Ondanks de zeer geavanceerde weersatelieten, die rond de aarde cirkelen en accutrack doppler radar van de weerman op tv, krijgen we ineens een sneeuwstorm in de voorspelling te horen. Schijnbaar uit het niets ontstaan, want zondagmiddag is het nog heerlijk weer en is eindelijk de laatste sneeuw uit de tuin weggesmolten. Voordat er weer een nieuwe laag valt, hark ik snel alle bladeren in de borders, zodat het gras (lees: mos) weer wat kan ademen. Het heeft geen zin om de bladeren aan de weg te dumpen, want dat wordt niet meer opgehaald/weggezogen.

's Avonds laat begint het inderdaad te sneeuwen en om half 6 's ochtends gaat de telefoon, de school gaat 2 uur later open. Natuurlijk zijn Myrthe en Carlijn net vandaag extra vroeg wakker, om 10 over 7 staan ze al in de eetkamer... De krant is ook niet gekomen en dat terwijl er maar 5 cm. ligt. Tot mijn grote verbazing komen later op de ochtend zelfs de sneeuwploegers van de Highway Department langs. Why? Je hoort ze al van verre aankomen, de schuivers schrapen over het asfalt. En happen onze halve tuin mee in hun bocht. Als klap op de vuurpijl komt Bottini ook nog eens onze olietank vullen, 702 liter voor $538.34 alsjeblieft, dankjewel...
Verder is het maandag, wasdag. Zelfs de kinderen zijn hier helemaal aan gewend. Carlijn vroeg me vanavond, waar haar prinsessendekbed was. "Is mijn bed dan niet verschoond vandaag?" Ok, ok, dat doe ik morgen wel. Na school wordt er heerlijk gespeeld in de sneeuw en 's avonds eten we shoarma, jammie, en mag ik de hele bups opvouwen en/of strijken.
Verder nog wat schattige foto's van het afgelopen weekend. Als eerste, Carlijn en Sophie's teaparty en daaronder de staartjes van Sophie, waar iedereen helemaal weg van is.
