Kleine meisjes…

Ineens hebben ze als NL speelt een Bavaria Dutchy Dress aan

en gaan ze ook nog eens 3 dagen op kamp!

De hele school was uitgelopen om groep 8 uit te zwaaien, Carlijn en haar klas staan links op de hoek. Ze vertrokken om 9 uur en hadden een behoorlijke fietstocht voor de boeg, weliswaar met een tussenstop maar evengoed bijna 30 kilometer. Alle bagage wordt door een vader met een grote bus naar het kampterrein vervoerd, de kinderen hoefden alleen een tas met reservekleding en wat eten mee op de fiets te nemen. Er is van alles georganiseerd, ze gaan zwemmen, er is een vossenjacht, maar ze moeten ook corvee draaien.

Hoe dan ook, ze zullen 3 fantastische dagen hebben, ik ben nu al reuze benieuwd naar alle verhalen.

Flashback

Ik heb last van flashbacks. Flashbacks naar 3 jaar geleden, toen Sander in Amerika zat en ik met de 3 dames is Nederland. Toen duurde het wat langer, bijna 6 maanden, maar ook nu is Sander naar de ander kant van de oceaan en wanneer hij weer hier is? Nobody knows..., we hopen binnen 3 weken, maar het liefst natuurlijk eerder.

Gistermiddag werd Sander om 2 uur thuis opgehaald door een limo, d.w.z. een meneer in net pak kwam voorrijden in een grote zwarte Lincoln_Town_Car. Toen Myrthe en Carlijn hiervan hoorden, wilden ze gelijk erbij zijn, maar helaas, rond die tijd zitten ze nog op school. "Maar pap, dan kom je toch even langs school rijden, dan kan iedereen 'm zien!" Ja doei! Omdat we niet precies weten hoe lang dit tripje gaat duren én ik niet naar Newark kon rijden vanwege het feestje van Jake én een auto parkeren op Newark International erg prijzig is, was dit de beste oplossing. En papa was even de held. Het grappigste was, dat Sophie het steeds over de 'limbo' had en dacht dat Sander de limbo ging dansen met haar.

's Avonds is Sander naar Amsterdam gevlogen, heeft daar een huurauto opgehaald, een erg coole, zei hij, een BMW 1 serie. Heb ik nog nooit gezien, maar hij reed lekker. Daarna is hij via Nijmegen naar Leuven gereden. Toen ik 'm vanmiddag even sprak, zat hij met een collega in het cafe met een Leffe Trippel van de tap en lekkere kaasjes en nootjes voor z'n neus. Ook had hij al een broodje haring achter de kiezen en zogenaamd voor mij bij AH mijn favoriete dropjes gehaald. Ik ben niet jaloers, ik ben niet jaloers, ik ben n... Zoals gezegd, hoe lang Sander in Europa blijft, is onbekend. De komende dagen moet hij bij allerlei klanten langs en ook nog fijn allerlei gedoe rond zijn paspoort en visum regelen. En dat kan nog wel eens een langdure kwestie worden door alle feestdagen de komende tijd in Nederland.

En wat doe je dan als je je een beetje 'only the lonely' voelt? Juist, je gaat shoppen! Maandagmiddag hebben we bij Macy's een schitterend pak en jasje voor Sander gekocht met 3 overhemden en stropdassen. Vandaag ben ik aan de beurt voor 'werk'kleding en dat is met dit prachtige weer voor een TBM-er als ik bermuda's met T-shirts of polo's. Target is mijn winkel, redelijk goede kwaliteit voor een leuke prijs, na één seizoen is het toch verwassen door die geweldige wasmachine van ons. Bermuda's zijn de 'must-haves' dit seizoen en er is veel keuze. Uiteindelijk kies ik voor een mooie zwarte en een grijs-wit-beige gestreepte, ze passen prima en weer een maatje minder dan vorig seizoen. Joehoe! Ik vind nog een knalpaarse polo voor $8 en erg leuke flatjes voor een tientje. Tja, dat is het probleem, de prijzen zijn zo leuk dat je meer meeneemt dan gepland.

