De laatste week van 2010 hebben wij doorgebracht in het winterwonderland van Tirol, in Sölden. Vanwege hun 40-jarig huwelijksjubileum hadden mijn ouders een Bauernhaus gehuurd aldaar, we moesten alleen wel zelf erheen rijden… Die reis zullen wij ons nog lang heugen.
Maar zodra je aankomt en de auto hebt uitgepakt, ben je alles weer vergeten. Tenminste, de reis, het ‘leukste’ van een wintersportvakantie komt dan nog, ski’s, lessen en passen regelen. Maar ook dat viel mee, de ski’s konden we huren vlakbij de gondel naar de pistes. Alles konden we daar na een lange skidag achterlaten in het depot en de volgende ochtend weer droog ophalen. De winkel stond vlak naast het dalstation van de Giggijoch-gondel, daar hebben we gelijk liftpassen gehaald. En in de winkel was ook een dame van de plaatselijke skischool, dus dat was ook gelijk geregeld. DONE!!!
Tijd voor een borrel en gourmetten, het was tenslotte eerste Kerstdag.
Op zondagochtend kwart over 7 gaat de wekker, pffff, da’s vroeg. Maar we weten niet hoe lang alles gaat duren en we willen natuurlijk wel op tijd zijn voor de eerste skiles. Om kwart voor 9 lopen we bij het huis weg naar het skidepot, snowboots uit, skischoenen aan, ski’s en stokken mee, hup naar de gondeltjes. Even in de rij, maar om 10 voor half 10 zitten we in de gondel, die ons naar het Giggijoch brengt op 2284 meter hoogte.
De les begon elke dag om 10 uur, elke dag waren we veel te vroeg… De eerste 2 dagen hebben Carlijn en Sophie geoefend in de kinderclub, Myrthe mocht gelijk de piste op!
Myrthe had de eerste dagen een Nederlands meisje in de groep, dat ook in de brugklas zat, dus extra leuk. Helaas ging zij maar 3 dagen in de les, maar Myrthe heeft daarna ook nog prima kunnen lessen in een heel klein groepje. Op de derde dag mocht Carlijn ‘s ochtends naar de oefenpiste met een pannenkoekenlift, Sophie mocht dat na de lunch. Dat vonden ze beiden natuurlijk erg stoer en het skiën werd al leuker, want ze gingen sneller!
Terwijl de dames in de les zaten, konden Sander en ik naar hartenlust skiën. Ook hebben mijn ouders de dames 2x opgevangen voor de lunch zodat wij wat langere tochten konden maken. De gletsjers van Sölden liggen op 3000 meter en in de zon, ze zijn zo enorm breed, iedereen kan er vanaf knallen. Zoals Sander, die met behulp van de ‘Runkeeperapp.’ op de iPhone kan bijhouden hoe hard hij gaat… 87,6 km per uur ging hij, zonder er veel moeite voor te doen. En ik kwam daar iets langzamer achteraan.
Nog meer foto’s!
Op de laatste skidag was een slalomwedstrijd georganiseerd, alle kinderen kregen een hesje met nummer aan, hun tijden werden écht geklokt en aan het eind van de dag was er een heuse prijsuitreiking. De dames vonden dit best spannend allemaal, maar uiteindelijk zei Sophie, “ik kan ook om mensen heen skiën, dus dan kan ik ook om hekjes heen…”
Myrthe was als eerste van onze dames aan de beurt.
Toen kwam Sophie, die deed het zeer gecontroleerd, maar keurig om de poortjes. Bij de finish stond een pinguïn, de mascotte van de skischool, en die werd ge-high fived!
Last, but certainly not least mocht Carlijn aantreden. Zij skiet nog zonder stokken en maakte al schaatsend vaart. Topper in wording… Alleen te snel voor mijn fototoestel. Gelukkig heeft Sander wel filmpjes gemaakt.
Filmpje van Myrthe!
Filmpje van Sophie!
Filmpje van Carlijn!
‘s Middags volgde de prijsuitreiking met voor alle kinderen een medaille! Maar per groep wordt wel vermeld hoe de volgorde is en Carlijn is de snelste van haar groep!!! Ze krijgt een gouden medaille, mag plaatsnemen op de hoogste plaats, maar hoeft geen zoenen van haar skileraar Alex.
Myrthe wordt derde, brons!
Sophie was ‘n beetje teleurgesteld dat zij niet gewonnen had, maar zij was overduidelijk de kleinste van haar groep. Ze skiede met kinderen van zeker 8 jaar en ouder. Maar ook zij kreeg een prachtige medaille.
Na de prijsuitreiking zijn we met zijn 5-en nog 2 keer met de Hollandse lift omhoog gegaan. Dat was superleuk, we kregen flashbacks naar hoe we achter Myrthe aangingen. “Volg mij maar!” Alleen nu was het Sophie, die ons over spannende paadjes leidde!
Tot slot nog een foto van onze kampioenen.
Sander heeft een filmpje gemaakt van Sophie en Carlijn op de piste. Halverwege is een buiteling van Sophie te zien, maar ze gaat gewoon stoer verder.
In één week zijn Carlijn en Sophie van schuivende beginners veranderd in snelheidsminnende skilovers. Ze zijn al van rode pistes afgegaan! Myrthe skiet prachtig, zeer gecontroleerd, iets bedachtzamer dan haar jongere zusjes, maar ze zat wel mooi in de één na hoogste groep!
We hebben enorme mazzel gehad met het weer, de eerste dagen was het wel koud en dinsdagmiddag sneeuwde het, maar dat zorgde voor geweldige pistes. Natuurlijk is er nog meer gebeurd deze week, dat komt in een volgend stukje, maar tot zover het skiverhaal.
