Dag huurhuis

Eindelijk zijn we op de laatste dag van maart aanbeland en na 4 lange dagen is het huurhuis leeg en schoon! Ik moet zeggen, zonder de hulp van onze geweldige ouders was dat niet gelukt. Want wat kan een mens een troep hebben en dan hebben we in Amerika ook al heel wat stuff weggedaan, maar nog steeds niet genoeg. Ons prachtige 'stijlvolle huis vol originele details' staat vol, echt tot aan z'n nok aan toe. En het huurhuis was ook toe aan een fikse poetsbeurt, tjonge jonge, want zoals mijn moeder vandaag opmerkte, je kon zien dat ik daar de afgelopen maanden (schaam schaam) niet echt aan toegekomen was....

Maar vanaf vandaag kunnen we ons richten op één huis, gaat het grote op- en inruimen beginnen, alle karweitjes afmaken en daarna genieten van een heerlijke lente en hopen dat de badkamer snel klaar is. Maar dat dat nu nog niet het geval is, maakt ons niet uit. Ook de dames zijn vandaag in bad geweest en zij hebben 'm helemaal goedgekeurd. Samen in bad, ja gezellig is dat!

We're back!!!

Met allereerst het belangrijkste en zeer heugelijk nieuws, sinds afgelopen donderdag hebben we er een nichtje bij! Keurig rond de uitgerekende datum geboren en helemaal gezond en compleet, het blijft elke keer weer een wonder. Onze dames waren helemaal blij, eindelijk weer een nichtje, want daar hadden ze er nog maar één van (wel 3 neven)... Hopelijk kunnen we binnenkort een gaatje vinden in ons drukke bestaan om haar te bewonderen.

Want druk is het en zelf al je stuff verhuizen, is iets wat ik niet kan aanraden. Want ondanks de vele hulp die we dit weekend hebben gekregen, zijn we nu, maandag, nóg niet klaar. Gelukkig is het eind in zicht, maar elke keer als je denkt dat je klaar bent en je draait je om, zie je weer iets wat je vergeten bent. Zo staat ons Amsterdammertje nog in de tuin en ook onze semi-illegaal verkregen Amerikaanse vogelvoederschaal, die hebben de verhuizers ingepakt, terwijl het eigenlijk bij het huis daar hoorde. Ach, uiteindelijk komt het er gewoon op neer dat we teveel spullen hebben. We hadden al genoeg in Nijmegen en in Amerika is er alleen maar meer bijkomen. Daar komt nog bij dat de keuken nog niet geïnstalleerd is, zodat we die spullen allemaal nog niet kwijt kunnen.

Ander groot, en zeker niet zo leuk, nieuws kreeg ik trouwens op vrijdagmiddag; de aannemer belde, de leverancier van onze badkamerspullen, Kwakkel, is failliet. Als eerste denk ik natuurlijk aan de mensen die hun baan kwijt zijn, maar daarna realiseer ik me de gevolgen voor ons. Onze tegels stonden klaar om op maandag afgeleverd te worden en die truck gaat nu geen kant op. Dat wil zeggen, vertraging, dus heb ik Willem gevraagd of hij ook een kraantje op de warmwaterleiding wil zetten, zodat we tenminste in bad kunnen. En dat ging en Sander heeft vanavond het bad ingewijd!

We gaan onze tweede nacht in in ons nieuwe huis. Overal staan dozen, de verbouwing is nog écht niet af, maar we komen er wel. Uiteindelijk, ooit, one day...

'k Heb er geen kracht meer voor...

Na vandaag heb ik écht geen kracht meer in mijn armen en schouders. Ik heb de plafonds (ruim 40 m²) van zowel de woon- als eetkamer gesausd, gelatexd of gewit, hoe je het ook wilt noemen, en dat is bijzonder inspannend. Omdat het plafond zo hoog is, heb ik de roller op een lange uitschuifbare stang zitten, maar omdat hij zo lang is, is het lastig doseren. Ook moet je heel hard drukken om alles effen wit te krijgen. En omdat het plafond al wit gepleisterd was, maakt dat het extra lastig; ik zag bijna niet waar ik al geweest was.

