Onze huisdieren

Poughkeepsie bestaat uit de City of Poughkeepsie en de Town of Poughkeepsie, samen woonden er in 2000 zo'n 75000 mensen. In Amerika kennen ze geen bevolkingsregister als in NL, hier werken ze met volkstellingen, die elke 10 jaar uitgevoerd worden, vandaar dat het cijfer zo oud is. In de City wonen ongeveer 2242 mensen per km², in de Town 1487, maar in onze wijk Spackenkill wonen slechts 631 mensen per km². Ondanks dat we in een redelijk verstedelijkt gebied wonen, hebben we toch vooral het gevoel dat ons huis midden in het bos staat en dat merken we ook aan de dieren, die in onze tuin rond scharrelen. Natuurlijk zie ik het huis van de buren als ik uit het raam kijk, maar dat komt doordat er geen blad meer aan de bomen zit. Vanaf de lente is het hier alleen maar groen!

Per dag gaat er minstens één brood door in ons huishouden, we blijven tenslotte Nederlanders en maken onze eigen lunches, zowel de kinderen als Sander nemen brood mee en Sophie en ik eten thuis. Alhoewel Carlijn tegenwoordig een voorkeur heeft voor bagels, probeer ik toch gewone sneetjes brood bij haar erin te krijgen. De kapjes worden natuurlijk (?) niet opgegeten en gaan op de schaal voor de eekhoorns. Dit is Sophie's werk, ook liggen er soms pelpinda's in de schaal, hier zijn Blue_jays gek op. De eekhoorn op de rechter foto is de opper eekhoorn. Hij is er altijd als eerste bij, neemt de tijd om te eten en laat pas na een poos de andere eekhoorns dichterbij komen. Op het laatst hadden we 4 eekhoorns rond de schaal.























De volgels hebben ons vogelhuis gelukkig ook weer ontdekt, nu we de luxe vogelzaad weer aanbieden. Het zijn verwende vogels hier... Naast veel Blue Jays, hebben we Kardinalen, meesjes, mussen, Robins en Hairy Woodpeckers rondvliegen. In de eerste week van Sophie's schoolcarriere kwam ze gelijk thuis met een vogelbagel. De kinderen mochten de bagel 'beplakken' met vogelzaad, draadje erdoor en voila, een vogelbagel! Inmiddels is alle zaad eraf gegeten, maar langzaam aan gaat ook de bagel op.

Andere regelmatige bezoekers zijn herten, alhoewel ze in dit jaargetijde niet echt actief zijn. Deze foto is in de zomer gemaakt.

Ook in de zomer, komt dit heerlijke diertje ons verblijden met zijn aanwezigheid. 's Nachts is hij op rooftocht en overdag kruipt hij tussen het glas en het gaas, wat hier in elk kozijn zit. Gelukkig...

Deze wasbeer was 's avonds op zoek naar eten en ondanks dat hij er lekker gezond uitziet, past hij gewoon tussen de spijlen van het deck.

En als laatste landde deze prachtige vogel in een boom naast ons deck om vervolgens over ons huis heen te scheren en in de voortuin een muis te scoren. Ik geloof dat we de volgende dag eenzelfde exemplaar zagen in de Bear Mountain State Park Zoo en het is een Rough-legged_Hawk.

