Funkid Sophie

In geen tijden was Sophie zo snel het schoolgebouw uit als vandaag. Zodra haar juf de deur opende, is ze het lokaal uit gerend volgens mij, want ze was als eerste van haar klas buiten. Direct haalde ze haar fiets, helaas moesten we toen nog even op haar zus wachten…

De reden van haar supersnelle exit was haar allereerste hockeytraining ooit! Van 2 tot 3 worden deze kleuters klaargestoomd om de toppers van de club te worden… Maar je moet het vooral met z’n allen doen en met veel lol, want dat zijn de regels, “en je stick mag niet boven je schouders komen”, volgens Sophie.

Carlijn is ook mee om te kijken en Myrthe is gelijk uit school doorgefietst naar de club en kan het laatste half uurtje zien.

 

Om 3 uur staat de limonade klaar voor de kinderen, dat vinden ze allemaal erg lekker. Myrthe heeft speciaal op school een zakje Haribo kersjes gekocht en deelt dat met haar zussen. LIEF! Sophie heeft erg genoten van haar eerste training, het was veel te snel voorbij. De rest van de middag was ze erg rustig, heeft lekker met haar barbies gespeeld en naar haar nieuwe luisterboek De Fantastische meneer Vos geluisterd.

Carlijn heeft ook getraind vanmiddag en wel met de hoofdtrainer van de club, die bv. ook Heren 1 traint! Haar eigen trainster kon niet, hij nam het over en dat hebben ze geweten…

Het lijkt me duidelijk dat de pannenkoeken, die ik vanavond gebakken heb, erin gingen als koek.

Groener

Sinds vrijdag is de tuin weer een stukje groener, er ligt gras! Zo strak, het lijkt wel een pas gemaaide voetbalmat of golf course.

 

Verder was het een lekker buitenweekend, Myrthe en Carlijn hadden zaterdag slotdag van de hockey. Dit is de feestelijke afsluiting van het seizoen, waar je een toernooitje speelt tegen allerlei teams uit de omgeving. Myrthe’s team had mazzel en kon bij onze eigen club blijven, Carlijn moest naar Ommen. Maar zij zijn op de terugweg wel bij McDonalds wezen eten!!!

Vandaag was Sander vroeg op en heeft heerlijk kunnen rossen door de uitgestrekte bossen, hij heeft 2 grote roedels herten gezien, minstens 40 stuks. Hij werd ingehaald door een everzwijn en een fikse roofvogel! Wij dames hebben uitgeslapen en werden wakker van de kerkklokken om half 10…

‘s Middags zijn we naar Apenheul geweest, maar daar was het vreselijk druk, Sophie had niet eens zin om in de rij te gaan staan voor de glijbaan…

Na het avondeten (BBQ!) hebben wij onze stempel op de tuin gedrukt!:

Mini van vorige week…

Afgelopen zondag was Carlijn Mini van de Week bij Dames 2. Om kwart voor 12 moesten wij ons melden, de wedstrijd begon een uur later. Gelukkig was het heerlijk weer, Sophie en ik hebben ons ook prima vermaakt aan de zijkant. Vooral toen de sproeiers aangingen op het waterveld en deze niet het veld besproeiden, maar ons!!!

 

Carlijn mocht met alles meedoen, de bespreking in de kleedkamer, het warm lopen, inslaan, keeper opwarmen, alles. Zij en het andere meisje, dat ook mini was, waren doodop toen de wedstrijd eindelijk begon!

Om kwart voor 1 mocht Carlijn afslaan, dit deed ze keurig. Ze tikt de bal naar haar medemini Lotte en daarna nemen de dames het over. De mini’s mogen plaatsnemen in de dug out, maar al snel lopen ze rondjes. De zon stond vol op hun kant en het was daardoor erg warm, vertelde Carlijn later. Op een gegeven moment verdwijnen ze zelfs achter de dug out, maar even later komen ze weer tevoorschijn; ze hadden hun officiële tenue polo uitgedaan, die onder hun mini T-shirt zat.

Dames 2 had uiteindelijk gewonnen, 4-1, de sfeer na de wedstrijd was dus prima. Alle speelsters signeren de shirts, erg leuk. Carlijn was inmiddels behoorlijk gaar, zoals je ook kan zien op de foto. Sophie en ik trouwens ook, ik had zelfs mijn armen verbrand. De zon prikt behoorlijk deze tijd van het jaar.

