En waar staat Nederland?

Vandaag in The New York Times...

Gasoline in the United States is cheap.

Not as cheap as American drivers would like, of course. And not as cheap as it is in Venezuela and other major oil-producing countries, where it is heavily subsidized. Compared to prices in most other industrialized nations, however, the American national average of $4 a gallon is a bargain.

The chief reason for the disparity with the high-priced nations is taxation. Take away the taxes, and the remaining gas price is similar from place to place. Americans pay, on average, 49 cents per gallon in gasoline taxes, according to the Lundberg Survey released last week. That includes federal, state and local charges. Canadians pay more than double that amount, $1.26 per gallon. And up it goes, with the Dutch among the most taxed: They are paying $5.57 per gallon this month, according to the survey, for a total pump price of $10.05 per gallon.

Gas taxes are used to encourage conservation, to finance roads and transit, and to fill other government coffers. Higher rates tend to insulate drivers from price spikes. On a percentage basis, Europeans have had to absorb far smaller increases in gas costs than Americans in recent years. They’re used to paying double what Americans do — or more — and they live accordingly. On Friday, the price of oil traded above $142, a new record, suggesting that more increases at the pump are coming. Here is how prices and taxes compare worldwide this month.

Oeps

Zoveel foto's geplaatst gisteren en dan vergeet ik de leukste...


















Verder weinig meer gedaan vandaag dan opruimen, opruimen, opruimen. Halverwege de dag moesten we even het huis uit vanwege een huisbezoek van de huisbaas en een potentiële huurder. Die tijd benutten we om nog wat laatste boodschappen te doen. Thuis gaan we na een verfrissend biertje weer vol goede moed verder. We hebben uit de kamers van Myrthe, Carlijn en Sophie 4 vuilniszakken vol troep weggehaald! 's Avonds is de benedenverdieping aan de beurt.

Ladies who lunch

Vorige week, na Field Day, was eigenlijk het plan om bij Debra T's Ice Cream Cafe ter ere van Carlijn's vriendin Madison's verjaardag. Helaas wisten we toen niet dat het op maandag en dinsdag gesloten is, dus spraken we met de kinderen af dat we later heen zouden gaan. En later is donderdagmiddag!

Maar eerst moeten we 's ochtends vroeg Sander 'even' naar kantoor brengen, hij heeft het helaas erg druk met zijn werk, ondanks dat er ook nog een verhuizingkje aan zit te komen. En we hebben maar één auto, erg lastig in dit fietspadloze land, ons gedeelte van het land dan... Maar goed, school is pas één dag afgelopen, dus het kost nu nog weinig moeite om iedereen er om kwart voor 8 uit te halen. Ook Myrthe wordt nu pas wakker, ze heeft bijna 13 uur achter elkaar geslapen!!! Omdat ik gelijk door wil naar All Sport pak ik mijn sporttas in en fröbel 2 foto's in een fotolijstje als cadeautje voor Madison en haar zus Morgan, die weer zeer bevriend is met Myrthe.

Voordat we ons op de burgers en ice cream storten, ga ik eerst een uurtje steppen, de dames vermaken zich in de child care. Omdat we om 12 uur afgesproken hebben, heb ik nog even de tijd om allerlei fijne verhuisklusjes af te werken, zoals ons adres wijzigen. het lukte mij niet om dit online te doen, dus moest ik op zoek naar een postkantoor. Echter, de USPS-website stuurde me naar het distributiecentrum van de post, heel fijn. De heren stonden me aan te kijken alsof ik van Mars kwam, of Venus? Dus mocht ik weer terug naar een ander adres, waar ik even daarvoor langsgereden was, maar waar ik eigenlijk niet heen wilde omdat de weg voor het postkantoor helemaal opengebroken ligt en het daardoor een chaos is. Maar ja, nu kan het niet anders. Uiteindelijk viel het best mee, ik kon mijn auto bij een naastgelegen school parkeren, vanwege de vakantie was het daar helemaal leeg, terwijl het anders daar meer dan vol staat.

Ondanks de extra stop zijn we keurig op tijd bij Debra T's, maar onze lunch date niet... Maar dat geeft niet, dat geeft mij weer tijd om telefonisch nog wat dingen te regelen. Zoals extra checks, want telebankieren zoals in NL is nog totaal niet ingeburgerd hier. Als je iets moet betalen, doe je dat met cash of credit card of checks. Pinnen begint nu ook eindelijk door te dringen hier. Maar goed, het lijkt ons handig om nog wat checks op voorraad te hebben, maar je zult net zien dat we nu na 3 jaar door onze voorraad heen zijn. Dus nieuwe bestellen, is 150 stuks genoeg mevrouw?!

