Het gaat nu snel

Want vanochtend hadden we nog een modderpoel naast het huis, met een prachtige kuil erin en ineens ligt er een terras van meer dan 5 bij 5 meter!!!

De meeste tijd gaat zitten in het voorwerk, de mannen hadden de hele ochtend nodig om het zand keihard te trillen, de glazen in de keukenkastjes rinkelden vrolijk mee. Toen ik om half 12 wegfietste naar school lag er pas één rij tegels, maar toen ik terugkwam iets na enen was het klaar!!! Daarna zijn ze nog wel de hele dag bezig geweest met de afwerking, zo wordt werkelijk alles afgesloten met smalle opsluitbanden. Het wordt écht prachtig.

Na het avondeten hebben we iets gedaan waar de dames al weken naar uitkijken: het frame van de trampoline van de garagezolder gehaald en in de voortuin opgebouwd. Morgenochtend willen ze nl. beginnen met het uitgraven van de kuil voor die trampoline en het grond, wat ze afgraven, kunnen ze gebruiken om rondom het terras de boel op te hogen. We wonen straks op een terp…

Als je in de tuin staat, lijkt de trampoline al groot (430 cm doorsnede, 95 cm hoog), maar als je van bovenaf uit Sophie’s kamer erop neer kijkt, is het echt een ‘lel’!

O ja, nog even over zaterdag, toen hebben we voor het eerst ge-BBQ-d, vooral de worstjes zorgden voor prachtige rookwolken.

Verrassing!

Tweede Paasdag in Nederland, wat gaan we doen? Nee, niet naar de meubelboulevard, ons huis staat al vol. Naar de autodealers dan? Nee, we hebben al 2 auto’s. Blijft er nog een populaire bestemming over: de dierentuin. En niet zomaar een dierentuin, deze ligt bij ons om de hoek!

Vorige maand werd bekend dat Apenheul de burenkaart weer in ere ging herstellen. Voor een prijs lager dan een gewoon entreekaartje kan je als inwoner van ons mooie dorp een seizoenkaart kopen. Da’s nou leuk! Zaterdagmiddag ben ik er heen gefietst en zonder dat de dames er weet van hadden, heb ik 5 kaarten gehaald.

Sanders plan voor vandaag was een stukje hardlopen met zijn broer in Utrecht, dus het was Ladies Day in huize B. Na de lunch stelde ik voor om de eendjes te gaan voeren in Park Berg en Bos ;). Onze heerlijke naïeve dochters zien totaal niet dat ik mijn hele tas meeneem, fototoestel, zonnebril, alles. “Leuk!”, roepen ze, en vragen of ze ook weer bij de jonge zwijntjes mogen kijken.

Aan het eind van de vijver kan je linksaf naar de speelweide, maar rechtsaf ga je naar Apenheul. “Heee jongens, zullen we daar heen gaan?”. “Maham, we zijn geen jo……, wat zei je?”. Zoals verwacht hebben de dames daar geen probleem mee, juichend nemen ze het nieuws in zich op dat ze tot 22 oktober hier, als ze willen, elke dag heen kunnen!!!

Na de gorilla’s, die overigens met z’n tienen een eiland van een hectare hebben, lopen we verder naar de berberapen. Daar trilt mijn telefoon, SMS van Sander, hij heeft de halve marathon 1 uur 42 minuten en 15 seconden gelopen!!! Dat is idioot snel, 12,4 km per uur. Op dat moment schuifelden wij met minder dan 2 km per uur door Apenheul. Maar als ineens de kinderen beginnen te rennen, kan dat maar één ding betekenen: speeltuin!

Niet veel later belt Sander met het bericht dat hij al in de trein zit en dat hij iets na 5 aan zal komen bij ‘ons’ station. OK, dat loopt heel soepel daar in Utrecht. De dames smeken om nog één keer van de glijbaan af te mogen, maar daarna moeten we écht naar huis. Het park gaat trouwens toch ook zo dicht. Vraag me af hoe ze dat voor elkaar krijgen, iedereen eruit, er liepen nog heel veel mensen rond een kwartier voor sluitingstijd.