Na de shopping therapy is het tijd om de dames van school te halen. Het is prachtig weer, dus we blijven tot na vieren spelen en kletsen met de andere hangmoeders en -vader. Myrthe's grote vriend Guido is er ook, helaas gaat hij maandaag weer terug naar Frankrijk, maar ze hebben email-adressen uitgewisseld. Altijd handig om een adresje in Nice te hebben...

Thuisgekomen kijken we onder het genot van een grote beker koude cranberry sap de result show van American Idol en krijg nou wat, mijn favoriete vrouw Carly_Smithson ligt eruit. Ongelofelijk, de beste zangeres van allemaal. Oorspronkelijk komt ze uit Ierland, maar is getrouwd met een Amerikaan. Ze heeft een geweldige stem, wat je goed kan horen in het volgende filmpje wat ik vond op YouTube, waar ze 'Come together' zingt van The Beatles. Niemand van ons heeft dit gisteren voorspeld, dus Sander en ik staan allebei nog op 2 correcte voorspellingen, Myrthe en Carlijn blijven haken op 1. Maar als Jason er volgende week niet uitvliegt, eet ik mijn schoen op!

Ik wil Bolletje!

Vanochtend waren we bij Adams voor onze wekelijkse groente- en fruitboodschappen. Adams heeft zo'n enorm uitgebreid assortiment, dat het gewoon een feest is om in andermans karretjes te kijken. Zo ook vandaag. We waren nog geen 5 minuten binnen en ik spotte iets zo typisch Nederlands dat spontaan het water in mijn mond liep: Bolletje ontbijtkoek! Oooh lekker, dat hebben we al echt een tijd niet meer gehad en nu is het zo dichtbij. Ineens willen wij Bolletje en gaan dus op zoek, maar Adams is niet echt een supergrote supermarkt in de Amerikaanse zin, ze hebben ontzettend veel, maar niet bv. 100 dozen van iets. Je moet echt zoeken.

Natuurlijk zijn die kleine koeken niet te vinden en trek ik mijn stoute schoenen aan en ga op zoek naar het echtpaar, dat de 2 ontbijtkoeken in hun karretje hadden liggen. Misschien zijn het wel Nederlanders of Amerikaanse Nederlanders of zo. Bij de visafdeling vind ik de mevrouw en zij vertelt, met een zwaar Frans accent, dat haar man ze altijd meeneemt en dat we ze vlakbij de 'Deli' kunnen vinden. We lopen allebei drie rondjes door alle 'isles' en terwijl ik de hoop al bijna heb opgegeven en mijn bestelling plaats bij de Deli (verse vleeswarenafdeling) komt Sander met een 'big smile' EN een pak ontbijtkoek aangelopen. Ze lagen bij het brood, als ze nou gewoon dat zegt, dat is 3 gangen verwijderd van de Deli... Maar goed, door onze zoektocht weten we nu dat ze bv. ook Douwe Egberts koffie verkopen (imported, specialty coffee, ha, ha, ha ), Droste pastilles en Conimex-spullen.

Thuis zetten we gelijk een lekker bakkie Senseo-koffie in onze Gustino met een dikke plak ontbijtkoek erbij. Natuurlijk een laag boter erop, kortom smullen! Ook Sophie vindt het heel erg lekker, helaas voor ons, dit was trouwens de eerste keer dat zij het heeft geproefd. Als we 's middags thuiskomen van school ziet Carlijn gelijk de koek op het aanrecht, een gejuich klinkt op, zowel zij als Myrthe zijn ook ontbijtkoekfans. Kortom, de koek is al half op!

Myrthe is TIEN!

Tien jaar geleden alweer werd Myrthe geboren, nu heeft ze 2 handen vol, nog geen tiener gelukkig, want dat ben je pas vanaf je dertiende. Maar toch, wat gaat het gaat hard...



