We kunnen weer grillen!

Het leuke van verhuizen is al het nieuwe wat je meemaakt, nieuwe mensen, nieuwe omgeving, nieuwe school, nieuw huis, enz., enz., enz. Het vervelende van verhuizen is het weer opnieuw beginnen, nieuwe vriendenkring opbouwen, nooit precies weten hoe je moet rijden doordat alle wegen eenrichtingsverkeer zijn, je nieuwe huis verbouwen, maar het allervervelendst is dat je alles weer opnieuw moet uitvinden. Waar ga je heen voor je speciale kruiden, welke kapper is goed, hoe werkt het afvalscheidingsysteem in deze stad of waar kan ik mijn gasflessen laten vullen?

Sommige dingen zijn snel uit te vinden, maar het vinden van een gasleverancier heeft wat langer geduurd. Vorig jaar hebben we met de BBQ 3 lege gasflessen uit Amerika meegenomen, dat had nogal wat voeten in de aarde, want de verhuizers durfden ze eigenlijk niet in te pakken. Ze durfden überhaupt niets in te pakken, wat ook maar enigzins vlambaar leek. Zo heeft Sander zijn hele verzameling aan fiets- en autosmeermiddelen daar achter moeten laten, maar ook de brandblusser mocht niet mee... Uiteindelijk is die laatste wel meegegaan en dus ook de gasflessen, zoals je hier kon lezen.

Vorig jaar had Sander een gevulde gasfles kunnen regelen via een oudcollega, die in Duitsland woont. Daar kon hij ze zo laten vullen, zei hij. Maar als wij via Google op zoek gaan naar een propaangasvulstation komen we alleen maar inruilstations tegen. Daar schieten we niets mee op, dus op goed geluk rij ik vanochtend naar zo'n toko. Op hun website staat te lezen dat zij de wat minder bekende gasflessen kunnen vullen, echter hiervoor moet je enkele dagen in acht nemen, voordat de gasfles weer bij hen terug is en opgehaald kan worden. Nou een paar dagen wil ik wel wachten, als ze maar terug zijn voor volgend weekend, want dan komt de hele familie langs en willen we kunnen grillen!

Zodra ik de winkel binnenstap, weet ik al genoeg, dit wordt niks. Het is zo'n campingwinkel met een interieur uit de jaren '70, met heel veel CampingGaztankjes en vouwstoelen en handige hebbedingetjes voor caravaneigenaren. De mevrouw die helpt, bevestigt mijn vermoedens, door alle regelgeving van tegenwoordig mogen ze geen gastank meer hebben en zelf flessen vullen, omdat ze te dicht bij woonhuizen zitten of zo. Maar ze geeft me een naam van een bedrijf waar ik wel terecht kan, Van Oorsprong in Klarenbeek. "En waar is dat?", vraag ik en ze kijkt me aan alsof ze water ziet branden. Tja, zoals ik al eerder zei, je moet alles opnieuw uitvinden en inmiddels kan ik me al aardig redden binnen de stadsgrenzen, maar als mensen mij namen gaan noemen van plaatsjes in de omgeving moet ik toch echt even een kaart erbij pakken. En toevallig had ik net de Tomtom niet bij me.

Klarenbeek blijkt het dorpje te zijn waar we laatst op Hemelvaart verkeerd zijn gefietst, dus ik ken het wel, maar de gastoko kan ik niet vinden. Ik rij de hele weg af, heen en terug, tevergeefs en keer terug naar huis. Thuis pak ik de laptop erbij en zie dat ik er gewoon langs gereden ben, dom dom dom. Maar ik heb het totaal niet herkend als gasvulstation. Ik dacht dat het een landbouw- of transportbedrijf o.i.d. was met zijn eigen benzinetank op het terrein, niet dus. Na de lunch stop ik alledrie de tanks in de achterbak en rij opnieuw de 16 kilometer naar Klarenbeek. De man, die mij helpt, vertelt dat hij eigenlijk mijn tanks niet mag vullen, omdat, zijn woorden!, er niet een Nederlandse ambtenaar naar gekeken heeft, maar ach, dat deert hem niet. In Amerika heeft er vast wel iemand op de veiligheid van die dingen gelet. 10 Minuten later, €55 armer, maar met 3 gevulde tanks in de achterbak kan ik weer terug naar huis, missie volbracht, gauw naar de winkel vlees halen om te grillen!!!






















