Zaterdag begint lekker met de bezorging van het rapport van de bouwtechnische keuring voor een huis dat we op het oog hebben. Zoals verwacht moet er erg veel gebeuren, erg veel... Als dit rond komt, dan vrees ik dat deze blog een soort 'Klussen met kijkers' wordt. Veel tijd heb ik niet om het uitgebreid te lezen, ik ga naar de Ford dealer. Er is nl. iets vreemds aan de hand met de ruitenwissers. Als ik voor wil sproeien, komt het er aan de achterkant uit. Handig joh...
Ik heb de dealer zo gevonden en mag wachten in het Ford Café, waar een groot tv-scherm hangt waarop de Olympische Spelen te zien zijn en je lekkere koffie kan drinken. Niet slecht. Maar wacht even, nu ik er toch ben, hebben jullie ook radio's? Tuurlijk en zo wordt het 'simpele' slangetje omwisselen gelijk het inbouwen van een radio met CDspeler, want er zat een radio in met alleen een cassettespeler. En cassettes heb ik al jaren niet meer. In hetzelfde pand zit ook een Volvo dealer, dus daar loop ik gelijk even naar binnen, maar helaas, er is alleen een verkoper aanwezig. Ik had gehoopt iemand van de werkplaats te kunnen spreken over onze importvolvo. Maar de verkoper verzekert mij, dat ze al vaker een auto hebben aangepast, dus dat mag geen probleem opleveren.
Helaas merk ik na het starten van de auto dat de stuurbediening niet werkt, dat vind ik erg vreemd en ga terug naar binnen om hierover te klagen. De mevrouw achter de balie zegt dat dat bij deze radio niet kan, bediening op het stuur, terwijl het de opvolger is van de radio die we in de auto hadden. Ze belooft dat ze het maandag gaat uitzoeken, want het lijkt mij sterk dat als je bij een officiele dealer een officiele radio erin laat zetten je ineens een deel van je auto niet meer kan gebruiken. Er zal wel weer ergens een snoertje voor besteld moeten worden.
Bij een nieuwe cd speler horen natuurlijk wat nieuwe CD's. Aangezien onze container nog hoog en droog ergens in Rotterdam staat, zonder enig woord van beweging, zullen we daar toch zelf voor moeten zorgen. Maar er blijkt op deze laptop zelfs een CD-brander te zitten. Dus fietsen we de stad in en scoren een mooie REM verzamelCD voor €5,- en lege CD's met hele mooie dunne doosjes bij de HEMA.
Ondanks dat de dames in de stad herhaaldelijk vroegen of we daar gingen lunchen, doen we dat niet. Grappig hoe ze in één maand zo wennen aan dat uit eten gaan, terwijl we maar een paar keer buiten de deur geluncht hebben. Nu is alles weer, voor zover mogelijk, back to normal, dus we eten gewoon een boterham thuis. Maar wel met een zelfgefrituurde frikandel of bitterbal, want dat blijft lekker. De dames verdwijnen naar buiten, waar ze het tuinhuisje hebben omgebouwd tot clubhuis of klaslokaal of wat ze ook aan het spelen zijn. Ze willen dat het badje gevuld wordt voor de bootjes die ze gevouwen hebben. Tenminste, dat zeggen ze, maar zodra ik de tuinslang uitgerold heb, staan er 3 dames in badpak/bikini naast mij. Mafkezen, het is iets boven de 20°C.
Sander stort zich op de doucheslang. Gisteravond stond ik tijdens het douchen ineens met alleen de douchekop in mijn handen, terwijl de slang alle kanten op vloog en de badkamer nat spoot. Ok, dan is die ook weer geboend, maar lekker douchen is het niet... Natuurlijk gaat in dit huurhuis ook niets gelijk goed, de slang past niet omdat de vorige gebruiker er iets tussengedraaid heeft. Nu fiets ik naar de Praxis, maar vind niet wat ik zoek, dus rijdt Sander daarna naar de Gamma, die ook om de hoek zit. Maar aan het eind van het verhaal zit de slang weer aan de douchekop en that's all that matters.