Rustig weekend

Het weekend begon goed voor Carlijn. Op vrijdagavond mochten alle kinderen van Kindergarten, First en Second Grade naar school komen voor Movie Night. Dress code: pyjama! Ook moest natuurlijk Koe mee, een badjas aan voor de wandeling van de parkeerplaats naar het schoolgebouw en een (makkelijk te wassen) fleece-deken. Sophie wilde ook heel graag mee en dacht door een badjas aan te trekken, dat niemand zou merken dat ze eigenlijk te klein is. Nu kent ze heel veel kinderen op school, dus waarschijnlijk was het niet eens een probleem geweest... Maar ze mocht wel mee met het wegbrengen. De zaal was al aardig vol met heel veel roze en prinsessenspul én veel actiehelden als Spiderman, Superman en Mr. Incredible. Carlijn zag al gauw haar vriendin Maddie, maar wil nog even wachten tot Grace komt. Dat duurt al gauw te lang en dus wordt Maddie opgezocht. Carlijn wordt met open armen verwelkomd en voorgesteld aan Maddie's klasgenootjes en ze ziet dat vlak voor haar een paar jongens uit haar klas zitten. Gezellig! Om 10 voor 9, is mij gezegd, mag ik haar weer ophalen en zodra ik het schoolgebouw binnenloop, valt de walm van butter-popcorn als een deken over me heen. In de zaal staan 10-tallen uitzinnige kinderen te springen en rijkhalzend uit te kijken naar hun ouders. Allereerst moet ik me melden in de hal, waar achter een tafel 3 dames zitten met de formulieren, die wij een paar weken geleden ingevuld hebben. Met jouw formulier in de hand mag je de zaal in en als je je kind gevonden hebt, moet je bij het verlaten van de zaal het formulier weer afgeven aan één van de 2 (bewaak)vaders. Dit wordt serieus aangepakt. Bij de uitgang staan ook weer ouders te posten. Ik ben er om kwart voor 9, maar volgens Carlijn ben ik te laat... Als we thuis komen, is het erg stil. Carlijn vindt het wel spannend, dat Myrthe en Sophie en zelfs papa al in bed liggen!!! Sander voelt zich nog steeds niet jofel en hoopt dat een goede nachtrust hem wat doet opknappen. Carlijn heeft haar pyjama al aan en kan er ook zo induiken.

Zaterdagochtend kom ik pas om half 9 mijn bed uitrollen, iedereen is al wakker en zit aan tafel te ontbijten. Zelf eet ik ook een stevig ontbijt, want het is Super Saturday bij All Sport! Vier keer per jaar worden voor elke klas (Step, Groove, Power, Cycle, Yoga) nieuwe routines geïntroduceerd met nieuwe muziek en bijbehorende 'moves'. Super Saturday werd zeer profi aangepakt, je moest je inschrijven voor de klas en je telefoonnummer achterlaten en jawel, op vrijdag werd ik gebeld om me eraan te herinneren. Om kwart voor 12 begint mijn stepklas en het is een drukte van jawelste. De instructeurs worden zelfs aangekondigd en komen onder luid gejuich de zaal inrennen. Ik vond trouwens de hilarische foto, rechtsboven, uit de jaren '80 op internet. Deze pakjes zijn inmiddels verboden..., dwz ongepast verklaard in onze gym. Na 1 uur ben ik pas thuis, iedereen heeft al geluncht. De rest van de middag is zeer relaxed, er wordt gespeeld, Sander maakt 17 bananenmuffins en zodra ze de oven uitkomen, proberen 6 handjes ze te grijpen. Zaterdagavond is onze movie night, we kijken 'V for Vendetta' (httt0434409/), een zeer mooi gestilleerde film met Natalie Portman, dat speelt in een totalitair London, waar een vrijheidsstrijder, 'V' genaamd, strijdt tegen de Big Brother-achtige overheid en zijn Chancellor.

Zondagochtend begint hetzelfde als vorige week. Sander is ziek, hoest zijn longen uit zijn lijf, heeft knallende hoofdpijn en is warm/koud/warm/koud. Maar vandaag gaat hij naar de dokter. In Wappingers Falls zit een 'Urgent Care and Walk-Inn Medical Center', dat elke dag van 8:00 tot 22:00 open is. Terwijl ik met de dames ga sporten en zwemmen, gaat hij hierheen. Volgens de dokter ziet Sander eruit als een gezonde vent en gelukkig vindt hij niets ernstigs, alleen een infectie in de longen, hier krijgt hij wat pillen voor en het advies om vooral veel te drinken. Dat is geen probleem! Wel ziet de nurse dat Sanders 40-ste verjaardag eraan zit te komen en stelt subtiel voor om eens een 'physical' te doen. Grapjas!

That's entertainment?!