Ander heugelijk nieuws is dat we gisteren de gordijnen voor onze slaapkamer en die van Sophie konden ophalen. Minder leuk was dat ik bij binnenkomst zag dat deze week alle gordijnen met 20% korting worden verkocht, maar ja, je kan niet alles hebben. Gelijk rails erbij gekocht en binnen een half uur hing alles, TOPPIE! Sophie is er heel blij mee, ze heeft ze dan ook zelf uitgezocht en het allermooiste is, dat ze nu geen lamp aan wil bij het slapen gaan. ze wil het donker hebben. Kinderen, ik begrijp er soms helemaal niets van...


















Verder zijn we de afgelopen dagen druk bezig met de trap. Onze hal is zo mooi hoog en zo'n blikvanger in het huis, die verdient echt even alle aandacht. De muren zijn inmiddels gestukadoord, nu zijn wij weer aan zet. Op de tredes lag linoleum, dat is eraf, maar helaas bleef er een bruine vezelachtige laag achter, gecombineerd met superlijm én nog 2 lagen verf. Genoeg werk dus.























Zo was het vorig jaar























Linoleum en zwarte antislip/stootranden eraf

Schuren, schuren, schuren.

Ja, we waren lekker bezig zo op de trap, totdat ik een klein vloekje hoor. En dat is natuurlijk een slecht teken, we zijn aan het schuren, dat hoort herrie te maken en daarom hebben we ook gehoorbeschermers op. Ik moet niets kunnen horen, want Sander is bezig met de bandschuurmachine en dat ding maakt heel veel herrie. Wat blijkt, de machine is zo warm geworden dat het motorbeschermkapje heeft losgelaten. Daardoor kwam de aandrijfriem bloot te liggen en daar kwam Sanders vinger tegenaan en toen brak het riempje. Met zijn vinger was niets aan de hand, maar no erger is, dat we gelijk niet meer verder kunnen. Zo'n aandrijfriem en beschermkap moeten besteld worden en dat duurt weer een paar dagen. Scheisse. Maar gelukkig zijn er nog heel veel andere leuke dingen te doen in huis...

Bovenste tredes zijn al klaar, nu de rest nog :-)

Papegaaien

Iedere ochtend vanaf een uur of 8 klinken er enorme schelle geluiden door onze wijk. Eerst denk je aan remmende vrachtwagens, maar die zie je in de verste verte niet. Dan denk je dat het kinderen zijn op weg naar school, maar de schreeuwen zijn te beestachtig. En dan ineens schiet er iets knalroods door de lucht. Gevolgd door nog een rode en een blauwe. Is het een vliegtuig, is het super Groover?

Nee, het zijn de papegaaien van Apenheul!!! Elke dag voordat hun werkdag begint, vliegen ze een rondje om hun stijve vleugels los te krijgen en landen in de hoge bomen die rondom ons huis staan. Vanochtend landde er één in de boom van de buren en de 2 anderen zaten iets verderop hoog in een boom te ruziën. Ze zaten echt te meppen naar elkaar met hun vleugels. Maar even later was alles weer pais en vree, want toen vlogen ze met z'n drieën weer terug naar huis.

En zo ontdekken we elke dag weer iets nieuws in ons wijkje.

Naar de IJssel

Sinds we hier zijn komen wonen vorig jaar zijn we, als we een rondje gingen fietsen, elke keer de bossen ingereden, die hier gelijk om de hoek beginnen. Maar vandaag gaan we het anders doen, we gaan naar het oosten. Met behulp van het voor ons nieuwe ANWB fietsknooppuntennetwerk hebben we een mooie route uitgestippeld naar Kasteel de Nijenbeek aan de IJssel.