De festiviteiten begonnen gistermiddag al, toen ze mocht trakteren in haar klas. 's Ochtends heb ik samen met Sophie twee boterkoeken gebakken, ze waren zelfs nog 'n beetje warm, toen ik ze om 1 uur bij school afleverde. Helaas was haar juf, Mrs. Darcy, vandaag afwezig vanwege een workshop, maar haar 2 invallers vielen letterlijk met hun neus in de boter... Gelukkig kwam Mrs. Darcy aan het eind van de schooldag nog even bij haar klas kijken en kon Myrthe haar een stukje boterkoek geven. Ik had 32 puntjes gesneden uit de 2 koeken en aan het eind van de dag waren er maar 4 over...

Vanwege Pasen hebben Myrthe, Carlijn en Sophie vrij van school, een lang weekend zelfs van donderdag t/m maandag. En in April hebben we ook nog een week vrij, wat een luxe! Maar goed, ze vragen of ze vanwege de komende verjaardag bij elkaar mogen slapen en dat moet natuurlijk gebeuren in Myrthe's kamer. De twee matrassen worden naar Myrthe's kamer gesleept en, wonder boven wonder, het past.

Om half 8 is iedereen wakker, Sander is nog thuis, dus voordat hij weggaat naar zijn werk, pakt Myrthe onze cadeautjes uit. Allereerst wordt het kleinste pakje uitgepakt, een hele coole zonnebril. Daarna volgen een horloge en de zomerjurk, die Myrthe heel graag wilde hebben. Vervolgens pakt ze een beschermingsset voor knieen, ellebogen en polsen uit. Huh? Maar het doel hiervan wordt duidelijk als de laatste grote doos opengescheurd wordt: inline skates!



















Na het ontbijt moet alles uitgeprobeerd worden en al snel 'skate' Myrthe door het huis, heeft Sophie de zonnebril op en achtervolgt Carlijn mij met de zin: "Ik wil ook skates!" De computer staat al sinds vanochtend aan en om half 11 worden we geskypt, opa J en oma I!!! Myrthe had allang gezien dat er nog wat ongeopende pakjes voor haar klaarlagen en snel wordt hun pakje gepakt. Ingespannen wordt het uitgepakt en onder groot gejoel komen er 6 Suske&Wiske-stripboeken uit. Ineens zijn opa en oma niet meer het belangrijkst, foei!, maar willen ze lezen.















Inmiddels is de postbode ook langs geweest en heeft een pakje afgeleverd! Maar eerst moeten de tanden gepoetst worden, want wat heb ik gepland op deze verjaardag? Myrthe's halfjaarlijkse tandartsbezoek... Gelukkig hebben onze dames geen tandartsvrees, sterker nog, ze vinden het er erg leuk. Maar dat komt vooral omdat je naderhand een mooi tandenborstel mag uitzoeken.

Nadat Myrthe´s tanden zijn goedgekeurd, geen gaatjes en er komen weer 2 nieuwe kiezen aan, rijden we naar onze vaste taartentoko, The Pastry Garden. Na 5 minuten wikken en wegen kiest ze ´Carlijn´s ´ taart uit, Death by Chocolate. Snel naar huis, iedereen heeft honger, maar terwijl we de tafel aan het dekken zijn voor de lunch skypen opa G en oma W. Carlijn sprint naar de voorkamer, want daar ligt een pakje te wachten en onder toeziend oog van opa en oma komt er een heel zomers outfit tovoorschijn.

Uiteindelijk eten we pas om 2 uur een boterham/bagel en na een half uur moeten we al weer in de auto stappen voor de volgende afspraak. Om de beurt mogen de dames plaatsnemen in de stoel van hun vaste kapper Kristen en na een uurtje zien ze er alledrie weer keurig uit. Snel rijden we naar huis, want iedereen heeft dorst, maar ik ben te Hollands om wat te halen in de Food Court, terwijl ik weet dat we in 5 minuten thuis zijn en we straks ook nog eens uit eten gaan. Thuis, onder het genot van een beker warme chocomel, kijken we de result show van American Idol van gisteravond. We zijn een poule gestart, wie kan voorspellen welke kandidaat-idol eruit gaat en deze eerste keer heeft Sander gelijk: Rock 'n Roll-nurse Amanda_Overmyer valt af.

