Langzaam maar zeker smelt alle sneeuw rondom ons weg. Alleen langs de kanten van de weg liggen nog sneeuwwallen, achtergelaten door de sneeuwploegen. Elke dag wordt ietsje langer en de zon staat vandaag stralend aan de hemel. Vanaf een uur of 11 komt de zon bij ons de eetkamer binnen en dat is echt mijn favoriete kamer. De vogels kwetteren, tsjirpen en zingen of het een lieve lust is en de eekhoorns zijn superactief. Al dat smeltende sneeuw zorgt alleen wel voor overstromingsgevaar, gister en vandaag gold er zelfs een flood_warning en het lieflijke stroompje dat langs de tennisbanen stroomt, was gisteren veranderd in een meer, dat zelfs op de weg kwam..
Eén teken dat de lente in aankomst is, is dat toen ik vanochtend de post uit de brievenbus pakte, ik knoppen in de Magnolia bij Carlijn's kamer zag zitten. Als die boom in volle bloei staat, is dat zo prachtig en ruikt zo lekker. Helaas is het nu al 2 jaar voorgekomen dat hij zijn piek bereikte toen wij net een weekje op vakantie waren wegens Springbreak... Luxe problemen ok, ik geef het toe.Zoals gezegd, het is heerlijk weer vandaag. Sophie had vanochtend school en de 'pick up' aan het eind van de ochtend was voor het eerst sinds weken weer buiten, het was aldoor te koud om buiten te spelen. Myrthe en Carlijn halen we 's middags lopend op en we blijven na school nog lang hangen, want er zijn heel veel vriendjes en vriendinnetjes om mee te spelen op het grote veld naast school. Op de foto met de speeltoestellen kun je (met een loep) onze dames zien op het linker klimrek, Myrthe hangt ondersteboven, Carlijn kruipt ergens onderdoor, Sophie hangt aan een rekstok (blauwe broek, paarstruitje) en helemaal links staat Jesse, een vriendin van Myrthe. Omdat er zoveel kinderen zijn vanmiddag, zijn er ook veel moeders om mee te kletsen, is goed voor mijn taalontwikkeling en errug gezellig. New Yorkers hebben humor!
We zijn pas om half 5 thuis, maar Myrthe heeft deze week geen huiswerk vanwege de New York State Math Tests, die de afgelopen 3 dagen waren, dus samen kijken we naar de uitzending van American Idol van gisteravond. Het is de beurt aan de dames, maar eerlijk gezegd vind ik de meeste heren dit jaar beter. Eén liedje, op dinsdag gezongen door Jason_Castro, hangt al de hele dag in mijn hoofd en nu blijkt dat nadat Simon Cowell heeft gezegd dat dit één van zijn meest favoriete liedjes ooit is, dit nummer ineens op #2 staat bij iTunes. Het gaat om Hallelujah van Jeff Buckley, geschreven door Leonard Cohen en misschien ken je 'm wel van de film Shrek. Schitterend: youtube.com=vsa_xWLOghg.
's Avonds mag ik nog voor school aan de slag. Carlijn's Grade geeft morgenochtend om half 10 een voorstelling, een zgn. 'Presidential Celebration'. Het zal wel heerlijk patriotisch worden, wat
Carlijn mij verteld heeft, is dat ze de Amerikaanse vlag mag vasthouden en iedereen zal voorgaan in het opzeggen van de 'Pledge of Allegiance': I pledge allegiance to the Flag of the United States of America, and to the Republic for which it stands, one Nation, under God, indivisible, with liberty and justice for all. Is het niet hilarisch, dat nu net het Nederlandse meisje wordt uitgekozen voor deze super Amerikaanse taak? Op woensdagmiddag ben ik gebeld door de opper-klasse-ouder met de vraag of ik iets typisch Nederlands wil meebrengen voor het kleine buffet in de klas na de voorstelling. Diverse Amerikaanse presidenten hebben nl. een Nederlandse afkomst of hebben er gewoond, dat leek haar en de juf wel leuk. Maar wat is nou typisch Nederlands, heb ik nog nooit ingebracht, vind men lekker en is te regelen in één dag?
En wat is het geworden? Met behulp van Oma Voerman's bijna antieke Erres handmixer, die de afgelopen dagen geweldige dienst doet, heb ik een hopelijk heerlijke boterkoek gemaakt, of te wel Dutch Almond Butter Cake. Het recept heb ik van internet gehaald en ik had bijna alle ingrediënten al in huis, ik hoefde alleen nog amandel extract te halen. Maar dat is zulk lekker spul, dat ga ik zeker vaker gebruiken. Voor de liefhebber is hier de link voor het recept: http://www.recipezaar.com/132488.
Ik heb zojuist de boterkoek uit de oven gehaald en 'm met veel kunst en vliegwerk uit de vorm gekregen en op een rooster gezet, zodat 'hij' goed kan afkoelen. Maar wat ruikt het nu heerlijk in huis en hij is mooi gelukt, ongelofelijk. Ik denk niet dat Carlijn er een probleem mee heeft om deze 'koek' morgen mee naar school te nemen. Nu alleen nog even een kaartje erbij maken met de naam, de ingrediënten en een Nederlands vlaggetje erop en KLAAR!
