Maar goed, op zondagavond was ik al begonnen met een mooi verhaal over vaderdag. Dat volgens een onderzoek van luchtjesmerk Van Gils ruim de helft (61%) van de vaders een zelfgemaakt cadeau van hun kinderen wil. En dat de cadeautjes voor Sander voor 66,66% bestond uit zelfgemaakte kleine kunstwerkjes van Carlijn en Sophie, helemaal goed. Sophie had er zelfs een rijmpje bij geleerd. Myrthe kwam met een zakje drop, dat zij de vorige dag had gekocht bij de C1000.
Da's een mooi verhaal trouwens, Myrthe en Carlijn mogen zaterdagmiddag op de fiets 2 flessen Karvan Cevitan halen bij de C1000 en krijgen €5 mee. Ik geef ze nog een €2-stuk erbij, voor het geval dat. Een half uurtje later komen ze thuis met 2 flessen siroop en €1,15 wisselgeld. Huh, jongens, klopt dat wel? Ja hoor, beweren ze bij hoog en laag, dit is wat we hebben teruggekregen. En de bon dan? Die hebben we daar gelaten, zegt Carlijn met een glashard gezicht. We maken er verder niets van, maar toch vinden we het erg vreemd, €5,85 voor 2 flessen siroop. Even later is Sander in de keuken bezig en sta ik met Myrthe in de gang en vraag nogmaals hoe het nou zit met het wisselgeld. Ineens gebaart Myrthe dat ik mijn mond moet houden, "Ssst mam, kom mee naar de kamer!" en daar komt de aap uit de mouw. In groep 7 maken ze geen vaderdagcadeautje meer en alleen een tekening vond ze wat kaal, dus hebben ze van die €7 ook nog een zakje Klene Laurierdrop meegenomen. Goede keus, dat geef ik toe en ik lach me een breuk vooral ook omdat we even keihard in de maling zijn genomen door vooral Carlijn. Zij kan echt haar gezicht in de plooi houden zeg.
Zondag ofwel vaderdag begon zoals gewoonlijk met het ontbijt aan tafel en kreeg Sander zijn cadeaus. Sophie had een placemat gemaakt en Carlijn een sleutelhanger van brooddeeg in de vorm van een hart. Daarna zijn we wezen sporten en zwemmen. Na een heerlijke lunch zijn we in de auto gestapt, tenminste, eerst hebben we de DVDspeler in de auto gehangen voor de dames. En het was maar goed ook dat we dat gedaan hadden, want de A1 zat behoorlijk vol. Iets voor 4 uur komen we bij mijn ouders aan, ook mijn broer is er, dus de hele familie was compleet. Ondanks dat we pas de avond ervoor hadden gemeld dat we langs zouden komen, stond er weer vanalles op tafel. En vooral als je kleinkinderen hebt, helpt het ook als de snackbar op loopafstand zit. Ok, who are we kidding, ook bij ons ging het Kwekkeboom-kroketje er met veel plezier in... :-). Om 8 uur gaan we weer op pad, want hoewel we nu iets meer naar het noorden wonen en niet onder de rivieren, blijft de terugreis toch 149 km lang. Iets na half 10 zijn we weer thuis, de dames laten zich gedwee naar bed brengen en niet lang daarna lagen wij ook op één oor.