Maar voordat je voor een lange rit op pad kunt, moet er heel wat tevoorschijn gehaald worden. Sander haalt de fietstassen van zolder, Myrthe en Carlijn smeren broodjes, ik zoek allerlei lekkers bij elkaar, koffie voor onderweg (ons ben zuinig) met koekjes en fruit. Alles past in één tas en vervolgens wordt iedereen ingesmeerd. Nog een laatste plasronde en we kunnen gaan. O nee, toch niet, Sander is iets vergeten. Sophie staat tijdens het wachten lekker te kletsen met onze buurvrouw, die weet nu tenminste ook dat we gaan fietsen, maar vooral dat we gaan PICKNICKEN!!!

Iets na 11 uur rijden we weg, na 10 minuten heb ik al spijt dat ik mijn fleecevest aan heb. Het is opnieuw heerlijk fietsweer, rond de 20°C en redelijk zonnig. We moeten eerst 6 kilometer fietsen om bij het eerste knooppunt te komen, maar dan duiken we ook gelijk het bos in richting Beekbergen. Zo vlak onder de stad en zo rustig en landelijk. Bij Lieren zien we een mooi grasveldje met een tafel, tijd voor koffie en appelsap voor de dames. Alleen, we hebben het idee dat we al een heel eind gefietst hebben, maar in werkelijkheid zitten we weliswaar ten zuiden van Apeldoorn, maar nog niet eens er voorbij. Als we 2 km. naar het noorden rijden, zouden we de zeurpaal van McDonalds zien.

Meer mensen zijn op het idee gekomen om vandaag de fiets te pakken, maar ook zien we dat de bv. de GAMMA en de Intratuin geopend is. En druk dat het er is, ongelofelijk. Wij fietsen lekker door, we missen in Klarenbeek een bordje voor nr. 75, maar dat hebben we snel door en pikken de route even later weer op. We fietsen door een langgerekt bos 'De Pol' en beginnen honger te krijgen, maar alle bankjes zijn bezet. We kijken uit naar een sappig grasveldje, maar bij alle inritten staat 'Verboden toegang voor onbevoegden'. Maar dat geeft niet, want ineens staan we bij de IJssel!!!

Kasteel de Nijenbeek

Ons picknickplekje met uitzicht op de IJssel

De boterhammen smaken erg goed, als je al een tijdje honger hebt. En het uitzicht is ook erg prettig, er varen allerlei bootjes langs en staat het bankje langs een wandelroute, dus er is genoeg te zien. We kijken op de kaart hoe we terug naar huis kunnen rijden en kiezen een iets kortere route. We mogen nog een stukje langs de IJssel en daarna gaan we terug richting het westen.































We zijn vandaag al zeer veel snackbars, ijstenten en terrasjes tegen gekomen, dus we ontkomen er niet aan. Ook beginnen de dames de gefietste kilometers in hun benen te voelen. Sophie is moe en wil naar huis. Om het moraal te verhogen stoppen we in Posterenk bij ijssalon De Vuurtoren waar ze Italiaans schepijs hebben, mmm, lekker.























Helemaal opgefrist stappen we weer op de fiets voor het laatste stuk. We gaan weer onder de A1 door en zien de zweefvliegtuigen die bij Teuge vandaan komen. Na fietsknooppunten 19-73-72-70-55 rijden we weer de stad in en om 4 uur zijn we thuis. De dames willen graag een film kijken en dat mag. We hebben tijdelijk onze Amerikaanse joekel van een plasma tv in onze slaapkamer gezet, met een DVD speler erop aangesloten, dus dat dubbelt nu ook als hometheater. De 'gordijnen' gaan dicht voor het bioscoopgevoel, het hoofdeind van het bed omhoog voor een goeie zit en binnen 10 minuten na thuiskomst dromen ze weg bij Troy, Gabriella en Sharpay in HSM3.

Wij pakken ook wat te drinken en ik droom ook even weg, maar dan echt op de bank, ik ben ineens een uurtje kwijt. We zijn allemaal lekker gaar, logisch, want we hebben 51,5 km gefietst!!!

Ballonnen boven Het Loo

Het maakt niet vanaf welke kant je onze stad komt binnenrijden, elke toegangsweg heeft welkomstborden met daarbij aankondigingen waar en tegen wie AGOVV speelt en wat er zoal te doen is de komende week. En voor dit weekend stond er 'Ballons boven Het Loo'. Huh? Ballonnen of 'balloons' in het Engels dan.