Door de Writers_Guild_of_America_Staking hier in Amerika komen er steeds meer reality-programma's op tv, hier heb je tenslotte geen schrijvers voor nodig, het is 'all real'. Op zondagavond wordt normaal gesproken één van mijn favoriete series Desperate Housewives uitgezonden, maar nu zijn het allemaal herhalingen. Deze werden zo slecht bekeken, dat ABC het reality programma ervoor, Extreme Home-Makeovers, uitsmeert over 2 uur. Voor de staking begon, was het programma in één uur afgelopen, nu doen ze alleen al een half uur over de introductie van de familie en al hun ellende, een half uur over het bouwen en bijna een uur over de onthulling en al het daarbijbehorende gegil en gehuil. Geef mijn portie maar aan Fikkie.

Door de week is het net zo erg. Deze week is een nieuw programma gestart, 'The Moment of Truth' genaamd, waarin mensen de meest weerzinwekkende vragen gesteld krijgen, die zij moeten beantwoorden voor publiek en partners en/of familie. Deze vragen hebben ze voor de opname gehoord en beantwoord, terwijl ze aan een leugendetector gekoppeld waren. Hoe meer vragen je tijdens de opname 'correct' beantwoord, hoe meer geld je krijgt... Ik heb alleen voorstukjes gezien, maar vragen als "Denk je dat je over 5 jaar nog getrouwd bent met je man?" of "Vind je dikke mensen walgelijk?" (gesteld door een dame met behoorlijk overgewicht...) komen langs. Verder is Donald Trump in The Apprentice aan zijn tigste zoektocht naar een opvolger begonnen, echter, dit seizoen zijn de kandidaten zgn. 'celebrities' en spelen ze voor een goed doel. Waar ze bekend van zijn, ik heb geen idee, wel herkende ik één van de dames van een Botox-reclame... De supernannies en vrouwenruilprogramma's (wanneer zijn de mannen eens aan de beurt?) komen me ook de neus uit. Gelukkig is American Idol weer begonnen (2x per week), maar dat neem ik op en kijk ik de volgende middag samen met de dames...

Het aanbod houdt niet over, ondanks de honderden kanalen, dus kijken we veel films, die we thuisgestuurd krijgen via blockbuster.com. Op deze website hebben we een lijst van films samengesteld, die we willen zien, we betalen maandelijks een bedrag en hebben daarvoor continu 2 films in huis. Ze sturen elke keer nr. 1 van de lijst op en jij zorgt dat er af en toe nieuwe titels bijkomen. Laatst hadden we bv. The Holiday, waar ik over geschreven heb, en 'Black Hawk Down', (title/tt0265086/) een verschrikkelijk realistische film over de gebeurtenissen op 3 oktober 1993, toen een kleine groep Amerikaanse soldaten in de Somalische hoofdstad Mogadishu werd gedropt, voor een ogenschijnlijk simpele actie, nl. het oppakken van 2 belangrijke hulpen van warlord General Aidid. De actie mislukt, er gaat van alles mis, er storten 2 helicopters neer en ik heb zeer regelmatig met mijn handen voor mijn ogen gezeten. We hebben de film in 2 keer gekeken, zo heftig was het. Andere hele goede films van de laatste tijd: The Bourne Ultimatum, beste actiefilm ooit gezien!!!, Blood Diamond, Leonardo DiCaprio had hiervoor een Oscar moeten krijgen, Babel, Crash, Thank You For Smoking, Good Will Hunting en The Departed. Volgens mij bestaat dit online DVD's huren ook in Nederland en heet het keeno.nl

Andere redder in nood: uitzending gemist!!! Wat een geweldige website voor ons Hollanders in den Vreemde. De kinderen kunnen het Sinterklaasjournaal kijken en Kinderen voor Kinderen. En ik kijk graag naar Wie_is_de_mol, Boer zoekt Vrouw (hollandser kan niet!), De wereld draait door en natuurlijk Paul de Leeuw. De Mol kijken we samen, het is een spannend programma, waar je met je kinderen naar kunt kijken, zonder dat je bang hoeft te zijn dat er al te vreemde dingen gebeuren. Gisteravond, de 24ste, is in NL de vierde aflevering uitgezonden en vandaag staat hij al op de website. Onder het genot van warme chocolademelk of thee kijken we na school.

