Hij hangt!!!

Hij hangt en hij doet het ook nog!!!


















Het is nu af en toe spitsuur in huis; gisterochtend zijn de stucadoors begonnen, 's middags kwam Willem om voorbereidingen te treffen voor het plaatsen van de ketel en om 4 uur kwam de baas van het glasbedrijf de ramen precies opmeten, zodat alles besteld kon worden. Vandaag had Willem hulp en kwam de grote baas ook even kijken en stonden er op een gegeven moment 5 auto's op het pad en langs de weg! En o ja, mijn ouders kwamen ook nog langs.

Maar wat een verschil één laagje gips oplevert, echt geweldig. Dinsdag was de woonkamer nog heel lelijk, de muren zaten vol lijmresten, verfstrepen en loslatend stucwerk. Gisteren zijn alle wanden en de plafonds voorbehandeld met roze voorstrijk en dat werd er ook niet beter op, maar vandaag is het echte werk begonnen en dit is zeker zijn geld dubbel en dwars waard. Als ik volgende maand een mooi prijsje win in de Staatsloterij dan mogen ze het hele huis komen doen!

Strak hè?!

En dit is nog maar de eerste laag, er komt zelfs nog een tweede op

Om al deze vorderingen te vieren én omdat Myrthe hele goede cijfers heeft teruggekregen van haar proefCITO-toets gaan we 'uit eten'. Al een tijdje wordt Nederland lekker gemaakt met de commercials voor de Wintersport Weken van McDonalds en nu wil ik zo'n burger proeven ook. Er zijn blijkbaar 3 burgers en deze week is de Fondue Burger aan de beurt. Deze burger bestaat uit een hamburger van 100% rundvlees (wat anders?), ligt op een luxe ciabatta en heeft verder 3 soorten gesmolten kaar en een fonduesaus. Bah, wat lekker en geen stukje groenvoer te bekennen ;-). Myrthe neemt maar al te graag mijn aanbod aan om voor haar een gewoon menu te bestellen, ze wordt echt te groot voor een Happy Meal. Maar Carlijn en Sophie vinden dat nog prima...

We kunnen weer schaatsen!

Volgens mij schreef ik gisteren nog dat we hoopten dat er niet nog een koudegolf als laatst langs zou komen. Maar wat lees ik zojuist op de website van de Telegraaf?

We kunnen weer schaatsen!

"Nederland maakt zich op voor een tweede periode op natuurijs. Naar verwachting zal er al komend weekeinde op ijsbanen en ondiepe wateren wederom kunnen worden geschaatst!

Koning Winter doet deze dagen voor de tweede keer dit jaar zijn intrede in ons land en niet zo'n klein beetje ook. Met een naar het oosten draaiende wind wordt de komende anderhalve week stevige winterkou over ons land geblazen. Dat betekent in de nacht en ochtend matige vorst en 's middags hooguit een temperatuur van rond of even boven nul. Ook de sneeuwkansen groeien.

De weersituatie lijkt er één zoals in een ouderwetse winter. Hogedruk bouwt zich verder en verder op boven Noord- en Oost-Europa, depressies duiken het diepe zuiden van Europa in en de kou weet zodoende steeds sneller terrein te winnen."


En ook vandaag is de nieuwe CV ketel niet gekomen... Dus is het nog steeds bokkie koud in huis. Toen ik belde om te vragen wanneer hij dan wel komt, kreeg ik te horen dat Willem allerlei storingen moest verhelpen gisteren en vandaag. Tja, da's allemaal leuk en aardig, maar ik word ook zo langzamerhand gestoord... Maar gelukkig belde de mevrouw van het installatiebedrijf vanavond terug met het goede bericht dat ze donderdag beginnen. Dus hopelijk is hij voor het weekend in bedrijf.

Twee dagen

Het is toch wel heel frappant, dat wanneer je in eerste instantie een bedrijf belt met de vraag of ze een offerte willen uitbrengen voor bep. werkzaamheden het eerste is wat ze zeggen dat ze het zo ontzettend druk hebben. Maar zodra je met ze in zee gaat, hebben ze ineens gelijk de volgende week tijd. Zo ook bij de stucadoor. Op zaterdag kwam hij even langs om o.a. een lijstenvoorbeeldboek af te geven. Ik vroeg of het mogelijk was om de woonkamer en de hal/overloop apart te doen, omdat in het plafond van de hal nog heel wat leidingwerk gedaan moet worden. Allemaal geen probleem, sterker nog, "mijn zoon komt woensdag om de plafonds en wanden voor te strijken", zegt de grapjas. OK, dat geeft mij dus 2 dagen om de woonkamer te prepareren, da's lekker...