Willem was boven in de badkamer bezig en ik heb hem geholpen het bad op z'n plek te zetten. Helaas kwam hij er toen achter dat de hoek waar het bad komt niet haaks was, waardoor er een spleet van 2 cm. zat tussen de muur en het bad. Scheisse!!! Dus mocht ik voor de tweede keer vandaag de stukadoor bellen, de eerste keer was om te vragen wanneer hij de keuken komt afmaken, want de kastjes en alle apparatuur komen op 1 april en worden geïnstalleerd op de 2de!

's Middags kwamen 2 heren de garderobekasten brengen die we vorige week bij IKEA hebben gekocht. Als op donderdag het tapijt is gelegd in alle slaapkamers kunnen we die als een speer neerzetten in de kamers van Sophie en Carlijn. En kunnen we ook eindelijk onze kast, die een half jaar onuitgepakt tegen een wand in onze slaapkamer stond, weer opbouwen. En krijgt Myrthe haar kast weer terug, want die heb ik de afgelopen maanden gebruikt.

Kortom, er komt écht schot in de zaak. Maar het idee dat we dit weekend al onze spullen van het éne huis naar het andere moeten brengen, ook al zit er maar 2 km. tussen, bezorgt mij acuut buikpijn en slapeloze nachten. Om maar niet te denken aan alle klussen die nog op ons wachten. Maar goed, de slaapkamers zijn straks klaar, de woonkamer heeft alleen nog kooflijsten en een likje verf op de wand nodig, de keuken wordt gedaan en daarna zien we wel wat we met de vloer gaan doen, aan de badkamer hoeven wij niets te doen, behalve geld overmaken en dan rest ons alleen nog de gang en de overloop, met de trap. Eitje!

De balken zijn ROZE!!!

Family time

Sander en ik dachten vandaag even een plafond te maken in de keuken en daarna ook nog tijd te hebben om de kooflijsten in de woonkamer te doen. Maar dat liep ietsje anders. Mede door mijn uitgekiende lichtplan met 7 lichtpunten én een luik voor de vlizotrap én tig buizen voor de CV-ketel én een inspringend muurtje én een koof én stucplaten van verschillende breedtes (unacceptable) duurde het allemaal wat langer dan gepland. Maar aan het eind van de dag zat het plafond erin. En superstrak ook, al zeg ik het zelf :-)!!!

Maar gelukkig waren we niet als enige bezig. Onze ouders waren er ook weer en hebben flink hun handen laten wapperen, zowel in het huis als thuis. Want mijn moeder was bij de kinderen en heeft naast een bult was gestreken, ook alle ramen beneden gelapt, wauw, we kunnen weer naar buiten kijken. Het was prachtig weer vandaag en de kinderen hebben de hele dag buiten gespeeld. Myrthe's vriendin Marit kwam zelfs nog even spelen. Ook zijn ze op de fiets bij ons langs geweest en naar de C1000 geweest. En boodschappen doen met oma is één groot feest, de snoeptrommel zit in ieder geval weer vol!

Mijn vader mocht weer zijn kunsten vertonen en heeft een prachtig hoekkast gemaakt in de eetkamer, 'gewoon' uit 2 grote platen MDF en heel veel handige apparaten. Net zoals de kast in ons huis in Nijmegen is ook deze een stukje vakwerk. Hij zit superstrak tegen de muur en de planken passen precies. Nu is ook gelijk de schoorsteen weggewerkt en kunnen we al onze mooie nick-nacks een plaatsje geven.