Het is wel heel prettig om gewoon naar huis te kunnen lopen, geen files en zo. Thuis stappen we gelijk in de auto om Sander op te halen. Wij, en hij, hoeven niet eens te wachten, hij komt net aanlopen (lees: strompelen). Wat een timing!

Thuis laat hij lekker het bad vollopen met Kneipp badolie Jeneverbes, want volgens het flesje “verlicht dat vermoeide en stijve spieren na lichamelijke inspanning”. Ik stort mij op het avondeten en de kinderen storten neer voor de tv.

Na zo’n dag heb je behoefte aan een paar vrije dagen…

En wie is de mol?

Kim is de mol!!!

Gisteravond was de finale van “Wie is de mol?’, het televisieprogramma wat wij samen kijken en erg leuk vinden. Sander doet wel erg zijn best om ons ervan te overtuigen dat het eigenlijk een heel vreemd programma is, omdat je naar iets zit te kijken en probeert op te lossen, wat je niet kan, omdat je er niet bij was. Maar dat lukt hem voorlopig niet.

De afgelopen 9 afleveringen nam ik op en bekeken we op een vrije middag. Alleen, bij Myrthe in de klas zitten kinderen die ‘De Mol’ ook kijken en dat ‘s avonds ‘live’ mochten doen. De volgende ochtend werd er natuurlijk over gesproken en wist Myrthe gelijk wie afgevallen was. Da’s niet leuk, maar wel begrijpelijk.

Dus de finale, die moeten we in het echt bekijken en niet alleen Myrthe ook Carlijn en Sophie willen op blijven. Na het avondeten wordt er gelijk gedoucht en pyjama’s aangetrokken en om half 9 zitten we er helemaal klaar voor.

Vorige week eindigde ‘De Mol’ met de bekendmaking dat Frits de winnaar is en bijna €22000 wint. Hij was daar, duh…, erg blij mee. Gelukkig hoefden we nu niet tot het eind te wachten om te horen wie de mol was/is. Zoals we al dachten was het Kim. Vervolgens werd per aflevering verteld wat ze zo allemaal uitgespookt had om opdrachten te laten mislukken of in ieder geval verwarring te creëren. Alleen ik heb meer oog voor dit plaatje:

Morgen vrij

Morgen hebben de dames de ochtend vrij, en dus de hele dag…, en mag er samen op één kamer geslapen worden. Normaal is de regel dat dit alleen in het weekend mag, maar ja, “nu hoeven we niet naar school”, aldus onze zeer wijze kleuter Sophie.

Na het eten kijken we gezamenlijk naar de ’result show’ van American Idol en zien onze favorieten doorgaan naar de volgende ronde, de Top 12. WE LIKE BIG MIKE!!! Nee, we ‘liken’ ‘m niet, we LOVE him!

Daarna mag ik even naar school voor een oudergesprek met de juffen van Sophie. Zoals verwacht hoor ik niets dan goede dingen en sta binnen 10 minuten weer buiten. Ondertussen hebben Myrthe en Carlijn hun matras en Fatboy plus beddengoed naar beneden gesleept en is Sophie’s kamer één grote slaapplaats. Natuurlijk zijn ook de onvermijdelijke Donald Ducks meegekomen naar beneden, want zeker nu Myrthe ook haar spreekbeurt heeft gehad (op maandag), kan ze weer zonder schuldgevoel strips lezen.

 

En nu maar hopen dat ik ze er morgenochtend vroeg uit kan krijgen, want om 9 uur wil ik op een spinningfiets zitten…

Nog meer feestjes

Afgelopen donderdag werd het Spetterproject feestelijk afgesloten met een Middeleeuwse markt. Om dit te realiseren was behoorlijk wat tijd nodig en daarom hadden de kinderen ‘s middags vrij en mochten om 5 uur weer op school verschijnen. Het hoge hek bij de ingang van het schoolplein was omgebouwd tot slotpoort, overal stonden vuurkorven en kraampjes waar alle kunstwerken van de kinderen te bewonderen en kopen waren. Aan de inwendige mens was ook gedacht, er was erwtensoep, koffie, warme chocolademelk (met slagroom!) en de kinderen konden broodjes roosteren. Ondertussen traden alle klassen ook nog op, kortom een vol programma.