Fijn hoekje bij de open haard met ook nog eens heerlijk veel steengruis op zat, waar ik een half uur op heb zitten krabben...

Dat is dus mijn taak vandaag en morgen, lijmresten verwijderen, kleine pietepeuterige stukjes behang afpulken, alles enigzins stofvrij maken en de woon- en eetkamer leegmaken. Klinkt goed hè? Gelukkig heb ik zaterdagochtend een, in my honest opinion, voor het klussen absoluut onmisbare zaak gekocht, een nieuwe radio-cd-speler. In 6 maanden tijd hebben we nl. 2 radio's opgeblazen vanwege cheapo trafo's en 1 heeft een valpartij van de trap met als landing op een granito vloer niet overleefd. Maar zoals gezegd, ik heb muziek nodig... Het allercoolste is dat er een USB-poort inzit, op een stickje van 512 MB konden 82 liedjes, dat is toch zeker 4 uur muziek!!! En dat voor onder de €50.

Ruim een week geleden hebben Sander en zijn vader de CV uit de keuken gesloopt. We hoopten dat de koudegolf van begin januari de eerste en laatste zou zijn, maar de laatste dagen is het weer aardig fris. En vochtig, waardoor het huis erg koud aanvoelt. Gelukkig hebben we de Zibro Kamin, die op petroleum brandt, waardoor we de ergste kou net eraf kunnen stoken.

Volgens de planning wordt deze week de zeer welkome nieuwe CV geplaatst, maar voordat dat kan gebeuren, moest de wand geïsoleerd worden. En aangezien Sander deze week in het buitenland zit, moest die wand dit weekend af. Maar eigenlijk werken wij het best onder druk en de wand zit er superstrak in, met spouw, op speciaal band tegen opkomend vocht, isolatie, met dampremmende folie en gegrond.























De mooie strakke wand steekt nu wel heel erg af bij de rest van de ruimte, maar goed, we hebben tot half maart de tijd om de rest af te werken, want dan komt pas de keuken. Maar het zal al erg fijn zijn als deze week de CV weer werkt, want boy, o , boy, wat is het koud overal. Omkleden van je gewone kleren in je kluskleren is absoluut geen pretje.

Tenslotte nog een 'leuke' anekdote... Van alle werkzaamheden die gedaan moeten worden, kost het vinden van iemand die voor een redelijke prijs onze schoorsteen kan renoveren de meeste moeite. Dus toen zaterdag een man aanbelde, die werkte voor een schoorsteenbedrijf, leek dat een lot uit de loterij. Hij zou iemand laten komen om een offerte uit te brengen en dat was het. Dachten we. Twee minuten later gaat de bel en staat dezelfde man weer voor de deur, maar nu met zijn collega, die de financiën doet van het bedrijf. Samen hebben ze gezien, zonder ook maar één ladder tegen het dak aan te zetten, dat de voegen van de schoorsteen alleen maar eruit gebikt hoeven te worden. Nieuwe voegen erin en klaar is Kees. En dat voor eenderde van de prijs van een ander bedrijf... Dat is wel een heel groot verschil. En als ze dan ook nog eens vertellen over hun werkwijze, dat ze als soort van nomaden van stad naar stad gaan en acquiseren (is dit een werkwoord?), gaan er bij mij wat alarmbelletjes rinkelen. Ik hou de boot af en zeg dat we over het aanbod zullen nadenken. Eénmaal binnen hebben Sander en ik in no time besloten dat dit niet echt zuivere koffie lijkt en laten het er verder bij.

Totdat ik vanochtend in de eetkamer even stond te genieten van een kopje thee. Er wandelen veel mensen langs ons huis en velen kijken ongelofelijk nieuwsgierig naar binnen. Zo ook een jonge man en, de vriendelijkheid zelve zijnde, steek ik mijn hand op. Echter, binnen een minuut gaat de deurbel. Hij stelt zich voor als de metselaar van het bedrijf van de 2 mannen die hier zaterdag was en hij komt even naar de schoorsteen kijken. OK?! Helemaal verbaasd laat ik 'm binnen, niet kunnen herinneren dat ik dat heb afgesproken. Ik laat de zoldertrap zakken en de metselaar loopt naar boven en hij heeft geen fijne mededeling, er ligt een plas water op de vloer, naast de schoorsteenbuis. Goh, dat is wel heel toevallig, we hebben het huis sinds half november, nooit lekkage, ook was er niets te zien tijdens de bezichtiging in september en de bouwtechno keuring vlak daarna. Natuurlijk moet de schoorsteen aangepakt worden, daar hoeven we niet van overtuigd te worden. Op het moment dat ik het water zag, dacht ik, 'chips', maar toen de man weg was, werd ik achterdochtig.

