar

Fruitvliegjes

Kan iemand mij het nut van fruitvliegjes uitleggen? Wat een vervelende beestjes zijn dat. Je hoeft maar even een appel ergens neer te leggen of een laagje wijn in je glas laten zitten en ze zijn er. Gatsie. Ik krijg er echt de kriebels van en loop de hele dag in mijn handen te klappen, met de hoop er één tussen te vangen.

Even googlen dan maar op ‘fruitvlieg’ om te zien wie mijn tegenstander is, maar dan weet je er binnen één seconde meer van dan je ooit hebt gewild.

Zo zijn er in Nederland en België zo’n 25 soorten en wereldwijd wel 2000. Een fruitvliegje is 3 tot 4 mm lang, geelbruin tot zwart, afhankelijk van de soort. Het wijfje legt 400 tot 900 eitjes in gistend of rottend materiaal zoals fruit, groente, zure melk. Het ei-stadium duurt 1 dag en het larvenstadium duurt circa 5 tot 6 dagen. Het popstadium duurt 2 tot 4 dagen. De ontwikkeling van ei tot vlieg duurt ongeveer 8 tot 11 dagen.

Fruitvliegjes zijn dol op de geur van zwakke oplossing van alcohol of azijn. Ze voeden zich ook met rottende planten en soms met schimmels. Ei, larve, en pop leven in dezelfde rottende of gistende massa, waarmee ook het volwassen insect zich voedt. De fruitvlieg leeft ongeveer 2 tot 9 weken.

Iew, jak, bah

Maar wat kan je eraan doen? Op de website van een ongediertebestrijdingsbedrijf staat dat je alles zo schoon en droog mogelijk moet houden, afval zo veel mogelijk afdekt en waar mogelijk vliegengaas aanbrengt of hordeuren plaatst. Klinkt simpel, maar liever willen ze eigenlijk dat je deze fruitvliegval koopt of dit exemplaar.

Hoe dan ook, bij ons is de fruitschaal uit de eetkamer verdwenen, het fruit ligt in de koelkast, het GFT-afval wordt gelijk naar buiten gebracht en wijn wordt niet meer gedronken :-).