Sander moet tegenwoordig voor zijn werk regelmatig naar Engeland en vliegt dan vaak via London. Kijk, da’s nou een leuke plek om een weekend samen door te brengen. De dames mochten logeren bij opa en oma in T en zo konden wij een vlucht boeken voor mij en een leuk hotelletje boeken. Het was voor mij de eerste keer dat ik zonder kinderen vloog, wat relaxed is dat!
Door de storm op vrijdag (4-2) was mijn vlucht een uur vertraagd en dat is balen als je maar 2 dagen hebt, maar goed. Zolang dat ding maar veilig opstijgt en landt, vind ik alles best. Uiteindelijk was ik, ondanks de supersnelle nieuwe Heathrow Express, pas na 10 uur op Paddington station, waar Sander op mij wachtte. Koffers gedropt in het hotel en op pubjacht. Alleen, alles sluit om 11 uur, grrr… We hebben wat kunnen eten en drinken, maar waar, dat laat ik in het midden.
Maar de schade hebben we ruimschoots ingehaald, heerlijke ales en IPA’s gedronken, pubfood en tandoori’s gegeten en ontzettend Starbucks gesponsord. Ook hebben we de blaren onder onze voeten gelopen. Zo erg, dat we op zaterdag halverwege de dag terug zijn gegaan naar het hotel om van schoenen te wisselen. Maar hierdoor kon Sander wel zijn keigave nieuwe Nikes aan, gekocht bij Niketown aan Oxford Street.
Foto’s!
Zaterdagavond hebben we vlakbij het hotel een Indiaas restaurant gevonden, waar we heerlijk gegeten hebben. Na opnieuw een prima nacht in onze Executive Room met uitzicht op Hyde Park en pleintje en mega kingsize bed en een lekker ontbijt hebben we onze koffers in het depot bij Paddington Station achtergelaten. Daar konden we ook al inchecken voor onze vlucht, ideaal! Behalve dan dat de printer staakte en mijn Frequent Flyer Pas werd ingeslikt… Ook dat werd opgelost en daarna konden we nog een ochtend en flink deel van de middag in de stad doorbrengen.
We hebben kilometers gelopen deze dagen en dat maakt de mens hongerig!
Per ongeluk kwamen we middenin de viering van het Chinese Nieuwe Jaar terecht. Wat een drukte, maar wel grappig. Alleen die mensenmassa brengt ook een hoop politie op de been en helicopters in de lucht, brrr. Wat ons ook opviel was dat er enorm veel camera’s overal hingen. En niet alleen bij overheidsgebouwen, echt overal. Echter, ondanks die camera’s en de alom aanwezige Bobby’s blijft London een geweldige stad.
O ja, op weg terug naar het station om naar Heathrow te gaan, waren we naarstig op zoek naar een toilet, nergens te vinden. Van arren moede doken we elke winkel in om te kijken of ze er één hadden. Lopen we door de Esprit winkel en wat ziet Sander? Een geweldig jasje, London fit, dus strak getailleerd, very nice. Natuurlijk meegenomen en gelukkig was vlakbij een enorme speelgoedwinkel, Hamleys, waar ze wél wc’s hadden. Wat een prachtige winkel, trouwens, vergelijkbaar met FAO Schwartz. Het was maar goed dat we daar met z’n tweetjes waren, want mét de kinderen waren we er nu nog geweest. :)
