Gistermiddag kwam ze al luidkeels "Maaaaaaaaaaaaaam" roepend het schoolgebouw uitrennen, als een speer wilde ze zo snel mogelijk haar eerste sticker aan mij laten zien, op haar wang. Heel trots vertelt ze dat ze 'm gekregen had omdat ze zo goed geluisterd had vandaag. En zoals sinds gisteren alom bekend, heb ik altijd mijn camera bij me, dus dit heugelijke feit moest vastgelegd worden. SMILE!
Dit weekend zijn we, zoals elk weekend, weer flink aan de klus geweest. Ook deze zaterdag konden Sander en ik samen aan de slag, want mijn schoonmoeder stond al voor 9 uur op de stoep om onze dames voor de dag onder haar hoede te nemen. En dat is echt heerlijk, zowel voor ons als voor de dames, zij hoeven niet de hele dag in een stoffig koud huis door te brengen en wij kunnen doorgaan (met die banaan). De zaterdagochtend begon natuurlijk met een bezoek aan de GAMMA. En nee Anja, het is niet echt mijn favoriete winkel, ik had het in het vorige bericht tussen aanhalingstekens moeten zetten, maar tegenwoordig lijkt het wel of we er elke dag komen. Het is om en om C1000 en GAMMA op onze giro-afschriften...
We zijn voornamelijk op zolder bezig deze dagen, we hebben bijna de wanden staan voor de slaapkamers. De kozijnen zitten er ook al in, op het laatst kwamen we net 3 balkjes tekort om het af te maken. Ja, er lagen er nog wel 2, maar die waren zo krom, ongelofelijk, die gaan we niet gebruiken in onze superstrakke wand. En het ergste is nog, dat ons kunstwerk straks gewoon achter isolatiemateriaal en gipsplaten verdwijnt. Dus eerst maar snel een foto...
Even uitleggen hoe je dit moet zien: linksonder bruin geschilderd is de trapopgang, deze is al half weggezaagd en vervangen door staanders om het trapgat, want dat worden de muren voor de slaapkamers. Het witte hout is van de 2 deurkozijnen, links van de trap komt Myrthe's kamer en rechts die van Carlijn. Pontificaal in het midden ligt mijn klustrui. Links in het midden zie je nog net het glas-in-lood van het dakkapel, ik pas er met mijn 180 cm. net onder, maar was waarschijnlijk in de jaren '30 hoog genoeg...
Zijkant van Carlijn's kamer met de strak geplaatste staanders, om de 60 cm hart op hart. Ja, ja, ik begin de bouwtermen al aardig te kennen... Op de plek van die werkbank, erfenis van de vorige bewoner, komt hoogstwaarschijnlijk een wastafel. Dat lijkt ons wel een goed idee als er straks 2 tieners op die zolder zitten.
Gisterochtend ben ik begonnen met het isoleren van het dak. En dat is best een leuk klusje, tenminste, je krijgt er wel de kriebels van en je moet je in allerlei bochten wringen om overal bij te kunnen, maar je ziet wel resultaat van je werk. De balken zijn 16 cm. diep en de isolatie is 11 cm dik, dus allereerst mag ik met onze keihandige nietmachine draadjes spannen tussen de balken en vervolgens de isolatiedeken ertussen wurmen.
Jazeker, en dan nu zowaar een aktiefoto van mij!!! Genomen vanuit Myrthe's kamer en het lijkt sterk op een zoekplaatje, maar ik ben herkenbaar aan mijn sneeuwklustrui met bijpassende oranje broek...
En dan, aan het eind van de middag ziet het er zo uit. En het is gelijk behagelijk warm op zolder, heerlijk. Ahum, dit is ongeveer eenderde van de kap...
En wat heeft Sander uitgespookt vandaag? Naast dat hij thuis gewerkt heeft en mijn isoleerwerk heeft bewonderd, vooral toen ik het onderste gedeelte moest doen, waarbij ik, op mijn rug liggend met mijn hoofd in de spinnenraggen zo ongeveer tegen de dakpannen aan zat, vond hij ook nog iets om te slopen!!! In Carlijn's kamer zit een schoorsteenbuis, alleen deze heeft geen functie meer. Vroeger zat er waarschijnlijk een kachel op aangesloten die de achterkamer beneden en de keuken verwarmde, maar inmiddels is de schoorsteen van het dak verdwenen en is het alleen maar een homp stenen met lelijk stucwerk. Weg ermee!