Etenstijd en de jarige Job mag uitkiezen wat of waar we eten. Het wordt Red Robin, een All American Burger Restaurant, wat laatst bij ons in de buurt geopend is. En het is er druk, niet te geloven en dat op een gewone donderdagavond. Myrthe mag nog één jaar genieten van het kindermenu, maar ook het gewone menu is niet mis. Prima burgers met stevige frieten, erg lekker en snel ook, binnen een uur staan we weer buiten!

Thuis maak ik koffie, steken we de kaarsjes aan, zingen "Happy Birthday", ingezet door Sophie, voor Myrthe en mag ze het laatste pakje, van Machteld en Arkie, openmaken. Opnieuw een schot in de roos, er komen hele mooie oorbellen uit, "Echte diamanten!", roept Sophie. Ik denk het niet, toch? De taart is heerlijk, maar vult ontzettend, maar goed, de volgende verjaardag is pas weer in september...















Na de taart probeert ze nog even haar skates uit op het pad en na 5 minuten roept ze al dat ze het kan! Niet echt, maar als je maar blijft doorgaan, komt het wel goed... Al met al was het een drukke dag, maar Myrthe voelde zich echt jarig. Ze is ontzettend verwend door iedereen. En ik weet, maar zij niet, dat er zelfs nog meer onderweg is...

Onze trofeekast

Samen met het bed van Sophie is afgelopen woensdag ook de vitrinekast bezorgd. Het spreekt voor zich, dat we eerst haar bed in orde hebben gemaakt, maar vanmiddag was er eindelijk tijd om de kast in elkaar te schroeven en op te hangen. De huisbaas zal blij zijn met de 4 nieuwe gaten in de muur, die erbij zijn gekomen. Maar voor ons geldt vooral, het ziet er geweldig uit. Alle bekers passen erin en er is nog genoeg plaats voor uitbreiding van de collectie. Nu alleen nog op zoek naar een spotje op batterijen voor ín de kast en dan is het helemaal super.

Bovenste plank: Grand Teton NP en Rocky Mountain NP
Middelste plank: Mount Rushmore NP en Monument Valley
Onderste plank: Glacier NP, Yellowstone NP en Grand Canyon NP






Bovenste plank: Bar Harbor, ME en Niagara Falls, NY
Middelste plank: Zgn. vintage mokken van Wind Cave NP en Bryce Canyon NP
Onderste plank: New York, New York!!!







Bovenste plank: Walt Disney World, Orlando, FL en Washington Zoo
Tweede plank: San Francisco, CA, Monterey, CA en opnieuw San Francisco CA
Derde plank: Reno, NV en de enige Europese beker van de Brikdalsbreen in Noorwegen
Onderste plank: Holidaybekers van Santa Claus en Halloween


Vanaf vanmiddag hebben Myrthe, Carlijn en Sophie een week vakantie én het is weekend, dus ze willen bij elkaar op één kamer slapen. Door Sophie's nieuwe bed is haar kamer ook ineens erg interessant en in een flits is het opgeruimd om plaats te maken voor de matrassen van Myrthe en Carlijn. Na een kus en een knuffel gaat de deur dicht en.... is het idioot rustig. Ze kruipen lekker warm bij elkaar in bed en gaan samen lezen. De foto linksonder heb ik zonder flits genomen, terwijl zij nietsvermoedend aan het lezen waren. Myrthe ligt op haar eigen bed Harry Potter 7 te lezen en Carlijn en Sophie zitten in Sophie's bed een boek van Curious George te lezen. Na een half uurtje ging ik even kijken hoe iedereen erbij ligt. Ze slapen alledrie, alleen Carlijn is in Sophie's bed gebleven en Sophie ligt in Carlijns bed!

Sophie's nieuwe bed!

Bed 1: december 2004 in ons familiestuk, ledikant GULLIVER.


















Bed 2: Juni 2006, Sophie is 1½ jaar en klimt uit haar ledikant, dus hoog tijd voor ons tweede familiestuk, meegroeibed VIKARE.


















Bed 3: Februari 2008, er is geen bed meer om door te geven, dus Sophie krijgt haar eerste echte nieuwe bed, een BREKKE.

