Gistermiddag zijn we de stad in gefietst en hebben bij Kruidvat snoep geschept en ik geloof dat de hele school dat gedaan heeft. Ik hoorde vorige week van die traditie in sommige (heel veel) gezinnen en dat vind ik een hele leuke. Natuurlijk was Carlijn lichtelijk ontstemd, omdat de traditie nog niet vorige week gold, dus totaal onpedagogisch mocht zij van mij ook wat scheppen. Op voorwaarde dat ze het met ons zou delen. Maar naast mij stond die kleine opdonder van ons te springen, want over 2 weken gaat zij op schoolreis en dan "mag ik ook scheppen!".
In tegenstelling tot vorige week stonden de bussen gelukkig niet in de file en even voor 9 uur kwamen ze keurig op tijd aan rijden. Inmiddels stond het hele schoolplein vol, ook de lagere klassen kwamen de bovenbouw uitzwaaien. Luid gejoel stijgt op als één van de bussen een dubbeldekker blijkt te zijn en groep 7 gaat helemaal uit zijn dak als zij boven mogen zitten. En waar zit Myrthe? Vooraan, breed lachend, druk zwaaiend naast haar beste vriendin Marit. Beter en mooier kan je natuurlijk niet zitten in een dubbeldekker, maar ik gebaar nog wel even naar de dames of ze hun gordel om willen doen. Gelukkig is het maar een uurtje rijden naar Hellendoorn, hoewel een ongeluk in een klein hoekje zit... En als de buschauffeur dan ook nog eens met een flinke vaart over een verkeersdrempel rijdt en de bus bijna los komt van de grond kijken Marit's moeder en ik elkaar aan met een blik van 'als dat maar goed komt'. We weten nu wel waar de barst in het voorruit vandaan komt en de buschauffeur is gelijk de held, want iedereen is al door elkaar geschud voordat ze in de achtbaan zijn geweest!
Ook Myrthe had de oude fotocamera mee...
Om 5 uur werden de kinderen weer terug bij school verwacht, dus dan sta je daar ook. Uiteindelijk hebben we daar 25 minuten staan wachten om vervolgens 2 lege bussen te begroeten. Huh, waar zijn de kinderen nou? Die grap is zo oud als de weg naar Rome, maar zelfs de buschauffeur deed mee. Terwijl hij weer met een noodgang over de drempel reed, haalde hij zijn schouders op en spreidde zijn armen zo van 'ik weet het ook niet...' Grapjas, de deuren zwaaien open en honderd kinderen rennen naar buiten.
Was het leuk? Het was geweldig!