Net als ik klaar ben met mijn telefoontjes komt de minivan van Vicki aanrijden en rennen haar dochters naar ons toe. Het is inmiddels half 1 en ik val om van de honger. Maar eerst willen Myrthe en Carlijn hun cadeautjes geven. Deze vallen bijzonder in de smaak. En dan etenstijd!!! Debra T's is een gewone recht toe recht aan eetcafe, maar alles is vers en goed heet en veel. Mijn BBQ chicken burger heeft een heerlijke saus en lekker veel knapperige bacon, het is maar goed dat ik daarvoor gesport had... Voor de kinderen staan er allerlei speeltoestellen klaar en daar kunnen ze ook eten.

Natuurlijk hebben de kinderen al lang gezien dat ze ook heerlijk ijs hebben hier, dus ze houden allemaal ruimte over voor het 'dessert'. Maar eerst moeten ze hun overgezonde lunch opeten... 'Grilled cheese with french fries' of 'chicken fingers'. Ook ik neem een ijsje toe, één bolletje of beter gezegd één bol, want 'everything is bigger in the USA', één bol hier staat gelijk aan zeker 3 bolletjes in NL. Dan is het tijd om weer naar huis te gaan, maar niet voordat we afspreken om op vrijdag nog één keer te komen spelen en Morgan en Madison's cadeau te komen ophalen, het was nog aan het drogen...

Op vrijdagmiddag fietsen we dus naar Vicki's huis, voor een (opnieuw) lunch- en playdate. Zodra we binnenkomen, krijgen we de cadeau's in onze handen gedrukt. Myrthe en Carlijn krijgen allebei een fotolijstje met een foto van henzelf en Morgan en Madison, ze krijgen allebei briefpapier om vooral 'in touch' te blijven en dan krijg ik ook nog een cadeau aangereikt! Allereerst een kaart met daarin een tegoedbon om 'any time' gebruik te maken van The Setzer Family Bed and Breakfast en een fotoalbum, geheel ge-'scrapbooked' door Vicki met foto's van de afgelopen 3 jaar. Echt geweldig!

Na de lunch verdwijnen de kinderen naar de playroom beneden, wat je eigenlijk meer kunt vergelijken met een mini Toys R Us, zoveel speelgoed inééngepakt in één ruimte, ongelofelijk. En vooral heel veel verkleedjurken en dat is wat ze resterende 2 uur doen, verkleden! Om half 4 is het welletjes, er wordt erg lang ge'hugged' door de girls, maar ook dat afscheid verloopt eigenlijk heel goed. Geen drama's gelukkig. Thuis kijken we de result show van 'So you think you can dance' en eten weer heerlijk op het deck. Na het eten gaan we ons muntgeld , wat we in 3 jaar opgespaard hebben in de diverse potjes en spaarvarkens, inleveren bij een coinstar-machine in onze Stop&Shop. Het eindbedrag is verbluffend, meer dan $100. Je kan kiezen uit diverse gift cards waar je het bedrag op kan laten storten en wij gaan voor een Borders-kaart, een grote boekenketen. Dat is onze volgende stop en in een klein uurtje is het geld, and then some..., alweer uitgegeven. Maar we hebben wel een enorme stapel lees-, kook- en fotoboeken.

Time to say goodbye

Wie kent het liedje niet van Andrea Bocelli en Sarah Brightman, wel dat heb ik de hele dag in mijn hoofd: time to say goodbye... (kijk anders even hier: http://nl.youtube.com/watch?v=Sp0ccQVy1og)


















Laatste schooldag vandaag en wel meer dingen doen we voor het laatst. Laatste keer naar school fietsen, laatste keer spelen na school, laatste keer kneiterhard de heuvel af fietsen op weg terug naar huis. Gelukkig zijn Myrthe en Carlijn niet verdrietig over dit einde, het lijkt wel of ik er het meeste moeite mee heb. Wat ook meewerkt aan hun opperbeste stemming is dat ze allebei een prachtig overgangsrapport hebben, waar bij Myrthe geen enkele B meer opstaat, alleen maar A's en A+'s. Ook Carlijn heeft het geweldig gedaan met alleen maar 3's en 4's, wat in New York State-taal betekent dat ze 'on or above average' zit.

Om kwart over 12 zijn we thuis, ik heb van iedereen afscheid kunnen nemen en het is klaar, afgerond. Het was alleen wel een goed idee van mezelf, dat ik mijn nieuwe coole filmsterren zonnebril ophad, daar kon ik een beetje achter schuilen. De foto is trouwens door Sophie gemaakt, zo ziet zij mij dus altijd. Dat kinderen niet vaker klagen over een stijve nek van het omhoog kijken...=)

We eten onze lunch en Myrthe maakt zich klaar voor de pool party van Antonia. Gisteravond hadden we bij de Target een hele gave grote roze bal gekocht als cadeautje, maar die valt zo in de smaak hier dat ik vanochtend nog even op pad moest voor een nieuw cadeau. Bij TJ Maxx ben ik geslaagd voor een mooi fotolijstje en tijdens Field Day heb ik een paar hele mooie foto's gemaakt van hun vriendinnenclubje, dus we printen de mooiste uit en voila, een prachtig cadeau. Antonia was er heel blij mee.