Vanavond heeft Carlijn Movie Night op school, voor 7 uur worden de kinderen in pyjama verwacht en om 10 voor 9 mag ik haar weer ophalen. Ik heb op het toestemmingsformulier, dat ze naar de film komt, zelfs moeten opgeven, wie haar komt ophalen en niemand anders krijgt haar mee. Het wordt aangeraden om een deken of slaapzak mee te nemen, want de kinderen zitten/liggen op de vloer en er valt nogal eens iets om. Ze krijgen halverwege de film wat te drinken en popcorn, kortom één groot feest. Deze avond is voor de laagste 3 grades (K-1-2), Myrthe is later in het jaar aan de beurt (3-4-5). De film die gedraaid wordt, is tevens het thema van Field Day dit jaar, Sneeuwwitje en de 7 Dwergen. Carlijn heeft haar pyjama al klaar liggen, plus haar badjas en sloffen!

Hillary heeft mijn blog gelezen...

Jawel, ook Hillary Clinton heeft een kantoor geopend in Poughkeepsie. Vier dagen geleden, toen ik over het pas geopende kantoor van Barack Obama vertelde, heb ik nog gezegd, "als Hillary hier komt, dan ga ik een bumper sticker halen". Nu moet ik mijn woord houden, denk ik. Ik heb op maps.google gekeken, waar het is en volgens mij is het een industrie gebied. Niet echt een reuze stimulerende of drukbezochte plek.

Gisteravond was er weer een debat op CNN, deze keer tussen de 3 Democratische kandidaten. Het debat was georganiseerd door CNN en the Congressional Black Caucus Institute en werd gehouden in South_Carolina, waar komende zaterdag voorverkiezingen van de Democratische partij zijn. Ik heb een poosje gekeken, maar op een gegeven moment gestopt, want ik irriteerde me mateloos aan de mannenstemmen. Het leek wel of ze bij m.n. Obama en één van de presentatoren de Bass-knop voluit hadden gedraaid, het donderde de tv uit. Denken ze dat ze dan extra mannelijk klinken of zo? Ook was de zaal op de hand van Obama en werden erg leuke opmerkingen van Edwards en Clinton niet echt gewaardeerd/gehoord.

Na afloop van het debat waren alle commentatoren vrij lovend over alledrie, maar vooral dat Edwards zo gevat was, maar als je dan vandaag de 'recensies' leest, krijgt hij het laagste cijfer. Vreemd. Wat wel heel grappig was, dat Obama de vraag kreeg of hij dacht dat President Bill Clinton de eerste zwarte president van Amerika was. Na de verplichte babbel over de geweldige dingen die hij gedaan heeft, kwam zijn antwoord erop neer dat hij eerst o.a. de 'dancing abilities' van Bill wilde zien, voordat hij kon zeggen of hij een 'brother' is. Hillary was heel snel en zei, dat dat geregeld kon worden.

KLAAR!!!

Gisteravond ontdekte ik, heel fijn, dat 'we' één project note card voor Myrthe's Native American Art Project te weinig hebben gemaakt... Wij vonden 4 een mooi aantal, maar in de kleine lettertjes van Juf staat dat het er minimaal 5 moeten zijn. Joepie, en wie gaat dat aan Myrthe vertellen? We zoeken in haar boeken naar een onderwerp voor de vijfde kaart en besluiten dat we nog veel kunnen vertellen over het dagelijkse leven van zowel de kinderen als de volwassenen.

Maar eerst doen we het leuke werk, de 'finishing touches' aan ons huis. Myrthe knipt nog wat houtjes op maat, ik plop er wat hete lijm op en Myrthe maakt ze weer vast aan het huis. Ook zijn de indianen aan de beurt, we spuiten het plastic onder hun voeten nog even in met lijm en strooien wat extra zand erop en lijmen ze vast. Twee indianen, sorry Native Americans, staan hout te hakken en de chief staat juichend met zijn boog omhoog voor het huis. Ook snij ik met veel moeite 2 rookgaten in het dak en klaar is Kees!!!










