Na de lunch, als de temperatuur iets meer in de richting van 0°C is, gaan we met z'n allen naar het huis om de container te vullen. Al weken ligt er flink wat bouwafval in de tuin, hout en stenen van de zolder, sanitair en tegels uit de badkamer, een bijna 75 jaar oude aanrecht uit de keuken en veel hardboard uit de woonkamer. Maar ook dit werk kan je leuk maken... We willen natuurlijk die container zo vol mogelijk proppen en een bad , wastafel of wc neemt veel ruimte in. Dus gaan we flink met de sloophamer aan 't werk, maar eens lekker een wastafel of wc aan stukken gooien is ook erg leuk. En als deze niet kapot genoeg is, kan je altijd nog wat 'target practice' doen. We hadden trouwens bij de GAMMA 3 bouwemmers gehaald, zodat de dames konden helpen. Maar wie heeft uiteindelijk het meest geholpen? Juist, de kleinste dame.
Zoals gezegd, 's avonds hebben we weer een restaurant in de buurt uitgeprobeerd. Deze lag in Hoog Soeren, een dorpje midden in het bos, op 10 minuten van ons huis. Het is daar zo stil en donker, het leek alsof we naar het eind van de wereld reden. Het restaurant had zowel pannenkoeken op de kaart als o.a. een wildmenu. Daar kiezen wij wat van, hertenbiefstuk, errug lekker! Maar ook de dessertkaart was imposant en de porties hadden Amerikaanse afmetingen. Kortom, hier komen we zeker nog een keer terug.
Zondag slapen we uit en besluiten onze favoriete wandeling te gaan doen, het weer is prachtig. De zon schijnt en na morgen gaat het dooien, dus we kunnen nog even genieten van het winter wonderland. Sander neemt de leuke route over onverharde wegen naar Kootwijk, gelukkig hebben we sinds deze week de winterbanden op de auto. Nooit gedacht dat we die zó nodig zouden hebben.
De slee lag nog in de achterbak en da's maar goed ook, de heuveltjes van de Kootwijkerzand zijn mooi geleidelijk en overal lag een prachtig laagje poedersneeuw. Met z'n drieën of tweeën of alleen racen de dames overal vanaf, heerlijk. De zon maakt het zeer aangenaam en wat ook zo mooi is, het is zó ontzettend stil hier. Geen gewandel in file, geen hardloopgroepjes, geen losrennende honden, heerlijk!
Filmpje!
Na de zandverstuiving lopen we door het Kootwijk-Loobos terug richting de auto. Carlijn en Myrthe trekken om de beurt de slee heuveltje op, heuveltje af. Een bepaald stukje van het pad hebben ze al de naam gegeven: de rollercoaster.
Carlijn trekt, Myrthe gilt (Auw, mijn billen!)
Myrthe trekt, Carlijn gilt al lachend het hele bos bij elkaar ( "Aaaahihihihiaaaaaaahihihihi")
Maar wat vooral onze wandelingen kenmerkt, is dit beeld. Sophie loopt achter ons, ziet elk takje of bloemetje en zingt de longen uit haar lijf: "Ik ben Mega Mindy" en "Van Afrika tot in Amerika" tot "So what, I am a rock star"
Maar wat vooral onze wandelingen kenmerkt, is dit beeld. Sophie loopt achter ons, ziet elk takje of bloemetje en zingt de longen uit haar lijf: "Ik ben Mega Mindy" en "Van Afrika tot in Amerika" tot "So what, I am a rock star"
En voor ons uit lopen Myrthe en Carlijn te kletsen.
Na deze heerlijke wandeling is het alweer tijd voor lunch. Eigenlijk zouden we nog naar het klushuis gaan, maar we besluiten er een lazy afternoon van te maken. Tenminste tot 3 uur, daarna gaan we naar de gym. De dames zijn de enige kinderen in de kinderopvang en kunnen dus ongestoord met de Wii spelen/oefenen, YES! Wij gaan wat machines opzoeken en daarna met z'n allen zwemmen. Iets voor zessen zijn we weer thuis, ik loop met Sophie naar onze frietleverancier terwijl Sander broccoli opzet en de varkenshaasjes braadt. Na zo'n dag smaakt alles heerlijk. Met z'n allen zien we Sven Kramer Europees kampioen worden en daarna is het bedtijd! Voor de dames tenminste...