Mijn schoonvader is inmiddels vloerenexpert geworden, na de woonkamer stort hij zich vandaag op de door de stukadoor besmeerde planken van de slaapkamers boven. Eerst alle spachtelputzklodders eraf, te hoge spijkers drevelen, vervolgens stofzuigen, stofzuigen en nog een keer stofzuigen en dan kunnen de Isofelt-vloerplaten erop. Aan het eind van de dag zijn 2 kamers klaar voor de vloerbedekking, en morgen komt hij weer, de 2 zolderkamers boven afmaken!!!























Mijn schoonmoeder heeft weer de hele dag met een kwast in haar hand gelopen. Het is ongelofelijk hoeveel zij geverfd heeft in de afgelopen weken. En het houdt ook nooit op, want de kast met al dat nieuwe MDF moet natuurlijk gegrond worden. Zodra mijn vader zijn spullen opgeruimd had, stond ze al klaar met de pot grondverf! Maar het is een grote kast, het plafond is bijna 3 meter hoog, dus 's avonds heb ik het afgemaakt en zie hierboven het resultaat. Morgen plamuren, schuren en nog een keer in de grondverf en daarna is hij klaar voor de laatste laag, zijdeglans lak RAL 9010.

Voor morgen staan weer wat leuke klusjes op het programma, zo gaan we het plafond van de keuken van bovenaf isoleren. Omdat er zoveel leidingen lopen, is dat veel makkelijker. En daarna maken we met OSB-platen een zoldervloer, zodat we weer een hele opbergzolder erbij hebben om stuff op te slaan. Maar als eerste moeten we een heel fijn klusje doen, de spinnen zijn nl. ook erg bezig geweest...























En o ja, de dames mogen morgen eindelijk de balken in hun kamer knallend zuurstok roze schilderen. En ik denk dat ik ze daar maar 'n beetje mee ga helpen.

Myrthe is ELF!!!

Onze oudste dochter is vandaag alweer een jaartje ouder, ze is 11 jaar. Wat gaat de tijd toch snel... Maar ondanks haar verjaardag is het verder een doodgewone schooldag. Wel een hele leuke, want Myrthe is niet de enige die jarig is, een ander meisje uit haar klas is ook jarig. Ze hebben alleen wel uitgevogeld dat Myrthe 4 uur ouder is, baas boven baas. Ze hebben allebei getrakteerd en dat was heel leuk, zei Myrthe.

Carlijn en Sophie hebben vrij op vrijdagmiddag en met z'n vieren fietsen we de stad in, even wat bonnen inleveren bij Jazeker, de Hypotheker en wat aardigheidjes halen voor onze jarige Job. Myrthe komt nu op de leeftijd van grotere wensen, dus ze krijgt geld van ons zodat ze kan gaan sparen voor een Fatboy voor haar nieuwe kamer. Om 3 uur haal ik haar op en halen we een heerlijke taart bij onze hofleverancier. Thuis liggen de cadeautjes voor haar klaar. Sander en ik rijden nog even naar het huis en maken in een half uurtje met OSB-platen een zolder in de garage.

Om half 7 heb ik gereserveerd bij restaurant Berg en Dal in Hoog Soeren. Dat reserveren was eigenlijk ietsje overbodig, zo druk was het niet, maar goed, nu zaten we aan een mooie tafel. Anderhalf uur later stappen we met een volle maag naar buiten. De dames hadden alle drie een pannenkoek en wij hadden vlees, erg lekker.

Al met al een geslaagde verjaardag, alhoewel hij door alle verbouwingperikelen iets minder feestelijk en drukbezocht was. Maar als we straks in ons eigen huis wonen, zullen we het dubbel en dwars goedmaken.

Topdrukte

We zijn begonnen met de eindsprint naar 1 april. Er moeten nog zoveel dingen afgemaakt worden, dus is het fijn om ook een paar vakmannen rond te hebben lopen. Zoals Willem, inmiddels onze vaste elektricien/installatieprofessor. Nadat hij maandag alle draden naar en door de keuken heeft getrokken, is hij gisteren begonnen met de badkamer. Alle leidingen moeten worden omgelegd en helaas moet er ook in de betonnen vloer geboord worden voor de diverse afvoeren. En dat geeft me een herrie, niet gezond mee.