De bron van alle ellende

Doorgaans ben ik iemand die uitgaat van het goede en is Sander degene die veel achter dingen zoekt, maar na wat gegoogle op schoorsteenveegbedrijven uit Den Bosch ziet zelfs de grootste positivo al snel dat het geen zuivere koffie is daar. Als ik na de lunch de kinderen naar school heb gebracht en me bij de zeer dankbare schooldirecteur heb aangemeld als TSO* hulpouder, mag ik weer gaan behang/lijm afkrabben. Maar eerst kruip ik de zolder op en ga ik dat water wegvegen met een paar dikke handdoeken. En ik zou zweren dat het 'water' naar koffie ruikt...

* TSO = TussenSchoolse Opvang. Onze school heeft na lang gedoe eind vorig jaar besloten de samenwerking met een professionele opvangorganisatie op te zeggen en het overblijven weer in eigen beheer te gaan regelen. Hierbij hebben ze de hulp nodig van veel ouders en voor mij komt het ideaal uit, omdat ik helemaal gek wordt van het gerace tussen de middag. Als overblijfouder mogen je kinderen bij jou in de klas komen, je wordt ingezet in de klas van je kind(eren), op de dag dat jij helpt, blijven je kinderen gratis over en je krijgt nog een kleine vergoeding ook. Helemaal goed. En toen ik even op de site van school aan het rondkijken was, zag ik dat er nieuwe foto's geplaatst waren van de technieklessen en Carlijn staat er prachtig op, samen met haar vriendin Naomi.

Tikkertje!

Er leeft weer iets nieuws in blogland: 'tagging' ofwel in goed Nederlands tikkertje. Je word door een blogger 'getagd', in mijn geval door Anja (en bedankt daarvoor...), en dan moet je uit je afbeeldingen de vierde map pakken en vervolgens de vierde foto en die publiceren op je blog.

Nou dit is 'm, genomen in het begin van maart 2005, toen Sophie net 2 maandjes oud was. Wat een plaatje is het toch...


















Volgende deel van de 'tag' is dat ik vier andere bloggers mag tikken. En dit zijn de 4 gelukkigen: Thom, Sylvia (alsof je het nog niet druk genoeg hebt...), Petra en Miranda. Veel plezier allemaal.

Bye bye Bush, hello Barack!

Mijn 'George Bush Out of Office Countdown (2008 Through the Glorious End)' mag eindelijk van de muur, vandaag is Barack Obama in gezworen tot de 44ste President van de USA. Hopelijk kan hij de zeer hooggespannen verwachtingen waarmaken. Wel grappig in die zin is dat hij haperde tijdens de eed, hij zal daar achteraf vast van balen, maar het maakt hem wel menselijk.

Wijzelf zijn ook 'only human', maar Sander heeft inmiddels een extra toevoeging aan zijn naam verdiend; De Sloper... Afgelopen nacht om 4 uur kreeg hij ineens een openbaring, het plafond van de keuken moet er ook uit. Nu waren we al wel van plan om op het schrootjes plafond een nieuw plafond te maken, maar dit gaat weer stapje verder. En geeft een hoop troep, het probleem is nl. dat je het plafond er binnen een uur eruit hebt, maar dat je daarna nog twee uur bezig bent om het hout weg te werken. De tweede container zit weer vol en deze is vanmiddag opgehaald, ik ben zeer benieuwd, en bevreesd, naar de afrekening.

Cathedral ceiling

74 Jaar spinnenraggen

Detail van het dak, dakkapel erop en je hebt een extra kamer...;-)

Vanmiddag ben ik voor de tweede keer bij de badkamerleverancier langsgeweest. Vorige keer is er een tekening gemaakt en hebben we het over materialen en kastjes en kranen gehad en vandaag gaat het over de knikkers. Als we hieruit kunnen komen, wordt de badkamer geïnstalleerd door hetzelfde bedrijf dat ook het elektra en de CV doet.

Verder gaat alles behoorlijk voorspoedig, Carlijn mocht vandaag voor het eerst met haar eigen klas mee schoolzwemmen. Tot nu toe zwom ze met groep 3, omdat ze de schoolslag nog niet goed genoeg beheerste. Maar nu gaat het beter en heeft ze ineens weer heel veel zin om te zwemmen en dat had ze niet toen ze (haar woorden) "met die kleuters mee moest..." Sophie heeft een allerbeste vriend gevonden in de afgelopen weken. Ze zijn niet bij elkaar weg te slaan, zo schattig om te zien. Myrthe is ook lekker bezig op school, tijdens CreaCircuit maakt ze samen met haar vriendin een webpage, binnenkort te zien op de website van school.

