Genieten

Koninginnedag vandaag, je kan er niet omheen, je moet gewoon terugdenken aan vorig jaar. Wat was het een prachtige dag toen. Alles was goed geregeld, de bomen waren prachtig groen, de lucht stralend blauw en iedereen was in een opperbeste stemming. Maar we weten allemaal hoe al die mooie dingen totaal naar de achtergrond werden geknald.

Dus dat het vandaag regende, dat deerde ons niet. We gaan op de fiets de stad in, lopen gewoon een rondje over de kermis, kijken naar alle rommel op de kleedjes en halen oranje XL-tompoucen bij de HEMA. Mmmmmmmmm

De rest van de dag zijn we ‘rundum Hause’, we kijken naar de ‘result show’ van American Idol en zijn geschokt dat Aaron steeds door gaat. Dat gozertje is net 17 en zingt al zijn liedjes voor zijn moeder… Aaaaaaa

Maar goed, laten we genieten. Genieten bv. van de prachtige bloesem, die nog net op tijd is uitgekomen. Maandag over 2 weken gaat de enorm uit de kluiten gewassen struik eruit, alles, maar dan alles gaat eruit, jiehaa. Ik kan niet wachten, want er komt een prachtige tuin, met ingegraven trampoline, voor in de plaats.

A lucky day

Ik ga zo meteen Myrthe staatsloten laten kopen, want dit is haar geluksdag! Wij zijn al mazzelaars, kan ook niet anders, zowel Sander als ik zijn op zondag geboren, maar dat onze geluk op onze kinderen zou overslaan, is extra mooi.

Maar het is niet alleen geluk, het is ook beloning voor hard werken. Zojuist zijn we gebeld door school, Myrthe is aangenomen op het Tweetalig VWO!!!

We gaan naar Apenheul

We gaan naar Apenheul en wat zien we?

Twee ara’s die het leven zuur maken van twee ringstaartmaki’s

Een prachtige,trotse pauw (Carlijn en Sophie zagen voor het eerst ééntje in zijn volle glorie)

Twee schildpadjes bij het Gorilla-eiland

O, toch wel twee apen…

En een hele mooie draaimolen

Mini van vorige week…

Afgelopen zondag was Carlijn Mini van de Week bij Dames 2. Om kwart voor 12 moesten wij ons melden, de wedstrijd begon een uur later. Gelukkig was het heerlijk weer, Sophie en ik hebben ons ook prima vermaakt aan de zijkant. Vooral toen de sproeiers aangingen op het waterveld en deze niet het veld besproeiden, maar ons!!!

 

Carlijn mocht met alles meedoen, de bespreking in de kleedkamer, het warm lopen, inslaan, keeper opwarmen, alles. Zij en het andere meisje, dat ook mini was, waren doodop toen de wedstrijd eindelijk begon!

Om kwart voor 1 mocht Carlijn afslaan, dit deed ze keurig. Ze tikt de bal naar haar medemini Lotte en daarna nemen de dames het over. De mini’s mogen plaatsnemen in de dug out, maar al snel lopen ze rondjes. De zon stond vol op hun kant en het was daardoor erg warm, vertelde Carlijn later. Op een gegeven moment verdwijnen ze zelfs achter de dug out, maar even later komen ze weer tevoorschijn; ze hadden hun officiële tenue polo uitgedaan, die onder hun mini T-shirt zat.

Dames 2 had uiteindelijk gewonnen, 4-1, de sfeer na de wedstrijd was dus prima. Alle speelsters signeren de shirts, erg leuk. Carlijn was inmiddels behoorlijk gaar, zoals je ook kan zien op de foto. Sophie en ik trouwens ook, ik had zelfs mijn armen verbrand. De zon prikt behoorlijk deze tijd van het jaar.

Sander en Myrthe waren wat later gekomen en blijven nog even bij Heren 1 kijken. Ik neem de 2 jongste dames mee naar huis. Ondanks de bende is het toch heerlijk toeven in onze tuin, biertje, boekje, pizzaatje maken, zo kom je een zondagmiddag wel door…

AZ!!!