Na de lunch storten we ons op de laatste card, Daily Life genaamd. We hebben zoveel informatie dat we moeten schrappen in onze tekst om het op één kant te krijgen. We vinden een mooie foto van een dorp en dan telt Myrthe met kramp in haar vingers de laatste woorden, die ze nog moet schrijven. Joehoe!!! De titels van de 5 kaarten zijn geworden: Family, Food, Longhouses, Daily Life en Clothing.










































We zijn klaar! Eindelijk, is dit een feestje waard? Op maandagavond? Sander is vanochtend gewoon naar zijn werk vertrokken en heeft het de hele dag vol gehouden. Door al het project-gedoe moesten Carlijn en Sophie zichzelf vermaken, en dat is hartstikke goed gegaan, dus zij verdienen ook wat... We zullen zien.

En dan nu... Tromgeroffel: het resultaat van al onze noeste arbeid.

K-k-koud weekend!

Mijn weekend begon 'geweldig' met een bezoek aan de tandarts, op zaterdag!!! Eind december had ik een hoekje van een kies afgebeten en na enig uitstel tot het nieuwe jaar, toch maar gebeld. Vorig jaar heb ik zoveel gedoe gehad, dat ik met mijn 'dental' ruim aan de maximum vergoeding van $2000 zat. Maar het is nu 2008, dus we beginnen weer opnieuw... De tandarts had goed en slecht nieuws. Het slechte nieuws is dat ik een kroon op mijn kies moet, het goede nieuws is dat het waarschijnlijk iets goedkoper is dan een wortelkanaalbehandeling(WKB). Huh? Een WKB wordt voor 80% vergoed, zo'n behandeling komt alleen bij de WKBtandarts al op $1000, plus de kosten van de 'gewone' tandarts, een kroon wordt in het algemeen 50/50 gedaan en gaat ons $300 kosten, totaal dus $600. Maandagochtend moet ik bellen voor een afspraak en gelukkig kan alles bij mijn tandarts gedaan worden en hoef ik niet naar een zgn. specialist, die met een vork schrijft.

's Middags hadden we het eerste kinderfeestje van het jaar. Myrthe was uitgenodigd door Christina voor een roller skate party bij Rollermagic in Hyde Park, NY. Nadat ik Myrthe heb afgeleverd, rijden we naar de Vanderbilt Mansion voor een lekkere frisse wandeling.

Sander voelt zich nl. wat grieperig en hopelijk gaat het na zo'n opfrisser wat beter. De temperatuur is rond het vriespunt, maar het is windstil en zonnig, dus heerlijk. We lopen langs het huis en de 'Italian Gardens', die we trouwens nog nooit in de lente in volle bloei hebben gezien. Daarna moeten we een vrij steil paadje omlaag en komen we uit bij de Crum Elbow Creek waterval. Sophie is door de aanblik van de waterval haar huilbui vergeten en loopt ineens weer vrolijk naast Carlijn. Ze had even daarvoor een kleine peuter driftbui gehad over de muts van Sander, die ze opwilde en dat kon niet en daarna omdat ik haar capuchon opdeed. Of zoiets. Peuters van 3 zijn soms erg grillig... Het pad mogen we, volgens een A4tje van de NPS, betreden op eigen risico vanwege de aanwezigheid van ijs en sneeuw. Carlijn houdt van gevaar en zoekt elk plakkaat ijs op en Sophie volgt haar en valt 2 keer op haar billen, da's koud en pijnlijk. Toch stapt ze stevig door en pas op het laatst gaat ze op de schouders. Aan het eind van het pad kan je rechtsaf terug naar het huis en linksaf naar Bard Rock, steentjes gooien in de Hudson River!!!

Na 10 minuten klauteren op de rotsen moeten we weer terug, want het feestje is om 4 uur afgelopen en moeten we Myrthe weer ophalen. Natuurlijk gaat iedereen mee naar binnen en Carlijn besluit dat zij hier haar feestje wil houden. Ik heb hier wat bedenkingen bij. Myrthe heeft een geweldige middag gehad en ons cadeautje viel in de smaak. Christina wilde een Webkinz Duck. Webkinz zijn knuffels met een extraatje, je krijgt er een geheime code bij, waarmee je allerlei dingen kan doen op een webkinz-website. Thuis stoken we de open haard op, drinken wat en dan moet er alweer wat eten op tafel komen... Sander gaat vroeg naar bed, hopend dat hij zich op zondagochtend beter voelt en ik kijk de chick_flick 'The Holiday'. Hij is leuk, Jude Law, bedoel ik..., de film trouwens ook.