Maar nu wil Carlijn dat ook aan haar vriendin geven morgen, dus als ik thuiskom van Myrthe wegbrengen, mogen we weer op pad voor een paar extra fotolijstjes. Maar lang leve de Dollar Store!!! Om 6 uur mag ik Myrthe weer ophalen en moet ik de trotse maar verbaasde Duitse familie feliciteren met hun overwinning op Turkije. Want hun team had totaal niet goed gespeeld, zeiden ze, maar ja, wel gewonnen en daar draait het uiteindelijk om in het voetbal. Wie zei dat ook weer, dat voetbal een spel is tussen 2x 11 spelers en een bal en uiteindelijk winnen de Duitsers?

Na 3 kwartier bij Amtonia in de achtertuin krijg ik Myrthe eindelijk zover dat ze mee naar huis gaat, waar Sander al begonnen is met de voorbereidingen voor het avondeten. Het brood zit in de oven, de BBQ warmt voor en de salade is gesneden. Kijk, dat is nog eens thuiskomen! We eten buiten op het deck een waar koningsmaal met eerst garnalen en wilde zalm als hoofdgerecht. Heerlijk, lekker Boursin op brood, wat hier trouwens schandalig duur is ($6,99), maar o zo lekker. Je zult zien dat als we straks weer in NL zijn en het in overvloed verkrijgbaar is, je er niet meer zo van geniet. Myrthe mist de hele maaltijd, ze heeft zoveel gegeten (lees: gesnoept) dat ze buikpijn heeft en even op bed is gaan liggen. Als ik na een kwartiertje bij haar ga kijken, ligt ze volledig voor Pampus met haar hoofd bovenop een Harry Potter-boek.

Na het eten gaan Carlijn en Sophie met hun volle buik nog even lekker springen op de trampoline. Je zult er maar zin in hebben. Ik word zelfs met een nuchtere maag al misselijk op dat ding, maar op één of andere manier werkt het anders bij kinderen. Alhoewel, na een poosje liggen ze samen languit op hun rug naar boven te staren en verwikkelt in diepe gesprekken, tenminste het is voornamelijk Sophie die enorm aan het kletsen is. Daarna is het tijd voor bad. De badkamer is naast Myrthe's kamer en zelfs daarvan wordt ze niet wakker. Ik denk dat we haar maar lekker moeten laten liggen, is ook wel eens goed een lange nacht doorhalen.

Uitverkoop

Ineens vliegen de spullen de deur uit, het lijken de Drie Dwaze Dagen wel!

Vanmiddag heeft een meneer onze Bissell stoomstofzuiger opgehaald en vanavond komt iemand langs om onze in NL ontzettend illegale radar detector te kopen. I love Craigslist, vrijwel alles is verkocht, alleen onze home trainer nog niet, maar dat komt vooral, denk ik, omdat het merk Kettler niet echt bekend is hier en nieuwe, best redelijk uitziende, home trainers vanaf $180 te koop zijn. Ik heb zojuist de prijs verlaagd, ik heb echt geen zin om dat ding weer mee terug te nemen naar NL, waar hij vooral een veredeld droogrek is...

Vanmiddag heeft Myrthe Antonia hier voor een 'play date'. In haar kamer hebben ze een manicure party gehouden en het hele huis stinkt nu naar nagellak. Natuurlijk duurt zo'n party maar een half uurtje en gaan ze iets nieuws doen, maar haar hele kamer is nog 3 dagen een zooi. Maar goed, over een week is het hier een nog grotere zooi, als de verhuizers bezig zijn. Gelukkig hoeven we niet in ons huis te blijven, maar kunnen we ontsnappen naar een hotel.

Vanavond gaan we voor de zoveelste keer deze week even naar de 'mall'. Morgen is de laatste schooldag en voor de juffen hebben we al een aardigheidje klaarliggen. Maar waar de meeste ouders vooral het onderwijzend personeel iets toestoppen, haal ik een gift card voor mijn held: onze verkeersregelaar! Regen, wind, sneeuw of 40°C, hij staat 's ochtends en 's middags paraat om het verkeer bij onze school te regelen en laat abrupt alle auto's voor mij stoppen, zodat wij op de fiets of lopend kunnen oversteken.

En als we toch bij 'mall' zijn, kunnen we daar net zo goed even een hapje eten...