Ook Ben, de stukadoor is present. Vorige week heeft hij de badkamer glad getrokken, maandag is hij begonnen in de slaapkamers. Doordat wij alle plafonds eruit gehaald hebben, is er bovenaan de muur een lelijke rand ontstaan, waar je de grijze stenen ziet van de oorspronkelijke bouw. Gisteren heeft hij ook de keuken mooi gemaakt, daar hoeft alleen nog maar een dun laagje op en dan is dat ook klaar. Maar wat een troep geeft dat stukadoren...























Vandaag is hij verder gegaan in de slaapkamers. Volgens mij heeft hij nu 3 lagen op de muren gezet en morgen komt de definitieve spachtelputz-laag. Het mooie van spachtelputz is dat het in alle kleuren van de regenboog kan worden gemaakt. Onze kleur voor alle muren in het huis is RAL 9010 en morgen hoeven wij die kleur dus niet aan te brengen, ideaal.

Ook gisteren, kwam de schoorsteenman en wat een stuntmannen zijn dat. Helemaal geen klimbeveiliging om of zo, ze lopen gewoon over de dakvorsten en tegen de pannen op omhoog... Maar ze hebben keurig werk afgeleverd, de schoorsteen is helemaal schoongemaakt, alle voegen verwijderd en weer opnieuw aangebracht. Er is een rotorvent geplaatst en het allerbelangrijkste, de boom is verwijderd! Toen ze klaar waren, hebben ze het dak schoongespoten en ook de goten zijn onder handen genomen. Alleen, daarmee kwam zoveel troep naar beneden, dat ook mijn auto helemaal onder zat. "Geen probleem, dan spuiten we Uw auto toch ook even schoon, mevrouw." En volgens mij vond hij het ook gewoon leuk, die hogedrukspuit. Boys with their toys...























Als laatste nog even een foto speciaal voor onze vaders. Allebei zeiden ze dat we een typische beginnersfout hadden gemaakt bij de plaatsing van het stopcontact en dat dat nooit ging passen met dat plintje ernaast. Nou, kijk hier maar eens naar...

Een lach en een traan

Mijn weekend begon al vroeg met een autorit naar Noord Holland. Afgelopen maandag is een oom van mij overleden na een lange periode van ziekte en de H. Mis en de crematie was zaterdagochtend. Daar hoor je natuurlijk bij te zijn en we besloten dat ik de dames mee zou nemen. Zij hebben nog nooit een sterfgeval in de familie of nabij meegemaakt en ook dat hoort helaas bij het leven. Alles heeft behoorlijke indruk op ze gemaakt, tijdens de terugreis was het heel stil op de achterbank. Al met al waren we pas om half 6 thuis, maar dat kwam ook omdat we even bij mijn broer zijn langsgeweest, zijn nieuwe huis bekijken.

Sander was ondertussen druk bezig in ons huis. Ook mijn schoonvader was weer van de partij, hij zou wel 'even' in een ochtendje de vloer van de woon- en eetkamer schuren. Dus op vrijdagavond een vloerschuurmachine gehuurd bij de GAMMA, kom maar op! Of zoals ze het in het Engels zeggen: "Put your money where your mouth is!". Nou, uiteindelijk is het resultaat schitterend, maar een ochtendje was iets te optimistisch. Ze zijn de hele dag bezig geweest en hebben 4 schuurbanden er doorheen gejaagd.