Zondagochtend wordt duidelijk dat ik alleen met Myrthe en Sophie naar All Sport ga. Carlijn blijft thuis bij een zieke Sander en zij gaan later naar haar zwemles. Na het sporten ga ik met Myrthe en Sophie zwemmen en daarna halen we o.a. bier en snacks, want het is GAME DAY, de Patriots én de Giants spelen vandaag. Na de lunch zet ik een tegenstribbelende Myrthe aan het werk, ze moet haar project note cards schrijven, een onderdeel van het project. Op de cards moet informatie staan, wat je kan zien in jouw display, zoals je ook info-bordjes in een museum hebt. In mijn lange lange schooltijd in NL heb ik dit nog nooit hoeven maken. De vereisten zijn idioot en zeer veeleisend. Gelukkig hebben we maandag vrij vanwege Martin Luther King Day en kunnen we alles afronden en op dinsdag eindelijk inleveren.

De Patriots spelen om 3 uur thuis tegen de San Diego Chargers en winnen met 21-12 en staan dus op 5 februari in de Superbowl. Om 6 uur zijn de Giants aan de beurt. Zij spelen tegen de Green Bay Packers in een ijskoud Green bay, Wisconsin. Bij aanvang is het -17°C en halverwege de wedstrijd staat in beeld dat het -20°C is, met een gevoelstemperatuur van -31.1°C en dan spelen ze nog met korte mouwen ook. Na de reguliere speeltijd staat het 20-20 en wordt er verlengd. Echter 4 seconden voor tijd hadden de Giants het al af kunnen maken, maar de kicker Tynes mist een field goal en de daarbijbehorende 3 punten. In de verlenging geldt, dat degene die als eerste scoort de wedstrijd wint en de Packers zijn dus erg blij als zij de 'toss' winnen en mogen beginnen in balbezit. Echter, INTERCEPTION!!!!! De Giants pakken de bal af, zorgen dat ze wat dichter bij de 'endzone' komen en dan mag de kicker weer aan de slag. Hij gaat proberen om 43 meter te overbruggen en de bal tussen de palen te trappen. En dat lukt , de Giants staan ook in de Super Bowl. Dit jaar wordt hij gespeeld in Arizona, daar is het een stuk warmer.

Bij ons is het inmiddels ook erg koud, het is nu (22:30 uur) -10°C en vannacht wordt het nog 3 graden kouder. Gelukkig is de olietank net gevuld.

Ook 'wij' doen mee...

Gisteravond is in Poughkeepsie een kantoor geopend van Barack_Obama, wat zal dienen als uitvalsbasis voor zijn verkiezingscampagne in de Hudson Valley. Op dinsdag 5 februari is nl. Super_Tuesday en ook in de staat New York worden voorverkiezingen gehouden. Wat mij verbaast, is dat het nog helemaal niet leeft hier. Als er plaatselijke verkiezingen zijn dan staat elke kruising vol met reclameborden en pas vandaag heb ik voor het eerst iemand met een 'Obama2008'-sticker zien rijden. Wat je wel ziet is heel veel Subaru's met KerryEdwards erop! Maar als Hillary ook een kantoor opent hier, dan ga ik erheen en haal een sticker voor mijn auto, naast de NL-sticker. Ik mag dan wel niet stemmen in dit land (maar wel belasting betalen...), ik kan wel mijn voorkeur verkondigen!!!

Iets als de stemwijzer kennen ze niet en als ik vertel dat je op een Ned. website zelfs kan kijken welke kandidaat het best bij jou past, vallen ze bijna achterover van verwondering. (Link: http://www.eenvandaag.nl/stemwijzerusa/nl/app.html). Ik vraag me af, waarom dat nog niet gedaan is. Ik denk dat dat voor veel mensen duidelijkheid zal geven, vooral voor de Democraten, want daar zijn alledrie de kandidaten best goed. Bij de Republikeinen zitten een paar zeer conservatieve mafkezen, zoals die enge Huckabee.

