
Vandaag werden de ouders om half 10 op school verwacht, want de First Grade gaf een voorstelling. Volgende week is Thanksgiving en alles staat in het teken hiervan. Eerder deze week was er een brief thuisgekomen met daarin de kledingvereisten, het moesten vooral eenvoudige kleren zijn. Jurk of rok met shirt voor de meisjes en bij de jongens het shirt over de broek heen, met een riem om. De kinderen hadden dit zelf bedacht. Carlijn vond ook dat ze een schort om moest en dat haar gouden schoentjes prima bij een Pilgrim meisje uit het begin van de 17de eeuw pasten...
De kinderen beginnen, zoals altijd, met de Pledge of Allegiance to the Flag: "I pledge allegiance

to the Flag of the United States of America, and to the Republic for which it stands, one Nation, under God, indivisible, with liberty and justice for all." Het hele publiek gaat ook staan en dreunt het op, je voelt je als nuchtere Hollander dan een flinke buitenstaander. Maar goed, de show begint met 2 liedjes, mooi gezongen, erg patriotistische tekst, maar we hadden niets anders verwacht. Dan mogen alle kinderen hun zin opzeggen, het toneelstuk begint aan boord van de Mayflower en er wordt verteld hoe vooral de kinderen de

overtocht beleefden. Carlijn zegt haar zin vol overtuiging en duidelijk, wat trouwens alle kinderen doen. Op de foto staat Carlijn als 7de van links (de 2 jongetjes links van de trappen ook meegeteld). Alle kinderen hebben hun eigen zin en na 4 actes, en 4 klassen, en nog een lied is het afgelopen. En dan stapt tot onze grote verbazing Carlijn zeer kordaat naar de microfoon en spreekt heel duidelijk een dankwoord uit naar iedereen die is gekomen en nodigt ons uit om naar de klassen van de kinderen te gaan voor

'refreshments'. Groot applaus!!! Carlijn had ons wel verteld dat ze iets extras mocht zeggen aan het eind, maar wat dat was, was een groot geheim. Als je op de foto hierboven kijkt, zie je haar vooraan staan, voor de microfoon. In de klas hebben diverse ouders voor snacks en drinken gezorgd, er staat een heus buffet met koekjes, fruit en groente met dipsausjes. Dat laatste was het minst populair... Ook Sophie scoort een lekkere koek, Sander en ik houden ons in.

De rest van de ochtend besteed ik aan boodschappen doen, heb o.a. stroopwafels gevonden bij Adams, jammie. Als ik om kwart voor 3 weer bij school sta, komt Carlijn juichend de deur uitrennen. Ze heeft er weer een tand uit. Dat is nr. 4 en de twee voortanden boven zitten ook los. Dat gaat echt een prachtig plaatje opleveren. Wat een dag! Helaas werkt het weer niet echt mee, want normaal blijven er op vrijdag altijd heel veel kinderen spelen na school, maar nu is het fris en er staat een behoorlijke wind. We zijn al voor 4 uur thuis. Tijd voor warme chocomel.

Aan het eind van deze dag wordt er lekker gebadderd door Carlijn en Sophie, Myrthe neemt een douche,want is te lang om het bad met iemand te delen en lezen we heel toepasselijk een boek over Thanksgiving, dat Myrthe heeft meegenomen van de schoolbieb. Ik denk alleen, dat ik niet boeiend genoeg voorlees tegenwoordig, want Sophie valt standaard op schoot in slaap.