Op zondagochtend ronden we het schuurwerk af, Sander en ik lopen alle randen na, hij met een vlakschuurmachine en ik met de 'mouse'. En ondanks dat dat een klein ding is, maakt het de meeste herrie en trilt ontzettend. De buren zullen blij met ons geweest zijn, zo op de vroege morgen... Maar goed, om half 10 begint ook de kerkklok tegenover ons huis te slaan, die is ook niet stil. Na het schuren hebben we alles megagoed gestofzuigd en daarna de eerste laag 'whitewash' parketlak aangebracht.








































Om 2 uur was ik klaar, mooi op tijd om me thuis te verkleden. 's Middags mochten we nl. weer naar Noord Holland, alleen een stukje zuidelijker gelukkig, voor de verjaardagen van onze neven Roy en Chris, die allebei in maart (16 en 23) jarig zijn en het samen vieren. Nu wordt Chris nog maar 1 jaar, dus die was zich niet echt bewust van zijn verjaardag, maar Roy, die slechts 3 weken scheelt met Carlijn, was écht jarig. Er was veel familie, dus ook veel cadeaus. Na een gezellige middag keren we met volle buiken weer huiswaarts. De dames hebben zowat de hele rit geslapen en konden in één streep door naar boven. Sander gaat nog even naar het huis om de slaapkamers leeg te halen, zodat de stukadoor er morgen goed bij kan. Maar hij maakt het niet te laat, want er komt weer een drukke week aan. En dat is wel de 'understatement of the year'!!!

OMG

Vandaag kregen we een bericht dat op twee manieren op te vatten is. Als ik in een positieve bui ben, denk ik dat het eigenlijk wel goed is voor ons, onder druk presteren wij het beste en een stok achter de deur werkt dus. Alleen, over een stok kan ik bijna niet spreken, het gaat nu meer om een boomstam...

De huisbaas heeft nieuwe huurders gevonden. Ongelofelijk maar waar en 1 april willen ze erin. OMG. Ik ga niet eens uitschrijven hoeveel dagen dit nog zijn, maar gelukkig heb ik alle bedrijven in positie om alles af te ronden. De stukadoor is vandaag weer begonnen, eerst de badkamer, dan de keuken en daarna de slaapkamers. Maandag beginnen 'ze' met de badkamer. Het tapijt wordt gelegd in de week van 23 maart, dus met een beetje mazzel is dat ook af. De keuken komt een week later, maar met onze superBBQ buiten overleven we die keukenloze week wel. Als we kamperen, doen we tenslotte ook een paar weken zonder magnetron, vaatwasser en oven.

Maar het lijkt me duidelijk dat we nu écht even met onze 'kloten voor de mast zitten'...

U2 komt, YES!

U2 komt naar Nederland voor een stadionshow. De band heeft maandag op zijn website de veertien steden bekendgemaakt waar deze zomer optredens plaatsvinden. U2 begint de 360 tournee 30 juni in Barcelona en gaat onder meer naar Parijs, Berlijn en Londen. De Arena in Amsterdam krijgt 20 juli bezoek van de Ierse band. De voorverkoop voor het concert in Amsterdam begint zaterdag 14 maart. De band sluit het Europese gedeelte van de toer 22 augustus af in de Britse stad Cardiff.

Vanaf 12 september volgen shows in Noord-Amerika, te beginnen met Chicago. De Ieren sluiten de tournee uiteindelijk op 28 oktober af in Vancouver. Het is de eerste stadiontournee van U2 sinds Vertigo in 2005. Aanleiding voor de nieuwe toer is het album No Line on the Horizon, dat bovenaan de hitlijsten staat in onder meer Nederland, Groot-Brittannië en Frankrijk.
Regisseur Willie Williams en architect Mark Fishers werken voor de nieuwe shows samen aan een 360 graden decor met onbeperkt zicht voor het publiek.

"Van de tickets heeft 85 procent een prijs onder de 95 euro en 10.000 tickets daarvan kosten slechts 30 euro," aldus manager Paul McGuinness. "De band heeft de entreeprijzen zo laag mogelijk gehouden, zodat alle fans de kans hebben het concert bij te wonen." U2 neemt verschillende artiesten mee voor het voorprogramma, waaronder Glasvegas, Elbow, Kaiser Chiefs, Snow Patrol en Black Eyed Peas. Het is nog niet bekend welke act in Nederland het voorprogramma verzorgt.