Het was noodweer vandaag, eerst sneeuw gistermiddag en -avond, daarna ijsregen en vervolgens heel veel regen. De school is dicht en als ik hoor dat de hele 'Tri-State_Region' dit weer heeft, vrees ik het ergste voor onze geplande IKEA-levering. Om 8 uur bel ik het bezorgbedrijf, maar na 15 minuten wachten komen we er achter dat ze mijn ordernummer niet kennen en ze vragen of ik IKEA wil bellen. OK, doen we. Bij IKEA komen we na 30 minuten wachten tot de conclusie dat de telefoon niet wordt opgenomen bij de 'home delivery'-afdeling. Of ik na 10 uur wil terugbellen, want dan is de winkel open. OK, doen we. Om kwart over 10 bel ik met het direkte nummer naar de bewuste afdeling. Deze mevrouw vertelt mij dat de computers vreemd doen vanochtend en dat ze zojuist alle klantengegevens opnieuw naar het bezorgbedrijf gestuurd hebben en dat zij mij gaan bellen. OK, ik zal wachten. Maar om 11 uur word ik ongeduldig en bel hen. Weer veel gerommel en heen-en-weer-geschakel aan de andere kant en na 20 minuten wachten, laat ik mijn nummer achter en zullen ze mij terugbellen. Wat een gedoe. Sophie wil haar nieuwe bed en laat dat duidelijk merken. Maar om half 1 komt het verlossende telefoontje, ze komen tussen 3 en 7. YES!

Terwijl Sander en ik het bed in elkaar schroeven, maken de dames de lattenbodem in orde.

Sophie helpt een handje.











Met z'n allen!








Groot hè? Maar in ieder geval ruimte om te groeien...







En dan nu lekker slapen en morgen gezond weer op.

13 jaar getrouwd!

Het is vandaag alweer 13 jaar geleden dat we op dinsdagochtend om half 10 bij Stadsdeel Zuid in Amsterdam zijn getrouwd. How time flies... De huwelijksvoltrekking was kort, maar krachtig, precies zoals wij het wilden en ook nog eens erg goedkoop. We betaalden toendertijd f12,75 en kregen hiervoor een trouwboekje en een 'Parker' pen van Stadsdeel Zuid, waarmee wij de huwelijks-akte hebben getekend en onze getuigen het trouwboekje. Maar iedereen was er, ouders, opa's en oma, broers en zus, beste vrienden, alhoewel Walter nog enige vertaging had vanwege het openbaar vervoer. Het mooie is, ik heb de pen nog steeds, gebruik 'm zelfs dagelijks en pas vorig jaar heb ik een nieuwe vulling moeten kopen.

De dag zelf verloopt heel normaal, kinderen zijn naar school, ik ga 's ochtends naar All Sport (voor het eerst zonder Sophie), Sander is naar zijn werk, maar is al voor de lunch thuis. Na school spelen de dames bij school tot bijna half 5 en daarna moet er huiswerk gemaakt worden. Maar we hoeven niet te koken, want we gaan uit eten bij het favoriete restaurant van Myrthe, Carlijn en Sophie: Bugaboo Creek. Ze hebben daar nl. bewegende bizon- en elandkoppen aan de muur, die ineens gaan praten en wasbeertjes die tevoorschijn komen uit tonnetjes en zo. Ik heb voor het eerst sweet potatoe fries gehad en die zijn heerlijk. Iedereen is tevreden met zijn keuze en we toosten op de volgende 13 jaar.

Ook komen we, bij de toiletten, Nederlanders tegen, die in een nabijgelegen stadje, Wappingers Falls, wonen. Heel grappig om ineens Nederlands te horen. Ik heb alleen niet hun naam o.i.d. gevraagd en daar heb ik nu weer spijt van, want zo vaak kom je hier geen Nederlanders tegen. Wel veel Duitsers of Amerikanen met een Nederlandse overoma...