Sander en Myrthe waren wat later gekomen en blijven nog even bij Heren 1 kijken. Ik neem de 2 jongste dames mee naar huis. Ondanks de bende is het toch heerlijk toeven in onze tuin, biertje, boekje, pizzaatje maken, zo kom je een zondagmiddag wel door…

Ben ‘t zat!

Sneeuw is mooi, levert schitterende plaatjes op, geeft uren speelvermaak voor kinderen, is beter dan regen, maar inmiddels vind ik dat we toch wel genoeg gehad hebben!

Tjonge jonge, het sneeuwde zaterdag, maandag en gisteren en vandaag zijn de wegen opnieuw spekglad. Ik rij met dit weer in een auto met winterbanden en een speciale winterstand, waardoor je zeer gecontroleerd kan rijden, maar nog heeft de auto er moeite mee. Zaterdag stond al in de krant dat de gemeente niet meer zoveel zout strooit, omdat de voorraad begint te slinken. Normaal bestrooien ze zo’n 680 kilometer, maar dat is nu teruggebracht tot 180 en dat was te merken. Als je remt, glij je gewoon nog een paar metertjes door en allerlei lampjes gaan branden op het dashboard waarvan ik het bestaan niet af wist.

Zo ‘moest’ ik maandag naar de Albert Heijn. Halverwege bedacht ik me dat het eigenlijk idioot was, dat ik straks nog met de auto tegen een lantaarnpaal aan glijd, alleen maar om de kinderen blij te maken met een paar pakjes voetbalplaatjes. Op 1,5 km van ons huis hebben we een C1000, maar een andere reden voor mijn veranderde boodschaproutine is dat ze sinds kort bij de Albert Heijn zelfscanners hebben en dat werkt fantastisch. Ja, ok, die hebben ze waarschijnlijk al jaren in het westen, maar wij hier buiten de Randstad zijn nu ook aan de beurt. Waarom mensen nog steeds de klassieke kassa gebruiken, begrijp ik écht niet, mij zul je er in ieder geval niet meer zien.

Andere bezigheden hier in huis is open dag bezoeken, vandaag was onze derde. Bovendien ben ik ook nog naar 2 informatie-avonden voor ouders geweest, vermoeiend hoor een nieuwe school uitzoeken. Myrthe heeft nog steeds haar zinnen gezet op het tweetalig VWO, ‘fingers crossed’ dus voor een super CITO-score. Die is ze nl. nu aan het doen, 3 dagen: gisteren, vandaag en morgen en als afsluiting gaat de klas gelijk vanuit school zwemmen in een subtropisch zwemparadijs hier in de buurt. Vooralsnog komt ze elke dag goedgehumeurd de school uit lopen, Het gaat goed, is alles wat ze zegt.

Zoals ik al zei, vanmiddag was er weer een open dag te bezoeken. Sophie was onder de pannen, want uitgenodigd voor het verjaardagsfeestje van haar grote vriend Thomas, dus we hoefden alleen Carlijn mee te nemen. En die vond het allemaal bijzonder interessant. De school staat vlakbij ons bruisende centrum en komt dat even goed uit, Myrthe vindt dat ze een nieuwe bikini nodig heeft voor het zwemfeest morgen. Goh, en nu we er toch zijn, bedenkt Carlijn ineens dat zij in maart competitie gaat spelen en een hockeytenue nodig heeft. Trek je poeplap!!!

De griep en andere belevenissen…

Als eerste in ons huis heeft Sophie de griep gehad, zo zielig. Zaterdagmiddag kwam het ineens opzetten en heeft ze eigenlijk aan één stuk geslapen, zowel in haar bed als beneden op de bank. Eten wilde ze niet en alleen wat water kreeg ik erin. Gelukkig ging ze ‘s avonds wel gemakkelijk naar bed, maar ik moest natuurlijk wel eerst een verhaal voorlezen. ‘s Nachts werden we midden in de nacht opgeschrikt door een brullend kind, helemaal bezweet, trillend en ‘mama’ roepend. Ook op zondag was ze erg rustig en maandag hebben we haar thuis gehouden van school. Daar heeft ze overigens (te) erg van genoten, dus vanochtend mocht ze weer aan de slag. En kon ze Flip  terugbrengen naar haar klas, zit in haar tasje...