Volledig album bekijken

Vrijdag stond er weer een feest gepland, Sophie was weer uitgenodigd door een klasgenootje. Alleen, helaas was bijna de halve klas geveld door griep o.i.d. en ook de jarige Job was ziek geworden. Ook Sophie voelde zich niet helemaal geweldig, moest vooral erg hoesten, en met een hoogzwangere juf wilde ik het risico niet lopen om haar te besmetten. Sophie mocht dus een ochtendje thuis blijven en prompt voelde ze zich een stuk beter…

Zaterdag was het klusfeest in Huize BJ, maandag verwachten we de tapijtlegger en dus moesten wij zorgen dat alles daarvoor in orde was. Dat betekent alle gereedschap en verfspullen weg, schoonmaken en vervolgens de ondervloer leggen. En doordat het geen vierkante ruimtes zijn, maar één L-vormige overloop en één 9 meter lange overloop met een trapgat erin en niet altijd even rechte muren ben je daar zo weer een hele dag mee bezig. Gelukkig hadden we goede hulp van onze stampmeiden…

Zondag was het écht feest, we vierden de verjaardagen van Sander en Carlijn. Maar eerst moest er hard gelopen worden, 18½ km wel te verstaan! Bijna in onze achtertuin loopt het parcours van de Achmea Midwintermarathon een buitenkansje voor de ‘Brothers in tights’.

Wij hebben onze taak volbracht, 2 keer de mannen aangemoedigd, nu over naar belangrijkere zaken: eendjes voeren!

Daarna lopen we een rondje door het park en laten Thom de speeltuin zien. Hij vindt het allemaal geweldig, zijn zusje wat minder… Zij vindt dat het etenstijd is en hoe maak je dat kenbaar als baby? Je zet het op een brullen. Gelukkig is het een lief, klein baby'tje en klinkt het huilen schattig en bovendien zijn we zo thuis. Daar eten we een boterham en gaat Noor heerlijk slapen op Sophie’s kamer. 

Om half 2 staan 2 bezwete mannen voor de deur, ze hebben in anderhalf uur hun ‘rondje’ gelopen. Da’s best wel heel erg goed, vooral als je bedenkt dat Sander al 2 weken niets heeft gedaan qua hardlopen vanwege een blessure aan zijn voet.

Een uurtje later staat de rest van de familie op de stoep met als grote verrassing neef Roy. Tijd voor taart en cadeautjes en daarna spelen!

Ze zijn er weer!

Toevallig net op de dag dat de dames een dagje vrij hebben van school is Albert Heijn begonnen met zijn voetbalplaatjesactie! We maken gelijk een vliegende start: we hebben 10 pakjes gescoord vanochtend. En natuurlijk het verzamelalbum.

Sleeën bij hole 9

Zaterdagmiddag werd Myrthe gebeld door een vriendinnetje, Julie, of ze mee wilde gaan sleeën in Hoog Soeren. “Tuurlijk!”, zei ze gelijk. Een kwartiertje later stond het vriendinnetje op de stoep met haar vader en twee broertjes. Altijd gretig om iets te weten te komen van de omgeving vroeg ik waar die geweldige sleelocatie dan wel was. “Bij hole 9!”, was het antwoord van de vader…

Tja, dat had ik zelf kunnen verzinnen, sleeën op een golf course, dat deden we tenslotte ook in Amerika, nadat sleeën in het park ‘absolutely’ verboden was. Na 3 uur kwamen ze terug, ze hadden zoveel lol gehad dat ze ook er gelogeerd moest worden. Dat moest bij Julie gebeuren, want ons avondeten werd afgekeurd door de dames. Wat is er mis met een varkenshaasje, broccoli (=superfood) en frietjes?

Zondagochtend haalde ik Myrthe weer op, samen met Carlijn en Sophie op de slee. Er was nl. ‘s nachts weer sneeuw gevallen, geweldig! En terwijl wij de straat in liepen, zagen we nog net dat Myrthe en Julie hun slee vastknoopten aan een andere slee, die weer vastzat aan een andere en uiteindelijk aan de trekhaak van  een grote 4X4 Range Rover van een buurman. Al gillend werden rondjes gereden door de wijk, te leuk.

