Onder begeleiding van mijn ‘personal trainer’, lees: Sander, is zaterdagmiddag een wonder geschied. Ik ben begonnen met hardlopen. Tenminste, het moet nog blijken of het bij één keer blijft of dat het ook bij mij het begin van een verslaving wordt.
Samen zijn we naar een parkeerplaats midden in het bos gereden en zijn daar gestart, één minuutje rennen, twee minuten lopen, 9 keer achter elkaar. Gelukkig is mijn conditie redelijk, maar het is overduidelijk dat mijn lijf niet aan rennen gewend is. Al na de tweede minuut rennen, voelde ik mijn scheenbenen. Maar ik laat me niet kennen, nee, never.
Want hardlopen is zo gemakkelijk, je trekt je sportkleren aan, de achterdeur dicht en, in ons geval, zet een paar stappen en staat in het bos. Kan het nog simpeler? Bovendien hoef je geen peperduur abonnement te nemen op een sportschool (€119 per maand voor ons gezin…).
Bij Asics hebben ze laatst een onderzoek gedaan naar de steeds meer stijgende populariteit van hardlopen, niet alleen in NL, maar in heel Europa: “36% van de mensen tussen de 15 en 65 jaar in Europa zie je hardlopen op straat, in parken, bossen en in fitnesscentra.
Als het om hardlopen gaat, is Nederland nog steeds een land van "beginners": meer dan een derde van de Nederlandse hardlopers is minder dan een jaar geleden gestart met sporten. De belangrijkste redenen om ermee te beginnen is fitter worden en gewicht verliezen (respectievelijk 61 % en 40 %). En zij willen gemiddeld 9,5 kg afvallen. Hun motivatie om ermee door te gaan is ontstressen (29 %), zich amuseren (40 %) en de geestelijke voldoening achteraf (26 %).”
Goed, ik heb mijn eerste rondje gedaan, heb ‘start to run’ met Evy op mijn MP3-speler gezet en zal deze week zien of hardlopen in je eentje ook leuk is.