AH voetbalplaatjes

Zoals de meeste Nederlandse kinderen zijn ook Myrthe en Carlijn bevangen door het 'voetbalplaatjesvirus'. Tijdens schooluren mogen de plaatjes niet tevoorschijn komen, maar zodra het pauze is, komen overal de stapeltjes, lijsten en verzamelboeken vandaan. Nu ik 3 dagen per week overblijfjuf ben, kan ik goed zien hoe dit alles in z'n werk gaat. Jongens en meiden, iedereen zit bij elkaar en vertelt elkaar wat ze hebben, nog nodig hebben en wat ze kunnen ruilen. En ook, wat ze ervoor terug willen hebben. In dat opzicht is deze rage ook erg leerzaam. Gelukkig is drs. Emmeliek Boost, een pedagoog en initiatiefneemster van de Opvoeddesk in Naardenpedagoog het met mij eens.

"Vanaf een jaar of zeven, acht tot een jaar of tien zijn kinderen fervente verzamelaars. Het sparen, ruilen en verzamelen is al zo oud als de mensheid. Door bezit te vergaren, te sparen en weer te ruilen ontdekken ze wie ze zijn, wat ze hebben, wat ze kunnen. Wat ze echt leuk vinden, bepaalt wie hun vrienden worden. Want je wordt vriendjes met de kinderen die gelijksoortige hobby's hebben. Je wordt beste maatjes met degene die ook precies weet wie gisteren gescoord heeft", aldus pedagoge Boost.

"Bij zo'n rage als nu zie je dan ook dat ze veel wetenswaardigheden uitwisselen. Ze herkennen de voetballers, weten hoe goed en hoe duur ze zijn, kunnen ze in een rangorde schikken. Als je het op een schoolplein zou vragen, zouden ze zo een interessante spreekbeurt aan de hand van die plaatjes kunnen houden. Dat is anders dan bijvoorbeeld een rage als de Wuppies enige tijd geleden. Daar beperkte het gesprek zich tot: 'Heb jij die oranje ook?' Het ging puur om het bezit. Hoe groter de stapel, hoe meer ik beteken, is de gedachte erachter."

Natuurlijk speelt die bezitsdrang ook bij de voetbalplaatjes. "Je hebt kinderen die er helemaal voor gaan en tactieken bedenken om aan plaatjes te komen. En je hebt de meelopers. De kinderen die niets met voetbal hebben en gewoon wat plaatjes hebben om te ruilen en vriendjes mee te maken", aldus Emmeliek Boost. "Maar je moet je pas zorgen maken om de kinderen die niks met voetbal en voetbalplaatjes hebben en ook geen zin hebben om aan de rage mee te doen. Die worden tijdens zo'n rage geïsoleerd en vinden er niks meer aan op het schoolplein. Kinderen die geen onderwerpen hebben om te delen met hun leeftijdgenootjes, worden er keihard uitgeknikkerd. Daarin zijn kinderen spijkerhard."

Ze raadt ouders én leerkrachten aan erover te praten dat verschillen in interesse en drive misschien niet altijd eerlijk, maar wel heel normaal zijn. Door aandacht te besteden aan die gevoelens, komen kinderen vaak zelf met de beste oplossingen en ontdekken ze dat er ook nog andere kinderen zijn met wie ze kunnen spelen. "Het omgaan met verschillen hoort bij groot worden. Juist op deze leeftijd is de wereld heel zwart-wit. Kinderen zeggen: 'Mijn vader heeft een grotere auto dan de jouwe.' Dat is niet om op te scheppen, maar om nuchter neer te zetten: dit ben ik."

