
Vanavond zijn we met z'n allen naar een basketbal wedstrijd geweest in de gym van onze High School. Vorige week kwamen zowel Myrthe als Carlijn met bestelformulieren thuis, dat de 'Spackenkill High School Student Government' een wedstrijd organiseerden tussen The Spackenkill Swish Team en 'The World Famous
HarlemWizards, een entertainment basketbal team.

The Spackenkill Swish Team bestaat uit verschillende (gym)leraren van de 4 scholen in ons district, waaronder de immens populaire Miss Spiegel, die les geeft op onze Elementary School aan de jongste 3 klassen. Zodra zij de bal heeft, stijgt een groot applaus op vanaf de tribune.

Van de dames op het schoolplein heb ik gehoord dat 'the place packed is', zodra de zaal om 6 uur open gaat. Dus we eten erg vroeg, om half 6, zodat we om 6 uur naar school kunnen lopen. Als we aankomen om 10 over 6 valt de drukte echter wel mee, we hebben de plaatsen voor het uitkiezen. Myrthe en Carlijn zien overal vriendjes en vriendinnetjes lopen en Carlijn gaat even bij Grace zitten, maar zodra ze ziet dat Maddie en Sarah en Guido bij ons zitten, is ze weer snel bij ons. Beide teams zijn aan 't ingooien en opwarmen en zo komen we de tijd wel door.

Om 7 uur begint het festijn, allereerst wordt 'ons' team voorgesteld. Eén voor één worden ze naar voren geroepen, ze kijken ietwat bedrukt, ze zijn dan ook allemaal bijna een foot kleiner dan hun tegenstander... Daarna komen de Wizards op, het is duidelijk dat dit geen gewone basketbalwedstrijd wordt, je ziet gelijk de rolverdeling: Tojo is de oudste speler, is vaak de aanstichter van veel ongein, maar ook een soort ceremoniemeester en speelt spelletjes met kinderen in de pauze halverwege. Mighty Mike is de dribbelkoning, Jump Man is de sterspeler met de looks, elke keer als hij de bal heeft, gillen de meiden.

Het verschil in talent is wereldgroot, maar dit is geen wedstrijd om te winnen, maar om het publiek te vermaken. De Wizards spelen om en om tegen 5 mannen van Spackenkill en 5 vrouwen en laten af en toe zien dat ze geweldig kunnen ballen. Er wordt gedunkt, gevlogen, ge'trick hooped en alley-oops'. Ze zijn ook zo ontzettend lang, of ons team is klein..., ze hoeven alleen maar de bal hoog te houden en geen enkele Swish komt eraan te pas.

Het is warm in de zaal en Sophie vindt het nodig om haar trui uit te doen, "Maddie heeft 't ook" is haar excuus. Maar Maddie heeft een net hemdje aan, Sophie heeft Mickey Mouse op haar buik. Het maakt Sophie niets uit en is altijd in de stemming voor een High Five. Ze heeft flink genoten van deze avond, zat enthousiast mee te klappen op de muziek en als wij of zij scoorden.
De eindstand was 75-90, 'wij' hebben verloren dus, maar de uitslag had net zo goed 20-200 kunnen zijn. Maar om met Sophie's favoriete zin te eindigen: "This was fun!"