Koffie voor Schouwburg Orpheus tegenover de Grote Kerk
Kroon gemaakt op school
We, ook mijn ouders wilden dit feest meemaken en zaten vanochtend al om 7 uur in de auto, hebben onze fietsen gestald bij Orpheus en lopen naar het kruispunt voor de Grote Kerk, waar de Loolaan begint en waar de Koninklijke Familie straks langskomt. Daar zullen zij een groep honderdjarigen ontmoeten, dit alles omdat het honderd jaar geleden is dat Juliana geboren is. Later op de dag zou Koningin Beatrix een tentoonstelling openen op Paleis het Loo over Juliana.
We zijn te vroeg, maar dat geeft niet. Het weer is goed en op ons plekje kunnen we het hele kruispunt overzien. Het gezelschap komt vanuit het Oranjepark onze kant oplopen en voor de Kerk, na de ontmoeting, in een open bus stappen. We staan er natuurlijk wel hartstikke ver vanaf, maar ja, als we écht aan de dranghekken hadden willen staan, dan hadden we er al om 8 uur moeten zijn. Of kaartjes moeten kopen voor op de tribunes. Maar op de schouders van papa, opa en mama kan je alles ook heel goed zien.
Het programma loopt behoorlijk uit, om kwart voor 11 hadden ze richting de kerk moeten komen. Maar het loopt al richting half 12 als het gezelschap aankomt. En al die tijd hebben de oudjes geduldig zitten wachten. Gelukkig hadden ze allemaal een lekker warme deken.
Een oranje zee van mensen
En dan, na bijna een uur wachten op een stoeprand precies in de schaduw van een hele grote boom, komen ze aanlopen. De koningin voorop, met Prinses Margriet erbij en ze lopen gelijk naar de 100-jarigen. Op de foto zie je ze rechts, het zijn de 2 dames in het rood, Beatrix met hoed.
Het was trouwens wel opvallend, dat als Maxima de hoek om komt lopen er een flink gejuich opstijgt. Ze zwaaien allemaal ook onze kant op en klimmen daarna in de gereedstaande open bus. Mabel zit er als eerste in... Carlijn heeft het beste zicht op alles van ons allemaal en heeft tig foto's gemaakt van de bus, op deze gaat Maxima net zitten, achter Beatrix en ook Laurentine is te zien.
Als de bus uit het zicht is, lopen we terug naar het grasveld voor Orpheus, want daar staat een groot scherm, waar het live verslag te zien is. Maar we hebben zo lang in de koele schaduw stilgestaan, we gaan een stukje in de zon lopen. We volgen de meute en belanden uiteindelijk op het plein voor het stadhuis, waar een megagrote kermis is met hele enge attracties. Onze dames hebben daar nog niet de leeftijd voor, zij zijn blij met een draaimolen en een achtbaan.
En dan gaat het mobieltje van mijn vader, het is een tante die vraagt of alles goed met ons is. "Welja, we staan op de kermis en het is heerlijk weer, wat wil je nog meer." En dan horen wat er gebeurd is op het kruispunt voor Paleis het Loo en dat er zelfs doden zijn gevallen. Op dat moment sta je middenin het feestgeruis en is het niet te bevatten, dat er op nog geen kilometer van waar wij stonden zo'n vreselijk ongeluk is gebeurd. Het nieuws lijkt ook nog niet echt doorgedrongen te zijn in het centrum.
Maar naarmate we verder lopen, zien we steeds meer mensen met een mobieltje aan het oor. We lopen door het Oranjepark, waar het bezoek van de Koningin begonnen was, en daar klinkt nog muziek. Maar als we bij het plein bij Orpheus terugkomen en samen met heel veel anderen de beelden op het grote scherm zien, voel je de sfeer veranderen. We horen dat alle verdere feestelijkheden en activiteiten zijn afgelast, niet alleen hier, maar ook elders in het land.
We pakken de fiets en gaan terug naar huis en vermaken ons daar verder, gaan even naar Park Berg en Bos en zo. Maar ik haal de vlag met wimpel binnen, dat is nu helemaal niet gepast. Het feest is over, wat als een mooie dag begon, eindigde voor heel veel mensen in een drama. Vijf doden op Koninginnedag, verschrikkelijk.