Vanavond speelt AZ tegen FC Twente. “So?”, zouden ze in Amerika zeggen. Nou, als AZ wint en AJAX doet dat morgen ook, dan staat FC Twente nog maar 1 punt voor in de strijd om de landstitel. En dan wordt het toch wel heel spannend voor alle AJAX-fans. En natuurlijk stroomt er nog altijd Noord-Hollands bloed door onze aderen, dus ‘one plus one is double fun’!

Dus… kom op AZ, hak die Tukkers in de pan vanavond!!!

Update: AZ did it!!! 1-0 Gewonnen, op z'n Twents, want zij winnen ook steeds met 1 doelpunt verschil... Nu morgenavond duimen dat Ajax het niet wéér laat liggen.

Kraantje Lek

Zondagmiddag, is er een beter moment in de week om pannenkoeken te eten met je familie? Ik denk het niet. En als het dan ook nog eens in een heel leuke toko is, dan zijn wij zeker van de partij. Ook al moeten we er een stukje voor rijden…

Rond 4 uur worden we verwacht en ondanks dat de Tomtom zei dat door vertragingen op de route de ETA 16:21 uur was, reden wij om 2 over 4 de parkeerplaats op. Met dank aan de spitsstrook op de A1 tussen Muiderberg en Diemen, we zoefden langs de file! “Ha, ha, zij staan lekker stil!”, wordt er geroepen op de achterbank.

Ik ben de Bob op de terugweg, dus Sander heeft al snel na aankomst een lekker biertje voor zich staan. Dat mag, want hij heeft vorige week een halve marathon gelopen... Ik neem eerst thee, op één of andere manier krijg ik het altijd heel koud van autorijden en ik had nog wel mijn jas aangehouden.

Van ons gezellig samenzijn aan tafel heb ik geen foto’s, want het was te gezellig en van het eten ook niet want we hadden allemaal honger, het was zo op! Ook Sophie heeft haar grote pannenkoek helemaal opgegeten. Tussendoor konden de kinderen heerlijk spelen in de speeltuin buiten en het klimduin achter het restaurant. En Sophie had zoals gewoonlijk weer het fototoestel gevonden! De volgende zijn dan ook door haar genomen.

 

Na het spelen tijd voor een toetje! Sophie had een kinderijsje, Myrthe en Carlijn deelden een Dame Blanche. Ook dit ging schoon op.

En na het eten even lekker op en neer rennen van het klimduin.

Start to run

Onder begeleiding van mijn ‘personal trainer’, lees: Sander, is zaterdagmiddag een wonder geschied. Ik ben begonnen met hardlopen. Tenminste, het moet nog blijken of het bij één keer blijft of dat het ook bij mij het begin van een verslaving wordt.

Samen zijn we naar een parkeerplaats midden in het bos gereden en zijn daar gestart, één minuutje rennen, twee minuten lopen, 9 keer achter elkaar. Gelukkig is mijn conditie redelijk, maar het is overduidelijk dat mijn lijf niet aan rennen gewend is. Al na de tweede minuut rennen, voelde ik mijn scheenbenen. Maar ik laat me niet kennen, nee, never.

Want hardlopen is zo gemakkelijk, je trekt je sportkleren aan, de achterdeur dicht en, in ons geval, zet een paar stappen en staat in het bos. Kan het nog simpeler? Bovendien hoef je geen peperduur abonnement te nemen op een sportschool (€119 per maand voor ons gezin…).

Bij Asics hebben ze laatst een onderzoek gedaan naar de steeds meer stijgende populariteit van hardlopen, niet alleen in NL, maar in heel Europa: “36% van de mensen tussen de 15 en 65 jaar in Europa zie je hardlopen op straat, in parken, bossen en in fitnesscentra.

Als het om hardlopen gaat, is Nederland nog steeds een land van "beginners": meer dan een derde van de Nederlandse hardlopers is minder dan een jaar geleden gestart met sporten. De belangrijkste redenen om ermee te beginnen is fitter worden en gewicht verliezen (respectievelijk 61 % en 40 %). En zij willen gemiddeld 9,5 kg afvallen. Hun motivatie om ermee door te gaan is ontstressen (29 %), zich amuseren (40 %) en de geestelijke voldoening achteraf (26 %).”