Maar goed, de datum waar het echt om draait, is 4 november 2008 en dat duurt nog even. Dus tot die tijd zullen we het moeten doen met GWB... Slechts 33% van dit land is tevreden over hem en de rest maakt grapjes over hem, zoals mijn favoriete late night talkshowhost David Letterman: http://www.youtube.com/watch?v=IBWFL5-K8aU&feature=related en http://www.youtube.com/watch?v=Pa3J-L29iT8.

Carlijn's project

De dames hebben het maar druk met school. Niet alleen Myrthe is de pineut, ook Carlijn moet een project doen. In het kader van Martin_Luther_King_Jr. Day komende maandag en Black_History_Month volgende maand hebben alle kinderen in Carlijn's klas een naam gekregen van een belangrijke figuur uit de African-American geschiedenis. Carlijn heeft een boek van juf gekregen over haar persoon, Ruby_Bridges en de bedoeling is dat ze 5 zinnen moet schrijven over Ruby op bijgeleverd papier. Ook mag ze haar papier versieren of een foto erop plakken.

De kinderen hebben ruim de tijd, al 2 weken hebben we het boek in huis, Carlijn heeft het gelezen en de door juf opgestelde vragen beantwoord. Maar natuurlijk wordt pas op het laatste moment alles definitief op papier gezet. Carlijn vraagt of ik foto's van Ruby kan zoeken en terwijl ik op internet zoek, vraagt ze aan mij of ik vroeger ook op een 'all white school' heb gezeten. Als ik vertel dat dat in NL nooit zo geweest is, is ze oprecht verbaasd. Blijkbaar denkt ze, dat alles wat ze hier op school leert voor heel de wereld geldt.

Het verhaal van Ruby is natuurlijk bijzonder triest, dat zo'n jong meisje zoiets moet meemaken. Als enig 'zwart' meisje naar een 'witte' school, waar ze uiteindelijk in haar ééntje les krijgt van een juf, omdat alle andere ouders hun kinderen thuis houden. Naar school moeten onder politiebegeleiding, terwijl allerlei volwassenen hele erge dingen naar je roepen. En het bizarre is, dat het nog maar zo kort geleden is, ongeveer 40 jaar.

We vinden een mooi plaatje, die we op het andere papier plakken en Carlijn pakt de crayons erbij om het geheel mooi te versieren. Als je Carlijn's tekst leest, zie je dat haar verhaal wat vaag is, maar voor haar is het overduidelijk: "You have to integrate, not separate!" Ik heb niets voor haar geschreven, ze wilde het helemaal zelf doen. Verder had juf in haar nieuwsbrief gezegd, dat iedereen zijn verhaal aan de klas moet voorlezen, dus dat de kinderen dit moeten oefenen.

Op woensdag de 16de moet het geheel ingeleverd worden en als we 's middags teruglopen naar huis vertelt Carlijn dat het voorlezen voor de hele klas heel goed ging en, bijna fluisterend, dat juf had gezegd, dat de hare 'the best one' was. Blijkbaar hadden maar weinig kinderen hun werk versierd en zo. Maar Carlijn's dag kon natuurlijk niet meer kapot.

Sophie zegt: fgfgfffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff

De terugkeer van de winter

Ondanks de zeer geavanceerde weersatelieten, die rond de aarde cirkelen en accutrack doppler radar van de weerman op tv, krijgen we ineens een sneeuwstorm in de voorspelling te horen. Schijnbaar uit het niets ontstaan, want zondagmiddag is het nog heerlijk weer en is eindelijk de laatste sneeuw uit de tuin weggesmolten. Voordat er weer een nieuwe laag valt, hark ik snel alle bladeren in de borders, zodat het gras (lees: mos) weer wat kan ademen. Het heeft geen zin om de bladeren aan de weg te dumpen, want dat wordt niet meer opgehaald/weggezogen.

's Avonds laat begint het inderdaad te sneeuwen en om half 6 's ochtends gaat de telefoon, de school gaat 2 uur later open. Natuurlijk zijn Myrthe en Carlijn net vandaag extra vroeg wakker, om 10 over 7 staan ze al in de eetkamer... De krant is ook niet gekomen en dat terwijl er maar 5 cm. ligt. Tot mijn grote verbazing komen later op de ochtend zelfs de sneeuwploegers van de Highway Department langs. Why? Je hoort ze al van verre aankomen, de schuivers schrapen over het asfalt. En happen onze halve tuin mee in hun bocht. Als klap op de vuurpijl komt Bottini ook nog eens onze olietank vullen, 702 liter voor $538.34 alsjeblieft, dankjewel...

