maandag 24 november 2008

Nog één week

Nog één week kan ik de hele dag genieten van Sophie's opgewekte aanwezigheid, haar liedjes, haar verhalen en haar opmerkingen, want over precies één week mag ik ook haar achterlaten op school. Ik word er bijna sentimenteel van... Gelukkig heeft ze er zelf heel veel zin in en ik natuurlijk ook wel een beetje. Vooral nu, met al dat geklus in het huis is er voor haar weinig aan. En klussen moeten we, want vanochtend belde de huisbaas, dat de kijkers van vorige week vanmiddag nog een keer langskomen. Zou het dan toch gebeuren dat het huis na een jaar te koop te hebben gestaan, verkocht wordt? Komt vast door onze prachtige inrichting ;-).


















Rotonde vlakbij huis op weg naar school

Het sneeuwde vanochtend trouwens nog steeds, de hele nacht is het doorgegaan. Ik kan mij niet heugen dat ik dit in NL in het laatste decennium heb meegemaakt. Als je kijkt bij weerrecords zie je dat in 2005 ook een flinke sneeuwstorm over ons land is getrokken, maar die heeft onze toenmalige woonplaats niet bereikt, volgens mij. Het lijkt wel of sneeuwbuien stoppen zodra ze de grote rivieren over moeten. Wel kan ik mij de 'blizzard of '78' herinneren, elke Nederlander geboren voor pakweg 1972 herinnert zich dat nog wel. Mijn buurjongen en ik gingen lopend naar school en de buurhond, Kazan, was in een dolle bui door alle sneeuw aan het rennen en dacht dat het pad doorliep, maar nee, daar was een greppel. Een volledig zwarte hond kwam helemaal wit tevoorschijn!

















Nog ééntje van onderweg...

Rond 2 uur breekt de zon door, ik waan mij bijna in New York en zijn/haar prachtige blauwe luchten na een (sneeuw)bui. Vandaag heb ik puin geruimd, al het hout van de zolder moest naar beneden. Wat een werk was dat... En als ik de dames van school heb gehaald, mag ik thuis ook nog even snel puin ruimen om het huis enigzins toonbaar te maken voor de kijkers. Even voor 4 uur verlaten wij het huis, ik heb geen zin om thuis te zijn als er mensen komen kijken. De huisbaas echter kent die bezwaren niet, hij is weer present. Onbegrijpelijk...























Naast het huis een prachtige spar (kerstboom) in de tuin

Om 5 uur zijn we weer thuis, de deur naar de woonkamer staat nog wagenwijd open, grrrr. Hoe kan ik nou mijn kinderen aanleren om de deur achter hun kont dicht te doen, als volwassenen het niet eens doen? De vorige keer toen er kijkers waren, was dit ook al zo en stond de CV voor Jan Doedel te loeien toen wij thuis kwamen. Nu was ik hierop voorbereid en had de CV nog niet aangezet, maar toch, pure verspilling.























Het bewijs, strakblauwe lucht toch?