Ondertussen lopen er een flink aantal kinderen te zeuren om voetbalplaatjes. "Ouders willen niet dat hun kind tekort komt. Maar ze willen ook niet op kosten worden gejaagd. Niet meteen je route veranderen en naar de AH gaan", zegt Boost. "Vind met de kinderen een creatieve oplossing. Vraag ze aan een tante, buurvrouw of oma. Bedenk een leuke actie. Maar ga niet tien euro méér uitgeven. Dan laat je je beetnemen door de commercie. En door je kind." Bron: telegraaf.nl

Van de 270 plaatjes die in het boek geplakt kunnen worden, hoeven onze dames er nog maar 27. Da's toch knap als je nagaat, dat wij tijdens de actieperiode slechts 3x boodschappen hebben gedaan bij de Albert Heijn en hooguit 15 pakjes bij elkaar hebben gekocht. En toen ik vorige week donderdag de coole moeder wilde uithangen en speciaal omreed om de boodschappen bij Appie te halen, waren ze al op. Dat scheelde 4 pakjes verdorie... Maar goed, komende woensdag wordt op school door de ouderraad een voetbalplaatjesruilbeurs georganiseerd. Van 12 tot 1 mag iedereen in de aula plaatjes ruilen, niet verkopen. En verder staat in de brief te lezen dat je die dag in je favoriete clubtenue naar school mag komen. Mmm, dat wordt lastig met onze achtergrond in al die verschillende steden met eredivisie-clubs.

We hebben AJAX helemaal!!!

En AZ,

ook Heerenveen,

landskampioen PSV en 'last but not least' NEC!!!

Allemaal lammetjes

Omdat Gerrit gisteravond vertelde dat deze ochtend in de regen zou vallen, maar dat daarna de zon zou doorbreken, zijn we vanochtend even naar het huis gegaan om te klussen. Koof in de keuken om de verwarmingsbuizen gemaakt, lelijke schoorsteenbuis op Carlijn's kamer ingepakt met gipsplaat, dat soort leuke dingen. Maar na de lunch gaan we iets echt leuks doen. De hele week hoor ik op de radio aankondigingen voor lammetjesdagen bij de schaapskooien hier in de buurt. Helaas waren de meesten gisteren, vandaag zijn de meesten gesloten..., maar uiteindelijk heb ik er één gevonden waar we ook op zondag terecht kunnen.

Vlakbij Ede op de Ginkelse Hei ligt het Natuurcentrum Veluwe en dit weekend wordt de kraamvisite georganiseerd voor de 164 lammetjes die tot nu toe geboren zijn. Mét beschuit met muisjes! Die lammetjes hebben natuurlijk ook ouders, dus het was een volle schaapskooi. En wij waren helaas niet de enige met dit idee, het was behoorlijk druk met kraambezoek. Maar Myrthe heeft een lammetje vastgehouden, Carlijn en Sophie aaiden, dus de missie was geslaagd.

Waarom zou je over het pad lopen als je tussen de bomen door kan rennen?

Mooie Hollandse luchten

De schaapskooi

Heel veel schapen


















en één op schoot!

Na al die schattige beestjes gezien te hebben, waaien we even lekker uit op de hei. Want hoewel Gerrit gelijk heeft gekregen met zijn zon, er staat een behoorlijke wind. Maar mij hoor je niet klagen, zolang het niet regent, ben ik al blij. Als we thuis zijn, zetten we de DVR aan en kijken naar Wie is De Mol? We zijn aanbeland bij de laatste afleveringen en komende donderdag weten we eindelijk wie de mol is. Wel weten we wie de winaar is, maar het laatste puzzelstukje wordt bewaard tot dan.

We kunnen het huis niet loslaten en fietsen er heen. Sophie zit op de aanhangfiets achter Sander en trapt driftig mee. Wel zit ze ontzettend om zich heen te kijken waardoor Sander continu moet tegensturen. Ik ga alle gaatjes op zolder dicht plamuren en Sander kijkt of zijn handwerk in de keuken nog goed zit. Rond half 6 fietst hij met de dames terug naar huis en ik maak de 2 kamers af. Er moet tenslotte avondeten gekookt worden en het liefst achter de kiezen hebben vóór 7 uur, als Studio Sport begint. Dat redden we natuurlijk, maar goed, Ajax speelt gelijk tegen ADO, dus da's minder...