Verder is het maandag, wasdag. Zelfs de kinderen zijn hier helemaal aan gewend. Carlijn vroeg me vanavond, waar haar prinsessendekbed was. "Is mijn bed dan niet verschoond vandaag?" Ok, ok, dat doe ik morgen wel. Na school wordt er heerlijk gespeeld in de sneeuw en 's avonds eten we shoarma, jammie, en mag ik de hele bups opvouwen en/of strijken.

Verder nog wat schattige foto's van het afgelopen weekend. Als eerste, Carlijn en Sophie's teaparty en daaronder de staartjes van Sophie, waar iedereen helemaal weg van is.

NFL weekend

Bij gebrek aan voetbal volgen we football... American_Football wel te verstaan. Na ruim 2 jaar Amerika snap ik eindelijk iets van de regels en heb zelfs een favoriet, de NY Giants. Sander's favoriet, sinds 2005 zegt hij, is een veilige, de New England Patriots uit Boston.De Patriots draaien nl. een superseizoen. Ze zijn in het reguliere seizoen ongeslagen, hun quarterback Tom_Brady is een held (en 'date' supermodel Gisele Bündchen) en heeft samen met zijn running back vrijwel alle mogelijke records verbeterd. De Giants doen het ook niet slecht, hun sterspeler is Eli_Manning, wiens oudere broer Peyton vorig jaar met de Indianapolis Colts de Superbowl heeft gewonnen.

Inmiddels zijn de Playoffs begonnen, waarin de beste teams van de verschillende divisies uitmaken wie op 3 februari om de Super Bowl mag spelen. Het is een knock out-systeem, als je verliest, lig je eruit. Gisteravond moesten de Patriots thuis spelen tegen de Jacksonville Jaguars uit Florida. Zo'n wedstrijd duurt qua zuivere speeltijd 4x 15 minuten, maar wordt over een hele avond uitgesmeerd van 8 tot 11 uur. Er is een pregame show, gesponserd door een automerk, een halftime show, gesponserd door Sprint (=telecom) en de Subway postgame show. Ondertussen wordt je tijdens de wedstrijd bij spelonderbrekingen ook nog eens gebombardeerd met reclame voor auto's, bier, telefoonaanbieders en vage pillen voor ED en blatter control problems... Maar goed, de Patriots winnen redelijk gemakkelijk met 31-20. Zoals de mannen bij het zwembad vanochtend zeiden: "It only took one turnover!" Ja mensen, ik begrijp zelfs wat ze daarmee bedoelen... Ik kan het alleen niet uitleggen.

Vanmiddag om half 5 waren de Giants aan de beurt, nadat eerder op de dag de huidige Super Bowl-houder, de Colts, tegen de San Diego Chargers eruit zijn gevlogen. De Giants moesten het in Dallas opnemen tegen de Cowboys met quarterback Tony_Romo. Ook hij heeft een bekende vriendin, Jessica Simpson. Opnieuw veel reclame voor trucks en, wat de dames helemaal geweldig vinden, diverse aankondigingen dat American Idol vanaf dinsdag weer gaat beginnen. Op onze kabelbox zit een DVR en dat is een uitkomst. Tig keer gebruiksvriendelijker dan een video, alles wat je doet, zie je op je tv, je programmeert via je afstandsbediening en de programma's worden opgeslagen op een harde schijf. Zo kan je bv. intoetsen, neem elke Idol-aflevering op een bep. dag op een bep. tijdstip op een bep. zender op en dat doe ik vanaf dinsdag ook, zodat we de volgende middag na school alle vier kunnen genieten van de heerlijke botte Engelse 'humor' van Simon Cowell. Ik dwaal af, ook de Giants hebben gewonnen (21-17) en zijn weer een stapje dichterbij de Super Bowl en ik een stapje dichter bij die mooie Giants pet, die ik laatst zag in de mall.