Sophie valt op de terugweg in slaap en diep ook, want zelfs als ik haar met veel moeite uit de auto til, haar autostoeltje staat in het midden, blijft ze doorslapen. Ook de wandeling naar haar slaapkamer of het uitdoen van haar kleren, maken haar niet wakker... Myrthe en Carlijn volgen snel, zijn moe van het vele spelen en de NY State-testen, die Myrthe de afgelopen 3 dagen heeft gehad.

2007 Jaaroverzicht (deel 4)

Na bijna 4 weken vakantie, 6601 km rijden, 8 nationale parken en 2 state parks komen we op donderdag 23 augustus weer thuis. In het weekend erop start ik met deze blog. And the rest is history... En een nieuwe verslaving is geboren! Als we op pad gaan, gaat standaard de camera mee. Als ik een paar dagen niets geschreven heb, voel ik mij schuldig.

De rest van het jaar staat uitgebreid in 2007 beschreven. Geen grote roadtrip, maar wel dagjes weg naar o.a. New York City, Bear Mountain State Park, bioscoop en mansions. Hoogtepunten waren ook de voorstellingen op school van Carlijn met Thanksgiving en Myrthe met haar koor. Halloween, veel sneeuw en kokkerelbelevenissen, alles staat erop voor het nageslacht. Het hedendaagse fotoboek!

Onderstaande foto is de laatste foto van het jaar. 's Ochtends werden we verrast door een verse laag sneeuw en zelfs Sander is besmet met het virus, hij maakte deze foto onder het mom van: "Da's mooi voor de blog!"

2007 Jaaroverzicht (deel 3)

REST VAN APRIL

Vrijdag de 13de is een drukke dag. Allereerst mag ik naar Carlijn's klas komen als 'mystery reader'. De kinderen weten van niets en ineens staat één van hun ouders in klas met een mooi boek om voor te lezen. Natuurlijk neem je ook iets mee voor traktatie, want je wilt wel een leuke moeder zijn. Mijn boek heette 'The perfect nest' en uit de Paas-restanten heb ik 20 choco-eieren kunnen vinden. Het boek was een groot succes en de eieren vielen ook in de smaak. Thuis moest het huis enigzins aan kant, want we kregen weer logé's, (o)pa en (o)ma B. En 's avonds heeft Carlijn een feestje bij Maddie. Op zaterdag zijn we naar de estate van Franklin D. Roosevelt in Hyde Park geweest en hebben daar heerlijk gewandeld. Op zondag heeft Carlijn alweer een feestje, nu bij Daniëlle, dus dit weekend vloog voorbij.

Op maandag gingen de sluisen open en stond de hele wijk blank! Deze foto heb ik genomen vanuit de auto, terwijl ik voor de kruising sta vlakbij ons huis. De hele kruising stond blank en het water vloog in één grote draaikolk de putten in, maar toch konden de putten het niet aan. Gelukkig is ons huis droog gebleven!

Verder staat April voor mij in het teken van veelvuldig tandartsbezoek. Het werkt hier niet zoals in NL, waar alles gewoon door je eigen tandarts wordt gedaan. Hier stelt de tandarts bv. vast dat je een wortelkanaalbehandeling nodig hebt. Hiervoor ga je naar een wortelkanaaltandarts, die dus de hele dag niets anders doet dan wortelkanaalbehandelingen. De behandeling, die in NL in één keer wordt gedaan, wordt hier in 2 keer gedaan, met 2 weken ertussen. En als je die 2de keer geweest bent, moet je weer terug naar je eigen tandarts voor de permanente vulling op je kies. Kortom, in NL 1 keer op pad, hier ben je 4 afspraken verder voor 1 kies!!! Heeft iemand Sicko gezien? Ook zo ontluisterend, over het rijkste land ter wereld, waar de meeste inwoners nog steeds denken dat ze beste gezondheidszorg ter wereld hebben... Dream on.

Myrthe's 'My Hero'-project over Abraham Lincoln. Opdracht: bekleed een cornflakes-doos met afbeeldingen en feiten van je onderwerp. Van internet halen we foto's van Honest Abe en ergens in een lade vonden we nog wat Amerikaanse vlag-tape. Bij de Dollar Store halen we papier en letterstickers en plakken ook 2 glimmende centen op de doos. Myrthe schrijft in haar netste handschrift de feiten van zijn leven, een samenvatting en zijn karaktertrekken. En krijgt een 'A'.