Vanavond zijn we weer bij onze favoriete, NOT, winkel geweest, balken en raggels voor de keuken halen. De dag dat ik niet meer naar de GAMMA hoef, zal ik groots vieren. Maar voorlopig zijn we nog niet zo ver...

Sterkte vandaag...

Vanochtend gelezen in de Telegraaf:


Vandaag de deprimerendste dag van het jaar

Het is maandag weer zover: ’blue Monday’, oftewel de meest deprimerende dag van het jaar.

De vader van ’blauwe maandag’ is de Engelse psycholoog Cliff Arnall. Hij bedacht een wetenschappelijke formule waaruit bleek dat de derde maandag in januari de dag is waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig of weemoedig voelen.

Het slechte weer in januari brengt sowieso al velen aan het somberen. Bovendien realiseren mensen zich in de derde week van januari dat zij hun goede voornemens alweer hebben verbroken en dat het nog heel lang duurt voordat zij weer vakantie hebben. Daarnaast zijn de meesten in januari nog redelijk blut door de feestdagen, terwijl in de derde week wel weer de maandelijkse rekeningen binnenstromen.

Arnall heeft overigens ook de vrolijkste dag van het jaar berekend. Dit is volgens zijn formule de vrijdag in juni die het dichtst bij de dag ligt waarop de zomer officieel begint.

Vele handen maken licht werk

Vele handen maken licht werk, d.w.z. wanneer velen aan iets medewerken, is de taak gemakkelijk. Deze spreuk gaat op zaterdag helemaal op; allebei onze vaders staan al voor 9 uur op de stoep en ook mijn moeder is meegekomen om de kinderen een dag onder haar hoede te nemen. Dit betekent dat wij onze handen vrij hebben om te assisteren, taken uit te delen, koffie of thee in te schenken, gipsen stuc- of wandplaten aan te reiken, water te dragen, randen af te purren, te sjouwen met van alles, etc. etc. etc. Voordat mijn vader kon beginnen met het schroeven van de stucplaatjes op het plafond moesten Sander en ik nog even vliegensvlug 7 rollen isolatierollen tussen de balken boven de ragels langs trekken.

Voor de lunch is de woonkamer helemaal dicht, na de lunch is de eetkamer aan de beurt. Was ik de ochtend vooral aangever van iedereen, 's middags mag ik ook platen op maat snijden. Mooi materiaal, die gipsplaten. Je hebt alleen een Stanleymes nodig en een rechte plank.

Voila

Ondertussen zijn Sander en zijn vader druk bezig geweest met de verwarming, of wel het ontkoppelen van de verwarming. Uit zowel de badkamer als de keuken is de radiator verwijderd en daarna volgt de grootste klus: het ontkoppelen van de CV. Het meest tijdrovende is nog om al het water uit het systeem te laten lopen. Het laagste punt van de installatie zit in de kelder en daar zit ook het aftappunt. Da's heel fijn als je tientallen emmers water moet legen...

Maar als deze klussen eenmaal geklaard zijn, kan Sander de muur tussen de oorspronkelijke keuken en de bijkeuken gaan slopen, YEAH! Allereerst 'snijdt' hij met een hele grote haakse slijper een sleuf aan weerzijde van de muur, sloopt het deurkozijn eruit en daarna mag er geramd worden.

En zie hier, het resultaat. Een mooie ruimte van 5 bij 3, waar we hopelijk al onze spullen in kwijt kunnen. Er steken nog wat leidingen uit het plafond, maar dat staat wel industrieel, VT Wonen-achtig. Don't worry, die worden nog weggehaald.


Maar dat is nóg niet alles, wat gedaan is. Op zolder zijn 2 wanden verrezen en daar zijn we op zondag mee verder gegaan. Op maandag komt Willem weer en dan gaat hij de zolder voorzien van prik. Nu de wanden erin zitten, kan hij heel simpel wandcontactdozen plaatsen. Daarna kunnen wij isolatie ertegenaan doen en aan de andere kant een wandplaat vastschroeven. En ineens heb je 2 kamers. Kortom, een top weekend!

En toen was er licht!!!

Sinds het plaatsen van onze handtekeningen op het koopcontract zijn er alweer 2 maanden verstreken. In die 2 maanden is er veel gebeurd, we hebben elk hoekje van ons huis gezien. Er ligt geen vies stuk tapijt meer op de vloer. Er zit geen origineel plafond meer is. Er zit geen behang meer op de muur. Er zijn 2 kamers op zolder. Er is zelfs een extra bergzolder gemaakt. Er zit geen tegel meer op de muur, sterker nog, de hele keuken is leeg. Datzelfde geldt voor de badkamer, het lelijke currygele bad is 'a goner'. Overal zitten raggels aan de balken vastgeschroefd. De kap is geïsoleerd en we zijn begonnen met het plafond in de woonkamer. Er zitten 3 prachtige Velux-ramen in het dak.