Party!!!

De laatste week van het schooljaar is begonnen en de kinderen hoeven vanaf nu alleen nog maar halve dagen naar school. Nou ja, halve dagen, om half 9 mogen we ze droppen en om kwart voor 11 komen ze de school weer uit. Aan je ochtend heb je dus helemaal niets, te weinig tijd om naar all Sport te gaan. Maar wel genoeg tijd om even naar de Goodwill store te rijden en 6 vuilniszakken met kleding te doneren.

Om kwart voor 11 sta ik dus klaar bij school en het begint te druppelen, dus de dames willen niet blijven om te spelen. We hebben de fietshelmen al op als Michelle op ons af komt lopen en zegt dat we MOETEN blijven. Huh?

Wat blijkt, ze, d.w.z. de vaders en moeders van school, die na schooltijd altijd gezellig blijven hangen, hebben een 'going away party' voor ons georganiseerd met heel veel zelfgebakken koekjes, brownies en rice crispy treats en als klap op de vuurpijl: 6 PIZZA'S! Echter, het weer werkt niet mee, want terwijl Michelle een extra tafel uit de auto laadt, begint het te hozen. Susan biedt aan om met z'n allen naar haar huis te gaan en zo zitten we 10 minuten later allemaal bij haar in de keuken, woonkamer en play room. Het heeft toch zeker voordelen, die grote huizen hier. Inclusief kinderen waren er zeker 30 mensen over de vloer en het past prima. Dit feestje hebben ze al 'n tijdje gepland, want iedereen heeft wat meegebracht en ze hebben allemaal een kaart ondertekend met erg lieve berichtjes en hun emailadressen. Dit doet een mens erg goed! Ook denk ik, dat ik vanaf juli mijn blog ook in het Engels moet gaan doen...

Woensdag is de laatste schooldag, NO FUN.

Carlijn rijdt paard

Vanmiddag was Carlijn uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje van haar vriendin Madison en het feest vond plaats bij de Southern Dutchess Equestrian Center in Wappingers Falls, hier zo'n 20 minuten vandaan. Om 1 uur werd iedereen verwacht in jeans en met stevige schoenen aan, zoals op de uitnodiging stond. Ook moesten de kinderen hun fietshelm meenemen.

Heel veel kinderen uit haar klas waren er en ook veel neefjes en nichtjes van Madison. Iets na enen kwamen 2 dames van de manege aangelopen met 2 paarden. Alle kinderen moesten in een rij staan, maar ze waren zeer geduldig en wachtten allemaal keurig op hun beurt. Voor de kinderen, die het wachten iets te lang vinden duren, heeft de moeder van Madison allerlei knutselprojectjes georganiseerd met zelfs een 'high scholer' om te helpen.

Nadat ik alles even heb aangezien, vertrek ik weer naar huis. Er moeten nog wat boodschappen gehaald worden en nu we 'maar' één auto hebben, moeten dat soort tripjes echt gepland worden. Ook heb ik eerlijk gezegd niet echt veel zin om 2 uur in een naar paardenpoep stinkende hal te staan... Om half 3 rijden weer naar de manege, dit maal met z'n allen en zo zien we Carlijn nog wat rondjes maken!!!

дерьмо

Ook New York steunt Oranje!!!

Hup Holland Hup,
laat de leeuw niet in z'n hempie staan.
Hup Holland Hup,
trek het beesie geen pantoffels aan.
Hup Holland hup,
laat je niet het veld uitslaan.
Want een leeuw op voetbalschoenen
kan de wereld aan!!!

Pfffffff...

Dinsdag , Field day dag, was zo'n vermoeiende dag voor iedereen, inclusief mijzelf, dat we allemaal knock out zijn gegaan 's avonds. Het was dan ook erg lastig om de dames de afgelopen 2 ochtenden uit bed te krijgen. Ik besteed woensdagochtend met verhuisgedoe. Het rondkrijgen van het huurcontract duurt ons veel te lang, vooral nu Sander nog maar één dag in NL is, hadden we dat graag nog even geregeld. Wat dat betreft gaat het aan deze kant van de oceaan flink sneller. Op maandagochtend heb ik telefonisch al onze abonnementen en 'utilities' opgezegd, DONE! Op woensdag heb via het internet en email de shipment geregeld voor de auto, DONE!

Nog meer autogedoe. Vanmiddag moet de auto naar Stofa's, alleen ik heb er maar één en op zo'n korte dag kon ik niemand regelen om me even op te pikken. Maar gelukkig rijdt John Stofa even met mij mee terug naar huis en neemt de auto mee naar de garage. Kijk, dat is service!