‘s Middags zijn wij ook gaan kijken bij hole 9.

Zevenheuvelenloop

Een nieuwe maand, een nieuwe loop, de Nijmeegse Zevenheuvelenloop!

Maar allereerst moest er natuurlijk gekeken worden of Sinterklaas vannacht bij ons op bezoek is geweest. Sophie was er als de kippen bij en was heel blij met haar Mega Mindy kwartetspel. Myrthe en Carlijn hadden niet zo’n haast, maar vonden wel een prachtige glitter hockeybal in hun schoen.

Voordat we op pad gaan naar Nijmegen is er nog wat tijd om te kwartetten en het spel is goedgekeurd, ook Sophie doet goed mee. Om kwart over 10 stappen we op de fiets, want we gaan met de trein en dat vinden de dames natuurlijk super. Allereerst een boemeltje en daarna overstappen op een intercity, dat moet goed gaan. Maar het boemeltje ging voor mijn gevoel nog sneller dan de intercity, man man, wat ging het langzaam. Met de auto waren we er al 3 keer geweest... En dan heb ik het nog niet eens over de informatievoorziening van de NS, zucht.

Anyway, uiteindelijk kom je er wel… Na wat heen en weer gebel ontmoeten we bij het Keizer Karelplein Arne en Laura met de kinderen. Arne en Sander gaan samen de 15 km rennen, in korte broek, terwijl heel veel mensen in tights lopen. Het is best wel fris en Sander baalt ‘n beetje. Gelukkig blijft het weer goed. Met z’n allen lopen we naar het startvak, bypass 1, daar lopen de mannen zich warm, rekken hun spieren en verkleden zich.

   

De kinderen hebben elkaar dan al helemaal gevonden en spelen kiekeboe rondom de kar van Noor, die het allemaal mooi ligt te bekijken.

Iets na 1 uur gaan Sander en Arne het startvak in, maar niet voordat ik een ‘we gaan knallen’-foto heb gemaakt.

Wij zigzaggen door de Indische buurt naar de Groesbeekseweg, waar de start en finish is. De loop is trouwens geweldig georganiseerd, ik las in de Gelderlander dat “er in totaal 160 mobiele toiletten en 80 urinoirs geplaatst zijn, de zogeheten plaskruisen. Om de lopers- en bezoekersstromen in goede banen te leiden, komen er 1.300 dranghekken en ruim 800 hoge bouwhekwerken. De Zevenheuvelenloop is een wedstrijd van de grote getallen. 30.600 Hardlopers hebben zich aangemeld, maar uiteindelijk zullen er tussen de 24.000 en 27.000 deelnemers aan de start op de Groesbeekseweg verschijnen. In ieder geval zijn er 25.000 flesjes water voor lopers die finishen, en 25.000 medailles. 15.000 lopers komen met de trein. 8.000 deelnemers hebben het speciale T-shirt gekocht.”

Terwijl wij aan de éne weghelft staan en de starters aanmoedigen, komen op de andere weghelft voorafgegaan door luid toeterende auto’s en achtervolgt door persmotoren alweer de professionals terug. Zij zijn al klaar! De snelste man loopt ‘m in 42 minuten en 14 seconden en de snelste vrouw is klaar in een wereldrecordtijd: 46 minuten en 28 seconden! Ongelofelijk snel.

Het streven van de mannen is om binnen de 1 uur en 18 seconden te finishen, dat houden we aan, dan moeten we weer langs het parcours staan om te juichen. Wat super handig is, is dat Sander mijn telefoonnummer heeft aangemeld voor een SMS service, die je op de hoogte houdt van de doorkomsttijden bij de start, 5 km en 10 en een prognose geeft wat de einduitslag wordt. De eerste SMS vertelt dat ze om 13:38 uur over de startlijn zijn gegaan, dus wij verwachten ze om iets voor 3 uur terug.