MEI

Mei is een heerlijke maand in deze regio. Het weer is goed, bijna zomers, maar nog niet zo humid. Hierdoor kan je bijna de hele dag buiten zijn. Voor op het deck halen we een zandbak en Sophie zit vervolgens de hele dag met haar vingers in de prut. Verder springt Sophie met steeds meer zelfvertrouwen op de trampoline. Ze houdt vooral van rondjes rennen erop, wat erg goed is voor haar motoriek.

Op 7 mei zijn alle moeders uitgenodigd voor een tea party vanwege moederdag in de Kindergarten klas van Mrs. Washburn. De kinderen zijn de hele dag bezig geweest met de voorbereidingen en hebben de tafels keurig gedekt. Er zijn versgebakken koekjes, thee met schijfjes citroen en speciale moederdag place mats, die we aan het eind van de party meekrijgen. Ook hebben ze een toneelstukje ingestudeerd, Carlijn was een schaap en wilde helemaal in wit naar school. Alleen de party was 's middags, na recess, dus haar broek was inmiddels groen/grijs gekleurd.

Onze favoriete wandelplek is de Mohonk Preserve. Er zijn meer dan 100 km. aan wandelpaden, het is wereldberoemd in New York e.o. vanwege de geweldige klimmogelijkheden. 'Onze' trail loopt over de Schawangunk Ridge en biedt geweldige vergezichten richting de Hudson en de Catskills. Halverwege eten we iets op 'onze' vaste plek en we hebben een heerlijke ochtend.

Ondanks dat we in een huurhuis wonen, wil je toch dat je tuin er 'n beetje netjes bijligt. Ons huis staat op 0.4 acres, d.w.z (volgens de converter op de computer) 1618 m². Dan redt je het niet met een paar zakken boomschors. Als een echte Amerikaan laat ik een lading 'bark' gezorgen en zijn we de rest van de week bezig met het kruien van schors onder de vele struiken.

Meer tuinpret. Koppel een tuinslang aan een lang stuk plastic met aan de zijkant gaatjes erin, waardoor het plastic spiegelglad wordt gesproeid. Zorg dat er aan het eind een plonsplek ontstaat met meer water en je hebt een gegarandeerd succes is je tuin!

JUNI

Juni begon warm dit jaar, dus voor wat verkoeling gaan we naar het strand, dachten we. Het is om te beginnen een mooie maar lange rit naar het zuiden, 160 km. We rijden o.a. door New Haven, thuis van Yale University. Weetje: All U.S. presidents since 1989 have been Yale graduates, namely George H. W. Bush, Bill Clinton (who attended the University's Law School along with his wife, New York Senator Hillary Clinton), and George W. Bush. Vice President Dick Cheney attended Yale, although he did not graduate.
Hopend op een fris briesje zoals aan het Noordhollandse strand komen we bedrogen uit. Het is windstil en warm. Maar Myrthe en Carlijn spelen heerlijk in het water, we zijn op tijd, waardoor het nog lekker rustig is. Alleen Sophie moet erg wennen aan het zand. Beter gezegd, ze vindt het helemaal niks, dat gekriebel tussen haar tenen en blijft angstvallig op haar Dora-handdoek zitten. Pas na een uurtje komt ze los en begint ook in het zand te spelen, maar wèl met sandalen aan. Let op de tenen, helemaal ingekruld.

Eén van de hoogtepunten van het jaar: Sophie is zindelijk. Het zat er al een tijdje aan te komen, maar ineens is ze dag en nacht droog. Geen gesleep meer met luiers, geen poepluiers meer te verschonen, plassen e.d. op de wc. Zo handig als je op pad bent. Joehoe!!!