En als klap op de vuurpijl hebben we sinds vandaag weer licht!!! De elektricien heeft op de benedenverdieping tijdelijke fittingen gemaakt en nu hoeven we de bouwlamp niet overal heen te slepen. Ook heb ik vorige week de keuken besteld, eind maart wordt hij, als alles goed gaat, geplaatst. Verder hebben we een glasbedrijf uitgekozen; zowaar alledrie de bedrijven die langs waren geweest, hebben een offerte uitgebracht voor de o.a. 18 voorzetramen voor het glas-in-lood. Dit kan niet gezegd worden van de schoorsteenbedrijven, er zijn er inmiddels 2 wezen kijken en ik heb nog niets van ze gehoord... Komende zaterdag komt er weer iemand, de aanhouder wint.

14 JAAR!!!

Gisteren, 10 januari, was onze 14de trouwdag, wat vliegt de tijd... We houden vast aan de traditie, die ontstaan is in Amerika, we gaan 's avonds lekker uit eten. Maar overdag zijn we nog bezig geweest in ons huis. 's Ochtends om 10 uur kwam een stucadoor langs om te kijken wat het gaat kosten om de woonkamer, gang en overloop volledig te voorzien van pleisterwerk. Eén indicatie gaf hij al, hij schat dat hij, samen met zijn zoon, 1½ tot 2 weken bezig zal zijn. Slik...

Na de lunch, als de temperatuur iets meer in de richting van 0°C is, gaan we met z'n allen naar het huis om de container te vullen. Al weken ligt er flink wat bouwafval in de tuin, hout en stenen van de zolder, sanitair en tegels uit de badkamer, een bijna 75 jaar oude aanrecht uit de keuken en veel hardboard uit de woonkamer. Maar ook dit werk kan je leuk maken... We willen natuurlijk die container zo vol mogelijk proppen en een bad , wastafel of wc neemt veel ruimte in. Dus gaan we flink met de sloophamer aan 't werk, maar eens lekker een wastafel of wc aan stukken gooien is ook erg leuk. En als deze niet kapot genoeg is, kan je altijd nog wat 'target practice' doen. We hadden trouwens bij de GAMMA 3 bouwemmers gehaald, zodat de dames konden helpen. Maar wie heeft uiteindelijk het meest geholpen? Juist, de kleinste dame.























Zoals gezegd, 's avonds hebben we weer een restaurant in de buurt uitgeprobeerd. Deze lag in Hoog Soeren, een dorpje midden in het bos, op 10 minuten van ons huis. Het is daar zo stil en donker, het leek alsof we naar het eind van de wereld reden. Het restaurant had zowel pannenkoeken op de kaart als o.a. een wildmenu. Daar kiezen wij wat van, hertenbiefstuk, errug lekker! Maar ook de dessertkaart was imposant en de porties hadden Amerikaanse afmetingen. Kortom, hier komen we zeker nog een keer terug.

Zondag slapen we uit en besluiten onze favoriete wandeling te gaan doen, het weer is prachtig. De zon schijnt en na morgen gaat het dooien, dus we kunnen nog even genieten van het winter wonderland. Sander neemt de leuke route over onverharde wegen naar Kootwijk, gelukkig hebben we sinds deze week de winterbanden op de auto. Nooit gedacht dat we die zó nodig zouden hebben.

De slee lag nog in de achterbak en da's maar goed ook, de heuveltjes van de Kootwijkerzand zijn mooi geleidelijk en overal lag een prachtig laagje poedersneeuw. Met z'n drieën of tweeën of alleen racen de dames overal vanaf, heerlijk. De zon maakt het zeer aangenaam en wat ook zo mooi is, het is zó ontzettend stil hier. Geen gewandel in file, geen hardloopgroepjes, geen losrennende honden, heerlijk!

Filmpje!

Na de zandverstuiving lopen we door het Kootwijk-Loobos terug richting de auto. Carlijn en Myrthe trekken om de beurt de slee heuveltje op, heuveltje af. Een bepaald stukje van het pad hebben ze al de naam gegeven: de rollercoaster.

Carlijn trekt, Myrthe gilt (Auw, mijn billen!)

Myrthe trekt, Carlijn gilt al lachend het hele bos bij elkaar ( "Aaaahihihihiaaaaaaahihihihi")

Maar wat vooral onze wandelingen kenmerkt, is dit beeld. Sophie loopt achter ons, ziet elk takje of bloemetje en zingt de longen uit haar lijf: "Ik ben Mega Mindy" en "Van Afrika tot in Amerika" tot "So what, I am a rock star"

En voor ons uit lopen Myrthe en Carlijn te kletsen.