Na het eten hebben we nog een hoop avond over, voordat de dames gaan slapen en we stappen weer op de fiets. Het gaat steeds beter met Carlijn, de gemiddelde snelheid gaat elke keer weer omhoog en dat is een goed teken voor als we straks 4x per dag 3 km van en naar school moeten fietsen. Het eerste stuk naar Hoog Soeren is een gemeen stuk vals plat, maar tegenwoordig is Carlijn niet meer zo eigenwijs en accepteert onze hand op haar rug. Na Hoog Soeren is het heerlijk afdalen naar onze favoriete pleisterplek Halte Assel. Standaard eten we een ijsje, zelfs met nootjes en 'chocolate sprinkles' erop, dus moeten we nog 'n beetje ons best doen voor de terugweg.
We gaan niet de geijkte weg terug over het fietspad door het Orderbos, maar rijden naar het Noorden om op goed geluk een bospad te pakken, terug naar Hoog Soeren. Met mijn nieuwe achterband met meer profiel moet dat lukken, ondanks de 20 kilo wegende Sophie achterop... De zon is inmiddels achter de bomen verdwenen en het wordt snel fris. Ook is het bospad af en toe meer een zandbak en dat valt niet echt in de smaak bij de dames. Maar gelukkig klagen ze niet al te lang en fietsen stug door. Alleen, het pad leidt ons niet naar Hoog Soeren, maar naar de doorgaande weg N344 richting Het Loo. Oeps, maar die weg kennen wij en ook de 'short cut' naar Hoog Soeren.
Het begint nu echt te schemeren en we rijden door een behoorlijk dicht en donker bos. Ik heb op mijn fiets een naafdynamo en rijd zonder gezoem en gepiep met mijn lamp aan, maar de dames hebben nog een ouderwetse dynamo op hun band en dat fietst ook een stuk zwaarder. Myrthe rijdt bij Sander en Carlijn rijdt vlak voor mij, ik richt mijn lamp voor haar voorwiel. Maar hoeveel ze piepte op het andere pad met het zand, dit pad vindt mevrouw vet cool en het deert haar totaal niet dat je bijna niets kan zien. Kijk en dat vind ik nou grappig, ze sjeest gewoon over het donkere bospad zonder na te denken en dat gaat prima.
Het onverharde bospad houdt op bij Hoog Soeren, vanaf daar is het veilig asfalt, maar het fietspad door het bos is ook totaal niet verlicht, dus het blijft spannend. Zeker omdat dit hetzelfde stuk is als op de heenweg wat zo lekker langzaam omhoog loopt, maar nu dalen we af en dat gaat snoeihard. In no time rijden we de bebouwde kom binnen en zien een prachtige grote maan vlak boven de stad hangen. Na wat googlen kom ik erachter dat dit te danken is aan een fenomeen genaamd Maanillusie, maar het is prachtig! En wel toevallig als je kijkt naar het CD-hoesje van REM.
%2520768%2520x%2520768.jpg)
Zondagochtend, wat gaan we doen? De weersvoorspelling is niet zo goed voor vandaag, tenminste niet voor de middag en een fietstocht wordt afgekeurd door de dames. Dus nogmaals, wat gaan wij doen? De autoradio uittesten! En waar kan je dat beter doen dan op de snelweg... Naar IKEA Amsterdam, want dat is de enige vestiging die elke zondag open is. Tja, en we hadden beter moeten weten, want het was er erg druk. Toen we aan kwamen rijden, zagen we vanaf de snelweg A9 al dat de auto's werden rondgedirigeerd werden door ParkeerplaatsAssistenten. Maar eigenlijk valt het best mee en rij ik zo naar een plaatsje. Småland zit natuurlijk vol, de dames moeten mee de winkel in, maar we zijn hier toch maar voor één ding en dat is de keukenafdeling.