Wij gaan op zoek naar een plek waar we wat warms kunnen drinken, de foto hierboven heb ik van Laura geleend, hij is leuk!, en dan krijg ik een SMS dat ze de 10 km in 49 minuten hebben gelopen. Ze lopen enorm voor op hun schema, 1 uur 14 is de voorspelling! We zoeken weer een plek langs de hekken en tijdens het wachten swingen we mee op de muziek. En jawel, ons wachten wordt beloond, we staan aan de goede kant en we zien zowel Sander als Arne langs rennen.

Zoekplaatje

Na de finish (in 1 uur, 11 minuten en 5 seconden!!!) hebben we elkaar snel teruggevonden en we besluiten het centrum in te lopen, lekker een pintje pakken én zo ontlopen we de drukte in de trein. We belanden uiteindelijk in De Waagh, een prachtig ‘eet- en drinkhuijs’ uit 1612 aan het marktplein. Inmiddels is Thom op de schouders van zijn vader in slaap gevallen en in de kar gelegd, waar hij heerlijk doorslaapt en zijn zus van 8 maanden zit klaarwakker en in een opperbeste bui bij iedereen op schoot.

Lekker bier hebben ze, soepjes ook en hapjes, kortom, het was erg gezellig. Om kwart voor 6 nemen we de trein terug naar huis, we kunnen prima zitten zonder gedrang, goede keuze dus. Ik heb de dames bij me in een vierzitje, Sander zit heerlijk rustig op een losse stoel en om kwart voor 8 zijn we weer thuis.

Sander zegt dat hij voorlopig even rustig aan gaat doen met het hardlopen, maar ik vraag me af hoe lang het duurt voordat er weer heen en weer gemaild wordt tussen hem en zijn broer over de volgende uitdaging. Een halve marathon misschien?

Touwtje springen

En ineens is touwtje springen een rage bij ons op het schoolplein…

Grappig hoe kinderen ineens helemaal voor een bepaald spelletje kunnen vallen. Elke middag tijdens het overblijven is er een vaste groep meisjes, dat springt, springt, springt! Carlijn is vaak de eerste die het springtouw te pakken heeft en denkt daar dan bepaalde rechten aan te mogen ontlenen. Wanneer kinderen te lang springen of voorkruipen of niet goed draaien, wordt ze wat chagrijnig. Zo ken ik haar helemaal niet.

Gelukkig zijn Carlijn en ik woensdagmiddag de stad in gefietst en hebben 10 meter (!) springtouw gekocht, dus thuis kan ze naar hartenlust springen op háár manier zonder vervelende klasgenootjes en zo. Sophie laat zich ook niet kennen en wil oefenen, dan kan ze straks op het schoolplein meedoen. En wonderwel, ze heeft het in ‘no time’ door.

Filmpje!

En nog één, gemaakt door Sophie, met springende Myrthe en Carlijn!

Sportief dagje

• ontbijten


• veel prachtige, zelfgemaakte cadeautjes uitgepakt


• fietsen naar Pellikaan Health and Fitness


• uurtje zweten tijdens spinningklas en daarna aan gewichten trekken


• heel lang gezwommen


• terug naar huis fietsen, Sophie ging heel stoer op haar eigen fiets!


• lunch, ook Myrthe en Carlijn eten een uitsmijter


• wandelen bij Kootwijkerzand, warm!


• thuis biertje op het terras en in slaap gedut


• avondeten


• Studio Sport, Ajax wint eindelijk weer eens


• 9 uur, Sophie is nog steeds wakker, want ze gelooft ons niet dat het al bedtijd is (te licht buiten...)

Een hazelworm lag midden op ons pad of wij liepen op zijn pad, dat kan natuurlijk ook.

"Kijk mama, hard zand"

Mooi weertje weer vandaag

Ook als je 8 en 11 bent, is spelen met zand nog steeds leuk!

Tot slot nog even een foto van Myrthe's Fatboy. Lang heeft ze erop moeten wachten, ze heeft 'm zelf gekocht met geld gekregen voor haar 11-de verjaardag. En hij staat mega cool in haar kamer. Carlijn én Sophie hebben er zelfs een nachtje op geslapen en dat lag heel lekker zeiden ze.