Na deze heerlijke wandeling is het alweer tijd voor lunch. Eigenlijk zouden we nog naar het klushuis gaan, maar we besluiten er een lazy afternoon van te maken. Tenminste tot 3 uur, daarna gaan we naar de gym. De dames zijn de enige kinderen in de kinderopvang en kunnen dus ongestoord met de Wii spelen/oefenen, YES! Wij gaan wat machines opzoeken en daarna met z'n allen zwemmen. Iets voor zessen zijn we weer thuis, ik loop met Sophie naar onze frietleverancier terwijl Sander broccoli opzet en de varkenshaasjes braadt. Na zo'n dag smaakt alles heerlijk. Met z'n allen zien we Sven Kramer Europees kampioen worden en daarna is het bedtijd! Voor de dames tenminste...

Winterpret!

OK, het is voor Nederlandse begrippen behoorlijk koud hier en veel moeders op het schoolplein klagen steen en been, maar wat levert het mooie plaatjes op! We maken een uitzonderlijk zonnige en sneeuwrijke winter mee en het helpt ook dat de omgeving zo prachtig is. Door de koude nachten blijft het laagje sneeuw heel mooi op de bomen liggen en wanen we ons in het buitenland...


















De afgelopen dagen zijn Myrthe en Carlijn met school naar de vijver in het Oranjepark geweest, schaatsen! En ze vinden het leuk ook, dus ze willen meer... Ik op zoek naar een ijsbaan in de buurt en ik vind er één in Ugchelen. Het ijs is niet super, lees beetje erg hobbelig, maar dat mag de pret niet drukken.

Ook voor Sophie hadden we Friese doorlopertjes op zolder liggen, Sander kan zich niet herinneren dat hij er ooit op geschaatst heeft, geen idee hoe oud ze zijn. Ze waren een beetje roestig, maar ze gleden nog erg goed, iets te goed naar Sophie's zin :-)























Na één rondje op de schaats gaan ze uit en gaat ze verder met de slee, ook Carlijn mag mee.


















Myrthe's vriendin Marit was ook mee en samen schaatsen ze tig rondjes. Myrthe schaatst op mijn 'oude' noren, gekocht in het begin van de jaren '90. Voordat de kinderen geboren zijn dus, toen ik nog schoenmaat 40/41 had. Ik pas ze bij lange na niet meer en 'mag' Sanders' mega gave Raps schaatsen mee, maar dit ijsbaantje is niks voor Rapsen. Ik schuifel wel wat rond op mijn snow boots. Carlijn schaatst op kunstschaatsen, die nog van haar oma zijn geweest en dat vindt ze ontzettend cool.























Om kwart voor 5 is de zon al enige tijd achter de horizon verdwenen, mijn tenen zijn echt koud en Sophie wil naar huis. Carlijn schaatst haar laastste rondje terwijl Myrthe haar schaatsen uit doet. Ze heeft 3 blaren op haar hiel en enkel. Thuis drinken we lekker warme chocomel en daarna brengen Myrthe en ik Marit naar huis. Op de terugweg halen we avondeten bij de C1000, SNERT!!!

Echt een op en top Hollandse winterdag.

Prik!

Eindelijk is het zover, er zijn andere mensen dan wij of familie in ons huis bezig!!! Op maandag heb ik de opdracht aan een installatiebedrijf gegeven en gisteren hoorde ik dat ze vandaag kunnen beginnen!!!!!! Als eerste gaan ze beginnen met de elektriciteit in de woon/eetkamer en de slaapkamers, zodat wij muren en plafonds kunnen gaan afwerken. Vanochtend om 8 uur kwam Willem voorrijden, die ons mag gaan helpen aan prik in alle hoeken en gaten. Sander moest vroeg beginnen vandaag, dus ik mocht met de dames de deur gaan openen. Om kwart over 8 reed ik weer weg om ze naar school te brengen en toen ik terug kwam, stond het reclamebord van onze installateur al in de erker...

Nadat ik koffie heb geregeld, ben ik naar de zolder gegaan, Willem is in de woonkamer van start gegaan. Hij begon met het maken van gaten in de muren voor de contactdozen, later zou hij de sleuven gaan frezen, want een collega had op een andere locatie zijn freesmachine (met ingebouwde stofzuiger) even in gebruik.

Oei, oei, oei, wat mooi, nieuwe veilige stopcontacten!!!