En natuurlijk op deze autoloze middag zul je net zien dat er om half 3 een enorme regenbui losbarst. Ik heb de keuze, lopen of fietsen. Omdat het rommelt in de verte kies ik voor de fiets, dan ben ik sneller. Maar als ik het schoolplein oprij, zie ik aan de hoofden van de wachtende ouders, dat ze mij nu echt helemaal gestoord vinden :-). Ondanks dat het ritje slechts 3 minuten duurt, ben ik drijfnat. Sophie zit achterop in mijn slipstream en is nog bijna droog. De kinderen komen niet naar buiten in dit dreigende weer, alle ouders moeten in de rij naar binnen, inschrijven en daarna in een tweede rij om de kinderen op te halen. Allerlei ouders vragen of ik een 'ride' nodig heb en zijn oprecht bezorgd. Maar ondanks dat het wat rommelt boven ons, is er absoluut geen bliksem, het regent gewoon. Waar is de pioniersgeest in dit land? Het zijn af en toe zulke 'chickens'. Net op het moment dat we op de fiets willen stappen, komen LeeAnn, Sarah en Maddie aanlopen. Zij gaan op donderdag op vakantie en willen nog heel graag een laatste 'play date' met Myrthe en Carlijn. Ook Sophie mag mee, dus ik rij in mijn ééntje door de stromende regen terug naar huis.

Thuis staat er een bericht op het antwoordapparaat, ik kan weer iets van onze inboedel verkopen. I love craigslist! Ik bel de mevrouw terug en spreken af dat ze rond 5 uur de dehumidifier komt ophalen. Voor die tijd komt LeeAnn langs om de dames af te leveren. En is het tijd voor het eerste afscheid. This is no fun. Onze 5 dames konden het zo goed met elkaar vinden en ik heb me rot gelachen met LeeAnn, zo ontzettend aardig en gastvrij. Ze heeft mij geintroduceerd bij haar vriendinnen en is verantwoordelijk voor mijn voorliefde voor Blue Moon. In short, a very good friend!

Terwijl LeeAnn wegrijdt, komt Linda het pad oprijden en ze koopt mijn dehumidifier, joehoe, weer $100 in mijn portemonnee. In totaal heb ik nu dus de Subaru, 2 dehumidifiers en de grasmaaier verkocht. Verder heb ik nog onze hometrainer in de aanbieding en een 'deep clean carpet cleaner'. Maar daar is niet zoveel interesse in. De telefoon gaat, de auto is klaar, dat is snel. Ik moet alleen even een lift regelen, want om 6 uur sluit de toko. Gelukkig is Cornelia beschikbaar, Myrthe en Carlijn blijven even thuis, Sophie gaat mee de auto ophalen. En deze reparatie is niet voor niets geweest, hij rijdt weer heerlijk stabiel, als een blok op weg.

In 5 minuten ben ik weer thuis en mag ik aan het eten beginnen. Hoogtepunt van de dag, NOT, behalve als je nog een hele stapel pannekoeken in de koelkast hebt staan... dan ben je ineens een top chef voor kinderen

Vandaag kan ik eindelijk weer eens naar All Sport, lekker anderhalf uur zweten. Daarna rijden Sophie en ik naar de Stop&Shop, wat eigenlijk niet zo'n goed idee is, boodschappen doen als je honger hebt. Ik hoefde maar een paar dingen te halen, maar in 'no time' zit mijn kar vol en moet ik ruim $100 afrekenen bij de kassa. Wel loop ik telkens te denken of we iets echt nodig. Over 2 weken is het nl. al zover, op zaterdag de 5de vliegen we naar Nederland.

Time flies, when you're skyping. Sander heeft nu hij in Munchen zit eindelijk internet op zijn hotelkamer en zelfs zijn camera aangesloten, dus Sophie en ik krijgen een rondleiding door zijn kamer. Het ziet er 'sehr grundlich' uit. Duitsland is in afwachting op de wedstrijd tegen Portugal, maar dat interesseert mij niet zoveel dat we niet blijven spelen na school. Frisse lucht en kletsen met collega-ouders winnen het van het EK. Uiteindelijk zien we het laatste half uur en dus Duitsland winnen, Antonia en haar ouders zullen blij verrast zijn. Vooraf gaven ze nog geen stuiver voor de kansen van hun vaderland. En bij Sander komt de stad tot leven, tijdens de wedstrijd kon je een kanon afschieten, maar nu na afloop gaan ze rondrijden en toeteren. Erg grappig om daar live getuige van te zijn. Verder maken we afspraken voor morgenmiddag, want jawel, Sander komt weer thuis morgenmiddag!!!