Tenslotte nog wat foto's van de vorderingen van de afgelopen week... En o ja, op donderdag hebben we weer wat stappen gezet in de voltooiing van ons droomhuis, met 2 'handshakes' zijn we flink wat euri armer: vanaf maandag de 15de komen allemaal sterke mannen onze badkamer aanleggen en ook hebben we vloerbedekking uitgezocht voor alle kamers boven.


















De keukenmuur, klaar voor de stukadoor























Al het schilderwerk in de slaapkamers is klaar, de deuren zijn later aan de beurt, als het beter weer is...


















Ingepakte schoorsteen en heel veel plintjes overal...

Pffffffffffffffff, en dan is er koffie.

Lente in de lucht? PIZZA!

Nu.nl meldde gisteren dat het voorjaar in aantocht is. Vogels beginnen te zingen, krokussen en sneeuwklokjes staan in bloei en op tal van plekken zal de komende dagen de paddentrek losbarsten. Echter, een dag later lees ik dat de lente laat is, door de kou van de afgelopen maanden... Maar bij ons staan de sneeuwklokjes in de voortuin en ondanks alle puinafval in de achtertuin zijn daar krokusjes omhoog gekomen.

Verder dreigt dit blog een weekendklusoverzichtblog te worden, maar het is nu eenmaal even niet anders. We werken ons een slag in de rondte in ons huis, op het werk, op school en thuis en nog lijkt er geen eind aan te komen... Gelukkig heb ik nog niets gehoord van de huisbaas, dat alle recente bezoekjes van potentiele huurders en kopers wat hebben opgeleverd. Geen dreigende uitzetting dus ;-)!!!

Zoals gezegd, we hebben het weer razend druk gehad in ons klusproject, maar we hebben gelukkig ook erg veel hulp gehad deze week. Vrijwel het hele huis zit 2 keer in de grondverf, we hebben een nieuwe buitendeur, bijna de hele zolder is afgewerkt en hoeft 'alleen' nog maar geverfd te worden, in de keuken hebben we een vloertje gestort en bijna de muur afgemaakt. Kortom, voldoende vorderingen om trots op te zijn.

Een vloertje storten is best leuk werk. Je gooit een zak betoncement in een grote bak, doet er 3 liter water bij en voila, beton. Maar eerst mogen we 12 emmers zand uit het gat scheppen, wat we onder de oude keukenkastjes vonden. Vervolgens boort Sander diverse gaten in het beton om stalen pinnen in te doen, daar rust het betonijzer op. Dit vlechten we aan de pinnen vast. Daarvoor hebben we alles afgedicht met plastic en een soort band, dat m'n vader heeft achtergelaten.

Volgende week komt de stukadoor o.a. de keuken doen, dus dan moeten de voorzetwanden klaar zijn. Inmiddels hebben we voor een klein vermogen aan hout bij de GAMMA gehaald en je ziet er helemaal niets van. Alles verdwijnt achter gipsplaten... Sander schroeft de balkjes vast, ik mag weer eens het broodmes gebruiken om isolatiespul te snijden.

En dat was ons weekend. Toch hebben we ook nog lekker gewandeld in het bos en zaterdagavond de lekkerste pizza's van onze stad gegeten. Tenminste, dat hadden meerdere ouders op school mij verteld en toen ze ook niet eens de telefoon opnamen om de bestelling op te nemen, met de boodschap "Het is te druk, kom maar lekker langs", moest dat wel waar zijn. Sophie wilde mee en daar kreeg ze al snel spijt van, we hebben meer dan een uur moeten wachten tot onze pizza's klaar waren. Maar ze waren wel errug goed. Dus na Spuntino in Amsterdam, NL en Giacomo's in Poughkeepsie, NY hebben we een nieuwe pizzaleverancier.