Voor Sophie was het weekend dus niet echt geweldig, voor Myrthe en haar coach was hij super: ze hebben met 6-1 gewonnen!!! En dat terwijl er 3 meisjes niet bij waren en er slechts één meisje extra geregeld was, die ook nog eens een jaar jonger was. Ze speelden dus met een vrouw minder, maar een stuk beter. Misschien kwam het wel door de geweldige truien, die ze allemaal sinds vrijdag hebben.

Bij het overzetten van de foto’s van de camera op de laptop kwam ik trouwens de volgende ook tegen. Dat was ik alweer helemaal vergeten. Vrijdagmiddag kwam ik thuis na op school te hebben geholpen als overblijfjuf. En wat stond er in onze voortuin? Nee, geen paard…

Een auto!!! Gewoon, dwars in onze voortuin gezet, nou ja zeg. Vlakbij ons huis staat een kerk en er was een begrafenisdienst gaande. De straat stond helemaal vol met auto’s, ondanks het parkeerverbod dat hier geldt tussen 11 en 3. Maar ja, het zijn vaak oudere mensen die naar die kerk gaan, het was rotweer en bovendien, ze waren er vast niet voor hun lol. Dus ik ben maar niet gaan zeuren, maar een beetje belachelijk is het wel. ‘t Is tijd voor wat boompjes o.i.d. om ons erf wat af te scheiden.

Als laatste: de Playstation is weer aangesloten, we wonen hier nu al weer ruim 8 maanden, dus het heeft even geduurd :-). Maar we kunnen dansen en jammen!

 

Hockey Feest

Vandaag, zaterdag de 31ste, werd het vierde kunstgrasveld van de hockeyclub feestelijk geopend. Er waren allerlei leuke activiteiten gepland en uiteindelijk kan deze dag écht de boeken in gaan als de dag van het kind…

Want, om kwart voor 9 mag Sander met Myrthe en Carlijn op pad, want Myrthe moet hockeyen. Alleen, één teamgenoot heeft haar arm gebroken en een ander heeft de griep. En aangezien Myrthe´s team maar één wisselspeler heeft, geeft dat een probleem. Gelukkig is Carlijn zo stoer om gewoon tussen die 2 á 3 jaar oudere meiden te gaan staan en weer keeper te zijn.

   

Strafcorner tegen, Myrthe kijkt toe vanaf de middenlijn

Na de, helaas verloren, wedstrijd wordt er wat limonade gedronken in het clubhuis en fietsen we naar huis. Maar er hoeft nog niet gedoucht te worden, want om 12 uur volgt de volgende inspanning voor de dames: de sponsorloop. De D-tjes en E-tjes moeten zoveel mogelijk rondjes rond een half veld lopen om zo geld in te zamelen. Want hoewel het veld er al ligt, alles staat vandaag in het teken van geld ophalen voor dát veld, raar maar waar. Suikerspinnen voor 1 euro, ‘bake sale’, loterij, enz.

Na een uurtje is het rondjes rennen voorbij, zowel Myrthe als Carlijn hebben er bijna 20 gelopen. Dan wordt het wachten op Jesse Mahieu (oud-international), die de opening zal verrichten. En wat doe je dan als je een poos moet wachten? Dan haal je een broodje kroket en die is helemaal goedgekeurd bij ons cluppie; ze serveren Van Dobben-croquetten!!!

Volgens het programma zou de opening om half 2 zijn, maar onze BN-er stond in de file… Gelukkig hadden alle kinderen een ballon gekregen en daar kan je heel leuk mee spelen.

 

Het is 2 uur als het veld officieel geopend is, het heeft de naam ‘Velocitas’  gekregen. Hopelijk inspireert dat ons team, als zij er spelen. En dan mogen eindelijk de ballonnen losgelaten worden, alleen Sophie doet er niet aan mee, die wil ze bewaren.

Het veld wordt ingewijd met een wedstrijd tussen de ‘old stars’  en de ‘rising stars’, maar dat kan ons niet echt bekoren. We gaan naar de kinderkermis met “allerlei spetterende activiteiten zoals een clown, springkussen, ballen gooien, caviarace, ballen raden, schminken, sneltekenaar, draaiorgel en een loterij”. Daar eten we nog een lekker ijsje, alles voor de club, en gaan daarna maar weer eens naar huis, ‘t is inmiddels al 3 uur geweest.

