Ik heb nog geprobeerd wakker te blijven vannacht, maar toen om 2 uur nog steeds geen overduidelijke winnaar werd benoemd, heb ik het maar opgegeven. Maar het kon eigenlijk niet misgaan, toen battleground state Ohio naar Obama ging. Met een gerust hart ging ik slapen en na een korte nacht ging de tv vanochtend gelijk weer op CNN. Op de Nederlandse tv zat Philip Freriks te oreren en als hij geen vast script voor zich heeft en, zeg maar, free style moet presenteren, schieten bij mij alle 10 de tenen helemaal krom. Op CNN lieten ze delen zien van de speech van Obama en dat gaf me toch wel kippenvel: Change is coming, eindelijk!Nu Amerika orde op zaken heeft gesteld, kan de rest van de wereld weer rustig adem halen. En kan ik me op urgentere zaken storten, zoals de keuken van ons nog steeds niet gekochte huis... Of UPC bellen over ons pakket, of de belastingdienst, waarom wij in hemelsnaam aangifte moeten doen, terwijl we, en dat weten zij, in Amerika woonden en werkten. "Tja mevrouw, als wij U een brief sturen, dan moet dat...", zegt een zuchtende mevrouw aan de andere kant van de lijn. Of ik dan naar de balie van het belastingkantoor hier in de stad kan, zodat we het in één bezoekje even kunnen regelen. "Nee, dat kan niet bij die balies." Vervolgens vraag ik of ik daar dan wel het speciale formulier kan halen, voor woonachtig zijn in het buitenland. "Nee, dat kan daar ook niet, maar ik kan 'm wel opsturen, dat duurt alleen wel 2 weken..."
Ben ik nou simpel of weten zij het beter, waarom zijn er dan belastingkantoren? Direct bellen kan je ze niet, bepaalde formulieren kan je er niet ophalen en je hele boeltje in één keer regelen is ook niet mogelijk. Dat was in Amerika wel veel makkelijker. Daar zat in één gebouw de Social Security en de IRS. Hier een lijstje met wat ze op dat kantoortje allemaal voor jou, de tax payer kunnen betekenen! Je kan er zelfs betalen. Daar kunnen ze hier nog wat van leren, als ze ten eerste eens beginnen met een cursus communiceren met klanten.
Genoeg gezeurd, het is woensdag, vanmiddag hebben de dames vrij en gistermiddag werd Carlijn al belaagd of ze wilde afspreken vandaag. Het is wat, zo'n populaire meid. Ik heb dus al toegezegd dat dat mag, maar thuis kwam ik erachter dat we naar een keukentoko 'moeten' vanmiddag. Niet dat ik veel zin heb, maar ja. Maar eens kijken of ik de afspraak kan verzetten.
En dan, is er koffie... met een koekje (hoort erbij, volgens Sophie)
UPDATE:
Carlijn én Sophie mochten spelen bij Carlijn's vriendinnetje, zij heeft nl. een zusje van 4 jaar, dus daar kon Sophie prima mee spelen. Ook Myrthe was onder de pannen, dus zo reed ik ineens in mijn ééntje de stad in, op zoek naar het belastingkantoor. Na enig zoeken vond ik het gebouw en binnen 5 minuten was ik geholpen. Ik weet niet of het aan mijn goudeerlijke blauwgroene ogen lag of omdat de dame aan de andere kant van de balie een goede dag had, maar nadat ze aanvankelijk had gezegd dat het betreffende C-biljet alleen telefonisch te bestellen was, liep ze even naar achter en kwam met een smile terug. Of ik even tijd had... En binnen 10 minuten had ik 2 dikke blauwe enveloppen in mijn hand met daarin de felbegeerde biljetten! Daarna kon ik rustigaan naar de keukenzaak en dat was erg prettig, geen rondrennende kinderen, lees Sophie, om in de gaten, maar gewoon kunnen praten met een deskundige. Om 3 uur was ik daar klaar, snel naar huis om mijn fiets op te halen en daarna snel de dames oppikken. Druk, druk, druk, maar zij hebben veel plezier gehad, vooral Sophie bij haar eerste afspraakje!
