Afgelopen donderdag werd het Spetterproject feestelijk afgesloten met een Middeleeuwse markt. Om dit te realiseren was behoorlijk wat tijd nodig en daarom hadden de kinderen ‘s middags vrij en mochten om 5 uur weer op school verschijnen. Het hoge hek bij de ingang van het schoolplein was omgebouwd tot slotpoort, overal stonden vuurkorven en kraampjes waar alle kunstwerken van de kinderen te bewonderen en kopen waren. Aan de inwendige mens was ook gedacht, er was erwtensoep, koffie, warme chocolademelk (met slagroom!) en de kinderen konden broodjes roosteren. Ondertussen traden alle klassen ook nog op, kortom een vol programma.
Vrijdag stond er weer een feest gepland, Sophie was weer uitgenodigd door een klasgenootje. Alleen, helaas was bijna de halve klas geveld door griep o.i.d. en ook de jarige Job was ziek geworden. Ook Sophie voelde zich niet helemaal geweldig, moest vooral erg hoesten, en met een hoogzwangere juf wilde ik het risico niet lopen om haar te besmetten. Sophie mocht dus een ochtendje thuis blijven en prompt voelde ze zich een stuk beter…
Zaterdag was het klusfeest in Huize BJ, maandag verwachten we de tapijtlegger en dus moesten wij zorgen dat alles daarvoor in orde was. Dat betekent alle gereedschap en verfspullen weg, schoonmaken en vervolgens de ondervloer leggen. En doordat het geen vierkante ruimtes zijn, maar één L-vormige overloop en één 9 meter lange overloop met een trapgat erin en niet altijd even rechte muren ben je daar zo weer een hele dag mee bezig. Gelukkig hadden we goede hulp van onze stampmeiden…
Zondag was het écht feest, we vierden de verjaardagen van Sander en Carlijn. Maar eerst moest er hard gelopen worden, 18½ km wel te verstaan! Bijna in onze achtertuin loopt het parcours van de Achmea Midwintermarathon een buitenkansje voor de ‘Brothers in tights’.
Wij hebben onze taak volbracht, 2 keer de mannen aangemoedigd, nu over naar belangrijkere zaken: eendjes voeren!
Daarna lopen we een rondje door het park en laten Thom de speeltuin zien. Hij vindt het allemaal geweldig, zijn zusje wat minder… Zij vindt dat het etenstijd is en hoe maak je dat kenbaar als baby? Je zet het op een brullen. Gelukkig is het een lief, klein baby'tje en klinkt het huilen schattig en bovendien zijn we zo thuis. Daar eten we een boterham en gaat Noor heerlijk slapen op Sophie’s kamer.
Om half 2 staan 2 bezwete mannen voor de deur, ze hebben in anderhalf uur hun ‘rondje’ gelopen. Da’s best wel heel erg goed, vooral als je bedenkt dat Sander al 2 weken niets heeft gedaan qua hardlopen vanwege een blessure aan zijn voet.
Een uurtje later staat de rest van de familie op de stoep met als grote verrassing neef Roy. Tijd voor taart en cadeautjes en daarna spelen!