Aan het eind van de dag zitten alle sleuven en contactdozen er beneden in, morgen gaat Willem op de eerste etage beginnen en gaat hij ook de plafonddozen bevestigen. Maar voordat hij dat kan doen, moet ik voor de eetkamer uitmeten waar dat ding moet komen, want ik wil de lamp exact boven de tafel hebben. 'k Ben echt geen pietlut, maar dit is mijn eerste en laatste kans om eindelijk eens een lamp góéd te hebben, zonder extra haakjes en snoer naar het lichtpunt.

Verder ben ik vandaag op bezoek geweest bij een badkamertoko. Ze doen ook keukens daar, maar die is al voorzien. Onze installateur werkt veel samen deze toko en had zeer goede ervaringen met ze. Maar ja, uiteindelijk leveren zij gewoon de spullen en die kan je overal krijgen. Ik bedoel, iedereen verkoopt Sphinx, Grohe of Villeroy&Boch. Eerst maar eens zien met wat voor offerte ze komen.

Myrthe is vandaag met haar klas en de rest van de hogere groepen naar het Oranjepark geweest. Deze kant van Nederland is nog steeds wit, er is zelfs wat sneeuw bijgevallen vannacht, en er ligt nog ijs. Het Oranjepark heeft een mooie vijfer en daar kan op geschaatst worden! En morgen gaat Carlijn, samen met groep 4. Vanavond heb ik wat oude schaatsen van zolder gehaald en één paar daarvan, maat 38, past ze. Helemaal blij. Myrthe zegt dat ze mijn noren past (zeker 3 maten te groot), want die vindt ze fijner schaatsen dan kunstschaatsen. Ineens zijn onze dames, net als de rest van NL, bevangen met het schaatsvirus. Myrthe is zelfs vanmiddag ook nog geweest, samen met haar vriendinnen. Erg grappig!

Weer naar school!

Vandaag is na 2 weken 'vakantie' het normale leven weer begonnen, de wekker ging om 7 uur, slik... De dames wekte ik een kwartiertje later, maar dat ging gelukkig zonder problemen, ze hadden zelfs zin om weer naar school te gaan. En als klap op de vuurpijl had het ook nog gesneeuwd vannacht, er lag een mooi laagje en alles was wit. Gelukkig was er wel wat gestrooid en geveegd, waardoor we veilig naar school en werk konden. Met de auto weliswaar, want ik ga absoluut niet op de fiets met Sophie achterop over de spekgladde tussendoor-weggetjes. De doorgaande wegen waren nl. wel goed, maar zodra je een woonwijk inrijdt, rij je op geplette sneeuw en ijs.

Over ijs gesproken, ik zag net op nu.nl, dat er voor vannacht extreme vorst wordt voorspeld. Dit staat er letterlijk: "maandagmiddag tegen vier uur wordt het snel heel erg koud. Komende nacht is in het (zuid)oosten zelfs zeer strenge vorst, onder de min 15 mogelijk". En inderdaad, de buitentemperatuur is binnen het afgelopen uur al met een graad gedaald, het is nu -2°C. De oppassers van Burgers Zoo hadden dus toch gelijk, ik moest nl. behoorlijk gniffelen toen ik onderstaand bericht las: "Nacht te koud voor pinguïns van Burgers". Pinguïns, die niet tegen kou kunnen? Maar blijkbaar zijn dit luxe pinguïns, die normaal gesproken aan het strand van Zuid Afrika wonen. En nu zitten ze lekker in hun verwarmde binnenverblijf, net als wij...

De eerste dagen van 2009

De eerste 3 dagen van 2009 zitten er al weer bijna op, maar vlak nadat ik mijn laatste 'blog entry' van 2008 schreef, gebeurde er nog iets heel enerverends in onze straat.

Het is in NL toegestaan om op oudejaarsdag vanaf 10 uur 's ochtends in groepjes door je stad of dorp te lopen en lekker rotjes of strijkers af te steken. Dat dat enorm veel bende en overlast geeft, doet die gozertjes geen zier. En dat ze überhaupt zo mogen rondlopen van hun ouders verbaast me eigenlijk nog meer, want in hun eigen voortuin doen ze het niet. Nee, dan zou je toch per ongeluk je plasticen Hartman tuinset in de brand steken of je tuinkabouters of je GAMMA-schutting.

En dus horen we de hele dag, maar eigenlijk de hele week, geknal en zien ook rookwolkjes achter onze conifeerhaag opstijgen. Achter die haag loopt nl. een fietspad, publiekelijk toegankelijk, maar wij zitten veilig binnen en besteden er weinig aandacht. No problem, zou je denken, NOT, ineens wordt er gebonst op de voordeur, maar Carlijn doet de deur niet open, want het zijn 2 vreemde mannen... Op zich heel goed, totdat ik hoor wat ze komen melden, "Mevrouw, Uw haag staat in de brand, waar staan uw emmers?" Tja, en die staan allemaal in ons andere huis, op één na maar die moest ik even zoeken. Maar, wordt mij verzekerd, geen nood, de brandweer is al gebeld!!! De tuinslang dan, maar die is bevroren, da's lekker. Gelukkig vind ik een hele grote emmer en heb eindelijk water, maar de buren waren er ook snel bij, die stonden nl. in hun voortuin bij een vuurkorf te bieren i.v.m. Oud&Nieuw.


