Op zondag is er vooral veel slenterpubliek bij IKEA, kijken, kijken, niet kopen. En dat doen wij ook. Er staan zelfs geen rijen bij de kassa's, maar bij de snackhoek is het ontzettend druk en ook bij de WC's... We hebben echter honger en wie kan 4 hotdogs en 2 frisdrank voor €3 nou laten staan? Ik bestel dat 2x en de bijdehante mevrouw achter de toonbank zegt: "U wilt er dus 8?" Ze zijn een geoliede machine daar, dus de meneer naast haar heeft de 8 hotdogs al klaarliggen voor mij. Ik kijk 'm aan, hoe kan ik dat nou met 2 handen meenemen, met die bekers erbij? Diepe zucht aan de andere kant, ik vraag of ze een dienblad hebben. Ik krijg een stuk karton in mijn handen geduwd en daar mag ik het mee doen. Service, mensen, ooit van gehoord?
Maar goed, de magen zijn weer gevuld en we rijden nog een stukje verder van huis naar Arne en Laura. Arne is alleen thuis en nu maken wij ons ook schuldig aan het kleine kinderen effect, het eerste wat we vragen is, waar is Thom?! Na een half uurtje arriveren hij en Laura en gelukkig vindt hij het helemaal niet erg dat onze dames zijn hele speelplek overhoop hebben gehaald. Na een lekkere kop thee gaan weer naar huis, we hoeven maar 93 km te rijden, dat scheelt met de 118 van 'vroegah'.
Sander draait thuis een lekkere pastamaaltijd in elkaar, terwijl ik het internet afstruin naar biedstrategieen, woz-waardebepalingen en kluswebsites. De dames gaan zowaar vroeg naar bed vandaag, voor half 9 liggen ze erin, bij elkaar op één kamer weliswaar, dus we horen ze nog een poosje rommelen, maar dit gaat de goede kant op. Tegen de tijd dat ze weer naar school moeten, hebben we ze weer in een strak schema. Fingers crossed. Wij besteden deze rustige avond met het bespreken van alle huizen en hun mogelijkheden en vieren mee met de Nederlandse sporters die het vandaag erg goed hebben gedaan met één keer goud en twee keer zilver.
Ik heb de dealer zo gevonden en mag wachten in het Ford Café, waar een groot tv-scherm hangt waarop de Olympische Spelen te zien zijn en je lekkere koffie kan drinken. Niet slecht. Maar wacht even, nu ik er toch ben, hebben jullie ook radio's? Tuurlijk en zo wordt het 'simpele' slangetje omwisselen gelijk het inbouwen van een radio met CDspeler, want er zat een radio in met alleen een cassettespeler. En cassettes heb ik al jaren niet meer. In hetzelfde pand zit ook een Volvo dealer, dus daar loop ik gelijk even naar binnen, maar helaas, er is alleen een verkoper aanwezig. Ik had gehoopt iemand van de werkplaats te kunnen spreken over onze importvolvo. Maar de verkoper verzekert mij, dat ze al vaker een auto hebben aangepast, dus dat mag geen probleem opleveren.
Helaas merk ik na het starten van de auto dat de stuurbediening niet werkt, dat vind ik erg vreemd en ga terug naar binnen om hierover te klagen. De mevrouw achter de balie zegt dat dat bij deze radio niet kan, bediening op het stuur, terwijl het de opvolger is van de radio die we in de auto hadden. Ze belooft dat ze het maandag gaat uitzoeken, want het lijkt mij sterk dat als je bij een officiele dealer een officiele radio erin laat zetten je ineens een deel van je auto niet meer kan gebruiken. Er zal wel weer ergens een snoertje voor besteld moeten worden.
