Een nieuwe maand, een nieuwe loop, de Nijmeegse Zevenheuvelenloop!
Maar allereerst moest er natuurlijk gekeken worden of Sinterklaas vannacht bij ons op bezoek is geweest. Sophie was er als de kippen bij en was heel blij met haar Mega Mindy kwartetspel. Myrthe en Carlijn hadden niet zo’n haast, maar vonden wel een prachtige glitter hockeybal in hun schoen.
Voordat we op pad gaan naar Nijmegen is er nog wat tijd om te kwartetten en het spel is goedgekeurd, ook Sophie doet goed mee. Om kwart over 10 stappen we op de fiets, want we gaan met de trein en dat vinden de dames natuurlijk super. Allereerst een boemeltje en daarna overstappen op een intercity, dat moet goed gaan. Maar het boemeltje ging voor mijn gevoel nog sneller dan de intercity, man man, wat ging het langzaam. Met de auto waren we er al 3 keer geweest... En dan heb ik het nog niet eens over de informatievoorziening van de NS, zucht.
Anyway, uiteindelijk kom je er wel… Na wat heen en weer gebel ontmoeten we bij het Keizer Karelplein Arne en Laura met de kinderen. Arne en Sander gaan samen de 15 km rennen, in korte broek, terwijl heel veel mensen in tights lopen. Het is best wel fris en Sander baalt ‘n beetje. Gelukkig blijft het weer goed. Met z’n allen lopen we naar het startvak, bypass 1, daar lopen de mannen zich warm, rekken hun spieren en verkleden zich.
De kinderen hebben elkaar dan al helemaal gevonden en spelen kiekeboe rondom de kar van Noor, die het allemaal mooi ligt te bekijken.
Iets na 1 uur gaan Sander en Arne het startvak in, maar niet voordat ik een ‘we gaan knallen’-foto heb gemaakt.
Wij zigzaggen door de Indische buurt naar de Groesbeekseweg, waar de start en finish is. De loop is trouwens geweldig georganiseerd, ik las in de Gelderlander dat “er in totaal 160 mobiele toiletten en 80 urinoirs geplaatst zijn, de zogeheten plaskruisen. Om de lopers- en bezoekersstromen in goede banen te leiden, komen er 1.300 dranghekken en ruim 800 hoge bouwhekwerken. De Zevenheuvelenloop is een wedstrijd van de grote getallen. 30.600 Hardlopers hebben zich aangemeld, maar uiteindelijk zullen er tussen de 24.000 en 27.000 deelnemers aan de start op de Groesbeekseweg verschijnen. In ieder geval zijn er 25.000 flesjes water voor lopers die finishen, en 25.000 medailles. 15.000 lopers komen met de trein. 8.000 deelnemers hebben het speciale T-shirt gekocht.”
Terwijl wij aan de éne weghelft staan en de starters aanmoedigen, komen op de andere weghelft voorafgegaan door luid toeterende auto’s en achtervolgt door persmotoren alweer de professionals terug. Zij zijn al klaar! De snelste man loopt ‘m in 42 minuten en 14 seconden en de snelste vrouw is klaar in een wereldrecordtijd: 46 minuten en 28 seconden! Ongelofelijk snel.
Het streven van de mannen is om binnen de 1 uur en 18 seconden te finishen, dat houden we aan, dan moeten we weer langs het parcours staan om te juichen. Wat super handig is, is dat Sander mijn telefoonnummer heeft aangemeld voor een SMS service, die je op de hoogte houdt van de doorkomsttijden bij de start, 5 km en 10 en een prognose geeft wat de einduitslag wordt. De eerste SMS vertelt dat ze om 13:38 uur over de startlijn zijn gegaan, dus wij verwachten ze om iets voor 3 uur terug.
Wij gaan op zoek naar een plek waar we wat warms kunnen drinken, de foto hierboven heb ik van Laura geleend, hij is leuk!, en dan krijg ik een SMS dat ze de 10 km in 49 minuten hebben gelopen. Ze lopen enorm voor op hun schema, 1 uur 14 is de voorspelling! We zoeken weer een plek langs de hekken en tijdens het wachten swingen we mee op de muziek. En jawel, ons wachten wordt beloond, we staan aan de goede kant en we zien zowel Sander als Arne langs rennen.
Zoekplaatje
Na de finish (in 1 uur, 11 minuten en 5 seconden!!!) hebben we elkaar snel teruggevonden en we besluiten het centrum in te lopen, lekker een pintje pakken én zo ontlopen we de drukte in de trein. We belanden uiteindelijk in De Waagh, een prachtig ‘eet- en drinkhuijs’ uit 1612 aan het marktplein. Inmiddels is Thom op de schouders van zijn vader in slaap gevallen en in de kar gelegd, waar hij heerlijk doorslaapt en zijn zus van 8 maanden zit klaarwakker en in een opperbeste bui bij iedereen op schoot.
Lekker bier hebben ze, soepjes ook en hapjes, kortom, het was erg gezellig. Om kwart voor 6 nemen we de trein terug naar huis, we kunnen prima zitten zonder gedrang, goede keuze dus. Ik heb de dames bij me in een vierzitje, Sander zit heerlijk rustig op een losse stoel en om kwart voor 8 zijn we weer thuis.
Sander zegt dat hij voorlopig even rustig aan gaat doen met het hardlopen, maar ik vraag me af hoe lang het duurt voordat er weer heen en weer gemaild wordt tussen hem en zijn broer over de volgende uitdaging. Een halve marathon misschien?
