"Vanaf een jaar of zeven, acht tot een jaar of tien zijn kinderen fervente verzamelaars. Het sparen, ruilen en verzamelen is al zo oud als de mensheid. Door bezit te vergaren, te sparen en weer te ruilen ontdekken ze wie ze zijn, wat ze hebben, wat ze kunnen. Wat ze echt leuk vinden, bepaalt wie hun vrienden worden. Want je wordt vriendjes met de kinderen die gelijksoortige hobby's hebben. Je wordt beste maatjes met degene die ook precies weet wie gisteren gescoord heeft", aldus pedagoge Boost.
"Bij zo'n rage als nu zie je dan ook dat ze veel wetenswaardigheden uitwisselen. Ze herkennen de voetballers, weten hoe goed en hoe duur ze zijn, kunnen ze in een rangorde schikken. Als je het op een schoolplein zou vragen, zouden ze zo een interessante spreekbeurt aan de hand van die plaatjes kunnen houden. Dat is anders dan bijvoorbeeld een rage als de Wuppies enige tijd geleden. Daar beperkte het gesprek zich tot: 'Heb jij die oranje ook?' Het ging puur om het bezit. Hoe groter de stapel, hoe meer ik beteken, is de gedachte erachter."
Natuurlijk speelt die bezitsdrang ook bij de voetbalplaatjes. "Je hebt kinderen die er helemaal voor gaan en tactieken bedenken om aan plaatjes te komen. En je hebt de meelopers. De kinderen die niets met voetbal hebben en gewoon wat plaatjes hebben om te ruilen en vriendjes mee te maken", aldus Emmeliek Boost. "Maar je moet je pas zorgen maken om de kinderen die niks met voetbal en voetbalplaatjes hebben en ook geen zin hebben om aan de rage mee te doen. Die worden tijdens zo'n rage geïsoleerd en vinden er niks meer aan op het schoolplein. Kinderen die geen onderwerpen hebben om te delen met hun leeftijdgenootjes, worden er keihard uitgeknikkerd. Daarin zijn kinderen spijkerhard."
Ze raadt ouders én leerkrachten aan erover te praten dat verschillen in interesse en drive misschien niet altijd eerlijk, maar wel heel normaal zijn. Door aandacht te besteden aan die gevoelens, komen kinderen vaak zelf met de beste oplossingen en ontdekken ze dat er ook nog andere kinderen zijn met wie ze kunnen spelen. "Het omgaan met verschillen hoort bij groot worden. Juist op deze leeftijd is de wereld heel zwart-wit. Kinderen zeggen: 'Mijn vader heeft een grotere auto dan de jouwe.' Dat is niet om op te scheppen, maar om nuchter neer te zetten: dit ben ik."
Ondertussen lopen er een flink aantal kinderen te zeuren om voetbalplaatjes. "Ouders willen niet dat hun kind tekort komt. Maar ze willen ook niet op kosten worden gejaagd. Niet meteen je route veranderen en naar de AH gaan", zegt Boost. "Vind met de kinderen een creatieve oplossing. Vraag ze aan een tante, buurvrouw of oma. Bedenk een leuke actie. Maar ga niet tien euro méér uitgeven. Dan laat je je beetnemen door de commercie. En door je kind." Bron: telegraaf.nl
Van de 270 plaatjes die in het boek geplakt kunnen worden, hoeven onze dames er nog maar 27. Da's toch knap als je nagaat, dat wij tijdens de actieperiode slechts 3x boodschappen hebben gedaan bij de Albert Heijn en hooguit 15 pakjes bij elkaar hebben gekocht. En toen ik vorige week donderdag de coole moeder wilde uithangen en speciaal omreed om de boodschappen bij Appie te halen, waren ze al op. Dat scheelde 4 pakjes verdorie... Maar goed, komende woensdag wordt op school door de ouderraad een voetbalplaatjesruilbeurs georganiseerd. Van 12 tot 1 mag iedereen in de aula plaatjes ruilen, niet verkopen. En verder staat in de brief te lezen dat je die dag in je favoriete clubtenue naar school mag komen. Mmm, dat wordt lastig met onze achtergrond in al die verschillende steden met eredivisie-clubs.
We hebben AJAX helemaal!!!
En AZ,
ook Heerenveen,
landskampioen PSV en 'last but not least' NEC!!!