Dag huurhuis

Eindelijk zijn we op de laatste dag van maart aanbeland en na 4 lange dagen is het huurhuis leeg en schoon! Ik moet zeggen, zonder de hulp van onze geweldige ouders was dat niet gelukt. Want wat kan een mens een troep hebben en dan hebben we in Amerika ook al heel wat stuff weggedaan, maar nog steeds niet genoeg. Ons prachtige 'stijlvolle huis vol originele details' staat vol, echt tot aan z'n nok aan toe. En het huurhuis was ook toe aan een fikse poetsbeurt, tjonge jonge, want zoals mijn moeder vandaag opmerkte, je kon zien dat ik daar de afgelopen maanden (schaam schaam) niet echt aan toegekomen was....

Maar vanaf vandaag kunnen we ons richten op één huis, gaat het grote op- en inruimen beginnen, alle karweitjes afmaken en daarna genieten van een heerlijke lente en hopen dat de badkamer snel klaar is. Maar dat dat nu nog niet het geval is, maakt ons niet uit. Ook de dames zijn vandaag in bad geweest en zij hebben 'm helemaal goedgekeurd. Samen in bad, ja gezellig is dat!

Hij hangt!!!

Hij hangt en hij doet het ook nog!!!


















Het is nu af en toe spitsuur in huis; gisterochtend zijn de stucadoors begonnen, 's middags kwam Willem om voorbereidingen te treffen voor het plaatsen van de ketel en om 4 uur kwam de baas van het glasbedrijf de ramen precies opmeten, zodat alles besteld kon worden. Vandaag had Willem hulp en kwam de grote baas ook even kijken en stonden er op een gegeven moment 5 auto's op het pad en langs de weg! En o ja, mijn ouders kwamen ook nog langs.

Maar wat een verschil één laagje gips oplevert, echt geweldig. Dinsdag was de woonkamer nog heel lelijk, de muren zaten vol lijmresten, verfstrepen en loslatend stucwerk. Gisteren zijn alle wanden en de plafonds voorbehandeld met roze voorstrijk en dat werd er ook niet beter op, maar vandaag is het echte werk begonnen en dit is zeker zijn geld dubbel en dwars waard. Als ik volgende maand een mooi prijsje win in de Staatsloterij dan mogen ze het hele huis komen doen!

Strak hè?!

En dit is nog maar de eerste laag, er komt zelfs nog een tweede op

Om al deze vorderingen te vieren én omdat Myrthe hele goede cijfers heeft teruggekregen van haar proefCITO-toets gaan we 'uit eten'. Al een tijdje wordt Nederland lekker gemaakt met de commercials voor de Wintersport Weken van McDonalds en nu wil ik zo'n burger proeven ook. Er zijn blijkbaar 3 burgers en deze week is de Fondue Burger aan de beurt. Deze burger bestaat uit een hamburger van 100% rundvlees (wat anders?), ligt op een luxe ciabatta en heeft verder 3 soorten gesmolten kaar en een fonduesaus. Bah, wat lekker en geen stukje groenvoer te bekennen ;-). Myrthe neemt maar al te graag mijn aanbod aan om voor haar een gewoon menu te bestellen, ze wordt echt te groot voor een Happy Meal. Maar Carlijn en Sophie vinden dat nog prima...

Bye bye Bush, hello Barack!

Mijn 'George Bush Out of Office Countdown (2008 Through the Glorious End)' mag eindelijk van de muur, vandaag is Barack Obama in gezworen tot de 44ste President van de USA. Hopelijk kan hij de zeer hooggespannen verwachtingen waarmaken. Wel grappig in die zin is dat hij haperde tijdens de eed, hij zal daar achteraf vast van balen, maar het maakt hem wel menselijk.

Wijzelf zijn ook 'only human', maar Sander heeft inmiddels een extra toevoeging aan zijn naam verdiend; De Sloper... Afgelopen nacht om 4 uur kreeg hij ineens een openbaring, het plafond van de keuken moet er ook uit. Nu waren we al wel van plan om op het schrootjes plafond een nieuw plafond te maken, maar dit gaat weer stapje verder. En geeft een hoop troep, het probleem is nl. dat je het plafond er binnen een uur eruit hebt, maar dat je daarna nog twee uur bezig bent om het hout weg te werken. De tweede container zit weer vol en deze is vanmiddag opgehaald, ik ben zeer benieuwd, en bevreesd, naar de afrekening.