Anyway, even googlen en dan blijkt dat het gaat om luchtballonnen, da's logisch. Dit lees ik: Mits het weer het toelaat, zullen op de terreinen vóór Paleis Het Loo de ballonnen, waaronder verschillende ‘special shapes’, vanaf 18.00 uur met hete lucht worden gevuld en daarna het luchtruim kiezen vanaf ongeveer 19.30 uur. Het programma wordt muzikaal omlijst door de Drumfanfare van de Koninklijke Luchtmacht Kapel. Na het opstijgen van de ballonnen treedt op zaterdag 16 mei bovendien de Douane Harmonie Nederland op met een gastoptreden van Ernst Daniël Smid.

Nou, dat is leuk en vlakbij, we kunnen op de fiets.

Mandje uitpakken en brander installeren

Met een ventilator de ballon volblazen met koude lucht

Warme lucht erbij en langzaam komen de gevaartes omhoog

Sophie's favoriet komt recht over ons heen

Een primeur, aanstaande maandag doopt JP zijn ballon, maar nu al bij ons te zien!

Replica van de Breitling Orbiter 3 met piloot Brian Jones, een behoorlijk bekend persoon in de ballonvaartwereld

Kuikentje uit Barneveld

Nadat het kuikentje veilig is opgestegen, gaan op diverse plekken de dranghekken opzij en mogen 'we' het grasveld op. Het Douane Harmonie Orkest met Ernst Daniel Smit staan te trappelen om op te treden. Wíj snellen naar de Bavaria biertent, waar ze gelukkig ook sap en cola hebben voor de dames.


















De muziek is prachtig, maar iedereen staat met z'n rug naar de muziektent, want daar worden de 'special shapes' vol geblazen. Het duurt behoorlijk lang, want ze zijn enorm. We horen het verhaal van de man achter de Van Goghballon, hoeveel werk het is geweest om bv. te achterhalen hoe het achterhoofd van Van Gogh eruit heeft gezien.























Op de achtergrond is net Paleis Het Loo te zien























De 'specials' gaan niet de lucht in, het waait helaas te hard


















De doedelzakspeler is de grootste, 88 meter hoog!!!























Impressive

FILMPJE:



Nog een FILMPJE, deze geeft een mooi beeld van de plek en de grootte van de ballonnen, alleen dacht ik dat ik het beeld wel zou kunnen kantelen/aanpassen thuis op mijn laptop, maar dat gaat dus niet. Dus moet je bij deze je hoofd opzij doen, of je scherm :-)

Een avondje kanaalzwemmen

We 'tjoepen' vanavond van Nederland 1 naar RTL4, want om 9 uur begint het eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival en om half 10 begint de finale van Mijn Tent is Top.













Nadat vorige week onze Toptent afviel, blijven Delft en Amersfoort kans houden op de hoofdprijs. En die prijs is niet misselijk, de vier stellen mogen hun tent voortzetten, alleen de winnaar mag dit schuldenvrij doen en dat gaat om flinke bedragen, €270000 tot €300000!!! In de live-uitzending wachten de 2 stellen op de komst van Herman den Blijker, waar hij uit de limo stapt, staat de winnaar. Spannend!!!

22:40: Hij komt eraan, met politie escorte, het lijkt Sinterklaas wel, nagelbijtend.

22:43: Het is Amersfoort!!! Wauw.


















Het Eurovisie Songfestival is een 'remember the eighties'-festival, veel rock ballads of folklore met een drumbeat eronder. Sommige zangers denken dat ze Freddi Mercury zijn of Jon Bon Jovi en de zangeressen lijken clonen van Celine Dion of operazangeressen. Het is af en toe tenenkrommend, maar door het droge commentaar van Cornald Maas is het uit te houden. De presentatoren zijn zo stereotypisch Russisch en het lijkt erop alsof ze bij de plaatselijke bingohal vandaan gehaald zijn.

Van de 18 optredens vanavond gaan er 10 door naar de finale op zaterdag, Nederland en zijn Toppers treden donderdag op tijdens de tweede halve finale. Hopelijk gaan ze het redden en mogen ook zij optreden in de finale, dat maakt het kijken naar de finale wel wat aangenamer. Maar of ze enige 'shine' van kans hebben tussen al die Balkanlanden.....