Etenstijd en ik draai burrito's in elkaar. Ik vind dat erg lekker, de dames helaas niet, maar ja, je kan niet elke dag pannekoeken eten... Als de dames aan hun bakje yoghurt zitten, belt de huisbaas. En ik neem nog op ook, why?! Ik krijg al jeuk als ik haar stem hoor. Maar goed, ze blijft de huurbaas, dus ok, what's up. Ze begint over afgelopen zondag, dat ze het garageraam wilden komen fixen, maar dat ik er niet was. Ze vergeet voor het gemak dat ik haar 5 keer heb teruggebeld na hun eerste bericht op de machine en dat zij gewoon niet reageren... En nu? Nu wil ze morgen met een potentiele huurder komen kijken, natuurlijk dat kan er ook nog wel bij. Ik vertel haar dat ik niet thuis ben morgenmiddag en dat ik zal proberen om het huis enigzins op te ruimen. "OK, just make sure that the kitchen and the bathrooms are clean!" Tuurlijk, ik mag al het werk doen en zij vangt $2200 per maand voor een piece of dump.

OK, genoeg gezeurd. Morgen gaan we Sander ophalen van JFK, ik haal Myrthe en Carlijn een half uurtje eerder van school en we rijden met z'n allen naar Brooklyn, NY. Misschien zien we de nieuwe IKEA wel liggen en gaan we daar op de terugweg even wat eten, Zweedse gehaktballetjes anyone?!

Breaking News!

Ik had al niet zo'n hoge pet op van de nieuwsvoorziening hier, maar wat ik vandaag toch weer zag. Stop de persen, stuur de helikopter naar Brooklyn, laat een verslaggever een ooggetuige rapportage maken. Je zou denken dat er een mega nieuwsfeit zich voltrekt vandaag in Brooklyn NY. Niets is minder waar....

Waarmee opent het 'nieuws' van 12 uur?














Jawel, er is eindelijk een IKEA-vestiging geopend binnen de grenzen van New York City... 32144.45 Vierkante meters groot, 1400 parkeerplaatsen, uitzicht op de Manhattan skyline en 'the Statue of Liberty'. Als openingsstunt werd aan de eerste 35 bezoekers een bank gegeven, gratis Poang stoel voor de volgende 100 mensen, verder deelt men enveloppen uit met daarin gift cards ter waarde van $10 tot $250. Mensen die konden bewijzen dat vandaag hun geboortedag was, kregen een gift card van $10. En tenslotte kregen de eerste 100 kinderen een hartvormig Famnig kussen. Mensen stonden hiervoor op maandag al in de rij.

OK, ik geef toe, het is geweldig nieuws voor Newyorkers, maar om daar nou mee te beginnen? Is de komkommertijd nu al begonnen?

Fun, Fantastic Field Day

De 2 gym juffen van Hagan Elementary hebben zich de afgelopen weken een slag in de rondte gewerkt om Field Day te organiseren. Ouders konden zich al in april opgeven om te helpen als bv. 'team leader' of 'snack distibutor' of 'station leader' of 'water carrier' of 'runner' etc. Voor het tweede jaar ben ik team leader. Samen met nog 5 ouders heb je een groep van 25 kinderen die je rondleidt over het grote speelveld bij school langs 20 activiteiten. De hele dag is superstrak gepland. Iedere teamleader heeft het schema voor de dag al weken geleden thuisgestuurd gekregen. Er zijn 2 snackpauzes in de ochtend en iedereen luncht om kwart over 12 tot 1 uur. De snacks worden verzorgd door school

Vanaf kwart voor 9 verzamelt onze groep zich in de cafeteria. De Fifth Graders uit onze groep halen de Kindergardeners en First Graders uit hun klas en komen samen aan. De Second, Third en Fourth Graders komen zelf en ineens hebben we 25 stuiterende kinderen onder onze hoede. Elk team heeft de beschikking over een wagentje waar alle kinderen hun, speciaal voor deze gelegenheid gekregen, Thema-drinkfles en hun handdoek kunnen dumpen. Ook hebben we 2 'high schoolers', die helpen met het voorttrekken van de kar en bv. kinderen naar de wc's of de 'school nurse' kunnen brengen.


















Elk jaar heeft Field Day een nieuw thema en dit jaar is het Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen. Ook elk jaar wordt het bijbehorende verhaal in de vorm van een toneelstuk nagespeeld. De eerste akte is gistermiddag opgevoerd voor de kinderen, dus we beginnen de tweede akte met Sneeuwwitje ronddwalend door het bos. Alle spelers zijn leraren of medewerkers van school. Sneeuwwitje wordt gespeeld door de 'art teacher' Mrs. Ciccone en de gemene koningin wordt met veel overtuiging gespeeld door Myrthe's juf, Mrs. Darcy.