Cathedral ceiling

74 Jaar spinnenraggen

Detail van het dak, dakkapel erop en je hebt een extra kamer...;-)

Vanmiddag ben ik voor de tweede keer bij de badkamerleverancier langsgeweest. Vorige keer is er een tekening gemaakt en hebben we het over materialen en kastjes en kranen gehad en vandaag gaat het over de knikkers. Als we hieruit kunnen komen, wordt de badkamer geïnstalleerd door hetzelfde bedrijf dat ook het elektra en de CV doet.

Verder gaat alles behoorlijk voorspoedig, Carlijn mocht vandaag voor het eerst met haar eigen klas mee schoolzwemmen. Tot nu toe zwom ze met groep 3, omdat ze de schoolslag nog niet goed genoeg beheerste. Maar nu gaat het beter en heeft ze ineens weer heel veel zin om te zwemmen en dat had ze niet toen ze (haar woorden) "met die kleuters mee moest..." Sophie heeft een allerbeste vriend gevonden in de afgelopen weken. Ze zijn niet bij elkaar weg te slaan, zo schattig om te zien. Myrthe is ook lekker bezig op school, tijdens CreaCircuit maakt ze samen met haar vriendin een webpage, binnenkort te zien op de website van school.

Vanavond zijn we weer bij onze favoriete, NOT, winkel geweest, balken en raggels voor de keuken halen. De dag dat ik niet meer naar de GAMMA hoef, zal ik groots vieren. Maar voorlopig zijn we nog niet zo ver...

Winterpret!

OK, het is voor Nederlandse begrippen behoorlijk koud hier en veel moeders op het schoolplein klagen steen en been, maar wat levert het mooie plaatjes op! We maken een uitzonderlijk zonnige en sneeuwrijke winter mee en het helpt ook dat de omgeving zo prachtig is. Door de koude nachten blijft het laagje sneeuw heel mooi op de bomen liggen en wanen we ons in het buitenland...


















De afgelopen dagen zijn Myrthe en Carlijn met school naar de vijver in het Oranjepark geweest, schaatsen! En ze vinden het leuk ook, dus ze willen meer... Ik op zoek naar een ijsbaan in de buurt en ik vind er één in Ugchelen. Het ijs is niet super, lees beetje erg hobbelig, maar dat mag de pret niet drukken.

Ook voor Sophie hadden we Friese doorlopertjes op zolder liggen, Sander kan zich niet herinneren dat hij er ooit op geschaatst heeft, geen idee hoe oud ze zijn. Ze waren een beetje roestig, maar ze gleden nog erg goed, iets te goed naar Sophie's zin :-)























Na één rondje op de schaats gaan ze uit en gaat ze verder met de slee, ook Carlijn mag mee.


















Myrthe's vriendin Marit was ook mee en samen schaatsen ze tig rondjes. Myrthe schaatst op mijn 'oude' noren, gekocht in het begin van de jaren '90. Voordat de kinderen geboren zijn dus, toen ik nog schoenmaat 40/41 had. Ik pas ze bij lange na niet meer en 'mag' Sanders' mega gave Raps schaatsen mee, maar dit ijsbaantje is niks voor Rapsen. Ik schuifel wel wat rond op mijn snow boots. Carlijn schaatst op kunstschaatsen, die nog van haar oma zijn geweest en dat vindt ze ontzettend cool.























Om kwart voor 5 is de zon al enige tijd achter de horizon verdwenen, mijn tenen zijn echt koud en Sophie wil naar huis. Carlijn schaatst haar laastste rondje terwijl Myrthe haar schaatsen uit doet. Ze heeft 3 blaren op haar hiel en enkel. Thuis drinken we lekker warme chocomel en daarna brengen Myrthe en ik Marit naar huis. Op de terugweg halen we avondeten bij de C1000, SNERT!!!

Echt een op en top Hollandse winterdag.