Buiten sneeuwt het en overal klinkt vuurwerk. Grappig, in New York misten we het elk jaar, nu mag het van mij gestolen worden… Eigenlijk had ik verwacht dat het in ons buurtje niet zo’n vaart zou lopen, maar niets is minder waar. Al vanaf dinsdag, toen de legale verkoop begon, knalt het regelmatig, maar vanaf 10 uur vanochtend mogen alle jongentjes van 7 tot 17 los gaan. Hopelijk hebben ze al hun vingers en ogen nog aan het eind van de dag.
Wij blijven voor de rest van de dag binnen, vanochtend heb ik nog wat boodschappen gedaan, maar dat heb ik met de auto gedaan, fietsen doe ik nu echt niet met al dat rondvliegende knalwerk. Het mag duidelijk zijn, wij hebben geen vuurwerk gekocht, er is al genoeg in de omgeving.
Over de boodschappen, sta ik bij de C1000 voor het vak met alle oliebollenbenodigdheden en twijfel zoals elk jaar weer hoeveel olie ik mee moet nemen. Gelukkig was mijn telefoon opgeladen, dus bel naar huis. Sander neemt niet eens op met “Hallo” of “What’s up?” Nee, hij zegt gelijk: “Drie liter zonnebloemolie.”
Inmiddels zijn alle boodschappen opgeruimd, Sander is nog even naar de gym. Binnen is het lekker warm, de Top 2000 staat aan, al 11 jaar een traditie in huis. Vanmiddag gaan we dus lekker oliebollen bakken en bovendien, de kinderen hebben meer dan genoeg vermaak in huis na alle feesten deze maand, wij komen de dag wel door.
Op Kiritimati is het nieuwe jaar al begonnen, wij hebben nog zo’n 11 uur te gaan. Tot in het 2010!!!