En dat is B!

Carlijn haar hele klas is aan het duimen voor haar vanavond, want ja, je kan misschien ook wel zakken voor afzwemmen... Omdat het zo'n feestdag is, mag Carlijn zeggen wat we eten en dat worden pannekoeken. En die worden door Myrthe gebakken...

Maar ook Sander laat zien dat hij ze kan laten vliegen...

En ze worden buiten opgesmuld, want ook vandaag is het weer heerlijk weer

Na het avondeten fietsen we naar het zwembad, Sophie zingend op de aanhangfiets. Zoals altijd begint de les op 7 uur, maar de juf begint wat later omdat ze wat slingers wil ophangen voor de afzwemmers. Het zijn er 4 vanavond, 2 mannen, 1 vrouw en 1 meisje, onze Carlijn. Zoals verwacht gaat het afzwemmen zeer gesmeerd, ze zwemt heel rustig en keurig, zoals de juf het graag ziet.

Carlijn zwemt vlakbij de rand en in de achtergrond zie je de 2 mannen die ook afzwommen.

Na een half uur zijn ze klaar en krijgen ze allemaal, quelle surprise, hun zwemdiploma B. Applaus!!!

Sportief dagje

• ontbijten


• veel prachtige, zelfgemaakte cadeautjes uitgepakt


• fietsen naar Pellikaan Health and Fitness


• uurtje zweten tijdens spinningklas en daarna aan gewichten trekken


• heel lang gezwommen


• terug naar huis fietsen, Sophie ging heel stoer op haar eigen fiets!


• lunch, ook Myrthe en Carlijn eten een uitsmijter


• wandelen bij Kootwijkerzand, warm!


• thuis biertje op het terras en in slaap gedut


• avondeten


• Studio Sport, Ajax wint eindelijk weer eens


• 9 uur, Sophie is nog steeds wakker, want ze gelooft ons niet dat het al bedtijd is (te licht buiten...)

Een hazelworm lag midden op ons pad of wij liepen op zijn pad, dat kan natuurlijk ook.

"Kijk mama, hard zand"

Mooi weertje weer vandaag

Ook als je 8 en 11 bent, is spelen met zand nog steeds leuk!

Tot slot nog even een foto van Myrthe's Fatboy. Lang heeft ze erop moeten wachten, ze heeft 'm zelf gekocht met geld gekregen voor haar 11-de verjaardag. En hij staat mega cool in haar kamer. Carlijn én Sophie hebben er zelfs een nachtje op geslapen en dat lag heel lekker zeiden ze.

Moederdag!

RECORD?

Ondanks dat het vandaag 4 mei is, gaat zwemles gewoon door. De les begint om 7 uur en eindigt om kwart voor 8, daarna begint vrij zwemmen. Toen Carlijn en ik in een té krap kleedhokje haar aan het afdrogen en aankleden waren, werd omgeroepen dat er 1 minuut stilte gehouden ging worden. Iedereen werd verzocht om naar de kant te komen en ook in de kleedruimte kon je een speld horen vallen.

Normaal gesproken zijn we om 8 uur allang weer weg, maar vanavond was anders. Na de les blijven ze nog even napraten, de juf en de leerlingen, een groepje van 4 volwassenen en één 8 jarige... Ik grap nog tegen één van de dames achter de balie, dat ze te horen krijgen dat ze mogen afzwemmen, maar dat zal voor Carlijn wel niet gelden, dat zou idioot snel zijn... Maar dan komt de juf naar de balie toegelopen en zegt dat ze volgende week er weer 4 afzwemmers bij hebben. Wat? Huh? Dat kan toch niet? Twee weken geleden haalde Carlijn haar diploma A en nu al op voor B, dat moet een record zijn.

Carlijn glimt van oor tot oor en kan het bijna niet geloven. De juf vraagt of ze ook door gaat voor C, met extra lessen dus, maar dat weet ze nog niet. Tijdens schoolzwemmen zijn een aantal vriendinnetjes ook bezig met C, dus dat is wel heel leuk dat ze nu met hen kan meedoen. We zien wel. Voor nu vinden we A en B in 3 weken al geweldig!!!