Fijn hoekje bij de open haard met ook nog eens heerlijk veel steengruis op zat, waar ik een half uur op heb zitten krabben...
Dat is dus mijn taak vandaag en morgen, lijmresten verwijderen, kleine pietepeuterige stukjes behang afpulken, alles enigzins stofvrij maken en de woon- en eetkamer leegmaken. Klinkt goed hè? Gelukkig heb ik zaterdagochtend een, in my honest opinion, voor het klussen absoluut onmisbare zaak gekocht, een nieuwe radio-cd-speler. In 6 maanden tijd hebben we nl. 2 radio's opgeblazen vanwege cheapo trafo's en 1 heeft een valpartij van de trap met als landing op een granito vloer niet overleefd. Maar zoals gezegd, ik heb muziek nodig... Het allercoolste is dat er een USB-poort inzit, op een stickje van 512 MB konden 82 liedjes, dat is toch zeker 4 uur muziek!!! En dat voor onder de €50.
Ruim een week geleden hebben Sander en zijn vader de CV uit de keuken gesloopt. We hoopten dat de koudegolf van begin januari de eerste en laatste zou zijn, maar de laatste dagen is het weer aardig fris. En vochtig, waardoor het huis erg koud aanvoelt. Gelukkig hebben we de Zibro Kamin, die op petroleum brandt, waardoor we de ergste kou net eraf kunnen stoken.
Volgens de planning wordt deze week de zeer welkome nieuwe CV geplaatst, maar voordat dat kan gebeuren, moest de wand geïsoleerd worden. En aangezien Sander deze week in het buitenland zit, moest die wand dit weekend af. Maar eigenlijk werken wij het best onder druk en de wand zit er superstrak in, met spouw, op speciaal band tegen opkomend vocht, isolatie, met dampremmende folie en gegrond.
De mooie strakke wand steekt nu wel heel erg af bij de rest van de ruimte, maar goed, we hebben tot half maart de tijd om de rest af te werken, want dan komt pas de keuken. Maar het zal al erg fijn zijn als deze week de CV weer werkt, want boy, o , boy, wat is het koud overal. Omkleden van je gewone kleren in je kluskleren is absoluut geen pretje.
Tenslotte nog een 'leuke' anekdote... Van alle werkzaamheden die gedaan moeten worden, kost het vinden van iemand die voor een redelijke prijs onze schoorsteen kan renoveren de meeste moeite. Dus toen zaterdag een man aanbelde, die werkte voor een schoorsteenbedrijf, leek dat een lot uit de loterij. Hij zou iemand laten komen om een offerte uit te brengen en dat was het. Dachten we. Twee minuten later gaat de bel en staat dezelfde man weer voor de deur, maar nu met zijn collega, die de financiën doet van het bedrijf. Samen hebben ze gezien, zonder ook maar één ladder tegen het dak aan te zetten, dat de voegen van de schoorsteen alleen maar eruit gebikt hoeven te worden. Nieuwe voegen erin en klaar is Kees. En dat voor eenderde van de prijs van een ander bedrijf... Dat is wel een heel groot verschil. En als ze dan ook nog eens vertellen over hun werkwijze, dat ze als soort van nomaden van stad naar stad gaan en acquiseren (is dit een werkwoord?), gaan er bij mij wat alarmbelletjes rinkelen. Ik hou de boot af en zeg dat we over het aanbod zullen nadenken. Eénmaal binnen hebben Sander en ik in no time besloten dat dit niet echt zuivere koffie lijkt en laten het er verder bij.
Totdat ik vanochtend in de eetkamer even stond te genieten van een kopje thee. Er wandelen veel mensen langs ons huis en velen kijken ongelofelijk nieuwsgierig naar binnen. Zo ook een jonge man en, de vriendelijkheid zelve zijnde, steek ik mijn hand op. Echter, binnen een minuut gaat de deurbel. Hij stelt zich voor als de metselaar van het bedrijf van de 2 mannen die hier zaterdag was en hij komt even naar de schoorsteen kijken. OK?! Helemaal verbaasd laat ik 'm binnen, niet kunnen herinneren dat ik dat heb afgesproken. Ik laat de zoldertrap zakken en de metselaar loopt naar boven en hij heeft geen fijne mededeling, er ligt een plas water op de vloer, naast de schoorsteenbuis. Goh, dat is wel heel toevallig, we hebben het huis sinds half november, nooit lekkage, ook was er niets te zien tijdens de bezichtiging in september en de bouwtechno keuring vlak daarna. Natuurlijk moet de schoorsteen aangepakt worden, daar hoeven we niet van overtuigd te worden. Op het moment dat ik het water zag, dacht ik, 'chips', maar toen de man weg was, werd ik achterdochtig.
De bron van alle ellende
Doorgaans ben ik iemand die uitgaat van het goede en is Sander degene die veel achter dingen zoekt, maar na wat gegoogle op schoorsteenveegbedrijven uit Den Bosch ziet zelfs de grootste positivo al snel dat het geen zuivere koffie is daar. Als ik na de lunch de kinderen naar school heb gebracht en me bij de zeer dankbare schooldirecteur heb aangemeld als TSO* hulpouder, mag ik weer gaan behang/lijm afkrabben. Maar eerst kruip ik de zolder op en ga ik dat water wegvegen met een paar dikke handdoeken. En ik zou zweren dat het 'water' naar koffie ruikt...
* TSO = TussenSchoolse Opvang. Onze school heeft na lang gedoe eind vorig jaar besloten de samenwerking met een professionele opvangorganisatie op te zeggen en het overblijven weer in eigen beheer te gaan regelen. Hierbij hebben ze de hulp nodig van veel ouders en voor mij komt het ideaal uit, omdat ik helemaal gek wordt van het gerace tussen de middag. Als overblijfouder mogen je kinderen bij jou in de klas komen, je wordt ingezet in de klas van je kind(eren), op de dag dat jij helpt, blijven je kinderen gratis over en je krijgt nog een kleine vergoeding ook. Helemaal goed. En toen ik even op de site van school aan het rondkijken was, zag ik dat er nieuwe foto's geplaatst waren van de technieklessen en Carlijn staat er prachtig op, samen met haar vriendin Naomi.
