zondag 15 maart 2009

Een lach en een traan

Mijn weekend begon al vroeg met een autorit naar Noord Holland. Afgelopen maandag is een oom van mij overleden na een lange periode van ziekte en de H. Mis en de crematie was zaterdagochtend. Daar hoor je natuurlijk bij te zijn en we besloten dat ik de dames mee zou nemen. Zij hebben nog nooit een sterfgeval in de familie of nabij meegemaakt en ook dat hoort helaas bij het leven. Alles heeft behoorlijke indruk op ze gemaakt, tijdens de terugreis was het heel stil op de achterbank. Al met al waren we pas om half 6 thuis, maar dat kwam ook omdat we even bij mijn broer zijn langsgeweest, zijn nieuwe huis bekijken.

Sander was ondertussen druk bezig in ons huis. Ook mijn schoonvader was weer van de partij, hij zou wel 'even' in een ochtendje de vloer van de woon- en eetkamer schuren. Dus op vrijdagavond een vloerschuurmachine gehuurd bij de GAMMA, kom maar op! Of zoals ze het in het Engels zeggen: "Put your money where your mouth is!". Nou, uiteindelijk is het resultaat schitterend, maar een ochtendje was iets te optimistisch. Ze zijn de hele dag bezig geweest en hebben 4 schuurbanden er doorheen gejaagd.
















































































Op zondagochtend ronden we het schuurwerk af, Sander en ik lopen alle randen na, hij met een vlakschuurmachine en ik met de 'mouse'. En ondanks dat dat een klein ding is, maakt het de meeste herrie en trilt ontzettend. De buren zullen blij met ons geweest zijn, zo op de vroege morgen... Maar goed, om half 10 begint ook de kerkklok tegenover ons huis te slaan, die is ook niet stil. Na het schuren hebben we alles megagoed gestofzuigd en daarna de eerste laag 'whitewash' parketlak aangebracht.








































Om 2 uur was ik klaar, mooi op tijd om me thuis te verkleden. 's Middags mochten we nl. weer naar Noord Holland, alleen een stukje zuidelijker gelukkig, voor de verjaardagen van onze neven Roy en Chris, die allebei in maart (16 en 23) jarig zijn en het samen vieren. Nu wordt Chris nog maar 1 jaar, dus die was zich niet echt bewust van zijn verjaardag, maar Roy, die slechts 3 weken scheelt met Carlijn, was écht jarig. Er was veel familie, dus ook veel cadeaus. Na een gezellige middag keren we met volle buiken weer huiswaarts. De dames hebben zowat de hele rit geslapen en konden in één streep door naar boven. Sander gaat nog even naar het huis om de slaapkamers leeg te halen, zodat de stukadoor er morgen goed bij kan. Maar hij maakt het niet te laat, want er komt weer een drukke week aan. En dat is wel de 'understatement of the year'!!!