Na de kerstdagen telde Sophie elke nacht af naar haar verjaardag, dat was immers ons standaard antwoord op de vraag, “wanneer ben ik jarig?”. “Na de kerst, schatje.” En eindelijk was het vanochtend zover, we konden onze jarige Job zingend wekken! Want uit zichzelf werd ze niet eens wakker…
Snel trekken we haar ‘VIJF!’-T-shirt aan, en de rest van haar kleren, en gaan gauw naar beneden, waar ze haar cadeaus gelijk wil uitpakken. OK dan…
Cadeau van Carlijn, een prinsessenportemonnee, die ze zelf niet meer gebruikt
Dan kunnen we eindelijk ontbijten, het is inmiddels al 9 uur. Ook als vijfjarige doet Sophie úúúúúren over haar cornflakes, ik heb haast, want wil taart halen. Natuurlijk gaat ze mee en in de rij bij de gebakafdeling staan we achter een mevrouw die ook jarig is. Sophie was dan ook wel erg herkenbaar als jarige Job met haar Partymuts op. Heel keurig geeft ze haar een hand en feliciteert haar en vertelt trots dat ze VIJF is geworden. “En zoveel kaarsjes staan ook op mijn muts!”
Sophie’s eerste gasten, Arne en Laura met Thom en Noor, komen half 2 of zo, gezellig! Heel blij neemt ze haar cadeau in ontvangst, gaat zitten op haar troon en opent het pakje. Het is fijn om jarig te zijn. Even later zijn opa en oma er ook, nog meer feest en pakjes, joehoe.
Nog meer visite, Sophie vindt het allemaal geweldig, andere opa en oma zijn er ook en Walter komt ook nog met zijn vriendin. Het is duidelijk dat ze ontzettend verwend is vandaag en als klap op de vuurpijl brengt de postbode verjaardagskaarten!
Van de rest van het feest heb ik geen foto’s meer, was te druk bezig met cateren en consumeren… Maar het feestvarken ging uiteindelijk om kwart over 9 naar bed, sliep binnen 5 minuten met een big smile op haar gezicht.
