zaterdag 4 oktober 2008

Roofvogelshow

Het is Werelddierendag vandaag en bij gebrek aan eigen huisdieren gaan wij naar een Roofvogelshow! Bij onze 'gym' is dat georganiseerd en dat hoef ik maar één keer aan de dames te vertellen en ze staan al klaar om te gaan. Het begint om half 10, maar voordat we weg kunnen, moet ik eerst nog even naar de zolder, op zoek naar winterjassen, sjaals en wanten. Het is k-k-k-koud, waterkoud, 5°C. Natuurlijk kan ik de helft niet vinden en zijn mijn laarzen ook nergens te bekennen. Ik heb alle dozen gehad en inmiddels loopt het zweet langs mijn rug. Niet alleen vanwege het feit dat de CV-ketel uit de vorige eeuw daar staat te loeien, maar ook omdat je er niet rechtop kan staan. De kinderen wel, maar als je boven de 1,20 meter bent, wordt het lastig... Ook is de zolder verdeeld in 3 delen met een smalle doorgang en elke keer stoot ik daar mijn hoofd of rug of heup of iets anders. Grrrr


Maar goed, om kwart over 9 fietsen we helemaal ingepakt richting de Pellikaan, Health & Racquet Club. Het busje van Valkerij De Valkenhof staat al bij de tennisbanen en als we onze fietsen parkeren, zien we alle prachtige vogels op een rijtje klaarzitten! Wauw, ze hebben allerlei uilen, een buizerd en we zien zelfs een zeer bekende vogel voor ons, een 'turkey vulture'.

De show begint met het voorstellen van de vogels en zichzelf. Het echtpaar Hueben zit al ruim 5 jaar in de vogels en het ziet er behoorlijk professioneel uit. Ze hebben zelfs een draadloze microfoon, versterkt en wel, we kunnen ze prima verstaan. Ze laten de vogels over ons heen vliegen, maar op een gegeven moment moeten de kinderen in het midden gaan staan. Na wat aarzeling doen ze dat en vliegt een woestijnbuizerd rakelings over hen heen. Ze moeten bukken, door de knieën en bijna liggen, ze vinden het prachtig!



Een andere indrukwekkende vogel die ze bij zich hebben, is een Europese Oehoe. Met grote oranje ogen, want het zijn schemerjagers, 2 oorpluimen en een groot lijf zijn deze uilen de grootste ter wereld. Ze schijnen zelfs hier in de buurt voor te komen. Ze laten hem ook rondvliegen en je hoort 'm niet eens, ondanks zijn (of was het haar?) spanwijdte van ruim anderhalve meter...

Impressive!


More impressive!!!

Na een uur is de show afgelopen en zijn mijn voeten ijskoud. Ik had nl. wel alle jassen en toebehoren gevonden, maar mijn laarzen waren nog steeds zoek. Na een lange zomer is het nu echt tijd voor sokken en warmere schoenen, ik heb het toch nog behoorlijk lang uitgehouden zonder die knellende dingen aan mijn voeten... Maar die koude voeten had ik wel over voor dit spektakel, de dames vonden het geweldig, ze hebben zelfs de borstkas van de Oehoe geaaid. En Sophie stond te dansen op de tennisbaan uit enthousiasme. Daar doe je het voor!