Al maanden zijn ze in training, de dagen werden afgeteld op Sanders mega-supersonische horloge en vandaag, zaterdag de 19de, is eindelijk de dag daar dat de gebroeders B. de 10 klassieke Engelse mijlen van de Amsterdamse Dam tot de Zaanse Dam mochten lopen.
‘s Ochtends moest er eerst nog even gehockeyd worden in Emmeloord, maar daar hoefde Sander natuurlijk niet te rennen. Om kwart voor 2 waren ze weer thuis, over de uitslag zullen we het niet hebben. Terwijl Myrthe onder de douche duikt, draait Sander wat ‘power food’ in elkaar en om half 3 rijden we het pad af op weg naar Noord Holland.
In Amstelveen is het reuze gezellig want het is niet alleen een dag van sportieve uitspattingen, ik heb ook nog eens jarig en mijn schoonouders en schoonzus+zwager+kinderen komen lekker taart eten! Ik was ‘s ochtends al reuze verwend met prachtige cadeau’s en vanmiddag mag ik nog meer uitpakken. Er leek wel een thema in te zitten, heerlijke bonbons (totale score: 3 doosjes, mmmmmm!!!) en welriekende flesjes badolie en -gels. Ik zie gelijk voor me wat ik morgenavond ga doen, het bad vol laten lopen, kopje jasmijnthee erbij, chocolaatjes ernaast en mijn nieuwe boek in de hand, heaven.
OK, genoeg over mij, terug naar de mannen.
Sander en Arne pakken de sneltram richting het centrum van Amsterdam, zij starten om 19:35 uur. Ik pak de auto en rij met de dames naar Schiphol, parkeer daar en neem de sneltrein naar Zaandam. Natuurlijk maken we tijd voor een pitstop bij Burger King en met een volle maag zitten we om 19:42 uur in de trein. Voor Sophie is het de eerste keer in een Nederlandse trein en het is nog een dubbeldekker ook, helemaal geweldig.
20 Minuten later zijn we in Zaandam en lopen achter de meute aan het centrum in. Het gebied rond het station is één grote bouwput, van tevoren had ik op de kaart gekeken hoe we moesten lopen, maar dat had ik net zo goed niet hoeven doen. Uiteindelijk komen we er wel, we vinden een goed plekje langs de route en gaan hardlopers kijken.
Waar blijven ze nou?
De sfeer is zeer goed, daar op de brug over de Zaan. Uiteindelijk moeten we ruim een half uur staan voordat we Sander en Arne langs zien flitsen, maar we hebben ze gezien en zij ons!!! We lopen naar het gebied achter de finish waar alle lopers samen komen. Ik moet zeggen, de organisatie is super geregeld. In no time hebben ze hun eerste dorst gelest met een AA-drink, wat Sultana’s gegeten, hun medaille gekregen en een boek ter ere van het 25 jarig jubileum. Vervolgens kunnen ze hun eigen kleding ophalen, het is wel fijn om je bezwete shirt om te kunnen ruilen voor een droge.
Na wat heen en weer gebel vinden we elkaar onder een stoplicht en daar kunnen de dames de door hen uitgezochte zonnebloemen overhandigen aan hun helden. Foto!
Moe, maar voldaan.
Samen lopen we terug naar het station, Arne gaat mee naar Schiphol, want daar kan je tenminste nog wat te eten scoren. En zo sta ik 2 keer binnen 4 uur wat te bestellen bij de Burger King… Niet voor mezelf natuurlijk, maar voor de sporters onder ons, ik haal een Caramel Macchiato, it’s my birthday!!! Want anders zou geen haar op mijn hoofd eraan denken om €5 uit te geven aan een beker koffie…
Anyway, Arne pakt daarna de bus, wij de auto en om half 1 zijn we thuis. Wat een dag! En de uitslagen van de Dam tot Damloop staan dan al online, goed gedaan mannen.