Thuis trekt Sander zijn hardloopkleren aan en wij, de dames, zetten de DVR aan en kijken ‘ So you think you can dance’ . Er valt alweer iemand uit door een blessure, drama!, maar het dansen is erg mooi. Ik hang ondertussen onze Amerikaanse Halloweenlampjes en skelet op, één nachtje kan wel:), maar we vallen wel op in de wijk…

Na het avondeten zijn we nog niet klaar, er is nl. ook een disco georganiseerd. ‘s Middags hadden we al aan alle bekenden gevraagd wie heen ging, want dán wilde Carlijn ook wel. Een klasgenootje ging en dus mocht ik om kwart voor 7 Carlijn wegbrengen en Sophie wilde ook mee, in Minnie Mouse-jurk. 2 Uur later kon ik haar weer ophalen en had ik de tweede lading mee, Myrthe met haar vriendin Julie. Die mocht ik om 11 uur weer ophalen, pfff, wat een gedoe. Maar wel heel leuk! 

Als de kinderen het maar naar hun zin hebben, niet waar?

Winst!!!

De trainster van Myrthe’s team had voor vanmiddag een oefenwedstrijd geregeld. Helaas hadden 3 meisjes zich afgemeld, dus ze kwamen wat meiden tekort. En dan is het heel handig als je jongere zusje, en tevens dochter van de coach ;-), het uur ervoor traint…

Carlijn mocht keepen en heeft het prima gedaan, slechts ÉÉN bal erdoor gelaten!!!

En Myrthe heeft TWEE keer gescoord, ‘highfive’-end rende ze over het veld. Het spreekt voor zich dat ze allemaal helemaal happy thuis kwamen. Dit smaakt naar meer.

Een vol weekend…

Vrijdagmiddag 4 uur: Carlijn heeft haar eerste training.

 

Met haar 2 vriendinnetjes Roos en Lisa

Vrijdagmiddag/-avond 5 tot 9 uur: Myrthe mocht met haar hele klas komen op het feest van Elko, Thomas D. en Boris. Het eten kwam van de BBQ, er was een playbackshow en er kon gedanst worden. Het feest werd gehouden in een oude watermolen, heel mooi. Myrthe’s vriendin Marit bleef bij ons slapen en dat maakte het nóg gezelliger.

Zaterdagochtend 7 uur: Sander vertrekt voor een hardlooptraining, respect…

Half 10: Myrthe’s team moet het opnemen tegen de meisjes van Flevoland en ze scoren. Helaas scoort de tegenpartij wat vaker, maar dat maakt niet uit. Na de wedstrijd even poseren voor de foto en daarna is het tijd voor ranja in het clubhuis. 

Thuis drinken we koffie en gaan daarna de stad in voor een extra hardloop’tight’ voor Sander, want het is toch wel erg fris ‘s ochtends, en een cadeautje voor onze jarige neef Thom. Natuurlijk vind ik bij Perry Sport nog wat en dat komt me later op de dag nog goed uit. ‘s Middags boodschappen gehaald bij de C1000 en 8 zakjes met Gogo’s aangenomen, Sander schudde nog zijn hoofd, “we zouden die troep toch niet meer meenemen?”… We eten, hoe Hollands, om 6 uur, want…

7 Uur: Met Myrthe en Sophie rij ik voor de tweede keer vandaag naar Sporthal de Heemgaard. ‘s Ochtends had ik Marit daar gebracht, want haar ouders waren druk bezig met de organisatie van de Metachallenge aldaar. De Metachallenge is een spinningmarathon waarbij enkele honderden mensen op spinningfietsen fietsen. Verdeeld over teams maken zij twaalf uur vol. Via hun deelnamegeld en sponsoring wordt geld ingezameld voor onderzoek naar stofwisselingsziekten. Het evenement is opgezet door vier Apeldoorners, van wie er één zelf twee kinderen verloor aan een stofwisselingsziekte. Marit’s moeder had me overgehaald om het laatste uur van 8 tot 9 mee te fietsen.

