Omdat we natuurlijk veel te vroeg bij de Arena waren, zijn we met de trein naar Amsterdam Centraal gereden. We = Myrthe en ik, Walter en zijn vriend(inn)en. Na een wandelingetje komen we bij het Rembrandtplein aan en de eerste vrije tafel is voor ons. Biertje?
Na een paar rondjes is het tijd om onze magen te vullen en wat past er nou beter bij zo'n dag als vandaag als heerlijk bezoekje aan de FEBO. Mmmm, satekroketje anyone? Die had ik al niet meer gehad sinds 1990, toen ik nog in Alkmaar op school zat en veel te vaak tussenuren had...
De trein terug richting de Arena zit vol met U2-fans. De conducteur wenst ons via de intercom een mooi concert en de vrijwel lege trein gaat door naar Rotterdam. Wij volgen de meute naar het stadion en zoeken onze ingang M. Voordat we de trappen omhoog mogen beklimmen, worden we eerst gefouilleerd, maar zoals jullie kunnen zien, hebben zij mijn camera niet gezien :-)!!!
Om 8 uur begint het voorprogramma van Snowpatrol, errug goed. Laatst traden zij ook op bij Pinkpop en dat had ik op tv gezien en zij hebben ook een paar behoorlijke hits gehad met 'Chasing cars' en 'Crack the shutters'. Je kan alleen wel merken dat de mensen van het geluid nog druk bezig zijn met het testen van alle boxen, want m.n. de lage geluiden gaan door merg en been. Na 3 kwartier houdt Snowpatrol het voor gezien en komen de roadies van U2 alle spullen klaarzetten. Inmiddels is het stadion behoorlijk volgelopen en draait de wave zijn rondjes over de tribune. Heel leuk om dat eens mee te maken.
Myrthe met Walter en Rein, die de kaartjes had geregeld
In het stadion is het lekker warm, vooral waar wij zitten, op de tweede ring vlakbij het dak. Dus wij laten ons ook lekker vollopen. Ik ben alleen overgestapt op de Sprite, want ik ben de BOB. Nog 7 jaar wachten, dan kan Myrthe terugrijden... Myrthe heeft trouwens vandaag haar hele maandtegoed aan cola opgedronken, ach, ze had alle suikers nodig om wakker te blijven tot tenminste kwart voor 12.
Iets na half 10 komen de bandleden één voor één het podium op, het dak gaat er bijna af!!!
Na een concert van ruim 2 uur is het helaas veel te snel afgelopen. U2 heeft een mooie mix van nieuwe en oude songs gespeeld en ze hebben niets teveel gezegd, het podium met al zijn lichten en videoscherm was spectaculair. Op de middelste foto hierboven kan je zien dat het scherm ook als een soort harmonica omlaag kon. Schitterend.
Alleen dan moeten 60.000 mensen het stadion uit en naar hun auto's/trein en op pad naar huis. Wat een crime, gelukkig had ik mijn auto vlakbij de uitrit van de parkeergarage gezet, maar nog reden we pas om iets voor één uur de snelweg op. Myrthe had toen al de stoel in de ligstand gezet en die heb ik niet meer gehoord tijdens de rit naar huis.
Het was geweldig, maar tjongejonge, wat suisten mijn oren toen ik eindelijk om 2 uur in mijn bed lag!!!
