Ik weet niet hoe we erop kwamen, maar ineens kwam het gesprek tijdens het avondeten op het onderwerp van gaatjes in de oren. Of dat pijn doet en hoe oud ik was, toen ik mijn gaatjes had laten schieten. Carlijn heeft het er al vaker over gehad, dus wij vragen of ze ze wil. Zeker weten wil. En ze weet het zeker. Carlijn wil gaatjes, met mooie glinsteroorbellen erin! We waren vroeg met het eten, dus na het toetje rijden we naar de mall. Hier zitten diverse winkels waar je het kan laten doen, maar we gaan naar de winkel die mij het meest geschikt lijkt:
Claire's. Dit is een winkel met alleen maar oorbellen en haarspullen en zij doen niets anders dan dit. We hebben nl. vervelende verhalen gehoord van andere winkels, waar niet zulk ervaren
personeel werkt, ontstoken oren en zo... Allereerst tekent de dame stipjes op Carlijn's oren, precies in het midden waar de gaatjes komen. Ondertussen moet ik een zeer gedetailleerd toestemmingsformulier invullen en er maar liefst 4 handtekeningen op zetten. Daarna worden de gaatjes geschoten, Carlijn geeft geen krimp en is zeer trots op zichzelf dat zij als eerste dit gedaan heeft. Ze heeft mooie gouden knopjes uitgekozen met haar geboortesteen erin, een
amethyst.
Myrthe heeft alles met de nodige reserve aangekeken. Eigenlijk wil zij ook heel graag oorbellen, alle meisjes in haar klas hebben ze, maar ze is 'n beetje bang voor de pijn. Maar nu ze gezien heeft dat het bij Carlijn zo goed ging, is ze er ook klaar voor. We gaan weer naar binnen, ik mag het tweede formulier invullen en de mevrouw begint weer van voor af aan.
Ook Myrthe wil mooie glimmertjes in haar oren, haar geboortesteen is
aquamarine, wat ook nog eens haar favoriete kleur is. Waren bij Carlijn de oorlellen iets ongelijk qua grootte, bij Myrthe 'krult' de linker iets naar voren, maar uiteindelijk zitten ze er mooi in. Ik reken voor de tweede keer af en dan zegt Sophie: "En nu ben ik aan de beurt!". Dat doen we nog maar niet, maar daar is Sophie het niet echt mee eens...
Verder was het ontzettend p**weer vandaag en vannacht, in 2 dagen is net zoveel regen gevallen, als wat we normaal in één maand krijgen. De hele achtertuin stond blank, langs de weg ontstaan kleine riviertjes, die al het water naar de putten leiden. Als je door een winkel loopt, zie je overal emmers staan, de daken, maar vooral de dakgoten, kunnen al het vocht niet aan. Gelukkig hebben we in huis geen last van water, alles loopt er mooi omheen. Maar als we het zouden krijgen, ben ik erop voorbereid. Gisterochtend was ik bij één van mijn favoriete winkels
Marshalls,
op zoek naar een nieuwe koekenpan en waar kom ik mee thuis? Rode regenlaarsen met witte stippen! Eindelijk heb ik een paar gevonden in mijn maat en ze doen gelijk geweldig dienst, vandaag door al het water, maar ook gisteren bij school toen ik Sophie moest redden uit een modderpoel, waarin haar regenlaarsen waren vastgezogen. Ik heb trouwens ook 2 mooie koekenpannen gevonden...
Ik weet niet hoe we erop kwamen, maar ineens kwam het gesprek tijdens het avondeten op het onderwerp van gaatjes in de oren. Of dat pijn doet en hoe oud ik was, toen ik mijn gaatjes had laten schieten. Carlijn heeft het er al vaker over gehad, dus wij vragen of ze ze wil. Zeker weten wil. En ze weet het zeker. Carlijn wil gaatjes, met mooie glinsteroorbellen erin! We waren vroeg met het eten, dus na het toetje rijden we naar de mall. Hier zitten diverse winkels waar je het kan laten doen, maar we gaan naar de winkel die mij het meest geschikt lijkt: Claire's. Dit is een winkel met alleen maar oorbellen en haarspullen en zij doen niets anders dan dit. We hebben nl. vervelende verhalen gehoord van andere winkels, waar niet zulk ervaren 
personeel werkt, ontstoken oren en zo... Allereerst tekent de dame stipjes op Carlijn's oren, precies in het midden waar de gaatjes komen. Ondertussen moet ik een zeer gedetailleerd toestemmingsformulier invullen en er maar liefst 4 handtekeningen op zetten. Daarna worden de gaatjes geschoten, Carlijn geeft geen krimp en is zeer trots op zichzelf dat zij als eerste dit gedaan heeft. Ze heeft mooie gouden knopjes uitgekozen met haar geboortesteen erin, een amethyst.
Myrthe heeft alles met de nodige reserve aangekeken. Eigenlijk wil zij ook heel graag oorbellen, alle meisjes in haar klas hebben ze, maar ze is 'n beetje bang voor de pijn. Maar nu ze gezien heeft dat het bij Carlijn zo goed ging, is ze er ook klaar voor. We gaan weer naar binnen, ik mag het tweede formulier invullen en de mevrouw begint weer van voor af aan. 
Ook Myrthe wil mooie glimmertjes in haar oren, haar geboortesteen is aquamarine, wat ook nog eens haar favoriete kleur is. Waren bij Carlijn de oorlellen iets ongelijk qua grootte, bij Myrthe 'krult' de linker iets naar voren, maar uiteindelijk zitten ze er mooi in. Ik reken voor de tweede keer af en dan zegt Sophie: "En nu ben ik aan de beurt!". Dat doen we nog maar niet, maar daar is Sophie het niet echt mee eens...
Verder was het ontzettend p**weer vandaag en vannacht, in 2 dagen is net zoveel regen gevallen, als wat we normaal in één maand krijgen. De hele achtertuin stond blank, langs de weg ontstaan kleine riviertjes, die al het water naar de putten leiden. Als je door een winkel loopt, zie je overal emmers staan, de daken, maar vooral de dakgoten, kunnen al het vocht niet aan. Gelukkig hebben we in huis geen last van water, alles loopt er mooi omheen. Maar als we het zouden krijgen, ben ik erop voorbereid. Gisterochtend was ik bij één van mijn favoriete winkels Marshalls, 
op zoek naar een nieuwe koekenpan en waar kom ik mee thuis? Rode regenlaarsen met witte stippen! Eindelijk heb ik een paar gevonden in mijn maat en ze doen gelijk geweldig dienst, vandaag door al het water, maar ook gisteren bij school toen ik Sophie moest redden uit een modderpoel, waarin haar regenlaarsen waren vastgezogen. Ik heb trouwens ook 2 mooie koekenpannen gevonden...
