Een aantal weken geleden hing er lijst op het prikbord bij Sophie’s klas met daarop de vraag of ouders zich wilden opgeven om de kleuters naar Kinderboerderij Laag Buurlo te rijden. Dat leek me leuk, dus ik schreef mijn naam op. Een paar dagen geleden vertelde ik Sophie over het opkomende schooltripje, of juf daar al wat van verteld had en tegelijk zegt Sander, “hé, ik kan ook wel eens rijden”. En Sophie was daar gelijk zeer enthousiast over, ik werd meteen aan de kant geschoven. De nachten werden afgeteld, maar wat ze nog het allerspannendst vond, was dat ze voorin mocht zitten!!!
Van de website: “De kinderboerderij ligt op het vroegere land "Laag Buurlo", de villa en de boerderij met woonhuis dateren uit 1890. Laag Buurlo is van oorsprong een fruit- en veeteelt bedrijf, er staat nog steeds een aantal oude fruitbomen. Doordat het bedrijf geen bestaansrecht meer had en door opkomende woningbouw in de wijk kocht de gemeente Apeldoorn het bedrijf op en heeft er in 1970 een kinderboerderij van gemaakt. De gebouwen en de stallen zijn minimaal veranderd, waardoor de authentieke uitstraling bewaard is gebleven. Wel is er door de jaren heen flink geïnvesteerd in speeltoestellen op de speelweide, die zeer geschikt is voor jonge kinderen. De totale oppervlakte van de kinderboerderij is 2,5 hectare en alle landbouwhuisdieren zijn aanwezig.
Kinderboerderij Laag Buurlo heeft zowel een recreatief als een educatief en therapeutisch karakter. Het welzijn van de dieren staat bij de kinderboerderij hoog in het vaandel. Het personeel, de vrijwilligers en een aantal mensen met een lichamelijke en/of geestelijke handicap doen hun uiterste best de bezoekers het naar hun zin te maken. Zo mogen kinderen soms onder begeleiding van iemand van de kinderboerderij een ritje op een pony maken.”
Kortom, gegarandeerd een hele ochtend FUN.
Beide groepen 1 op een rijtje met juf Marion helemaal links (roodblauwe jas)
Helemaal blij op het paard of is het een pony?
Snack time
Even alles op zich in laten werken
Sander heeft zich ook prima vermaakt, ‘t is altijd leuk om zo’n kleuterklasje bezig te zien. Maar ze kunnen ook heel veel herrie produceren, vooral op de tokkelbaan… Hij belde mij even terwijl hij ernaast stond en de speaker van mijn telefoon kon het gegil bijna niet aan. Om kwart over 11 kwam helaas een eind aan het feest en moest er weer teruggereden worden. ‘Helaas’ voor Sophie zat juf zowel op de heen- als op de terugweg bij Sander in de auto en kon zij niet voorin zitten, maar het laatste stukje van school naar huis mocht ze dat wel. Met een big, big smile kwam ze de auto uit.
Op vrijdagmiddag geniet Sophie erg van de rust in huis, haar grote zussen moeten naar school en zij lekker niet. Ongestoord kan ze door het huis heen struinen, wat computeren en alle aandacht krijgen. En sinds Myrthe en Carlijn allebei achter elkaar hockeytraining hebben, kan ze helemaal haar gang gaan. Sander ‘doet’ de hockey, dus ik kan kokkerellen met Sophie. En dat komt de laatste tijd neer op pizza bakken, mmmmmmm!!!