Maar de held van alle kinderen is Miss. Spiegel, de gymjuf van de eerste 3 'grades'. Zij is zo'n juf die ervoor geboren lijkt te zijn. Ze kent alle kinderen bij naam en zelfs hun broers en zussen die nog niet op school zitten. Ze is erg 'loud', maar op een leuke manier. Zo staat ze bv. geregeld 's ochtends vroeg op de parkeerplaats, waar alle kinderen gedropt worden met een grote 'ghetto blaster' te dansen en te zingen en alle kinderen doen nog mee ook. Al 'high five-end' loopt iedereen langs haar. In het toneelstuk is zij de leider van de zeven dwergen, haar stem is zo luid, dat ze geen microfoon nodig heeft...


















Na een klein half uurtje is het stuk gevorderd tot het moment dat de koningin met haar giftige appel op pad is naar Sneeuwwitje. Oeoeoe, spannend, cliff hanger!!! En dan gaat Field day echt beginnen, alle groepen gaan naar hun eerste spel of zoals ze het hier noemen 'station'. Er zijn natte stations en droge stations, de natte hebben natuurlijk de voorkeur bij de kinderen, iedereen heeft badkleding aan onder zijn/haar kleren. Myrthe en Carlijn hebben trouwens erg veel mazzel dit jaar met hun groep, er zitten allemaal vriendinnetjes in! Op de volgende foto van links naar rechts: Claire, Madison, Morgan, Carlijn, Myrthe en Antonia.


















Het grote voordeel van teamleader zijn, is dat je de hele dag met je eigen kinderen optrekt. Natuurlijk moet je de hele groep in de gaten houden, maar je bent er aldoor bij. En mijn camera ook!!! Hier komen een paar foto's van de rest van de ochtend.


















'Shower like a dwarf'


















Snack time


















'Getting diamonds from the mine' , aangeduwd door Jake.


















'The witches brew'


















Overzicht van alle festiviteiten met Myrthe en Antonia op de voorgrond tijdens het spel 'The Witches brew', doel: knikkers met je voeten/tenen uit het water vissen.

Dit was het laatste spel voor de lunch en iedereen heeft ontzettende honger, ik ook! Onze 'team room' is de cafeterie, waar normaal gesproken 2 grades (8 klassen) tegelijk eten. Alle ruimte en voldoende tafels dus voor onze groep. En waar was Sophie deze ochtend? Zij had een 'play date' met Erika en is zelfs met diens moeder naar het voorleesuurtje bij Barnes&Noble geweest. En is ook nog eens, heel Amerikaans, wezen lunchen bij Giacomo's, Erika's vader was er zelfs bij. Het was heel erg leuk, zei Sophie. We horen trouwens ook dat we op moeten letten voor bijen, gedurende de ochtend zijn 35 kinderen gestoken, waaronder ééntje op de tong. Maar 's middags zijn er geen snack breaks meer, geen zoet fruit waar bijen op afkomen.

Om 1 uur mogen we weer beginnen, Sophie is er inmiddels ook en eet nog een deel van haar lunch op. Ze loopt vrolijk met de groep mee, maar bij de spellen houdt ze wat afstand. Ze kijkt liever dan dat ze meedoet in de gekte.


















'The roof has a leak'























'A-A-A Splash!'























Dit was ons op-één-na laatste 'station', ons laatste was een soort stoelendans met een tuinsproeier in het midden. Erg leuk. Daarna klinkt het laatste signaal, dat er verzameld moet worden bij de 'play ground' voor de laatste akte van het toneelstuk. Iedereen is zo benieuwd wat er met Sneeuwwitje gaat gebeuren nu ze op de grond ligt, nadat ze van de giftige appel heeft gegeten... Maar pffff, gelukkig heeft het verhaal een happy end, er verschijnt een prins, blaast Sneeuwwitje een handkus (geen echt gezoen...) en ze wordt wakker! Joehoe, applaus.


















Daarna gaat iedereen weer terug naar de 'team rooms', wonder boven wonder raken we geen kinderen kwijt in de chaos, slechts één kind is zijn schoenen kwijt. In de cafeteria ligt een laatste snack klaar voor de kinderen en dan is Field Day weer afgelopen. De Fifth Graders brengen de kleintjes terug naar hun klas en de ouders nemen even 5 minuten om uit te puffen. Dan is het alweer tijd om naar buiten te gaan om de kinderen op te pikken. Er blijven maar weinig kinderen spelen, wij houden het ook gezien na een half uurtje en fietsen naar huis.