Even later draait de enorme brandweerauto de straat in en verwachtingsvol kijken de mannen naar de brand en ik zie enige teleurstelling op hun gezichten als ze zien dat de brand al geblust is. De gozertjes die waarschijnlijk de brand veroorzaakt hebben, staan erbij te gluren, ondertussen nog steeds gewoon vuurwerk afstekend... Maar goed, de brand loopt met een sisser af, ik bedank de man die de brand als eerste gespot heeft en de moeite heeft genomen om ons te waarschuwen. Want ondanks dat de haag een stukje van ons huis ligt en er dus geen gevaar was voor het huis, geeft hij wel enorm veel privacy en dat wil je niet missen.

Al die tijd zaten er 4 meisjes (onze 3 dames plus Myrthe's vriendin Marit) in huis geduldig op mij te wachten. Ze waren keurig binnen gebleven, zoals ik gevraagd had, zodat ik niet ook nog hen in de gaten hoefde te houden. Ach, ze vonden het buiten toch te koud en namen genoegen met de foto die ik genomen had. Over op belangrijkere zaken: oliebollen bakken en wat waren ze lekker. OK, er kan weinig mislukken aan een pak Koopmans Oliebollenmix met 500 ml lauwwarm water en wat krenten, maar bv. de olie goed op temperatuur houden is ook héééééél belangrijk.

Oudejaarsavond was heel gezellig, we hebben heerlijk gegourmet. Sander had 's ochtends even snel 2 soorten gourmetschotels gehaald, één vlees en één vis. Natuurlijk veel te veel, maar de restanten hebben we de volgende dag opgebakken. De visschotel bestond uit een mootje zalm, garnalen en gemarineerd ondefinieerbare witte vis, maar vooral de garnalen waren een groot succes. Volgende keer hoeven we die alleen maar te halen volgens de dames, plus kleine hamburgertjes...

's Avonds was Youp op tv, hij was goed op dreef vond ik. Ik heb niet geschaterd van het lachen, maar veel dingen die hij zei, zette je aan het denken, waren 'spot on'. Ook had hij mooie verhalen over zijn belevenissen tijdens het EK en de Olympische Spelen. Helaas staat de voorstelling niet op Uitzendinggemist, maar ik heb wel een ander heel leuk lachmoment... Op 19 december was de laatste aflevering van 'De wereld draait door' van dit jaar en ze laten de leukste tv-momenten van het jaar zien, klik hier en skip naar 26:30 min.

En om 12 uur is het tijd voor vuurwerk!


















Sophie heeft er helaas niets van gezien, ze was niet wakker te krijgen. En het ging echt flink tekeer rondom ons huis, de buren hadden zo ongeveer een hele vuurwerkwinkel leeggekocht en ook in de wijken rondom ons heen gingen prachtige pijlen de lucht in. Hoezo kredietcrisis?

Nieuwjaarsdag hebben we uitgeslapen, is Sander zelfs nog even naar het huis gegaan om wat te klussen, maar na de lunch zijn we naar het bos gereden voor een verfrissende wandeling. Het was er heerlijk rustig, we zijn één gezin en een echtpaar tegengekomen, that's it!

Gisteren en vandaag hebben we ook weer lekker geklust, op alle plafonds hebben we de raggels erin, Sander heeft vandaag het aanrechtblok eruit gesloopt en ik ben begonnen met de schuine wanden van de zolder. Ook daar moeten raggels op voor de gipsplaten, ik kan straks geen raggel meer zien, maar dat klopt ook, want ze zitten dan onder de gipsplaten. Kortom, veel werk en je ziet er uiteindelijk niets van. Tenminste, een strak plafond is ook belangrijk en dat krijg je door o.a. goede raggels aan de balken. OK, ik stop over de raggels, straks ga ik er nog van dromen...

Dat aanrechtblok was trouwens nog origineel, uit 1935, echte kwaliteit!!! Met een granitoblad en dat was erg lastig om te slopen, er zat zelfs betonijzer in... Carlijn heeft goed geholpen met opruimen, Myrthe en Sophie keken liever naar Mega Mindy.


















Helft van het blad is eruit

En nu is hij er helemaal uit, geen weg meer terug...