Bij een nieuwe cd speler horen natuurlijk wat nieuwe CD's. Aangezien onze container nog hoog en droog ergens in Rotterdam staat, zonder enig woord van beweging, zullen we daar toch zelf voor moeten zorgen. Maar er blijkt op deze laptop zelfs een CD-brander te zitten. Dus fietsen we de stad in en scoren een mooie REM verzamelCD voor €5,- en lege CD's met hele mooie dunne doosjes bij de HEMA.
Ondanks dat de dames in de stad herhaaldelijk vroegen of we daar gingen lunchen, doen we dat niet. Grappig hoe ze in één maand zo wennen aan dat uit eten gaan, terwijl we maar een paar keer buiten de deur geluncht hebben. Nu is alles weer, voor zover mogelijk, back to normal, dus we eten gewoon een boterham thuis. Maar wel met een zelfgefrituurde frikandel of bitterbal, want dat blijft lekker. De dames verdwijnen naar buiten, waar ze het tuinhuisje hebben omgebouwd tot clubhuis of klaslokaal of wat ze ook aan het spelen zijn. Ze willen dat het badje gevuld wordt voor de bootjes die ze gevouwen hebben. Tenminste, dat zeggen ze, maar zodra ik de tuinslang uitgerold heb, staan er 3 dames in badpak/bikini naast mij. Mafkezen, het is iets boven de 20°C.
Sander stort zich op de doucheslang. Gisteravond stond ik tijdens het douchen ineens met alleen de douchekop in mijn handen, terwijl de slang alle kanten op vloog en de badkamer nat spoot. Ok, dan is die ook weer geboend, maar lekker douchen is het niet... Natuurlijk gaat in dit huurhuis ook niets gelijk goed, de slang past niet omdat de vorige gebruiker er iets tussengedraaid heeft. Nu fiets ik naar de Praxis, maar vind niet wat ik zoek, dus rijdt Sander daarna naar de Gamma, die ook om de hoek zit. Maar aan het eind van het verhaal zit de slang weer aan de douchekop en that's all that matters.
Na het eten hebben we nog een hoop avond over, voordat de dames gaan slapen en we stappen weer op de fiets. Het gaat steeds beter met Carlijn, de gemiddelde snelheid gaat elke keer weer omhoog en dat is een goed teken voor als we straks 4x per dag 3 km van en naar school moeten fietsen. Het eerste stuk naar Hoog Soeren is een gemeen stuk vals plat, maar tegenwoordig is Carlijn niet meer zo eigenwijs en accepteert onze hand op haar rug. Na Hoog Soeren is het heerlijk afdalen naar onze favoriete pleisterplek Halte Assel. Standaard eten we een ijsje, zelfs met nootjes en 'chocolate sprinkles' erop, dus moeten we nog 'n beetje ons best doen voor de terugweg.
We gaan niet de geijkte weg terug over het fietspad door het Orderbos, maar rijden naar het Noorden om op goed geluk een bospad te pakken, terug naar Hoog Soeren. Met mijn nieuwe achterband met meer profiel moet dat lukken, ondanks de 20 kilo wegende Sophie achterop... De zon is inmiddels achter de bomen verdwenen en het wordt snel fris. Ook is het bospad af en toe meer een zandbak en dat valt niet echt in de smaak bij de dames. Maar gelukkig klagen ze niet al te lang en fietsen stug door. Alleen, het pad leidt ons niet naar Hoog Soeren, maar naar de doorgaande weg N344 richting Het Loo. Oeps, maar die weg kennen wij en ook de 'short cut' naar Hoog Soeren.
Het begint nu echt te schemeren en we rijden door een behoorlijk dicht en donker bos. Ik heb op mijn fiets een naafdynamo en rijd zonder gezoem en gepiep met mijn lamp aan, maar de dames hebben nog een ouderwetse dynamo op hun band en dat fietst ook een stuk zwaarder. Myrthe rijdt bij Sander en Carlijn rijdt vlak voor mij, ik richt mijn lamp voor haar voorwiel. Maar hoeveel ze piepte op het andere pad met het zand, dit pad vindt mevrouw vet cool en het deert haar totaal niet dat je bijna niets kan zien. Kijk en dat vind ik nou grappig, ze sjeest gewoon over het donkere bospad zonder na te denken en dat gaat prima.