Iets waar op school al maanden naar wordt uitgekeken en waar ook maanden aan voorbereiding in zit, is 'Field Day'. Met elk jaar een ander thema, dit jaar Pinoccio, begint de dag met verzamelen in het aan jouw team toegewezen lokaal. Ik was teamleider, samen met nog 5 ouders van een groep van ongeveer 20 kinderen. Broers en/of zussen zitten altijd bij elkaar in het team en als ouder heb je altijd je eigen kind(-eren) in je team. Dan voeren de leraren een stukje op met een erg kleine juf als Pinoccio en wordt het startschot gegeven voor een dag vol lol, spelletjes en vooral veel water! De hele dag verloopt zeer gestructureerd, er zijn 2 pauzes in de ochtend, waar je met je team naar 2 grote partytenten in het midden van het veld gaat en vers fruit en drinken krijgt, klaargemaakt door meer vrijwilligers. Op de foto rechts, is een variant op de stoelendans te zien, met een tuinsproeier in het midden en stoelen worden weggehaald, maar geen kinderen. Op het laatst zitten 6 kinderen bij elkaar op schoot. Erg leuk. Hierna is het tijd voor lunch en als we weer buiten komen, zien we een erg grijze lucht. In no time is het noodweer en wordt helaas het spelgedeelte afgelast en de rest van het toneelstuk opgevoerd in de gymzaal.

Onze huisbaas is een ongelofelijke krent en erg langzaam in het oplossen van problemen. Zo hebben we 6 weken moeten wachten op een nieuw fornuis (de oven was kapot), 3 weken op reparatie van de wasmachine en eeuwen op een oplossing voor de kapotte airco in de eetkamer. Ook weet ze helemaal niets van afmetingen, bestelt de verkeerde maat airco voor het raam, terwijl de kapotte airco in de muur zit. Wij accepteerden dat niet, want een airco in het raam is lang niet zo effectief, neemt veel licht weg en is vooral erg lelijk. Dus gaan we maar zelf klussen... DONE!!!

JULI

Inmiddels is de school in summer recess en hebben de dames 11 weken vakantie. In de 2de week van de schoolvakantie begint Summer Camp, georganiseerd oor diverse leraren van school. De eerste week gaat Carlijn naar een Disney-week en Myrthe naar een 'pottery'-week, naar de tweede week kijkt Carlijn het meest uit, nl. Kids in the Kitchen met haar Kindergarten assistent-juf. Myrthe heeft American Girl uitgekozen.

In de rest van de wereld een compleet onbekend jubileum, maar groots in Nederland is 12½ jaar. Zo lang zijn we op 10 juli getrouwd en dit is voldoende reden voor (o)pa en (o)ma J. om de oversteek te maken. Ook nemen ze koffers vol Nederlandse lekkernijen mee en een hele stapel stripboeken, waar Myrthe en Carlijn gelijk in duiken. Ze blijven maar een week, want (o)ma moet de Vierdaagse van Nijmegen lopen... In deze week hebben we, ondanks de hitte, allerlei leuke dingen gedaan. Zo zijn we naar het maritime aquarium in Norwalk,CT geweest , een heel leuk kleinschalig museum aan de Long Island Sound met kwallen, haaien, schildpadden, roggen, zeehonden etc. Op onze trouwdag gaat een langgekoesterde wens van Myrthe en Carlijn in vervulling, we gaan naar Splash Down Beach. Alhoewel de website zegt, dat het America's biggest little waterpark is, vinden wij het enorm. Met een golfslagbad, superglijbanen en diverse zwembaden is er voor elk wat wils. 's Avonds gaan we met z'n allen uit eten. Op de laatste dag van het bezoek nog even poseren voor een kaart voor mijn oma.

Naarmate het eind van de maand nadert, komt onze zomervakantie dichterbij. Natuurlijk krijg ik weer last van een kies en mag mijn April-routine weer herhalen. Maar inmiddels herken ik de symptonen en regel de behandeling zonder tussenkomst van de tandarts en het wordt in één keer gedaan. Revolutionair idee, niet waar? Op dinsdagmiddag wordt mijn kies gevuld en de rest van de week gaan op aan voorbereidingen voor de Roadtrip. Vertrek zondag 29 juli om 03:07 uur.