Het is in NL toegestaan om op oudejaarsdag vanaf 10 uur 's ochtends in groepjes door je stad of dorp te lopen en lekker rotjes of strijkers af te steken. Dat dat enorm veel bende en overlast geeft, doet die gozertjes geen zier. En dat ze überhaupt zo mogen rondlopen van hun ouders verbaast me eigenlijk nog meer, want in hun eigen voortuin doen ze het niet. Nee, dan zou je toch per ongeluk je plasticen Hartman tuinset in de brand steken of je tuinkabouters of je GAMMA-schutting.
En dus horen we de hele dag, maar eigenlijk de hele week, geknal en zien ook rookwolkjes achter onze conifeerhaag opstijgen. Achter die haag loopt nl. een fietspad, publiekelijk toegankelijk, maar wij zitten veilig binnen en besteden er weinig aandacht. No problem, zou je denken, NOT, ineens wordt er gebonst op de voordeur, maar Carlijn doet de deur niet open, want het zijn 2 vreemde mannen... Op zich heel goed, totdat ik hoor wat ze komen melden, "Mevrouw, Uw haag staat in de brand, waar staan uw emmers?" Tja, en die staan allemaal in ons andere huis, op één na maar die moest ik even zoeken. Maar, wordt mij verzekerd, geen nood, de brandweer is al gebeld!!! De tuinslang dan, maar die is bevroren, da's lekker. Gelukkig vind ik een hele grote emmer en heb eindelijk water, maar de buren waren er ook snel bij, die stonden nl. in hun voortuin bij een vuurkorf te bieren i.v.m. Oud&Nieuw.
Even later draait de enorme brandweerauto de straat in en verwachtingsvol kijken de mannen naar de brand en ik zie enige teleurstelling op hun gezichten als ze zien dat de brand al geblust is. De gozertjes die waarschijnlijk de brand veroorzaakt hebben, staan erbij te gluren, ondertussen nog steeds gewoon vuurwerk afstekend... Maar goed, de brand loopt met een sisser af, ik bedank de man die de brand als eerste gespot heeft en de moeite heeft genomen om ons te waarschuwen. Want ondanks dat de haag een stukje van ons huis ligt en er dus geen gevaar was voor het huis, geeft hij wel enorm veel privacy en dat wil je niet missen.
Al die tijd zaten er 4 meisjes (onze 3 dames plus Myrthe's vriendin Marit) in huis geduldig op mij te wachten. Ze waren keurig binnen gebleven, zoals ik gevraagd had, zodat ik niet ook nog hen in de gaten hoefde te houden. Ach, ze vonden het buiten toch te koud en namen genoegen met de foto die ik genomen had. Over op belangrijkere zaken: oliebollen bakken en wat waren ze lekker. OK, er kan weinig mislukken aan een pak Koopmans Oliebollenmix met 500 ml lauwwarm water en wat krenten, maar bv. de olie goed op temperatuur houden is ook héééééél belangrijk.
Oudejaarsavond was heel gezellig, we hebben heerlijk gegourmet. Sander had 's ochtends even snel 2 soorten gourmetschotels gehaald, één vlees en één vis. Natuurlijk veel te veel, maar de restanten hebben we de volgende dag opgebakken. De visschotel bestond uit een mootje zalm, garnalen en gemarineerd ondefinieerbare witte vis, maar vooral de garnalen waren een groot succes. Volgende keer hoeven we die alleen maar te halen volgens de dames, plus kleine hamburgertjes...
's Avonds was Youp op tv, hij was goed op dreef vond ik. Ik heb niet geschaterd van het lachen, maar veel dingen die hij zei, zette je aan het denken, waren 'spot on'. Ook had hij mooie verhalen over zijn belevenissen tijdens het EK en de Olympische Spelen. Helaas staat de voorstelling niet op Uitzendinggemist, maar ik heb wel een ander heel leuk lachmoment... Op 19 december was de laatste aflevering van 'De wereld draait door' van dit jaar en ze laten de leukste tv-momenten van het jaar zien, klik hier en skip naar 26:30 min.
En om 12 uur is het tijd voor vuurwerk!
Sophie heeft er helaas niets van gezien, ze was niet wakker te krijgen. En het ging echt flink tekeer rondom ons huis, de buren hadden zo ongeveer een hele vuurwerkwinkel leeggekocht en ook in de wijken rondom ons heen gingen prachtige pijlen de lucht in. Hoezo kredietcrisis?
Nieuwjaarsdag hebben we uitgeslapen, is Sander zelfs nog even naar het huis gegaan om wat te klussen, maar na de lunch zijn we naar het bos gereden voor een verfrissende wandeling. Het was er heerlijk rustig, we zijn één gezin en een echtpaar tegengekomen, that's it!
Gisteren en vandaag hebben we ook weer lekker geklust, op alle plafonds hebben we de raggels erin, Sander heeft vandaag het aanrechtblok eruit gesloopt en ik ben begonnen met de schuine wanden van de zolder. Ook daar moeten raggels op voor de gipsplaten, ik kan straks geen raggel meer zien, maar dat klopt ook, want ze zitten dan onder de gipsplaten. Kortom, veel werk en je ziet er uiteindelijk niets van. Tenminste, een strak plafond is ook belangrijk en dat krijg je door o.a. goede raggels aan de balken. OK, ik stop over de raggels, straks ga ik er nog van dromen...
Dat aanrechtblok was trouwens nog origineel, uit 1935, echte kwaliteit!!! Met een granitoblad en dat was erg lastig om te slopen, er zat zelfs betonijzer in... Carlijn heeft goed geholpen met opruimen, Myrthe en Sophie keken liever naar Mega Mindy.
Helft van het blad is eruit
En nu is hij er helemaal uit, geen weg meer terug...