Goed, ik heb mijn eerste rondje gedaan, heb ‘start to run’ met Evy op mijn MP3-speler gezet en zal deze week zien of hardlopen in je eentje ook leuk is.

Kijktip!

Als er één ding goed is aan de Nederlandse televisie is de hoeveelheid documentaires. Alleen, ze worden altijd zo gruwelijk laat geprogrammeerd. Maar gelukkig hebben we internet en dan in het bijzonder: Uitzending gemist.

Gisteravond was er een film van een Engelse filmmaker te zien, die met een Zweedse getrouwd is en daar woont. Zijn lerares Zweeds vertelde hem dat dé manier om te integreren en nieuwe vrienden op te doen in Zweden is door lid te worden van een club. Dus wat doe je dan als bijna 40-jarige man met vrouw en kleine kinderen? Je gaat synchroon zwemmen!

Van zijn belevenissen, tegenslagen en successen heeft hij een film gemaakt en die is errug leuk. Klik hier om ‘m te bekijken.

Verrassing!

Tweede Paasdag in Nederland, wat gaan we doen? Nee, niet naar de meubelboulevard, ons huis staat al vol. Naar de autodealers dan? Nee, we hebben al 2 auto’s. Blijft er nog een populaire bestemming over: de dierentuin. En niet zomaar een dierentuin, deze ligt bij ons om de hoek!

Vorige maand werd bekend dat Apenheul de burenkaart weer in ere ging herstellen. Voor een prijs lager dan een gewoon entreekaartje kan je als inwoner van ons mooie dorp een seizoenkaart kopen. Da’s nou leuk! Zaterdagmiddag ben ik er heen gefietst en zonder dat de dames er weet van hadden, heb ik 5 kaarten gehaald.

Sanders plan voor vandaag was een stukje hardlopen met zijn broer in Utrecht, dus het was Ladies Day in huize B. Na de lunch stelde ik voor om de eendjes te gaan voeren in Park Berg en Bos ;). Onze heerlijke naïeve dochters zien totaal niet dat ik mijn hele tas meeneem, fototoestel, zonnebril, alles. “Leuk!”, roepen ze, en vragen of ze ook weer bij de jonge zwijntjes mogen kijken.

Aan het eind van de vijver kan je linksaf naar de speelweide, maar rechtsaf ga je naar Apenheul. “Heee jongens, zullen we daar heen gaan?”. “Maham, we zijn geen jo……, wat zei je?”. Zoals verwacht hebben de dames daar geen probleem mee, juichend nemen ze het nieuws in zich op dat ze tot 22 oktober hier, als ze willen, elke dag heen kunnen!!!

Na de gorilla’s, die overigens met z’n tienen een eiland van een hectare hebben, lopen we verder naar de berberapen. Daar trilt mijn telefoon, SMS van Sander, hij heeft de halve marathon 1 uur 42 minuten en 15 seconden gelopen!!! Dat is idioot snel, 12,4 km per uur. Op dat moment schuifelden wij met minder dan 2 km per uur door Apenheul. Maar als ineens de kinderen beginnen te rennen, kan dat maar één ding betekenen: speeltuin!

Niet veel later belt Sander met het bericht dat hij al in de trein zit en dat hij iets na 5 aan zal komen bij ‘ons’ station. OK, dat loopt heel soepel daar in Utrecht. De dames smeken om nog één keer van de glijbaan af te mogen, maar daarna moeten we écht naar huis. Het park gaat trouwens toch ook zo dicht. Vraag me af hoe ze dat voor elkaar krijgen, iedereen eruit, er liepen nog heel veel mensen rond een kwartier voor sluitingstijd.

Het is wel heel prettig om gewoon naar huis te kunnen lopen, geen files en zo. Thuis stappen we gelijk in de auto om Sander op te halen. Wij, en hij, hoeven niet eens te wachten, hij komt net aanlopen (lees: strompelen). Wat een timing!

Thuis laat hij lekker het bad vollopen met Kneipp badolie Jeneverbes, want volgens het flesje “verlicht dat vermoeide en stijve spieren na lichamelijke inspanning”. Ik stort mij op het avondeten en de kinderen storten neer voor de tv.

Na zo’n dag heb je behoefte aan een paar vrije dagen…

Vrolijk Pasen!