Thuis kijken we naar het Nederlandse Elftal, dat wint van Roemenie, maar om eerlijk te zeggen, ik kijk liggend op de bank en mis hele delen van de wedstrijd, want mijn hoofd knalt zo ongeveer uit elkaar. Na een kort tukje gaat het wel weer en belt Vicki, de moeder van Morgan en Madison, of we zin hebben om mee te gaan eten bij een erg leuk restaurant met speeltuin ter ere van Madison's verjaardag vandaag. Geweldig, ik grijp elke gelegenheid aan om niet te hoeven koken! Helaas, Debra T's is gesloten, dus we rijden naar een All American Diner 'Daily Planet' genaamd. Het eten is lekker en we sluiten af met taart en 'happy birthday' voor Maddy.


















Carlijn met Madison


















Myrthe met Morgan























Sophie na de chocolade-taart!

Iedereen is erg moe, dus thuis gaan de dames lekker onder de douche en naar bed. Maar natuurlijk moet er wel voorgelezen worden!!! Wat een dag...

Update: onze Field Day staat zelfs in de Poughkeepsie Journal van woensdag 18-6. Klik hier: http://www.poughkeepsiejournal.com/apps/pbcs.dll/article?AID=2008806180328

Now, this is serious!!!

THE NATIONAL WEATHER SERVICE IN ALBANY HAS ISSUED A

* TORNADO WARNING FOR DUTCHESS COUNTY IN EAST CENTRAL NEW YORK UNTIL 630 PM EDT

* AT 546 PM EDT THE NATIONAL WEATHER SERVICE DOPPLER RADAR INDICATED A SEVERE THUNDERSTORM CAPABLE OF PRODUCING A TORNADO NEAR PLEASANT VALLEY OR 8 MILES NORTHEAST OF POUGHKEEPSIE, MOVING EAST AT 22 MPH.
* THE TORNADO WILL BE NEAR MILLBROOK AND STANFORDVILLE BY 610 PM EDT, DOVER PLAINS BY 625 PM EDT, AMENIA AND 9 MILES SOUTH OF MILLERTON BY 630 PM EDT.

THE SAFEST PLACE TO BE DURING A TORNADO IS IN A BASEMENT. GET UNDER A WORKBENCH OR OTHER PIECE OF STURDY FURNITURE. IF NO BASEMENT IS AVAILABLE, SEEK SHELTER ON THE LOWEST FLOOR OF THE BUILDING IN AN INTERIOR HALLWAY OR ROOM SUCH AS A CLOSET. USE BLANKETS OR PILLOWS TO COVER YOUR BODY AND ALWAYS STAY AWAY FROM WINDOWS. IF IN MOBILE HOMES OR VEHICLES, EVACUATE THEM AND GET INSIDE A SUBSTANTIAL SHELTER. IF NO SHELTER IS AVAILABLE, LIE FLAT IN THE NEAREST DITCH OR OTHER LOW SPOT AND COVER YOUR HEAD WITH YOUR HANDS.

THE NATIONAL WEATHER SERVICE IN ALBANY HAS ISSUED A

* SEVERE THUNDERSTORM WARNING FOR ULSTER COUNTY IN EAST CENTRAL NEW YORK, DUTCHESS COUNTY IN EAST CENTRAL NEW YORK, LITCHFIELD COUNTY IN NORTHERN CONNECTICUT UNTIL 630 PM EDT
* AT 528 PM EDT THE NATIONAL WEATHER SERVICE DOPPLER RADAR INDICATED A SEVERE THUNDERSTORM CAPABLE OF PRODUCING GOLF BALL SIZE HAIL AND DAMAGING WINDS IN EXCESS OF 60 MPH. THIS STORM WAS LOCATED NEAR HYDE PARK OR 7 MILES NORTH OF POUGHKEEPSIE AND MOVING EAST AT 40 MPH.
* THE SEVERE THUNDERSTORM WILL BE NEAR MILLBROOK AND STANFORDVILLE BY 545 PM EDT, AMENIA BY 555 PM EDT, SHARON BY 605 PM EDT, CORNWALL BRIDGE AND CORNWALL BRIDGE POTTERY BY 610 PM EDT, 6 MILES SOUTH OF FALLS VILLAGE BY 615 PM EDT.

A SEVERE THUNDERSTORM WATCH REMAINS IN EFFECT UNTIL 700 PM EDT MONDAY EVENING FOR NORTHERN CONNECTICUT AND WESTERN MASSACHUSETTS AND EASTERN NEW YORK AND SOUTHERN VERMONT.A SEVERE THUNDERSTORM WATCH REMAINS IN EFFECT UNTIL 700 PM EDT MONDAY EVENING FOR NORTHERN CONNECTICUT AND WESTERN MASSACHUSETTS AND EASTERN NEW YORK AND SOUTHERN VERMONT.

Het lijkt me duidelijk dat wij nu eventjes in de 'basement' zitten... Het gaat enorm tekeer boven ons, maar vooralsnog lijkt het erop dat het serieuse werk ten noorden aan ons voorbij trekt. Duim voor ons!!!