Myrthe kreeg gelijk een ‘crew’ t-shirt aan en mocht helpen met lege bidons vullen, Sophie bekeek alles heel rustig zittend achterin de zaal en ik heb in mijn nieuwe keigave shirt in één uurtje 767 KCal verbrand. Lekker hoor!!! Vorig jaar hadden ze ruim €17000 bij elkaar gefietst, dit jaar €32150.

Zondagochtend half 8: Sander gaat weer hardlopen, this is serious!!!

De rest draait zich dan nog even om maar als hij thuis komt, is de ontbijttafel gedekt. We gaan niet naar de gym vandaag, onze grote neef Thom viert zijn derde verjaardag en willen naar het strand. De weersvoorspellingen zeggen nl. allemaal dat het na dit weekend minder wordt, dus er moet nu nog even genoten worden van het prachtige weer.

Maar dat hadden meer mensen bedacht, het was dan ook erg druk op de weg naar het strand, maar vooral op de weg terug van het strand. Het duurde bijna een uur om van Bloemendaal aan Zee op de A9 te komen, een stukje van 12 km… Maar goed, het strand was prachtig, de Vlaamse frieten smaakten heerlijk en we zijn heerlijk uitgewaaid.

Myrthe’s Eerste Wedstrijd!!!

Na 6 keer trainen, waarbij bij de eerste training slechts 4 meisjes aanwezig waren, was het zaterdag tijd voor de eerste wedstrijd. Gelukkig was deze thuis en niet enorm vroeg, half 10 beginnen, 9 uur verzamelen. Sander had, in zijn hoedanigheid als coach, ‘s ochtends hele schema’s uitgetekend voor de meiden, de opstelling, de aanvallende strafcorner, de verdedigende strafcorner.

Nou, vooral die verdedigende corner hebben ze veel kunnen oefenen… In het team van Myrthe zitten een paar meisjes, waaronder Myrthe, die dit jaar voor het eerst hockeyen en hun tegenstander was al een jaar bij elkaar. Ze waren handiger met de bal, ze snapten het spelletje gewoon beter.

Weer een strafcorner tegen, Myrthe staat rechts naast de keeper

Maar goed, de meiden hebben 2X 30 minuten lekker gespeeld, Myrthe had zelfs tijdens de rust een zweetdruppel over haar voorhoofd lopen. Ze speelde in de verdediging en gelijk bleek dat ze een bikkel is in ballen afpakken. Zonder angst zet ze haar stick ervoor, nu alleen nog leren om daarna er mét die bal als een speer vandoor te gaan.

Sander tijdens de rust tussen ‘zijn’ meiden

Na de wedstrijd gingen beide teams limonade drinken in het clubhuis. Het lijkt wel of elk clubhuis in NL hetzelfde ruikt, koffie- en krokettenlucht. Maar ze hebben ook chocolademelk, vinden Carlijn en Sophie errug lekker, en TOSTI’S!!!

OMG

Nadat Sander tijdens het avondeten in geuren en kleuren had verteld over alle blessures, die hij opgelopen heeft tijdens hockeytrainingen en –wedstrijden, ging Myrthe vanavond nog meer twijfelen over haar nieuwe hobby. De verhalen over kapotgeslagen vingerkootjes, gespleten wenkbrauwen en brandwonden van het kunstgras maakten behoorlijk indruk. Daar komt nog bij dat in het clubhuis een enorme poster hangt met de oproep om een op maat gemaakte gebitsbeschermer te laten opmeten. Op de poster staat een foto van een mond met 2 kapotte voortanden, no fun.

En als klap op de vuurpijl mochten vanavond alle coaches bij de club hun coachmap en een tas vol keepersspullen ophalen en Myrthe was even mee. Die tas was erg groot met de meest uiteenlopende stukken schuimrubber om alle ledematen goed te beschermen. Hoe meer er uit de tas kwam, hoe meer je haar zag denken: “Gaan we ijshockeyen of zo?” Alles moest natuurlijk  uitgeprobeerd worden, wat leidde tot grote hilariteit bij Carlijn. Vooral de helm vonden ze erg cool, er staat dan ook ‘USA’ op en de ‘stars and stripes’.

 

Zaterdag de 12de heeft ze de eerste wedstrijd, thuis, de week daarop moeten ze naar Emmeloord!!! Dat is 70 km. rijden. Bizar