Het onverharde bospad houdt op bij Hoog Soeren, vanaf daar is het veilig asfalt, maar het fietspad door het bos is ook totaal niet verlicht, dus het blijft spannend. Zeker omdat dit hetzelfde stuk is als op de heenweg wat zo lekker langzaam omhoog loopt, maar nu dalen we af en dat gaat snoeihard. In no time rijden we de bebouwde kom binnen en zien een prachtige grote maan vlak boven de stad hangen. Na wat googlen kom ik erachter dat dit te danken is aan een fenomeen genaamd Maanillusie, maar het is prachtig! En wel toevallig als je kijkt naar het CD-hoesje van REM.
%2520768%2520x%2520768.jpg)
Zondagochtend, wat gaan we doen? De weersvoorspelling is niet zo goed voor vandaag, tenminste niet voor de middag en een fietstocht wordt afgekeurd door de dames. Dus nogmaals, wat gaan wij doen? De autoradio uittesten! En waar kan je dat beter doen dan op de snelweg... Naar IKEA Amsterdam, want dat is de enige vestiging die elke zondag open is. Tja, en we hadden beter moeten weten, want het was er erg druk. Toen we aan kwamen rijden, zagen we vanaf de snelweg A9 al dat de auto's werden rondgedirigeerd werden door ParkeerplaatsAssistenten. Maar eigenlijk valt het best mee en rij ik zo naar een plaatsje. Småland zit natuurlijk vol, de dames moeten mee de winkel in, maar we zijn hier toch maar voor één ding en dat is de keukenafdeling.
Op zondag is er vooral veel slenterpubliek bij IKEA, kijken, kijken, niet kopen. En dat doen wij ook. Er staan zelfs geen rijen bij de kassa's, maar bij de snackhoek is het ontzettend druk en ook bij de WC's... We hebben echter honger en wie kan 4 hotdogs en 2 frisdrank voor €3 nou laten staan? Ik bestel dat 2x en de bijdehante mevrouw achter de toonbank zegt: "U wilt er dus 8?" Ze zijn een geoliede machine daar, dus de meneer naast haar heeft de 8 hotdogs al klaarliggen voor mij. Ik kijk 'm aan, hoe kan ik dat nou met 2 handen meenemen, met die bekers erbij? Diepe zucht aan de andere kant, ik vraag of ze een dienblad hebben. Ik krijg een stuk karton in mijn handen geduwd en daar mag ik het mee doen. Service, mensen, ooit van gehoord?
Maar goed, de magen zijn weer gevuld en we rijden nog een stukje verder van huis naar Arne en Laura. Arne is alleen thuis en nu maken wij ons ook schuldig aan het kleine kinderen effect, het eerste wat we vragen is, waar is Thom?! Na een half uurtje arriveren hij en Laura en gelukkig vindt hij het helemaal niet erg dat onze dames zijn hele speelplek overhoop hebben gehaald. Na een lekkere kop thee gaan weer naar huis, we hoeven maar 93 km te rijden, dat scheelt met de 118 van 'vroegah'.
Sander draait thuis een lekkere pastamaaltijd in elkaar, terwijl ik het internet afstruin naar biedstrategieen, woz-waardebepalingen en kluswebsites. De dames gaan zowaar vroeg naar bed vandaag, voor half 9 liggen ze erin, bij elkaar op één kamer weliswaar, dus we horen ze nog een poosje rommelen, maar dit gaat de goede kant op. Tegen de tijd dat ze weer naar school moeten, hebben we ze weer in een strak schema. Fingers crossed. Wij besteden deze rustige avond met het bespreken van alle huizen en hun mogelijkheden en vieren mee met de Nederlandse sporters die het vandaag erg goed hebben gedaan met één keer goud en twee keer zilver.
