te kijken. Zo ook vandaag. We waren nog geen 5 minuten binnen en ik spotte iets zo typisch Nederlands dat spontaan het water in mijn mond liep: Bolletje ontbijtkoek! Oooh lekker, dat hebben we al echt een tijd niet meer gehad en nu is het zo dichtbij. Ineens willen wij Bolletje en gaan dus op zoek, maar Adams is niet echt een supergrote supermarkt in de Amerikaanse zin, ze hebben ontzettend veel, maar niet bv. 100 dozen van iets. Je moet echt zoeken.Natuurlijk zijn die kleine koeken niet te vinden en trek ik mijn stoute schoenen aan en ga op zoek naar het echtpaar, dat de 2 ontbijtkoeken in hun karretje hadden liggen. Misschien zijn het wel Nederlanders of Amerikaanse
Nederlanders of zo. Bij de visafdeling vind ik de mevrouw en zij vertelt, met een zwaar Frans accent, dat haar man ze altijd meeneemt en dat we ze vlakbij de 'Deli' kunnen vinden. We lopen allebei drie rondjes door alle 'isles' en terwijl ik de hoop al bijna heb opgegeven en mijn bestelling plaats bij de Deli (verse vleeswarenafdeling) komt Sander met een 'big smile' EN een pak ontbijtkoek aangelopen. Ze lagen bij het brood, als ze nou gewoon dat zegt, dat is 3 gangen verwijderd van de Deli... Maar goed, door onze zoektocht weten we nu dat ze bv. ook Douwe Egberts koffie verkopen (imported, specialty coffee, ha, ha, ha ), Droste pastilles en Conimex-spullen.Thuis zetten we gelijk een lekker bakkie Senseo-koffie in onze Gustino met een dikke plak ontbijtkoek erbij. Natuurlijk een laag boter erop, kortom smullen! Ook Sophie vindt het heel erg lekker, helaas voor ons, dit was trouwens de eerste keer dat zij het heeft geproefd. Als we 's middags thuiskomen van school ziet Carlijn gelijk de koek op het aanrecht, een gejuich klinkt op, zowel zij als Myrthe zijn ook ontbijtkoekfans. Kortom, de koek is al half op!
