
We gaan weer een beetje actief doen vandaag en hoeven hiervoor niet ver weg, want vanaf de camping start een wandeling naar een '
natural bridge'. Het is niet zo'n lange wandeling, maar omdat
Sophie ook zelf wil lopen, worden we wat beperkt in onze keuzes. Maar dat geeft niet, het is eigenlijk overal prachtig. De
hike zelf is niet lang, hooguit 6 kilometer heen en terug, maar loopt door een bos met veel besjes, beren!, en heeft een mooi einddoel. De brug zelf is 18 meter hoog en is ontstaan door
slijtende werking van het water van de Bridge
Creek. Via een stijl pad kan je naar boven, de brug zelf is afgesloten.
Sophie heeft het saaiere gedeelte over het bospad

in de drager gezeten, maar nu we het spannend paadje omhoog mogen, wil ze zelf lopen en onze dame klimt net zo hard als iedereen naar boven. Even een appel eten en we gaan weer naar beneden en terug richting de camping. Opnieuw geen beren gezien, maar misschien komt dat wel omdat we onze uiterste best doen om zo luid mogelijk te praten, zodat ze ons horen aankomen. Dat is
nl. de beste manier om confrontaties met beren te ontlopen, zorgen dat ze weten dat je eraan komt zodat ze niet verrast worden terwijl ze met hun snuit in een bessenstruik zitten.

En dan is het eindelijk zover, na de lunch gaan we de Junior
Ranger-badges ophalen. Apetrots lopen
Myrthe en
Carlijn met hun programs het
Visitor Center binnen. Ongeduldig staan ze te wachten tot er een
ranger beschikbaar is, maar gelukkig neemt ze alle tijd voor ze. Aandachtig worden beide boekwerken bestudeerd, of ze wel aan alle vereisten hebben voldaan. De
ranger vraagt of ze een openbare 'inhuldiging' willen of dat ze het

liever kleinschalig houden.
Myrthe en
Carlijn kiezen voor de laatste optie en allebei moeten ze de Junior
Ranger Pledge nazeggen en daarna
krijgen ze de badge overhandigd. We
did it! Vervolgens willen ze heel graag naar het strand en daar zien we de enorme rookwolk van de bosbrand, die aan de overkant woedt.

De dag is nog lang niet voorbij, dus wat kunnen we nog meer bijzonders zien in dit park? In het noorden is er
bv. een 50 miljoen jaar oude '
petrified tree'. Aangezien je die niet dagelijks ziet, gaan we daarheen. We mogen weer door de
Hayden Vallei, en komen terecht in een
bisonfile. Die beesten gaan gewoon op de weg staan en gaan geen kant op. Mensen klimmen omhoog door hun schuifdak om de dieren te fotograferen. Omdat het bronstijd is bij de bizons, moet je vooral uitkijken voor de mannetjes. We willen geen afdruk van zo'n enorme kop in onze auto... Normaal gesproken leven de mannetjes afgezonderd van de kuddes, de

vrouwtjes 'voeden' de kalfjes op. Maar in augustus komen de mannetjes erbij op zoek naar passende vrouwtjes. Als er even later eindelijk
beweging in de rij auto's komt, schiet ik de volgende foto, wat mij betreft
één van de mooiste deze vakantie. De rivier op de achtergrond is de
Yellowstone.

Dit park is enorm, uiteindelijk moeten we 40
miles rijden om de boom te kunnen bewonderen. Door een keten van vulkaanuitbarstingen miljoenen jaren geleden ontstonden er enorme aardverschuivingen. De mix van as, water en zand begroef hele bossen en die verstikkende mix zorgde ervoor dat de bomen niet konden verrotten, maar uiteindelijk versteenden.

We moeten dezelfde weg terug, maar parkeren nu even de auto bij een parkeerplaats, waar we op de heenweg voorbij flitsten en die er veelbelovend uitzag. We moeten over een heuveltje heen en ineens kijken we de diepte in. Dit is dezelfde
Yellowstone, die wat
miles terug zo lieflijk stroomde door de
Haydenvallei en nu dendert hij door deze vallei. We zien een
bald eagle vliegen, schitterend! Wat we ook zien, is hoe enorm de bosbrand van 1988 moet zijn geweest. We zijn nu in het noorden van het park, we zijn

binnen gekomen via de zuidingang en daar zagen we al heel veel verbrande stammen. In totaal hebben in dat jaar 248 branden gewoed in
greater Yellowstone en is 36% van het park (793000 acres) totaal verbrand. Uiteindelijk waren 7 grote branden verantwoordelijk voor 95% van de verbrande acres. Hier kan je nog veel meer lezen:
http://www.yellowstone-bearman.com/yfire.html
We gaan het anders doen vanavond, we hebben al 2 avonden een geweldige kampvuur, dat gaan we nu echt gebruiken en zo hoeft de
BBQ niet aan. De worstjes smaken zo goed, het hele pak
gaat op! Zelfs
Myrthe en
Carlijn smullen ervan. Als toetje roosteren we marshmallows en nog steeds is het vuur niet uitgebrand. Verder pakken we alvast wat spullen in, want morgen gaan we weer op pad. Het volgende reisdoel is
Glacier National Park, maar omdat dat meer dan 450
miles rijden is, gaan we dat in 2 dagen doen, met een hotelovernachting na ongeveer 300
miles.
Milesstand: 3221