Met allereerst het belangrijkste en zeer heugelijk nieuws, sinds afgelopen donderdag hebben we er een nichtje bij! Keurig rond de uitgerekende datum geboren en helemaal gezond en compleet, het blijft elke keer weer een wonder. Onze dames waren helemaal blij, eindelijk weer een nichtje, want daar hadden ze er nog maar één van (wel 3 neven)... Hopelijk kunnen we binnenkort een gaatje vinden in ons drukke bestaan om haar te bewonderen.
Want druk is het en zelf al je stuff verhuizen, is iets wat ik niet kan aanraden. Want ondanks de vele hulp die we dit weekend hebben gekregen, zijn we nu, maandag, nóg niet klaar. Gelukkig is het eind in zicht, maar elke keer als je denkt dat je klaar bent en je draait je om, zie je weer iets wat je vergeten bent. Zo staat ons Amsterdammertje nog in de tuin en ook onze semi-illegaal verkregen Amerikaanse vogelvoederschaal, die hebben de verhuizers ingepakt, terwijl het eigenlijk bij het huis daar hoorde. Ach, uiteindelijk komt het er gewoon op neer dat we teveel spullen hebben. We hadden al genoeg in Nijmegen en in Amerika is er alleen maar meer bijkomen. Daar komt nog bij dat de keuken nog niet geïnstalleerd is, zodat we die spullen allemaal nog niet kwijt kunnen.
Ander groot, en zeker niet zo leuk, nieuws kreeg ik trouwens op vrijdagmiddag; de aannemer belde, de leverancier van onze badkamerspullen, Kwakkel, is failliet. Als eerste denk ik natuurlijk aan de mensen die hun baan kwijt zijn, maar daarna realiseer ik me de gevolgen voor ons. Onze tegels stonden klaar om op maandag afgeleverd te worden en die truck gaat nu geen kant op. Dat wil zeggen, vertraging, dus heb ik Willem gevraagd of hij ook een kraantje op de warmwaterleiding wil zetten, zodat we tenminste in bad kunnen. En dat ging en Sander heeft vanavond het bad ingewijd!We gaan onze tweede nacht in in ons nieuwe huis. Overal staan dozen, de verbouwing is nog écht niet af, maar we komen er wel. Uiteindelijk, ooit, one day...
