Van het bos in de dalen beland je in een paar mile in de toendra, we zien marmotten en in de verte grazen elk (soort hert). Gelukkig schijnt de zon, anders was het erg fris geweest We vervolgen de route naar het Visitor Center, waar een seasonal snackbar is!!! Maar wij hebben geen trek en hebben onze super cooler achterin staan, zodat we kunnen picknicken elders. In het Visitor Center wordt onze bekercollectie uitgebreid en scoren Myrthe en Carlijn hun eerst pin van deze vakantie. Er zullen nog vele volgen.
Na het Visitor Center gaat de weg gelijk flink naar beneden en passeren we de Continental Divide voor de eerste keer deze vakantie. De divide loopt dwars door het park, van het noordwesten naar het zuidoosten. We vinden een mooie picknickplek bij Lake Irene en staan daar ook oog in oog met een prachtig hert. Net nadat iedereen zijn lunch opheeft, begint het 'n beetje te regenen en besluiten we om niet dezelfde route terug te gaan, maar een mooi rondje te rijden. De gids 'Scenic highways and byways' zegt tenslotte dat al het moois nog lang niet is afgelopen. En zo kunnen we ook gelijk één van de doelen van deze vakantie wegstrepen, nl. Nederland bezoeken. Maar eerst moeten we een stukje rijden...
Het westelijke deel van het park zou veel groener moeten zijn, doordat daar aanzienlijk meer neerslag valt, maar ons valt de vele bruine bomen op. Dit komt doordat de winters niet meer zo koud zijn als ze waren en een bep. kever nu kan overleven en deze vreet de bomen aan. Wat weer wel heel leuk is, is dat we een heel stuk langs de Colorado River rijden. Vooral omdat het hier nog een klein stroompje is en dat we 'm een paar maanden geleden hebben zien stromen, maar dan van een afstandje, nl. door de Grand Canyon. Het 'rondje' leidt ons langs skiresort Winterpark, over de Berthoud Pass (3449 meter), door Central City (eerste gold rush in Colorado, 1859, en stond bekend als de 'richest square mile on earth') en uiteindelijk in Nederland!!!
Het rondje is prachtig en terecht genoemd in het boek, maar iets langer dan gepland, in totaal hebben we vandaag 194 miles gereden. Terug in Estes Park moet iedereen plassen en waar kan je dat beter doen dan bij MacDonalds? Nadat we gisteren een voordeelkaart bij Safeway hebben geregeld, anders krijg je geen korting, op naam van Margo Deen (mijn oma's meisjesnaam), halen we nog wat boodschappen en vertrekken naar de tent. Helaas geen kampvuur vanavond, want het regent, wel hebben Carlijn en Sophie ademloos geluisterd terwijl ze werden voorgelezen uit Junie B. Jones, First Grader at last. Daarna douchen, lekker slapen en morgen gezond weer op, want er wacht een reisdag. Milesstand: 2104
